Αρχική > φιλοσοφία, κοινωνία > Περί συζυγικών σχέσεων (β)

Περί συζυγικών σχέσεων (β)

Landscape with a family – David Teniers the Younger

 

 

Του Νίκου Τσούλια

      Οι συζυγικές σχέσεις κρίνονται και από τα μεγάλα και ουσιώδη ζητήματα της ζωής αλλά εξίσου κρίνονται και από τα απλά, τα καθημερινά θέματα, διαπροσωπικά και οικογενειακά. Γιατί η συζυγική σχέση είναι κατ’ εξοχήν μια σχέση καθημερινότητας, εκεί κυρίως καλείται να δράσει και να δοκιμαστεί. Από αυτό το πεδίο μάλιστα μπορούμε να διακρίνουμε και την ύπαρξη ή όχι των ισχυρών και συναισθηματικών δεσμών. Αν στην καθημερινότητα και στα λεγόμενα μικρά ζητήματα αναδύονται τριβές και δυσαρμονία, αυτά είναι στοιχεία δηλωτικά του ελλείμματος αγάπης.

      Στο οικογενειακό δίδυμο και με δεδομένο ότι τα δύο μέρη είναι σχεδόν «όλη την ώρα μαζί» απαιτείται μια ευρύτητα αντίληψης στο τι συνιστά κοινός βίος. Πιο συγκεκριμένα, απαιτείται και μια σχετική ανεξαρτησία, ένα έδαφος προσωπικής ενασχόλησης της κάθε πλευράς. Αυτό δεν συνιστά εικόνα κακών ή όχι πολύ καλών σχέσεων. Τουναντίον είναι απαραίτητη προϋπόθεση για μια διαρκή ανανέωση της σχέσης και για μια ανατροφοδότηση της επιθυμίας, συστατικά στοιχεία για μια διαρκώς ούτως ή άλλως εξελισσόμενη σχέση.

      Οι συζυγικές σχέσεις είναι βέβαιο ότι θα περάσουν και από περιόδους συγκρούσεων και αμφιβολιών και μπορεί να γνωρίσουν και βαριές σκιές. Το κλειδί για την υπέρβαση αυτών των σύννεφων είναι η ενίσχυση των συναισθηματικών δεσμών και η περαιτέρω καλλιέργεια της αμοιβαίας κατανόησης και του αλληλοσεβασμού. Συχνά οι δυσκολίες – αν μάλιστα είναι εξωγενείς – λειτουργούν ως μαγιά για μεγαλύτερη ισχυροποίηση των δεσμών και ίσως να πρέπει να αναγνωρίζουμε και τη θετική εικόνα των δυσκολιών, οι οποίες ούτως ή άλλως δεν απουσιάζουν από τη ζωή.

      Μπορεί εκ των πραγμάτων να τεθεί το ερώτημα της διάλυσης των συζυγικών σχέσεων ίσως και της διακοπής της οικογενειακής ζωής, αν υπάρχουν και παιδιά, γιατί αν δεν υπάρχουν, τα πράγματα είναι δύσκολα μεν αλλά οι λύσεις βρίσκονται πιο εύκολα. Εδώ τα πράγματα είναι σύνθετα και δεν επιδέχονται εύκολες και μονοσήμαντες λύσεις. Σε κάθε περίπτωση, αν υπάρχουν παιδιά η όλη εικόνα μιας διάλυσης γίνεται ένα δύσκολο πεδίο μιας σκληρής δοκιμασίας και μιας μη ομαλής εξέλιξης και φυσιολογικής ψυχοσυναισθηματικής ανάπτυξης των παιδιών. Από την άλλη πλευρά, αν οι συζυγικές σχέσεις δεν μπορούν να υπερβούν τις όποιες δυσκολίες, τότε και πάλι σε μια «αρρωστημένη κατάσταση» τα παιδιά – σημειωτέον αντιλαμβάνονται σχεδόν τα πάντα και πάντως πολύ περισσότερα από όσα φαντάζονται οι γονείς τους – δεν μπορούν να σηκώσουν το συναισθηματικό και ψυχοφθόρο βάρος μιας κακής συζυγικής εικόνας.

      Αλλά η δυσαρμονία κατά κανόνα «δεν πέφτει από τον ουρανό», δεν εμφανίζεται κατά κανόνα ως ένα γεγονός της ζωής. Είναι απόρροια της κακής σχέσης και του κακού χειρισμού της ίδιας της σχέσης. Συνύπαρξη σημαίνει εκτός των άλλων και συμβιβασμός και μετριοπάθεια και ευρύτητα στη σκέψη και εξυπνάδα και κυρίως κατανόηση της πλευράς του άλλου / της άλλης. Αντιλήψεις και πρακτικές επιβολής, μονομέρειας και αυταρχισμού δεν προκύπτουν από τη σχέση καθ’ εαυτή αλλά από τους χαρακτήρες των ανθρώπων, ανεξάρτητα από το αν δεχόμαστε κάτι τέτοιο ή όχι.

      Ο αλληλοσεβασμός και ισοτιμία των σχέσεων είναι καθοριστικοί συντελεστές για την ευδοκίμηση και τη συνεχή εμβάθυνση των συζυγικών σχέσεων. Ποιος δεν αντιλαμβάνεται ότι ο σεβασμός μεταξύ δύο ανθρώπων και πολύ περισσότερο μεταξύ των συζύγων ή είναι αμοιβαίος και ανυψώνει και τις δύο πλευρές ή απλά δεν υπάρχει και καθηλώνει τον εαυτό μας και τη ζωή μας;

      Οι συζυγικές σχέσεις και η οικογενειακή ζωή προάγουν την ευτυχία κάθε ανθρώπου, του χαρίζουν χαρές που δεν μπορεί με κανέναν άλλο τρόπο να βρει, του δωρίζουν καλύτερη ψυχική υγεία και εντονότερη πνευματική ζωή. Το μεγάλωμα των παιδιών είναι σχολείο ζωής, όπου οι γονείς είναι ταυτόχρονα μαθητές και μαθητευόμενοι, όπου γνωρίζουν βασικές όψεις της ζωής και του εαυτού τους, όπου νιώθουν το μεγαλείο της ζωής μέσα από ένα «μοναδικό θαύμα» που βλέπουν κάθε μέρα και κάθε στιγμή μπροστά τους, το μωρό να γίνεται παιδί, έφηβος / έφηβη, νέος / νέα, ώριμος / ώριμη (…) και μαζί του να ταξιδεύουν τα όνειρά τους και οι φαντασιώσεις άγνωστο σε ποια χώρα και σε ποιους καιρούς…

      Όσο για το πώς ανανεώνεται μια τόσο σύνθετη σχέση, θεωρώ ότι η απάντηση κρύβεται στις πολύ απλές κινήσεις, στο ξάφνιασμα ενός απρόσμενου δώρου, ενός λουλουδιού, ενός τρυφερού αγγίγματος, μιας πρότασης που ανατρέπει τη ροή του προγραμματισμένου βίου. Αφού η συζυγική σχέση και μόνο αυτή είναι σχέση ζωής, αφού είναι υπόθεση ζωής, αξίζει σχεδόν όσο και η ίδια η ζωή μας, το περιεχόμενό της και το νόημά της.

 

 

Daily Paintings By Elizabeth Blaylock

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: