Αρχική > πολιτική > Σκέψεις για την «Πρωτοβουλία των 58»

Σκέψεις για την «Πρωτοβουλία των 58»

Beautiful Women Paintings by Daniel F. Gerhartz. Part 1

Του Νίκου Τσούλια

      Το όλο σκηνικό της κεντροαριστεράς δείχνει με τον πιο παραστατικό τρόπο τη ρευστότητα του χώρου αυτού και την ιδεολογική του αμηχανία. Ωστόσο, επειδή αυτός ο πολιτικός χώρος πάντα είχε πλειοψηφικές αναφορές στην ελληνική κοινωνία παραμένει προνομιακό πεδίο κοινωνικών και ιδεολογικών ζυμώσεων και αναζητήσεων. Υπάρχει και ένας επιπλέον λόγος. Με δεδομένο ότι το σύστημα διακυβέρνησης της χώρας μας στη σημερινή και στην αυριανή συγκυρία θα είναι πολυκομματικό – λόγω του κατακερματισμένου κομματικού τοπίου – ο χώρος της κεντροαριστεράς θα παραμένει χώρος ζωτικός για τη δημιουργία κυβερνήσεων.

      Αλλά ποια μπορεί να είναι τα θετικά χαρακτηριστικά της «πρωτοβουλίας των 58»; Πρώτον, η αίσθηση ότι είναι κάτι καινούργιο στην πολιτική σκηνή, ότι ευαγγελίζεται μια νέα πολιτική κουλτούρα. Είναι βέβαια φυσικό να υπάρχει στο πρώτο διάστημα αμηχανία και νοοτροπία αναζητήσεων και προβληματισμών. Άλλωστε σε περιόδους έντονων μετασχηματισμών – όπως είναι η σημερινή – οι ταλαντεύσεις ακόμα και οι διερευνήσεις αιτιολογούνται με τον πιο απόλυτο τρόπο. Η ευρύτητα στην πολιτική σκέψη είναι σήμερα πλεονέκτημα, αφού η όποια κομματική μονολιθικότητα αφενός έχει εξαντλήσει την ιστορική της προσφορά και αφετέρου προσκρούει στις επιταγές των κομματικών συνεργασιών.

      Δεύτερον, το εν λόγω εγχείρημα δεν μπορεί να είναι μεταμορφωμένη έκφραση του ΠΑΣΟΚ. Επομένως το όποιο «στρίμωγμα» στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας επιχειρούν τα γνωστά στελέχη του ΠΑΣΟΚ μόνο ζημιά μπορούν να κάνουν. Η αιτιολογία είναι απλή. Αν ο νέος φορέας απλώς αλλάξει την ονομασία του και περιλαμβάνει όλους όσους πολιτικούς έχουν συνδεθεί με την πρόκληση της κρίσης και κυρίως με τις τάσεις του διάχυτου λαϊκισμού, τότε δεν έχει κανένα απολύτως νόημα ύπαρξης και θα αποδειχτεί θνησιγενής. Υπάρχει ένα ερώτημα επί του σημείου αυτού. Θα υπάρχουν αποκλεισμοί; Όχι, όσον αφορά την έννοια του μέλους ή του φίλου ή του ψηφοφόρου. Αλλά όσον αφορά τη δημιουργία του «χάρτη των στελεχών» σαφώς και δεν χωράνε όσοι διέλυσαν με τις ευθύνες των πολιτικών τους το προηγούμενο σχήμα της κεντροαριστεράς και έδιωξαν το μεγάλο πλειοψηφικό του ρεύμα προς κάθε κατεύθυνση.

      Τρίτον, είναι αναγκαία η αποσαφήνιση του πολιτικού του στίγματος, της διακριτής πολιτικής πρότασης που πρεσβεύει το «σχήμα των 58». Απαιτείται δηλαδή μια «πολιτική πρόταση» που θα ερμηνεύει τη σημερινή κρίση πέρα από τις γνωστές μανιχαϊκές αντιλήψεις και θα διεισδύει στην ουσία των γεγονότων, που θα δίνει επιλογές και δρόμους για την υπέρβαση της κρίσης και που θα αναπτύσσει μια εθνική στρατηγική για την προοπτική της χώρας χωρίς μεγαλοσχημίες και βερμπαλισμούς, χωρίς κομματικές μονομέρειες και σωτηριολογικές φωνές.

      Τέταρτον, η ανάπτυξη ενός ηγετικού σχήματος που θα δώσει σάρκα και οστά στο πολιτικό εγχείρημα με προτάσεις στα διάφορα πεδία της πολιτικής και της κοινωνικής και της οικονομικής ζωής. Και όλες αυτές οι προτάσεις θα πρέπει να έχουν συνεκτικότητα, να συνδέονται με την πραγματικότητα και να μην αποτελούν θεωρητικά πονήματα που απλώς θα χαϊδεύουν αυτιά λαϊκισμού. Σήμερα οι Έλληνες πολίτες είναι πιο ώριμοι από ποτέ άλλοτε όσον αφορά την μεταπολιτευτική περίοδο. Γνωρίζουν ότι δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις και δεν θέλουν σε καμιά περίπτωση εξαγγελίες για το θεαθήναι.

      Όσον αφορά το πορτρέτο του αρχηγού ας δούμε μερικές «πινελιές» από πρόσωπα που συμμετέχουν στο εν λόγω εγχείρημα από σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ». «Ο καθηγητής Ν. Αλιβιζάτος – από τους συνυπογράφοντες το κείμενο των 58 – είπε πως “η καλύτερη λύση θα ήταν να βρούμε έναν καλό σαραντάρη, όπως καλή ώρα και η Ιταλία”, ενώ και ο Γ. Παγουλάτος – επίσης από τους 58 – περιγράφοντας στο Protagon.gr τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει ο άνθρωπος που θα ηγηθεί είπε: «Θα πρέπει να είναι ευρύτερα αποδεκτός, με κύρος και με δυνατότητα να δώσει φωνή στις νεότερες γενιές των εικοσάρηδων, των τριαντάρηδων και σαραντάρηδων. Αυτές είναι οι κρίσιμες δημιουργικές ομάδες που πρέπει να παραμείνουν στο παιχνίδι των προοδευτικών ιδεών, της μετριοπάθειας και του ευρωπαϊσμού και να μη στραφούν προς τα άκρα, τον συντηρητισμό ή την ιδιώτευση»».

      Η όλη πρωτοβουλία θα κριθεί πολύ γρήγορα όσον αφορά την πολιτική της δυναμική. Είναι άλλωστε «υποχρεωμένη» να συμμετάσχει στις επόμενες εκλογικές διαδικασίες (Ευρωεκλογές κλπ), γιατί οφείλει να προτείνει σήμερα στους δύσκολους καιρούς την πολιτική της πρόταση, άλλως θα μεταπέσει σε μια κίνηση συζητήσεων και ανταλλαγής απόψεων που έχει μεν την αξία της αλλά δεν παράγει κρίσιμα γεγονότα.

      Θεωρώ ότι έχουμε ωριμάσει, ότι δεν αναζητούμε εύκολες λύσεις – απλά γιατί δε υπάρχουν, ότι μπορούμε να εμβαθύνουμε στις εκτεταμένες και ρηξικέλευθες μεταβολές που λαμβάνουν χώρα στη διεθνή σκηνή. Όταν μια κοινωνία επιδιώκει να γράψει την ουσία της ιστορίας της, τότε μπορεί να δημιουργήσει το δικό της μέλλον και να επιλέξει ρεαλιστικές λύσεις που θα δίνουν προοπτική στην εξέλιξή της.

File:Vincent Willem van Gogh 128.jpg

Van Gogh,Vase with 12 sunflowers,1888

Το θετικό κλίμα για την εν λόγω πρωτοβουλία ήδη αποτυπώνεται σε σχετικές έρευνες:

Γκάλοπ για τους 58: Με 15% ξεκινά η ελληνική Ελιά

Beautiful Women Paintings by Daniel F. Gerhartz. Part 1

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: