Αρχική > πολιτισμός > Προς το τέλος των έντυπων περιοδικών

Προς το τέλος των έντυπων περιοδικών

clip_image001

Πηγή: http://ardittos.wordpress.com/

 

Του Νίκου Τσούλια

Σε εποχές οικονομικής και πολιτισμικής μετάβασης, η ανάλυση επιμέρους μετασχηματισμών μπορεί να είναι μια σχετικά εύκολη υπόθεση. Ωστόσο, δεν είναι καθόλου βέβαιοι στην προσέγγισή τους οι συνολικοί μετασχηματισμοί της σύγχρονης κοινωνίας. Το να συνθέτεις επιμέρους γωνιές ενός παζλ είναι εύκολο, αλλά η διαμόρφωση του συνόλου, αντίθετα, είναι πολύπλοκη. Ίσως γιατί περιλαμβάνει και κομμάτια της δικής σου σκέψης που κι αυτά μεταλλάσσονται. Μακρηγορήσαμε.

Μπορεί να ισχυριστεί κάποιος σήμερα ότι βαδίζουμε προς το τέλος των περιοδικών εντύπων, όταν έχουν πληθύνει τόσο πολύ που δεν μπορείς πλέον να ξέρεις αθροιστικά ούτε καν τους τίτλους τους; Κι όμως τα γεγονότα του παρόντος δίνουν τα σημάδια του μέλλοντος, δίνουν το λυκόφως των περιοδικών εντύπων. Ας το δούμε.

Από την εποχή όπου στην ελληνική εκδοτική αγορά των περιοδικών δέσποζαν δύο κλασικοί τίτλοι περιοδικών ποικίλης ύλης – κυρίως κατά τη δεκαετία του 1970 – «O Ταχυδρόμος» και «Τα Επίκαιρα», μέχρι σήμερα όπου εκδίδονται περιοδικά για κάθε εξειδικευμένο ενδιαφέρον έχουν συμβεί πολλά τόσο στον τομέα των εντύπων όσο και στον τομέα της πληροφόρησης γενικότερα.

Η ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών αλλάζει όλες τις μορφές της διακίνησης και κατ’ επέκταση της παραγωγής της πληροφορίας. Σήμερα κάθε ηλεκτρονική, ψηφιακή συσκευή – που την κρατούν όλο και περισσότεροι άνθρωποι στα χέρια τους και πιο πολύ οι νέοι και τα παιδιά – είναι ταυτόχρονα και συσκευή πληροφόρησης. Το διαδίκτυο ενοποιεί σε χρόνο μηδενικό την παγκόσμια πληροφοριόσφαιρα και διαμορφώνει αντιλήψεις ακόμα και συνειδήσεις με τρόπο αδιόρατο αλλά αρκετά αποτελεσματικό.

Από την εποχή όπου περίμενες την Παρασκευή – αν θυμάμαι καλά – για να βγει ένα από τα προαναφερθέντα περιοδικά προκειμένου να μάθεις τι ακριβώς γίνεται, μέσω πιο εμπεριστατωμένων αναλύσεων από εκείνων των εφημερίδων, στην Ελλάδα και στον Κόσμο, μέχρι σήμερα όπου ανοίγεις το κινητό σου και διαβάζεις τις ειδήσεις πριν ακόμα σου γεννηθεί η επιθυμία και σκεφτείς τι θα επιλέξεις, έχει αλλάξει όλος ο χάρτης της ενημέρωσης, με την τηλεόραση να είναι ο τελευταίος μαζικός διαμορφωτής της κοινής γνώμης αλλά και αυτός με διαρκώς μειούμενη την επιρροή του.

Τι μεσολάβησε όμως; Από τη δεκαετία του 1980 άρχισαν να βγαίνουν όλο και πιο πολλά περιοδικά – κάποια μάλιστα να δημιουργούν και σχολές στον τρόπο έκφρασής τους όπως, για παράδειγμα, το «Κλικ». Είχαμε και έχουμε όλο και πιο ειδικά περιοδικά που προσπαθούσαν και προσπαθούν να ανταποκριθούν στα πιο εξειδικευμένα ενδιαφέροντα, ειδικά των νέων και δραστήριων ανθρώπων. Είδαμε ακόμα και περιοδικά να αναφέρονται άλλα στο ψάρεμα, άλλα στις καταδύσεις, άλλα στο κυνήγι κλπ κλπ. Και θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι αυτή η πληθωρική ανάπτυξη των περιοδικών ήταν πλασματική, δεν αντιστοιχούσε στις πραγματικές ανάγκες των πολιτών, συμβάδιζε σε σημαντικό βαθμό με την οικονομική δυνατότητα του Έλληνα αλλά και με την πολιτική των εκδοτών να αποκομίσουν έστω πρόσκαιρα κάποιο κέρδος και μετά να αποχωρήσουν από τον έναν τομέα για να πάνε σε κάποιον άλλο. Αν προσθέσουμε και τα περιοδικά που ήταν μεταφράσεις ξένων επιτυχημένων περιοδικών, τότε φτάνουμε σε μια μαγική εικόνα κυκλοφορίας εκατοντάδων περιοδικών στην, ούτως ή άλλως, μικρή ελληνική αγορά.

Βέβαια τα περιοδικά πρόσφεραν ένα διάβασμα εύκολο, εύπεπτο, συχνά χυδαίο με αντι- αισθητική εμφάνιση και περιεχόμενο και διαβάζοντάς τα δεν αποκόμιζες τίποτε ουσιαστικό. Η σημερινή οικονομική κρίση και η ορμητική είσοδος του διαδικτύου τα έκαναν κυριολεκτικά άχρηστα εν μια νυκτί.

Κάπως έτσι διαλύθηκε και ο πλασματικός μύθος των περιοδικών, που η μόνη τους προσφορά ήταν το ξεφύλλισμά τους και το χάζεμα των φωτογραφιών τους. Εξέφρασαν όμως και μια παρακμιακή αντίληψη και κανένας μετά από λίγο καιρό δεν θα θυμάται τίποτα απ’ αυτά. Υπήρξαν και υπάρχουν, βέβαια, περιοδικά μη εμπορικά, με φοβερή προσφορά στον πολιτισμό, στα γράμματα, στην επιστήμη, στην τέχνη που δεν έχουν καμιά σχέση με ό,τι περιγράψαμε παραπάνω. Και σε μερικά απ’ αυτά τα περιοδικά θα αναφερθούμε στο μέλλον.

Τώρα όλος αυτός ο ανάλαφρος και εν πολλοίς πλασματικός και κίβδηλος “πλούτος” των περιοδικών βυθίζεται στις μαύρες σελίδες του παρελθόντος, που καταπίνουν καθετί που δεν είχε νόημα. Ωστόσο, παρ’ όλες τις εξελίξεις που προαναφέρθηκαν, θεωρώ ότι υπάρχει έδαφος για μερικά περιοδικά ποιότητας που μπορούν να εκφράσουν τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες του σύγχρονου πολίτη, περιοδικά που μπορούν να ανασύρουν το ουσιώδες μέσα στον ορυμαγδό των σκουπιδοπληροφοριών και στον βομβαρδισμό της ανούσιας ενημέρωσης. 

Διαβάστε επίσης:

http://www.klik.gr/magazine/01/%CE%BF-%CE%B8%CE%AC%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%B6%CF%89%CE%AE-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%BB%CE%B9%CE%BA

 

I. Shishkin: Expanse (1883)

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: