Αρχείο

Archive for 25/11/2012

Ο ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ

25/11/2012 Σχολιάστε

Τ. Σινόπουλος

Van Gogh, Two Hands

File:Van Gogh - Zwei Hände.jpegΚοιτάχτε, μπήκε στη φωτιά! είπε ένας απ’ το πλήθος.
Γυρίσαμε τα μάτια γρήγορα. Ήταν
στ’ αλήθεια αυτός που απόστρεψε το πρόσωπο, όταν του
μιλήσαμε. Και τώρα καίγεται. Μα δε φωνάζει βοήθεια.

Διστάζω. Λέω να πάω εκεί. Να τον αγγίξω με το χέρι μου.
Είμαι από τη φύση μου φτιαγμένoς να παραξενεύομαι.
Ποιος είναι τούτος που αναλίσκεται περήφανος;

Το σώμα του το ανθρώπινο δεν τον πονά;
Η χώρα εδώ είναι σκοτεινή. Και δύσκολη. Φοβάμαι.
Ξένη φωτιά μην την ανακατεύεις, μου είπαν.

Όμως εκείνος καίγονταν μονάχος. Καταμόναχος.
Κι όσο αφανίζονταν τόσο άστραφτε το πρόσωπο.

Γινόταν ήλιος.
Στην εποχή μας όπως και σε περασμένες εποχές
άλλοι είναι μέσα στη φωτιά κι άλλοι χειροκροτούνε.

Ο ποιητής μοιράζεται στα δυο.

Κατηγορίες:ποιήματα Ετικέτες:

Τάκης Σινόπουλος: Η ιστορία από τα κάτω, αλλά όχι καβάλα στον καιρό…

25/11/2012 Σχολιάστε

File:Edouard Manet, A Bar at the Folies-Bergère.jpg

Edouard Manet, A Bar at the Folies-Bergère

 

Βούλγαρης Κ., ΑΥΓΗ 11/11/2012

Την προηγούμενη Κυριακή αναφέρθηκα στη διττή εμφάνιση του Σινόπουλου στην ποίηση, το φθινόπωρο του 1944, με τον «Ελπήνορα» αλλά και με δύο αντιστασιακά ποιήματα. Μάλιστα, σημείωσα πως η πρώτη στροφή τού «Ελπήνορα» προδιαγράφει κάποιες από τις σταθερές της ποίησης του Σινόπουλου, που θα εκφραστούν ολοκληρωμένα στον Νεκρόδειπνο (1970).

ΕΛΠΗΝΩΡ

Ελπήνωρ, πώς ήλθες…

Όμηρος

Τοπίο θανάτου. Η πετρωμένη θάλασσα τα μαύρα κυπαρίσσια

το χαμηλό ακρογιάλι ρημαγμένο από τ’ αλάτι και το φως

τα κούφια βράχια ο αδυσώπητος ήλιος απάνω

και μήτε κύλισμα νερού μήτε πουλιού φτερούγα

μονάχα απέραντη αρυτίδωτη πηχτή σιγή.