Αρχική > πολιτική > Ο βηματισμός της πολιτικής σήμερα

Ο βηματισμός της πολιτικής σήμερα

clip_image001[59]

Meyerheim_Paul_Wilhelm_A_View_Of_Danzig_In_Winter

 

Του Νίκου Τσούλια

Ένα σύνθετο κοινωνικό σκηνικό, ένα μεταβαλλόμενο πολιτικό τοπίο, μια εθνική οικονομία σε σκληρή δοκιμασία και μια ρευστή δημόσια πολιτική σκηνή συνθέτουν την εικόνα της χώρας μας. Η κρίση έχει ήδη επιφέρει βαθιές τομές τόσο στον παραγωγικό τομέα όσο και στο πολιτιστικό μας εποικοδόμημα και ως εκ τούτου δύσκολα μπορεί να προβλεφτεί η αυριανή κοινωνική πραγματικότητα. Βαθιά τομή και εκτεταμένη μεταλλαγή είναι το ιστορικό στοιχείο της σημερινής μεταβατικής εποχής μας. Οι τάσεις δεν έχουν ακόμα αποσαφηνιστεί και αυτό διαφαίνεται με χαρακτηριστικό τρόπο στις δημοσκοπήσεις αλλά και στις σχετικές πολιτικές αναλύσεις και στις προσωπικές προσεγγίσεις.

Είναι εκπληκτικό το στοιχείο της αμηχανίας της ελληνικής κοινωνίας καθώς οι πολίτες, σύμφωνα με σχετική έρευνα, «εκφράζουν ανησυχία και προβληματισμό για την πορεία της χώρας το 2013, ενώ ταυτόχρονα δεν έχουν εμπιστοσύνη τόσο στο πολιτικό σύστημα όσο και στην τρικομματική κυβέρνηση, αλλά και στο ενδεχόμενο κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ».

Ας δούμε τα γενικό απόσταγμα της έρευνας, όπως παρουσιάζεται από την εφημερίδα «ΕΘΝΟΣ» (22.12.12). «Ένα απτό δείγμα των διαθέσεων, αλλά και των απόψεων που καταγράφονται από την έρευνα είναι ότι έξι στους δέκα ερωτώμενους πιστεύει ότι η χώρα το 2013 θα πάει… χειρότερα. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόλις το 20,2% των πολιτών ελπίζει ότι τα πράγματα θα πάνε καλύτερα μετά και την εκταμίευση της δόσης. Απογοητευμένοι είναι όσοι βρίσκονται στις μικρές ηλικίες -από 18 έως 34 ετών-, ενώ σχεδόν επτά στους δέκα που είναι στις παραγωγικές ηλικίες μέχρι 54 ετών εκφράζουν τουλάχιστον την απαισιοδοξία τους και την ανησυχία τους. Σημειώνεται ότι το 60% των κατοίκων – είτε διαμένουν στην Αττική είτε στην περιφέρεια – θεωρούν ότι τα πράγματα θα εξελιχθούν προς το χειρότερο. Μέσα σε αυτό το πολιτικό σκηνικό και σε ερωτήματα όπως ‘ποια κυβέρνηση μπορεί να αντιμετωπίσει καλύτερα τα προβλήματα της χώρας’, οι πολίτες αποτυπώνουν με τον πλέον γλαφυρό τρόπο αποστάσεις τόσο από τη σημερινή κυβέρνηση όσο και στο ενδεχόμενο να προκύψει μια κυβέρνηση με βασικό πόλο τον ΣΥΡΙΖΑ. Καμία από τις δύο εκδοχές απάντησε το 49,3% των ερωτώμενων, ενώ προβάδισμα διατηρεί η σημερινή κυβέρνηση με ποσοστό 29,4%».

clip_image003

Το γεγονός ότι οι πολίτες επιλέγουν περισσότερο το σημερινό κυβερνητικό σχήμα – αν και είναι φορτωμένο με τα τόσα μέτρα περιορισμού του εισοδήματος των εργαζομένων – παρά μια ενδεχόμενη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, δηλώνει σαφώς ότι οι πολίτες είναι πεπεισμένοι για τη δύσκολη κατάσταση της χώρας, ότι εγκαταλείπουν τις πρόχειρες προσεγγίσεις του πρώτου διαστήματος της κρίσης, όπου οι περισσότεροι πίστευαν ότι ήταν μια κρίση – αδυναμία και μόνο του κυβερνητικού μοντέλου και ότι η πολιτική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, αν και δελεαστική λόγω του έντονα λαϊκίστικου χαρακτήρα της, δεν συσπειρώνει τους πολίτες και δε δημιουργεί κανένα πλειοψηφικό ρεύμα.

Εκείνο που είναι απόλυτα σαφές στις δημοσκοπήσεις είναι το γεγονός ότι οι πολίτες χρεώνουν την κρίση σε ολόκληρο το πολιτικό σύστημα και όχι μόνο στο ΠΑΣΟΚ, όπως συνέβαινε το προηγούμενο χρονικό διάστημα. Αυτό είναι στοιχείο που θέλουν να αγνοούν τα κόμματα και κυρίως τα ηγετικά στελέχη των κομμάτων. Ωστόσο, τα ευρήματα είναι εφιαλτικά και ας καμώνονται οι πολιτικοί των κομμάτων ότι η σχετική προσέγγιση της απόρριψης αφορά πάντα κάποιους άλλους! Η κρίση έχει αποκτήσει και εικόνα προσώπων, πέραν των πολιτικών επιλογών και των κομματικών σχημάτων. Έτσι, για παράδειγμα, θα πρέπει να είναι αρκετά αφελή όσα πρωτοκλασάτα στελέχη προερχόμενα κυρίως από το χώρο του ΠΑΣΟΚ ξεκινούν κάποιες νέες κομματικές κινήσεις και εμφανίζονται ως οι πολιτικοί που θα κάνουν την υπέρβαση της κρίσης, ξεχνώντας τον δικό τους – μόλις χθεσινό – κυβερνητικό ρόλο! Αυτή η περίπτωση είναι δηλωτική του εθελοτυφλισμού που διαπερνά όχι μόνο τα κόμματα αλλά και τα πρόσωπα.

clip_image002

Ένα είναι σίγουρο. Όσα πρόσωπα συνδέθηκαν με τον … ερχομό και με την αποτυχημένη διαχείριση της κρίσης δεν έχουν κανένα πολιτικό μέλλον και – κατά τη γνώμη μου – είναι προτιμότερο να αποχωρήσουν, γιατί το μόνο που προκαλούν είναι αγανάκτηση και οργή. Τη δεκαετία 1993 – 2003 συμμετείχα σε μια Επιτροπή Αγώνα Συμπαράστασης της Κύπρου. Όσες φορές ρωτούσα στελέχη μεσαίου βεληνεκούς των κυπριακών κομμάτων: γιατί δεν υπάρχει δυναμική στο εσωτερικό της Κύπρου για τη διεκδίκηση των δίκαιων αιτημάτων της, μού απαντούσαν ως εξής “αυτό οφείλεται στο ότι επικεφαλής του πολιτικού συστήματος και των κομματικών μηχανισμών είναι εκείνοι οι πολιτικοί που έφεραν την κρίση στην Κύπρο και επομένως δεν μπορούν να δράσουν και ως παράγοντες επίλυσης του Κυπριακού προβλήματος”. Θεωρώ ότι κάτι ανάλογο συμβαίνει και στη χώρα μας.

Η ρευστότητα του πολιτικού μας συστήματος έχει ήδη αποκτήσει κάποια χαρακτηριστικά, όπου κυρίως αναδεικνύεται η αναδιάταξη του πολιτικού και κομματικού τοπίου. Οκτώ στους δέκα απαντούν «αναδιατάξεις», δείγμα ότι όλα είναι «ρευστά» και ουδείς μπορεί να προδικάσει και να εξαγάγει ασφαλή συμπεράσματα. Μέσα σε αυτό το πολύπλοκο και ασαφές σκηνικό, ας δούμε κάποιες όψεις. «Το 54% εκτιμά ότι θα δημιουργηθούν νέα κόμματα και μόλις το 36% εκτιμά ότι τα πράγματα μπορεί να πάνε καλύτερα, εάν βεβαίως βελτιωθούν και ανανεωθούν τα υπάρχοντα πολιτικά σχήματα. Σε ό,τι αφορά τα κόμματα της αντιπολίτευσης, υπάρχουν δραματικές ανατροπές καθώς ελπίζουν σε ποσοστό 67,4% ότι θα δημιουργηθούν νέα κόμματα. Ένα σημαντικό στοιχείο είναι τα ευρήματα όσον αφορά το ερώτημα που τίθεται σε ποιο χώρο μπορεί να δημιουργηθούν νέα κόμματα. Εδώ κυριαρχεί το Κέντρο και η Κεντροαριστερά, ενώ μόνο το 14,7% πιστεύει στον χώρο της Κεντροδεξιάς και το 19,9% ότι δεν υπάρχει χώρος για νέα κόμματα. Με βάση την πολιτική τοποθέτηση, διαπιστώνεται ότι το 59,1% που πιστεύει σε νέα κόμματα τοποθετείται στο Κέντρο και το 53,1% που δηλώνει ότι ανήκει στον χώρο της Κεντροαριστεράς. Τέλος, αξιοσημείωτο είναι το στοιχείο ότι η πλειοψηφία (κυρίως οι άντρες) θέλει να εξασφαλίζουν την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας».

Αλλά η καταγραφή των τάσεων είναι ένα εργαλείο ανάλυσης της πραγματικότητας. Εκείνο που έχει καθοριστική σημασία είναι η ενεργή παρουσία των πολιτών στις πολιτικές εξελίξεις και η εγκατάλειψη της σημερινής αδρανειακής κατάστασης, στην οποία το κύριο «ενεργό στοιχείο» είναι οι ηθικόλογες διακηρύξεις και οι μύδροι κατά των πολιτικών.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από τη Marc Α.Ε. – Αριθμός Μητρώου Ε.Σ.Ρ.: 1 (ΕΝΑ) Εντολέας: Εκδόσεις Εθνος Α.Ε. Μέγεθος Δείγματος: 1.015 νοικοκυριά. Χαρακτηριστικά Δείγματος: Αντιπροσωπευτικό δείγμα του εκλογικού σώματος. Χρονικό Διάστημα: 17-19 Δεκεμβρίου 2012. Περιοχή Διεξαγωγής: Πανελλαδική κάλυψη. Μέθοδος Δειγματοληψίας: Πολυσταδιακή τυχαία δειγματοληψία με χρήση quota. Μέθοδος Συλλογής Στοιχείων: Τηλεφωνικές συνεντεύξεις βάσει ηλεκτρονικού ερωτηματολογίου. Στατιστικό Σφάλμα: + – 3%. Στάθμιση: Εγινε στάθμιση με βάση τα αποτελέσματα των εθνικών εκλογών του 2012.

 

clip_image001

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: