Αρχική > πολιτική > Σκέψεις επί του εκλογικού αποτελέσματος της 20/9/20125

Σκέψεις επί του εκλογικού αποτελέσματος της 20/9/20125

Η κρίση αναπαράγεται και οξύνεται!

 

Του Νίκου Τσούλια

      Είμαστε για άλλη μια πολλοστή φορά μπροστά από κάποιο εκλογικό αποτέλεσμα μέσα σε ελάχιστο πολιτικό χρόνο, χωρίς όμως να έχει κανένα ουσιαστικό ενδιαφέρον η νέα διάταξη του κομματικού χάρτη του πολιτικού μας συστήματος. Πριν από την κρίση, και συμπεριφερόμενοι και λίγο – πολύ ως οπαδοί, νιώθαμε ένταση στο συναισθηματικό μας κόσμο ανάλογα με την τύχη του κόμματός μας, ενώ τώρα αυτή η ψυχική διέγερση μάς έχει εγκαταλείψει… Είναι ηλίου φαεινότερον ότι μετασχηματίζεται με τρόπο έντονο η κομματική και η πολιτική κουλτούρα μας. Η βαρυσυννεφιά της κρίσης καλά κρατεί και προπάντων η αμηχανία της κοινωνίας μας.

      Και τώρα τι; Έχει καμιά σημασία το ποιο κόμμα ήλθε πρώτο ή το πόσα κόμματα έχουν κοινοβουλευτική αναφορά; Μάλλον μικρή είναι η σπουδαιότητά τους. Παρ’ όλα αυτά, μια ανάγνωση των αποτελεσμάτων είναι αναγκαία. Το πρώτο βασικό στοιχείο είναι ο έντονος κομματικός κατακερματισμός, που εκφράζει την κοινωνική αμηχανία και την έλλειψη κυρίαρχου πολιτικού ρεύματος, και είναι κυρίως απόρροια του λαϊκισμού της Ν.Δ. και του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. που τόσο πολύ κυριάρχησε στη σημερινή δύσκολη πολιτική φάση. Το δεύτερο στοιχείο είναι η επιβεβαίωση της προηγούμενης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας του επτάμηνου Φεβρουαρίου – Σεπτεμβρίου, που προφανώς λόγω της βραχύβιας θητείας της δεν έχασε μεγάλα κοινωνικά στρώματα. Το τρίτο στοιχείο είναι η πολύ μεγάλη αποχή από τις εκλογές, που απορρέει από την απογοήτευση ευρέων τμημάτων του λαού. Το τέταρτο στοιχείο αφορά τη διατήρηση της ναζιστικής οργάνωσης της «Χρυσής Αυγής» στην τρίτη θέση, παρά το γεγονός της ανάληψης εκ μέρους του αρχηγού της της πολιτικής ευθύνης για τη στυγερή δολοφονία του Π. Φύσσα. Τα δύο τελευταία στοιχεία αποτελούν μια μεγάλη πολιτική ήττα τόσο για ολόκληρο το πολιτικό μας σύστημα όσο και για την ποιότητα του πολιτικού μας πολιτισμού και προφανώς και για την ακολουθούμενη κυβερνητική πολιτική.

      Πάντα η λαϊκή ετυμηγορία αποτελεί ένα ιστορικό και όχι απλά και μόνο ένα πολιτικό γεγονός, που σαφώς επηρεάζει την πορεία της χώρας. Ωστόσο, η δυναμική των σημερινών εκλογών έχει εξωτερικό ισχυρό περιορισμό, τη διαχείριση του υπερδανεισμού κια της οικονομικής κρίσης της χώρας και φυσικά την εφαρμογή αλλά και την υπέρβαση του όλου μνημονιακού καθεστώτος. Η κυβέρνηση που θα προκύψει είναι υποχρεωμένη να λάβει υπόψη της πρωτίστως τις δεσμεύσεις των δανειστών, αφού τελείωσαν πλέον τα παιχνίδια περί …αριστερής πολιτικής και περί ρωγμής στον καπιταλισμό.

      Σε κάθε περίπτωση, έχει νόημα και αξία η ουσία της πολιτικής, η οποία συνδέεται ούτως ή άλλως με την προοπτική της χώρας. Ποια πρέπει να είναι τα χαρακτηριστικά αυτής της πολιτικής; α) Η διατήρηση και η ενίσχυση της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας, β) η ευρύτερη δυνατή κομματική συνεργασία και κοινωνική συναίνεση, γ) ένας σαφής προοδευτικός προσανατολισμός με έμφαση στη στήριξη των ασθενέστερων οικονομικά κοινωνικών στρωμάτων και δ) η διαμόρφωση ενός αναπτυξιακού χάρτη που θα θέσει σταδιακά και σταθερά την Ελλάδα έξω από το γκρίζο νεφέλωμα της ύφεσης της οικονομίας.

      Με βάση τα σημερινά πολιτικά δεδομένα, δεν φαίνεται να σχηματίζεται ισχυρό κυβερνητικό σχήμα τόσο στη Βουλή όσο και στην κοινωνία. Από την «επόμενη ημέρα», ο εκλογικός απόηχος θα έχει εξαφανιστεί. Η σύμπραξη ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – ΑΝ.ΕΛ. δεν κομίζει τίποτα καινούργιο στη χώρα μας. Έχει προφανώς μια νέα οριακή επιβεβαίωση από το εκλογικό σώμα και αυτό είναι εξηγήσιμο, αφού στο επτάμηνο της προηγούμενης διακυβέρνησης η εν λόγω σύμπραξη δεν εφάρμοσε κανέναν εφαρμοστικό νόμο του 3ου και χειρότερου Μνημονίου. Αλλά αφού το εν λόγω κυβερνητικό σχήμα απέτυχε παταγωδώς το προηγούμενο διάστημα, για ποιο λόγο μπορεί να δώσει μια νέα πνοή στο μείζον οικονομικό πρόβλημα της χώρας;

      Κανένα εκλογικό αποτέλεσμα δεν είναι υπεράνω κριτικής. Προσωπικά θεωρώ ότι υπάρχει μια φοβερή αντίφαση και μια ισχυρή αντινομία στους κόλπους της ελληνικής κοινωνίας, που μορφοποιείται ανάγλυφα στις δύο τελευταίες λαϊκές ετυμηγορίες. Τον Ιούλιο του 2015 ο λαός ψήφισε «Όχι» στο Μνημόνιο σε ποσοστό 62% και δύο μήνες αργότερα ψήφισε σε ποσοστό περίπου 80% κόμματα που είναι υπέρ των μνημονίων. Αυτή η παλινδρόμηση του λαού μεταξύ των δύο ακραίων κύριων πολιτικών της σημερινής περιόδου δηλώνει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την αδυναμία του για μια ορθολογική προσέγγιση της πολιτικής πραγματικότητας και κυρίως για τη διαμόρφωση μιας ευοίωνης πολιτικής προοπτικής.

      Συμπερασματικά, εκτιμώ ότι πέραν της οικονομικής κρίσης η χώρα μας θα έχει επιπλέον και την περαιτέρω όξυνση της πολιτικής κρίσης, αφού σε ένα μείζον εθνικό θέμα ο λαός και το πολιτικό σύστημα με την ευθύνη κυρίως του αριστερο-ακροδεξιού κυβερνητικού σχήματος ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – ΑΝ.ΕΛ. δεν μπορούν να διαμορφώσουν εθνική πολιτική ευρείας κομματικής και κοινωνικής συνεργασίας.

 

 

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: