Αρχική > πολιτική > Κυβερνητική σύμπραξη ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ.

Κυβερνητική σύμπραξη ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ.

Του Νίκου Τσούλια

      Η πολιτική σύμπραξη ΠΑΣΟΚ και ΝΔ είναι ιστορικό γεγονός αυτής της ιστορικής περιόδου και συνοδό στοιχείο της κρίσης της χώρας μας. Είναι επίσης βέβαιο ότι αυτή η σύμπραξη επηρεάζει και μετασχηματίζει όχι μόνο το πολιτικό πλαίσιο αυτών των δύο κομμάτων αλλά και το πολιτικό μας σύστημα στο σύνολό του.

      Υπάρχει άλλωστε ένα εμφανές δεδομένο, το οποίο αναθεωρεί την όλη παραδοσιακή λειτουργία του πολιτικού μας συστήματος. Πρόκειται για την εμφανή κοινωνική αποδυνάμωση των δύο πάλαι ποτέ μεγάλων κομμάτων και για το τέλος της εναλλαγής μονοκομματικών κυβερνήσεων. Εφεξής και με τα σημερινά χαρακτηριστικά της πολιτικής ζωής και ιδιαίτερα με τον πολλαπλασιασμό κομματικών σχηματισμών με αξιοσημείωτη κοινωνική προβολή το σύστημα διακυβέρνησης θα απαιτεί αντίληψη και πρακτική συνεργασίας και σύνθεσης των πολιτικών προτάσεων.

      Η σύμπραξη ΠΑΣΟΚ και ΝΔ έχει δύο φάσεις, την αρχική όπου υπάρχει κυβερνητικό σχήμα αμιγές από τη ΝΔ και όπου συμπράττει το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ με τη μορφή της κοινοβουλευτικής στήριξης και τη δεύτερη φάση όπου αποχωρεί η ΔΗΜΑΡ από την κοινοβουλευτική στήριξη και το ΠΑΣΟΚ αποφασίζει να συμμετέχει με στελέχη του στο κυβερνητικό σχήμα. Το βασικό επιχείρημα για την εν λόγω σύμπραξη – η οποία προφανώς δεν έχει ιδεολογικά χαρακτηριστικά – είναι ότι η κρίση και η διαχείριση των Μνημονίων απαιτεί κυβερνητικό σχήμα από εκείνες τις πολιτικές δυνάμεις που έχουν φιλοευρωπαϊκό προσανατολισμό και μη αντισυστημική πολιτική φυσιογνωμία.

      Η σύμπραξη είναι ετεροβαρής και εις βάρος του ΠΑΣΟΚ. Αυτό ήταν και αναπόφευκτο από τη στιγμή που το ΠΑΣΟΚ χρεώνεται σχεδόν μονομερώς τη δημιουργία της κρίσης και παράλληλα είχε μικρή εκλογική απήχηση. Αλλά το ετεροβαρές δεν προκύπτει μόνο απ’ αυτά τα δύο στοιχεία. Υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που συνέτειναν σ αυτή την εξέλιξη. Η ΝΔ συμμετέχοντας από κοινού με το ΠΑΣΟΚ (που είχε και τον πρώτο λόγο) στην κυβέρνηση με επικεφαλής τον Παπαδήμο υπονόμευε πλήρως το έργο της κυβέρνησης αυτής με σκοπό την ανατροπή της και την προκήρυξη εκλογών. Οι εκλογές που θα ακολουθήσουν θα φέρουν τη ΝΔ στην πρώτη θέση του κοινοβουλευτικού χάρτη και θα έχει αυτή τώρα τον πρώτο λόγο. Με δεδομένο όμως ότι δεν έχει κοινοβουλευτική αυτοδυναμία – και φυσικά δεν θα πρόεκυπτε ούτε και από επαναληπτικές εκλογές – προκύπτει η κυβερνητική σύμπραξη που προαναφέραμε.

      Αυτή η μετεξέλιξη όμως έχει και τις ανατροπές της όσον αφορά την ουσία της πολιτικής. Η ΝΔ «κάνει τούμπα» εν μια νυκτί την αντιμνημονιακή πολιτική της και – ενώ με αυτή την πολιτική ουσιαστικά (και δημαγωγικά) αμφισβήτησε την Μνημονιακή πολιτική του ΠΑΣΟΚ – έρχεται στη συνέχεια να εφαρμόσει τη συνέχεια της εν λόγω πολιτικής και με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ! Η όλη οβιδιακή μεταμόρφωση για την άσκηση των πολιτικών και των δύο κομμάτων επιβάρυνε έτι περαιτέρω την ούτως ή άλλως χειμάζουσα ιδεολογική φυσιογνωμία του ΠΑΣΟΚ.

      Η σχέση είναι ετεροβαρής και στα επιμέρους σημεία της κυβερνητικής πολιτικής. Έτσι, για παράδειγμα, δεν ψηφίζεται ο αντιρατσιστικός νόμος που ετοίμασε ο αρμόδιος υπουργός Α. Ρουπακιώτης στην κυβέρνηση Σαμαρά. Επίσης δεν ψηφίζεται – αν και είναι έτοιμο – το νομοσχέδιο για το Ενιαίο Λύκειο και για το Τεχνολογικό λύκειο του Υπουργείου Παιδείας στην κυβέρνηση του Παπαδήμου, όπου είχε τον πρώτο λόγο το ΠΑΣΟΚ, γιατί το μπλόκαρε και πάλι η ΝΔ! Στην επόμενη φάση όμως η εν λόγω σύμπραξη ψηφίζει ένα άλλο σχετικό νομοσχέδιο για το Ενιαίο και για το Τεχνολογικό λύκειο που πόρρω απέχει από τα αντίστοιχα νομοσχέδια του ΠΑΣΟΚ.

      Κάπως έτσι βέβαια το ΠΑΣΟΚ κατέκτησε την εικόνα του απλού «κόμματος – συμπληρώματος εκείνου της ΝΔ». Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι στην μετεξέλιξη της μορφής της σύμπραξης – από το σχήμα της κοινοβουλευτικής στήριξης στο σχήμα της κυβερνητικής συνεργασίας – δεν υπήρξε ούτε καν μια θεωρητική συζήτηση για το περιεχόμενο και για τους προσανατολισμούς – πέραν της εφαρμογής της πολιτικής των Μνημονίων – της κυβερνητικής πολιτικής! Κανένας ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ δεν κατάλαβε ποτέ αν υπήρξε κάποιο είδος προγραμματικής συμφωνίας ούτε ποτέ δημοσιεύτηκε ένα πλαίσιο πολιτικής σύνθεσης, σαν να μην ήταν αναγκαίο, σαν να μην έπρεπε να έχουν οι πολίτες μια στοιχειώδη ενημέρωση.

      Είναι προφανές ότι το ΠΑΣΟΚ «έχει χάσει την ψυχή του» από το τελευταίο εκλογικό αποτέλεσμα, έχει μετατραπεί από ένα μεγάλο πλειοψηφικό κόμμα της πολύχρονης διακυβέρνησης της χώρας μας σε ένα μικρό κόμμα που η προσφορά του αναλώνεται σ’ έναν συμπληρωματικό (και χωρίς κανέναν όρο και συνθήκη…) ρόλο στην εφαρμογή μιας συντηρητικής πολιτικής. Αλλά η όποια ανασύνταξή του δεν μπορεί να γίνει εν κενώ σε κάποια στάδιο με το κομματικό ακροατήριό του. Θα γίνει με βάση την τρέχουσα πολιτική του συμπεριφορά και με τους στρατηγικούς στόχους του, οι οποίοι όμως δεν είναι και τόσο εμφανείς στην ελληνική κοινωνία. Σαν ελάχιστη και απαραίτητη προϋπόθεση για την όποια μετεξέλιξή του θεωρώ ότι είναι – εκτός των άλλων – η πλήρης και οριστική αποχώρηση των προσώπων που συνδέθηκαν με το όλο στερέωμα της κρίσης και των συνεπειών της.

 

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: