Αρχική > φιλοσοφία, κοινωνία > Σχέσεις φιλίας: υπόθεση ζωής

Σχέσεις φιλίας: υπόθεση ζωής

 

http://19thcenturybritpaint.blogspot.gr/2013/06/the-stones.html

 

 

Του Νίκου Τσούλια

      Έχουν υμνηθεί από την ποίηση και τη λογοτεχνία. Έχουν καταγραφεί χαρακτηριστικά ιστορικά παραδείγματα επ’ αυτών. Κάθε άνθρωπος γνωρίζει τη σημασία τους και δύσκολα μπορεί να ζήσει χωρίς αυτές. Οι γονείς γνωρίζοντας τη δύναμη και την επιρροή της φιλίας πάντα ανιχνεύουν τις τάσεις των παιδιών τους μέσα από τις επιλογές των φίλων τους.

      Οι φιλικές σχέσεις είναι υπόθεση ζωής. Είναι μια μεγάλη επιλογή στη ζωή του καθενός και της καθεμιάς. «Τους φίλους τους επιλέγεις, τους συγγενείς όχι», λένε αρκετοί τονίζοντας τη φράση αυτή για να καταδείξουν τη μεγάλη σημασία της φιλίας επί της ζωής των ανθρώπων.

      Ας δούμε μια σχετική μικρή ιστορική και βιβλιογραφική αναφορά από μελέτη μαθητών του 2ου Γυμνασίου της Κορίνθου. «Ο Σοφοκλής εκθειάζει την φιλία ως “ελεύθερο αίσθημα” και αναρωτιέται για την προτεραιότητα μεταξύ αγάπης του εαυτού και αγάπης του άλλου. Τα “Ηθικά Νικομάχεια” ορίζουν αρχικά τον φιλικό δεσμό ως “ενεργή και αμοιβαία ευμένεια” και διακρίνουν πολλά είδη ανάλογα με τους στόχους τους: χρησιμότητα, ευχαρίστηση, αρετή. Ο Αριστοτέλης  εκτιμά πως “τα αισθήματα αγάπης για τους φίλους μπορεί να προέρχονται από την φιλία για τον εαυτό”. Ο ενάρετος άνθρωπος έχει τάση να εμμένει σε ότι είναι χωρίς να επιθυμεί να γίνει άλλος, αλλά καλλιεργεί επίσης την φιλία γιατί “ο φίλος είναι ένας άλλος εαυτός”[i].

      Στα πρώτα βήματα του ανθρώπου από την πολύ μικρή ηλικία αναζητείται η θέρμη της φιλίας. Όταν το παιδί θα βρεθεί στον παιδικό σταθμό και θα νιώσει μια περίεργη αίσθηση αποξένωσης και τη φοβία ενός ξένου περιβάλλοντος, θα καταφύγει στον προσδιορισμό κάποιων φίλων, για να αντικαταστήσει έστω προσωρινά την έλλειψη των γονέων του. Και ακόμα αν δεν κάνει εξ αρχής σχέσεις φιλίας, μάλλον θα τις επινοήσει και θα τις αραδιάζει με περισσή ευκολία στους δικούς του ανθρώπους. Στο σχολείο τα παιδιά πάντα κινούνται και κάνουν παρέα με άλλα παιδιά της επιλογής τους και σιγά – σιγά θεμελιώνουν τις πρώτες σχέσεις φιλίας χωρίς να το πολυκαταλαβαίνουν. Μια τέτοια φιλία του Δημοτικού Σχολείου μπορεί να βαστήξει μια ολόκληρη ζωή και να γίνει στήριγμα του ανθρώπου σε κάθε φάση της ζωής.

      Αλλά συνήθως οι σχέσεις φιλίας μετασχηματίζονται και εξελίσσονται άλλοτε λόγω αντικειμενικών συνθηκών και άλλοτε λόγω προσωπικών επιλογών. Συνήθως συμβαίνουν και οι δύο εκδοχές και της απόλυτης μονιμότητας και της δια βίου σύνδεσης αλλά και της εναλλακτικότητας.

      Μπορεί οι σχέσεις φιλίας να ξεκινούν από την ψυχική ανάγκη αλληλοστήριξης σε έναν κόσμο που τον προσλαμβάνουμε και τον βιώνουμε ως απόλυτα ανταγωνιστικό ή και εχθρικό. Μπορεί να υπάρχει μια έμφυτη τάση πλησιάσματος ενός ή μερικών ανθρώπων, γιατί μόνο έτσι μπορεί να αυτοολοκληρωθεί κάθε άνθρωπος. Μπορεί να απορρέει η δημιουργία μιας φιλίας από τις βαθύτερες πνευματικές ανησυχίες του κάθε ανθρώπου. Αλλά δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία η αφόρμηση της φιλικής σχέσης, όσο οι μετασχηματισμοί που επιφέρει στον άνθρωπο.

      Με το ξεκίνημα μιας σχέσης φιλίας αντιλαμβανόμαστε ευθύς εξ αρχής την απομείωση του εγωισμού μας και τη διάθεσή μας να αναγνωρίσουμε στον άλλο / στην άλλη την καλή προαίρεσή μας και να του τονίσουμε κάποια θετικά χαρακτηριστικά. Θέτουμε την κοινωνική μας συμπεριφορά και την προσωπική μας φυσιογνωμία στην κρίση και στην αξιολόγηση του φίλου / της φίλης με περισσή ευκολία και την επιζητούμε με μεγάλη χαρά. Δεχόμαστε την κριτική από τον φίλο / την φίλη πιο εύκολα και από τα πιο οικεία άτομα της οικογένειάς μας. Σ’ αυτές τις σχέσεις ο άνθρωπος καταθέτει τον αυθεντικό εαυτό του. Εδώ μπορεί να ξεγυμνώνει την ψυχή του. Εδώ μπορεί να αραδιάζει τους φόβους και τις βαθύτερες ανησυχίες του.

      Ουσιαστικά οι σχέσεις φιλίας καλούνται να αναπληρώσουν κομμάτια της γενικευμένης αλλοτρίωσης που αισθάνεται κάθε άνθρωπος στην κοινωνία και να προσφέρουν έστω ένα μικρό περίγυρο αυθόρμητης και αυθεντικής λειτουργίας μας χωρίς τα τόσα και τόσα φτιασιδώματα που επινοούνται στις συνηθισμένες επαγγελματικές και κοινωνικές σχέσεις. Υπάρχει – κατά τη γνώμη μου – και ένας ασφαλής δείκτης της γνήσιας φιλίας. Αν έχει εξαλειφθεί το όποιο ίχνος φθόνου απέναντι σε κάθε ευτυχία του φίλου / της φίλης, τότε έχουμε κατακτήσει τα υπέρτατα πεδία της φιλίας.

      Η φιλία είναι γέννημα της αγάπης και της κοινωνικότητας του ανθρώπου, είναι επομένως συστατικό στοιχείο του βίου μας και του περιεχομένου της ζωής μας. Είναι ταυτόχρονα η πιο βαθιά και προσωποποιημένη έκφραση αλληλεγγύης και κατανόησης αλλά και η πιο προωθημένη μορφή κοινωνικοποίησης. Γιατί εδώ πράγματι ο κάθε άνθρωπος κατακτά την ουσιώδη όψη της κοινωνικότητάς του, αφού νιώθει τον άνθρωπο πολύ κοντά του, χωρίς έπαρση και αλαζονεία αλλά με διάθεση συνεργατικότητας και άμετρης στήριξης.

      Η φιλία είναι πρώτα απ’ όλα διπλά προσωποποιημένη (και εκ του προσώπου μας και για το πρόσωπο του φίλου) επιθυμία προσφοράς. Είναι μια μορφή μετασχηματισμού του «εγώ» σε «εμείς». Είναι η ανάδυση μιας νέας άγνωστης στο απόλυτα ατομικό επίπεδο πλευράς της ταυτότητάς μας, μιας άγνωστης και απροσέγγιστης με άλλο τρόπο όψης της ζωής μας.

 

[i] http://2gym-korinth.kor.sch.gr/2_gymn_kor/el/3_erg_math/2011-12/filia_anthrwpwn/filia_anthrwpwn.htm

 

 

www.wallsave.com

 

www.redbubble.com

 

 

puzzles-games.eu

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: