Αρχείο

Archive for 09/11/2012

Βιβλία, τόποι, διάβασμα: ένα κουβάρι…

09/11/2012 Σχολιάστε

clip_image001[5]

Demakov Yevgeniy, Fairy Tale to Night

Γιατί λάμπουν πρόσωπα και βιβλίο; Ποιος ξέρει πού ταξιδεύουν μαμά και κορίτσι και σε ποια χώρα του ονείρου βρίσκονται; Ο ζωγράφος που τις φιλοτέχνησε είναι μαζί τους;  Τι συνάντησαν στο δρόμο και η γλυκύτητα απλώθηκε τόσο γενναιόδωρα στα όμορφα πρόσωπά τους;

Του Νίκου Τσούλια

Βιβλίο δεν είναι μόνο το αντικείμενο που κρατάμε ούτε ανάγνωση είναι μόνο η πρόσληψη του περιεχομένου ενός βιβλίου. Το βιβλίο ως αντικείμενο είναι μόνο η απαρχή για κάποιο απροσδιόριστο κάθε φορά ταξίδι. Το βιβλίο είναι κυρίως ένα νέο κάθε φορά πνευματικό βάπτισμα, είναι μια φοβερή δοκιμασία σύγκρουσης ανάμεσα σ’ αυτό που στιγμιαία πιστεύουμε ως «σύμπαν πραγματικότητας» και σε αυτό που ξεδιπλώνεται κάθε στιγμή που οι λέξεις και τα νοήματα του βιβλίου εισβάλλουν ορμητικά στον κόσμο της σκέψης μας και τον ανασυντάσσουν και τον μεταπλάθουν.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:βιβλία Ετικέτες: ,

Ο κριτικός λόγος εν μέσω της μεταφραστικής πρακτικής και του υπομνηματισμού

09/11/2012 Σχολιάστε

Χατζηκυριάκος-Γκίκας Νίκος (1906 – 1994), Γλέντι στο ακρογιάλι, 1931

 

ΤΟΥ BAΓΓEΛH MΠITΣΩPH, ΑΥΓΗ 5.8.12

O Nαμπόκωφ, στο κείμενό του «Η τέχνη της μετάφρασης», διακρίνει τρεις τύπους μεταφραστών: τον λόγιο, τον καλοπροαίρετο αλλά άτεχνο και τέλος τον επαγγελματία συγγραφέα που νιώθει άνετα δίπλα στον δημιουργό του ξένου πρωτοτύπου. H σύγκριση μεταξύ του άτεχνου, ημιμαθούς μεταφραστή και του λογίου δεν πρέπει να εστιάζεται στα περισσότερα ή λιγότερα μεταφραστικά λάθη τους, αλλά στο γεγονός ότι και οι δύο στερούνται απελπιστικά οιασδήποτε δημιουργικής ικανότητας, εν ολίγοις λογοτεχνικού ταλάντου. Πιο συγκεκριμένα, ο λόγιος μεταφραστής είναι πολυμαθής και ακριβής. Aυτό αποδεικνύουν οι σημειώσεις του που είναι «υποσελίδιες και δεν εξωθούνται στο τέλος του τόμου».

Διαβάστε περισσότερα…