Αρχική > ποιήματα > Της εξοχής

Της εξοχής

clip_image002.jpg

 

Του Γιώργου Κοτζιούλα

Μπορεῖ νὰ τὰ στερῶ ἀπὸ τίποτε ἀλεποῦδες,

ἀλλά μοῦ ἀρέσουνε τὰ κούμαρα πολὺ

καὶ σκύβοντας μαζώνω σύριζα στὶς φλοῦδες

ποὺ σκάσαν ἀπὸ τὸν κορμὸ τὸν κανελή.

Μόνο ζουλάπια ἐδῶ τρυπώνουν ἢ πουλάκι

ποὺ τοῦ ’λειψε ἡ καλοκαιριάτικη τροφή.

Πῆρε νὰ βρέχει τώρα, δρόσισε λιγάκι

– τὸ ζώδιο ἄλλαξε, ποὺ λένε κι οἱ σοφοί.

Χωρὶς νὰ μὲ σκοτίζει ἐμένα γιὰ τὸ γένι

ποὺ τὸ ’χω ἀφήσει μιὰ βδομάδα, τριγυρνῶ

στὴν ἐξοχή μου πάλι τὴν ἀγαπημένη

μὲ τὸ μαβὶ κατὰ τὸ σούρουπο βουνό.

Τί νὰ ζηλέψω ἀπ’ τὶς σπουδαῖες μεγαλοπόλεις

ὅπου πληρώνεις ἁρμυρὰ τὸ καθετί;

Δὲν ἤμουν ἔμπορας ἐκεῖ οὔτε καπνοπώλης:

μὲ τὸν ἀέρα ζοῦσα, τύπος ποιητή.

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες: ,
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: