Αρχική > πολιτική > Μια κυβέρνηση του «φαίνεσθαι»

Μια κυβέρνηση του «φαίνεσθαι»

art-centric: Vase of Flowers Odilon Redon,

 

Vase of Flowers, Odilon Redon

Του Νίκου Τσούλια

 

      Έχουμε μια κυβέρνηση που δεν κυβερνάει, που δεν μπορεί να κυβερνήσει. Εθισμένο το στελεχιακό της δυναμικό σε μακρόχρονη εκφορά θεωρητικού και μόνο λόγου συγχέει τις δημόσιες δηλώσεις με την παραγωγή νομοθετικού έργου. Έχει χάσει κάθε έλεγχο στην προαγωγή της κυβερνητικής πολιτικής.

      Σ’ όλα τα μείζονα ζητήματα είναι απούσα. Θεωρεί ότι η μεγάλη δημοσιότητα που …απολαμβάνει ότι είναι απόρροια των παρεμβάσεών της και δεν έχει συνειδητοποιήσει ότι ακριβώς είναι το μέγεθος των μεγάλων εθνικών προβλημάτων και η μη επίλυσή τους που τα φέρνει στην επιφάνεια και την κυβέρνηση στο «προσκήνιο». Στο θέμα της κρίσης δεν έχει κανένα σχέδιο. Αφήνει το χρόνο να κυλάει έτσι χωρίς κανένα νόημα. Η αξιολόγηση εκκρεμεί και δεν αντιλαμβάνεται η συγκυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – ΑΝ.ΕΛ. ότι και μόνο η καθυστέρησή της επιβαρύνει την ήδη παραπαίουσα οικονομία της χώρας. Η πραγματική οικονομία αντιμετωπίζεται ως μη υπάρχουσα. Τα προγράμματα ΕΣΠΑ είναι καθηλωμένα σε ό,τι έχει προσδιοριστεί εδώ και πολύ καιρό, όσο για ανάπτυξη δεν υπάρχει ούτε καν ως θεωρητικό πλαίσιο.

     Ψηφίστηκε ένα «παράλληλο πρόγραμμα», ένα πρόγραμμα – φάντασμα που δήθεν θα εξισορροπήσει της σκληρότητα του τρίτου αριστερόστροφου μνημονίου, αλλά στην ουσία αποτελεί ένα ευχολόγιο, μια έκθεση ιδεών που απευθύνονται στους κομματικούς υπηκόους της κυβέρνησης για να έχουν δήθεν κάτι να λένε όταν στριμώχνονται σε κάθε απόπειρα δημόσιας εμφάνισής τους. Απτό παράδειγμα τα ψέματα του Υπουργού Παιδείας κ. Ν. Φίλη που μιλάει σε κάθε ευκαιρία μικροφώνου για μαζικούς διορισμούς εκπαιδευτικών όταν υπάρχουν ακόμα κενά στα σχολεία και όταν στον κρατικό προϋπολογισμό δεν εμφανίζεται κανένα σχετικό κονδύλιο.

      Στο προσφυγικό ζήτημα η κυβέρνηση παρακολουθεί τις εξελίξεις σαν μακρινός παρατηρητής, στις οποίες θα κάνει κάθε τόσο και σχετικές δηλώσεις. Είχαμε την είσοδο του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο – χωρίς κανένα ρόλο στην επίλυση του προβλήματος – και η Ελλάδα ούτε καν ρωτήθηκε, και το αντιλήφθηκε ως απόφαση του ΝΑΤΟ, της Γερμανίας και της Τουρκίας. Με την έλλειψη συγκεκριμένης πολιτικής βλέπουμε καθημερινά να αυξάνεται όχι απλά και μόνο το κύμα των προσφύγων αλλά και των μεταναστών και των λαθρομεταναστών. Θεωρητικολογεί με ένα ψευτοαριστερό λεξιλόγιο και ο αρμόδιος υπουργός λειτουργεί σαν δημοσιογράφος με τις παρατηρήσεις του σαν να μην έχει καμιά ευθύνη, ενώ και η ίδια η κυβέρνηση δεν έχει ούτε καν την αριθμητική εικόνα της προσφυγικής ροής! Έχουμε απομονωθεί στου κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ηθικολογούμε γενικά και αόριστα. Ο πρωθυπουργός αρκείται στην έκφραση παραπόνων για την απομόνωσή μας και δεν κατανοεί στοιχειωδώς ότι είναι οι συσχετισμοί δυνάμεων εκείνοι που παράγουν τα γεγονότα και δρομολογούν τις εξελίξεις.

     Στο αγροτικό ζήτημα έχουμε και πάλι μια εικόνα ακυβερνησίας. Η Ελλάδα ήταν για μεγάλο διάστημα πολλαπλά τεμαχισμένη. Ο δήθεν διάλογος για τις τηλεοπτικές ανάγκες ήταν και αυτός ένα στιγμιότυπο δημοσιότητας που δεν είχε κανένα περιεχόμενο και κανένα αποτέλεσμα. Η κυβέρνηση δεν παρουσίασε καμιά πρόταση επί των ουσιαστικών πλευρών της αγροτικής παραγωγής, προσπάθησε να εκμεταλλευτεί τον πολυτεμμαχισμό των εκπροσώπων των αγροτών και τίποτα άλλο πέραν τούτου. Και αν αναρωτηθούμε για το ποια θα είναι η συνέχεια επί του ζητήματος, κανένας κυβερνητικός παράγοντας δεν ξέρει αλλά και ούτε πολυνοιάζεται.

      Η συγκυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – ΑΝ.ΕΛ. δεν είχε ποτέ σχέδιο για την κρίση ούτε και για τη χώρα. Βολοδέρνει ανάμεσα στις διάφορες ιδέες που συχνά – πυκνά διαρρέει στη δημοσιότητα και απλώς παρακολουθεί τις αντιδράσεις. Στο ασφαλιστικό και στο συνταξιοδοτικό ζήτημα υπάρχει άραγε κανένας υπουργός που μπορεί να πει με συγκεκριμένες κινήσεις πώς θα επιλυθεί το πρόβλημα ή έστω πώς θα μπει η «ιστορία» σε τροχιά άμβλυνσης του όλου ζητήματος; Ξέρει κανένας εργαζόμενος ποια είναι ακριβώς η οικονομική πολιτική επί του τομέα που εργάζεται για να μπορεί να κάνει έναν στοιχειώδη προγραμματισμό στη ζωή του;

      Και έρχεται η συγκυβέρνηση να βάλει ως αντίβαρο όλου αυτού του σοβαρού ελλείμματος της πολιτικής της το κυνήγι της διαπλοκής. Και τι κάνει; Απλώς αποβλέπει να αντικαταστήσει κάποιους καναλάρχες με δικούς της ευνοούμενους υιοθετώντας μάλιστα θεσμικές εκτροπές ως προς τη λειτουργία του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου, ενώ παράλληλα πετάει και την ιδέα για καμιά εξεταστική επιτροπή για τις προηγούμενες κυβερνήσεις!

    Αυτή είναι η κυβέρνηση της Ελλάδας στην εποχή της μεγάλης κρίσης και των έντονων γεωστρατηγικών ανακατατάξεων. Πρόκειται για μια κυβέρνηση «πολιτικού αυτισμού», χωρίς σχέδιο και πρόγραμμα, χωρίς γραμμή πλεύσης. Έχουμε μια κυβέρνηση ανίκανη να κατανοήσει τις βαθιές αλλαγές που φέρνει η σημερινή ιστορικότητα, πόσο μάλλον να τις επηρεάσει.

 

dappledwithshadow: Bank of the SeineVincent van Gogh1887

Bank of the Seine, Vincent van Gogh, 1887

Advertisements
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: