Αρχική > φιλοσοφία > Να είμαστε ο εαυτός μας!

Να είμαστε ο εαυτός μας!

Ampurdanese Landscape, - Salvador Dali - WikiPaintings.org

Ampurdanese Landscape, – Salvador Dali

 

Του Νίκου Τσούλια

     Ζώντας το διαρκές παιχνίδι του αυτοπροσδιορισμού σου έχοντας πάντα γύρω σου ετεροκαθορισμένο περιβάλλον συνεχώς αναρωτιέσαι: σε τι συνίστασαι, ποια είναι η ουσία σου, τι είναι δικό σου σε ό,τι νιώθεις ως εαυτό και τι είναι αποικισμένο από αλλότρια στοιχεία. Νιώθεις να στροβιλίζεσαι σε μια περιδίνηση ομοιομορφίας, όπου τα σχήματα όλων των πραγμάτων ομογενοποιούνται και χάνεις την ατομικότητά σου με περισσή ευκολία.

Vincent van Gogh. The Shepherdess, 1889  Vincent van Gogh. The Shepherdess, 1889

   Και από την άλλη πλευρά ενισχύεις τον εγωτισμό σου, λιπαίνεις τη φιλαυτία σου, στοχάζεσαι διαρκώς στα δικά σου ερωτήματα για να ενισχύεις τις ιδιαιτερότητές σου και τα σχήματα του δικού σου ειδώλου. Γιατί μόνο έτσι κατανοείς καλύτερα τη ζωή και γεύεσαι την υποκειμενικότητα του εαυτού σου. Δεν θέλεις να είσαι φτερό στον άνεμο και να άγεσαι και να φέρεσαι απ’ εδώ και απ’ εκεί. Δεν θέλεις να είσαι άγαλμα άκαμπτο σε ό,τι συμβαίνει γύρω σου και να μη συμμετέχεις στο παιχνίδι των μετασχηματισμών. Θέλεις να πλάθεις και να αναπλάθεις τον εαυτό σου με τα δικά σου υλικά αλλά παίρνοντας διαρκώς όλο και πιο νέα στοιχεία από το περιβάλλον σου.

     Θέλεις να είσαι διαρκώς ο δημιουργός του εαυτού σου συμμετέχοντας ενεργά στο παιχνίδι της εξέλιξης και της ζωής. Θέλεις να μην υπάρχεις σε μια πραγματικότητα που τη φτιάχνουν «άλλοι», να μην περνάς από δρόμο ανοιγμένο από βήματα «άλλων», να μην είσαι καταναλωτής του χρόνου σου και της ζωής σου. Θέλεις να είσαι υποκείμενο των πράξεών σου, των πράξεών σου που θα απεικονίζουν σε κάθε έκφρασή τους το δικό σου σχήμα. Θέλεις όλος αυτός ο πλούτος των σιωπηλών στοχασμών σου να αποτυπώνεται στον κόσμο και να σημειώνει τη δική σου πορεία, τη δική σου μοναδική πορεία. Θέλεις να είσαι ο εαυτός σου.

     Βάζεις τη δύναμη του εαυτού σου μπροστά, υνί στο άροτρο, για να ξανοίγει τη σκληρότητα του εδάφους, βάζεις τη φαντασία σου για να οδηγεί το ξεχέρσωμα που κάνεις σ’ εκείνα τα σημεία που δεν θα κολλήσεις, βάζεις τη σκέψη σου να παίρνει συνεχώς αποφάσεις για να φτιάχνεις τις δικές σου ξεχωριστές αναβαθμίδες. Κάθε φορά που νιώθεις τα δημιουργήματά σου να σε απεικονίζουν γεύεσαι ολόκληρο τον εαυτό σου, βιώνεις την πλήρωση της ζωής σου, γίνεσαι κύριος του μικρόκοσμού σου, βλέπεις τους «άλλους» με αίσθημα βαθιάς κατανόησης και αγάπης, γιατί δεν ζηλεύεις τίποτα, γιατί έχεις κατακτήσει ένα μέρος του νοήματος της ζωής σου.

     Όταν η εικόνα του εαυτού σου γίνεται είδωλό σου, μετασχηματίζεις την αιχμηρότητα των «άλλων σχημάτων», ζευγαρώνεις την υποκειμενικότητα με την αντικειμενικότητα, τα ερμηνευτικά σου εργαλεία είναι στοιχεία της δικής σου δημιουργίας, νιώθεις εκείνη τη γλυκύτητα που μόνο ο έρωτας μπορεί να σου χαρίσει σε πληρότητα, γεύεσαι την ουσία της ζωής, λες «αυτός είναι ο εαυτός μου». Όταν η σκληρότητα των ξένων γεγονότων αμαυρίζει το πορτρέτο σου, όταν η βαρυσυννεφιά περιορίζει τους ορίζοντές σου, όταν η καταστροφικότητα περιορίζει τη δημιουργικότητά σου, τότε πρέπει να επαναεπινοήσεις τον εαυτό σου, να μετριάσεις την έξωθεν απολυτότητα με στοχασμό και διάθεση ζωτικότητας, να αποτινάξεις τη βαρύτητα των ξένων όγκων, να σκάψεις στης ψυχής σου τους ασύνορους τόπους για να ανακαλύψεις αθησαύριστες όψεις σου, να ξαναγίνεις κύριος της ζωής σου, να μην αφήσεις τις σκιές να σβήσουν την ακτινοβολία σου.

     Πάντα ελλοχεύει η φθορά και εσύ οφείλεις να την υπερβαίνεις διαρκώς με τη δημιουργικότητά σου, πάντα οι σκιές των «άλλων» – πραγμάτων, προσώπων, γεγονότων – μεγαλώνουν και εσύ νιώθεις ότι πρέπει να ακτινοβολείς όλο και πιο πολύ, πάντα ο χρόνος σού «μετράει» στιγμές και μέλλον και εσύ νιώθεις την ανάγκη να προσδεθείς στου έρωτα τα παιχνίδια που ακυρώνουν αυτό το μέτρημα. Μέσα σ’ αυτό το σκηνικό συνειδητοποιείς ότι δεν πρέπει να κινηθείς προς την άβυσσο της γκρίζας εσωτερίκευσης αυτών των δρώμενων, σ’ εκείνα τα σκοτάδια της μαύρης τρύπας της ψυχής που καταπίνει καθετί, αλλά να συνταβλάς συνεχώς τη φωτιά της δικής σου εστίας για να λάμπει το πνεύμα σου γιατί μόνο αυτό μπορεί να φωτίζει τους δικούς σου δρόμους.

     «Να είμαστε ο εαυτός μας», γιατί αυτό μάς σώζει μέσα στις πληθωρικές και πάντα απειλητικές σκιές της εσωστρέφειας και της κατάθλιψης που μάς περιτριγυρίζουν από παντού. Αλλά το «να είμαστε ο εαυτός μας» σημαίνει πριν απ’ όλα να γνωρίζουμε τον εαυτό μας, σημαίνει πριν από καθετί να έχουμε άποψη για τη ζωή. Η αυθεντική έκφραση του εαυτού μας είναι κατάκτηση ζωής, είναι μια απολύτως ορθολογική στάση μας με αποτελεσματικά ερμηνευτικά εργαλεία των σχέσεών μας με τον κόσμο, είναι μια συμπεριφορά  που προάγει την πνευματική μας ανεξαρτησία και ελευθερία.

 

Πιερράκος Άλκης, Αγροί

Κατηγορίες:φιλοσοφία Ετικέτες: , , ,
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: