Αρχική > βιβλία > Το σκηνικό του Βιβλίου

Το σκηνικό του Βιβλίου

Fresco of SAINT JEROME (347-420 AD) in his Study (detail), 1480, in the Church of Ognissanti, Florence by  Domenico GHIRLANDAIO (Artist. Italy, 1449-1494).  To see complete image:  http://1.bp.blogspot.com/-pS-xA39fNTI/ToUonqvLj1I/AAAAAAAAA6I/-4kWz_uQhLI/s1600/S%25C3%25A3o+Jer%25C3%25B4nimo.jpg   More on the artist: http://en.wikipedia.org/wiki/Domenico_Ghirlandaio More on St. Jerome: http://en.wikipedia.org/wiki/Jerome Patron Saint of:  Archivists, Librarians, Students, Translators +

Fresco of SAINT JEROME (347-420 AD) in his Study (detail), 1480, in the Church of Ognissanti, Florence by Domenico GHIRLANDAIO (Artist. Italy, 1449-1494).

Του Νίκου Τσούλια

    Το βιβλίο ποτέ δεν είναι μόνο του, ποτέ δεν ήταν και ποτέ δεν θα είναι μόνο του. Το βιβλίο δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι μόνο του, γιατί είναι και Δημιούργημα και Δημιουργός του ανθρώπου. Το βιβλίο είναι πάντα με τον άνθρωπο. Το βιβλίο είναι το πιο σημαντικό ίχνος του ανθρώπου πάνω στη Γη. Το βιβλίο είναι συνοδός του ανθρώπου, συνοδός και συνεργός της ανθρωποποίησης και του εξανθρωπισμού του ανθρώπου.

clip_image001

    Το βιβλίο είναι το μόνο υλικό αγαθό – απτό στον κόσμο των αισθήσεών μας -, που είναι και πνευματικό αγαθό, γέννημα της σκέψης μας, της εμπειρίας μας και της διαρκούς αναζήτησής μας. Το βιβλίο έχει τους ναούς του, τις Βιβλιοθήκες κάθε μορφής, αλλά δεν βιώνει μόνο την πραγματικότητα αυτών των ειδικών χώρων. Το βιβλίο όταν είναι στα χέρια ενός ανθρώπου, αλλάζει τα είδωλά τους, τη σύμπασα εικόνα τους και του ανθρώπου και του ίδιου του βιβλίου. Και η προκύπτουσα συνολική εικόνα τους δεν είναι μόνο το άθροισμα των δύο επιμέρους «σχημάτων» αλλά κάτι πολύ περισσότερο, μια αναδυόμενη νέα εικόνα.

    Το βιβλίο θέλει τον ξεχωριστό του τόπο στο σπίτι, θέλει το γραφείο. Το γραφείο ως ιδιαίτερο δωμάτιο με απόλυτα ξεχωριστή ταυτότητα δεν ήταν πάντα δεδομένο. Στα παλιότερα χρόνια της φτώχειας – αλλά όχι και της κρίσης σαν τη σημερινή – δεν υπήρχε γραφείο, δεν υπήρχε η έννοια του γραφείου στις χαμοκέλες των δύο δωματίων των αγροτικών οικογενειών. Τα παιδιά έγραφαν ή στα γόνατα ή κοντά στο τζάκι ή στο καλό τραπέζι της σάλας, γιατί το άλλο της κουζίνας θα ήταν πάντα «πιασμένο».

   Το γραφείο ως ξεχωριστός χώρος με το δικό του σκηνικό είναι μια φοβερή επινόηση του σύγχρονου πολιτισμού. Εδώ τα βιβλία διαβάζονται με άλλο τρόπο. Εδώ επικρατεί η αφοσίωση, η απόλυτη προσήλωση, η πνευματική καταβύθιση στον απέραντο κόσμο των σελίδων του βιβλίου. Εδώ θα διαβάσεις με επιμέλεια, θα οργανώσεις κάθε επιμέρους μελέτη για την εργασία σου, θα κατεβάσεις τα δύσκολα επιστημονικά ή τα φιλοσοφικά και τα στοχαστικά βιβλία, γιατί αυτά θέλουν «σκύψιμο» και απόλυτο δόσιμο. Εδώ δεν θα διαβάσεις απαλά μυθιστορήματα ούτε ανάλαφρα αναγνώσματα ούτε εφημερίδα. Δεν γίνεται, δεν το σηκώνει το σκηνικό ούτε και η κουλτούρα του γραφείου. Εδώ θα γράψεις καθετί που είναι απαραίτητο για την επαγγελματική σου ενασχόληση, θα γράψεις τα απόλυτα προσωπικά σου κείμενα, εκείνα τα κείμενα της κρυφής αλλά πανίσχυρης ελπίδας ότι θα σε «αναδείξουν», θα κρατήσεις τις σημειώσεις σου, θα κάνεις αποδελτιώσεις, θα διασταυρώσεις τις πηγές, θα αναζητήσεις τις τόσες και τόσες ψηφιακές αναφορές.

A THOUGHTFUL LIFE © Deborah DEWIT (Artist, Oregon) of DeWit-Marchant Fine Art & Graphics. Reader's Collection notecards. $2.75  ... Pin from the Primary Source.    Το γραφείο δεν είναι απλά και μόνο μια προβολή του επαγγελματικού χώρου στο σπίτι, στο δικό σου οικοσύστημα. Το γραφείο είναι μια μορφή ανάδυσης της υλικότητας του πνευματικού σου κόσμου, είναι το καταφύγιο που χωράει μόνο εσένα και τα βιβλία, που αναδεικνύει τη σκέψη σου, το διάβασμά σου και τη γραφή σου. Ζώντας τόσες και τόσες ώρες για όλη σου τη ζωή στο σπίτι μπορείς να αγνοείς ό,τι αποτελεί και εκφράζει την κύρια μορφωτική και επαγγελματική δραστηριότητά σου; Αν μάλιστα έχεις την εύνοια της ζωής να έχεις ένα «επάγγελμα – χάρισμα», να είσαι για παράδειγμα εκπαιδευτικός, ένα επάγγελμα που μεταφέρει μέρος της εργασίας σου στο σπίτι, που έχει οιονεί θεσμικές προεκτάσεις μέσα στο σπίτι σου, μπορείς να μην έχεις τον ειδικό χώρο της βασιλείας του βιβλίου, του διαβάσματος και της γραφής;

    Βλέποντας ένα γραφείο, τις βιβλιοθήκες του, τα βιβλία του και το περιεχόμενό τους, αλλά και το όλο σκηνικό του γραφείου μπορείς να διαμορφώσεις την εικόνα σου για τον άνθρωπο του γραφείου αυτού με τρόπο ασφαλή και πειστικό. Το γραφείο έχει γεννήσει στο διάβα του χρόνου και άλλα σημάδια και άλλα σύμβολα. Και ένα γραφείο – χώρος του βιβλίου (πρέπει να) περιλαμβάνει όλα τα βασικά παρακολουθήματα του βιβλίου, του πολιτισμού του βιβλίου. Συλλεκτικά μολύβια και στυλό, πένα και μελανοδοχείο, μολυβοθήκες προσεγμένες, σελιδοδείκτες ξεχωριστοί – αν μπορείς απ’ όλο τον κόσμο… -, υπολογιστής ή laptop και tablet είναι εδώ, όλες οι εποχές είναι εδώ στο σκηνικό του γραφείου και του βιβλίου, γιατί συνθέτουν μια ενότητα, ένα κλειστό σύμπαν κοσμοθεωρίας και βίωσης της ίδιας της ζωής.

    Αλλά το σκηνικό δεν τελειώνει εδώ. Η τέχνη πάντα είναι συνοδός της γνώσης, γιατί ολοκληρώνει την εικόνα του ανθρώπου. Ψήγματα τέχνης μπορούν να σού διαμορφώνουν την πληρότητα της υλικής πνευματικότητάς σου. Οι πίνακες ζωγραφικής είτε με θέμα το βιβλίο είτε με άλλο θέμα προσωπικής απόκλισης – γιατί να μην είναι ο Βαν Γκογκ μαζί σου; – μετασχηματίζουν το όλο στερέωμα, τους δίνουν το χρώμα για να μπορεί η φαντασία να βρει απτά ερείσματα ξεπετάγματος από τον κλειστό χώρο, αρτιώνουν την αισθητική συνολική εικόνα του βιβλίου, του διαβάσματος και της γραφής. Η μουσική – το είδος της ανάλογο με τις στιγμές σου και με την ενασχόλησή σου – θα μεταρσιώνει όλο το χώρο, θα του δίνει τη μαγεία εκείνη που κάνει το γραφείο χώρο έμπνευσης και δημιουργίας.

    Το όλο σκηνικό με κέντρο το βιβλίο συνθέτει χώρο προσωπικής μερικής …ολοκλήρωσης. Ο ακαταμάχητος οίστρος της γνώσης, ο πόθος για πνευματική ελευθερία βρίσκουν εδώ το πιο πρόσφορο έδαφος. Και εσύ συνάμα «συναντάς» εδώ στιγμές ψυχικής και συναισθηματικής ανάτασης. Έχεις (ή οφείλεις να έχεις) κατακτήσει άλλωστε μια βεβαιότητα: όσο περισσότερο διαβάζεις και γράφεις τόσο περισσότερο κατακτάς τόπους πνευματικής ελευθερίας, τόπους της αλήθειας και της ομορφιάς.

  1. markakis emmanuel
    07/09/2013 στο 10:25 ΠΜ

    Το βιβλίο πρέπει να μας συνοδεύει παντού ακόμα και στα μέσα μαζικής μεταφοράς,όπως γίνεται π.χ. στο Λονδίνο.Εδώ σπάνια βλέπεις Έλληνες να διαβάζουν ακόμα και εφημερίδα!

    • N.T.
      07/09/2013 στο 5:34 ΜΜ

      Αν δούμε αυτή την εικόνα του ανοιχτού βιβλίου «παντού και πάντα»,
      θα έχει αλλάξει η χώρα μας!

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: