Αρχική > πολιτική > Η κομματική χυδαιότητα των «Ανεξάρτητων Ελλήνων»

Η κομματική χυδαιότητα των «Ανεξάρτητων Ελλήνων»

The Seine at Bougival in the Evening  Claude Monet

The Seine at Bougival in the Evening Claude Monet

Του Νίκου Τσούλια 

      Ζούμε και βιώνουμε μια εκτός ορίων κάθε ίχνους λογικής πολιτική συμπεριφορά, μια πρωτόγνωρη κομματική χυδαιότητα, ένα βάλτωμα της πολιτικής σκηνής που καθηλώνει την προσπάθεια του ελληνικού λαού για υπέρβαση της κρίσης. Κάθε τόσο έρχεται στην επιφάνεια και κάποια καταγγελία εκ μέρους βουλευτών περί δήθεν απόπειρας δωροδοκίας τους, γι’ αυτή δε την περίοδο για τις ανάγκες εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας.

      Πρωταγωνιστικό ρόλο σ’ αυτή την παρακμιακή εικόνα του πολιτικού μας σκηνικού έχει το κόμμα των «Ανεξάρτητων Ελλήνων» (ΑΝ.ΕΛ.). Πρόκειται για ένα κομματικό μόρφωμα – σύμπτωμα της κρίσης, που σίγουρα δεν θα έχει καμιά προοπτική, για έναν συντηρητικό κομματικό σχηματισμό που εκφράζει μέχρι τώρα χωρίς νόημα και αξία την οργή και το θυμό εκείνων των Ελλήνων που πίστευαν και πιστεύουν ότι αρκεί να είσαι θυμωμένος και οργισμένος για να βρεις πολιτική λύση στο πρόβλημα της χώρας μας!

      Είναι ένα κόμμα που κινείται στα σκοτάδια του γενικού αποτιμητή των πάντων, του …εισαγγελέα του «πολιτικά ορθού», της ακατάσχετης ηθικολογίας, της δημαγωγίας και του λαϊκισμού, του ξεφωνητού και της παντελούς έλλειψης μιας έστω στοιχειώδους πολιτικής πρότασης για τα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας. Βλέποντας λοιπόν το κόμμα αυτό ότι κάποια στιγμή θα τελειώσει το πανηγύρι της ανευθυνότητας και του βερμπαλισμού προσπαθεί να μείνει «στον αφρό», αφού ο λόγος ύπαρξής του – χωρίς ποτέ να ήταν αναγκαίος…- αρχίζει να καθίσταται απόλυτα περιττός.

      Είναι και κάτι άλλο, ένα παράλληλο γεγονός που ευνόησε την εκβλάστηση των «ΑΝ.ΕΛ.». Αν μελετήσουμε – με κάποια ερευνητική μεθοδολογία, π.χ. με την «ανάλυση περιεχομένου»- την ποιότητα του λόγου και της κουλτούρας, των γνώσεων και των προτάσεων, του ήθους και της παιδείας των βουλευτών μας, θα διαπιστώσουμε εύκολα την πολιτισμική φτώχεια των ταγών του έθνους μας, φτώχεια που δεν αντιστοιχεί στην όποια στοιχειώδη κοινωνική εικόνα του λαού μας, φτώχεια που όχι μόνο δεν συνεργεί σε καμιά περίπτωση στο ξεπέρασμα της κρίσης αλλά τουναντίον την ενισχύει και την αναπαράγει. Αλλά όταν στους χαλεπούς καιρούς μας κυριαρχεί ο λαϊκισμός και οι εθνικιστικές κορώνες, η πρωτόγονη σκέψη και η υποσχεσιολογία, τότε η εμφάνιση τέτοιων κομματικών τερατωμάτων είναι μια εξέλιξη σχεδόν νομοτελειακή.

      Τελευταία γευόμαστε την απίθανη καταγγελία του βουλευτή Π. Χαϊκάλη. Καταγγέλλει αυτόν με τον οποίο είχε περίεργη οικονομική συναλλαγή – περί επένδυσης στο εξωτερικό ων βουλευτής…-, αυτόν που μέχρι και σήμερα είναι «διπλανό στέλεχος» του αρχηγού του (!) προκειμένου να ψηφίσει για Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Και ο εν λόγω βουλευτής υπερασπιστής της «ηθικής και της εντιμότητας» επιδίδεται σ’ ένα τηλεοπτικό σόου «ανακαλύπτοντας» μια συνομιλία αυτού και του καταγγελλόμενου, στην οποία και οι δύο πλευρές το μόνο που επεδίωκαν ήταν να σκηνοθετήσουν με κρυφή μαγνητοφώνηση την ενοχή του άλλου!

      Δύο στελέχη των «ΑΝ.ΕΛ.» παίζουν το παιχνίδι της εντιμότητας και της συναλλαγής και μας εμπαίζουν με την ανευθυνότητά τους και με τον ξεπεσμό τους, με την πνευματική τους ένδεια και με τους φανφαρονισμούς τους. Γνωρίζουμε την απόλυτη χυδαιότητα. Και γίνεται τελικά το όλο θέμα μείζον τηλεοπτικό και κοινοβουλευτικό γεγονός, που το αγκαλιάζει για να το εκφράσει όπως τόσα και τόσα ζητήματα της ατζέντας του λαϊκισμού του και ο αρχηγός του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., ο οποίος το θεώρησε από την πρώτη στιγμή ως «σοβαρό θέμα»!

      Ο αρχηγός των ΑΝ.ΕΛ. βλέποντας το λυκόφως του δημαγωγικού κομματικού εγχειρήματός του επιχειρεί να κρατηθεί στην επιφάνεια με το στήσιμο τηλεοπτικών παιχνιδιών και με τα ξεφωνητά της πολιτικής αλαλίας. Ο τυχοδιωκτισμός του είναι πολύ απλός, σχεδόν παιδιάστικης νοοτροπίας. Θεωρεί ότι ακόμα και αν δεν αποδειχτεί το βάσιμο των εν λόγω καταγγελιών και με βάση το γενικό και αόριστο όχι καλό κλίμα για την εικόνα της Δικαιοσύνης, θα μπορεί να χρησιμοποιεί αυτό το κλίμα για «δήθεν κουκούλωμα της υπόθεσης». Μ’ αυτό τον τρόπο οι ΑΝ.ΕΛ. θα έχουν και κάτι να λένε – δηλαδή να ξεφωνούνε -, αφού επί της ουσίας της πολιτικής η κομματική πλατφόρμα τους είναι βαθιά συντηρητική με επικάλυψη ανέξοδης ηθικολογίας και ανερμάτιστου εθνικισμού, του … βαθυστόχαστου πολιτικού περιεχομένου «δεν πληρώνουμε τους δανειστές»!!

      Είναι κάτι από παραπάνω από βέβαιο ότι η κομματική σύνθεση αλλά και η ποιότητα του λόγου των βουλευτών του Κοινοβουλίου μας είναι έκφραση της κρίσης αλλά και σύμπτωμα αδυναμίας μας να βρούμε δρόμους ορθολογισμού και προόδου. Δεν είναι τυχαία ακόμα και η κοινοβουλευτική έκφραση του φασισμού αυτή την περίοδο… Εκτιμώντας όλη αυτή την εικόνα της χυδαιότητας και της βαρβαρότητας, της δημαγωγίας και του λαϊκισμού θεωρώ ότι ο λαός μας έχει τη δική του ευθύνη για το όλο σκηνικό και σε καμιά περίπτωση δεν είναι άμοιρος της παρουσιαζόμενης πολιτικής παρακμής πέραν της οικονομικής και της κοινωνικής κρίσης…

    Αλλά είναι και ευθύνη του εκπαιδευτικού μας συστήματος – δηλαδή ημών των εκπαιδευτικών – που όχι μόνο δεν περνάμε έναν ορθολογικό αξιακό κώδικα στη σκέψη των ανθρώπων αλλά και γιατί τελικά εκπαιδεύουμε ανόητους ανθρώπους, οι οποίοι και επηρεάζουν τις τύχες μας και το μέλλον της χώρας μας.

Dali - Visage de la guerre - 1940-1941

Dali – Visage de la guerre – 1940-1941

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: