Αρχική > πολιτική > Η αριστερά και οι εκλογές (β)

Η αριστερά και οι εκλογές (β)

clip_image001

clip_image001The Sower, 1888. Oil on canvas. 
Van Gogh Museum, Amsterdam (Vincent van Gogh Foundation)

 

Η περίπτωση της ΔΗΜ.ΑΡ.

Του Νίκου Τσούλια

Έκανε το πιο καινοτόμο πολιτικό άλμα των τελευταίων δεκαετιών, εμφανίζεται να είναι ένα βήμα μπροστά σε σχέση με τα άλλα κόμματα, μετασχηματίζει τον πολιτικό λόγο του φαίνεσθαι σε πολιτικό λόγο του είναι.

Η εξήγηση για όλα αυτά είναι σχετικά απλή. Η ΔΗΜ.ΑΡ φαίνεται να κινείται στον αστερισμό του αύριο όσον αφορά το σκηνικό του πολιτικού μας συστήματος, άρχισε να λειτουργεί με τον κανόνα των συνεργασιών στο κυβερνητικό σχήμα, γιατί θεωρεί ότι τελείωσαν οι μονοκομματικές αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Αρκετοί αναλυτές ισχυρίζονται ότι θα έχει σοβαρό πολιτικό κόστος, γιατί συνεργάστηκε με τα δύο κόμματα του Μνημονίου, με τα δύο κόμματα που προκάλεσαν το Μνημόνιο. Ίσως να έχουν δίκιο, ο χρόνος θα το δείξει. Ωστόσο, η πολιτική δεν ασκείται με βάση μια στενή έννοια του κόστους – και μάλιστα εκείνου του κόστους που μάλλον είναι κόστος στην υποκουλτούρα του λαϊκισμού και του στενού και βραχυπρόθεσμου κομματικού εκλογικού φορτίου -, ασκείται με βάση την ουσία, της δημιουργίας γεγονότων που πάνε μπροστά τα πολιτικά πράγματα και προωθούν τα κοινωνικά ζητήματα.

Για να αναλογιστούμε, τι θα σήμαινε αν δεν συνέπραττε το εν λόγω κόμμα στο σχήμα της σημερινής κυβέρνησης και οδηγούμαστε σε συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις, τι θα σήμαινε μια τέτοια εξέλιξη για την χώρα μας συνολικά και μάλιστα σε μια περίοδο σοβαρής κρίσης. Εξίσου σημαντικό στοιχείο στην πολιτική κίνηση της ΔΗΜ.ΑΡ. είναι και το ότι είχε κάνει γνωστή τη μετεκλογική της συμπεριφορά (περί συνεργασίας) προεκλογικά και επομένως ο λαός αξιολόγησε το εν λόγω στοιχείο. Από αυτή την άποψη, η πολιτική στάση της είναι σαφώς έντιμη και συγκρινόμενη με την αντίστοιχη λαϊκίστικη του ΣΥΡΙΖΑ – που ισχυριζόταν ότι θα πήγαινε για κυβερνητική εντολή ενώ ήξερε και σχεδίαζε μόνο ένα μεγάλο ποσοστό αντιπολιτευτικού λόγου – δείχνει και μια γενναία προσέγγιση της ίδιας της συγκρότησης της πολιτικής.

Κατά την γνώμη μου, στο χώρο της πολιτικής τα κόμματα οφείλουν να καινοτομούν και να σχεδιάζουν τη στρατηγική τους με βάση την ουσία των πραγμάτων, με βάση τις πραγματικές σύγχρονες διεργασίες και τις μελλοντικές επιδιώξεις και όχι με βάση τις φαντασιακές και μικροκομματικές βλέψεις. Και αυτό για έναν πολύ απλό λόγο. Τα γεγονότα τρέχουν γρήγορα και οι ρόλοι και οι συμπεριφορές εύκολα καταδεικνύονται.

Οφείλω να σημειώσω και το εξής στοιχείο. Το εν λόγω κόμμα, ως πολιτικό ρεύμα με την παλιότερη εκδοχή του ως Κ.Κ.Ε. εσ., είχε θέσει το ζήτημα των κυβερνητικών συνεργασιών ακόμα και με τη συντηρητική παράταξη σε μια εποχή όπου αυτή η πρόταση φάνταζε περίπου ως βλασφημία! Αλλά εδώ αναδύεται η δύναμη της πολιτικής ανάλυσης και της πολιτικής σκέψης, να μπορείς να ερμηνεύεις με τον πιο ουσιαστικό τρόπο την κοινωνικο – οικονομική πραγματικότητα, έτσι ώστε να σχεδιάζεις εσύ το πολιτικό μέλλον και όχι να έρχεται ως αποτέλεσμα αποφάσεων που παίρνουν άλλοι.

Ωστόσο στην εκλογική συμπεριφορά της ΔΗΜ.ΑΡ. μπορούμε να βρούμε ψεγάδια – χωρίς αυτά βεβαίως να ανατρέπουν τη συνολική θετική στάση της – που μπορεί να αλλοιώσουν ακόμα και την ιδεολογική φυσιογνωμία της. Πόσο μπορεί να δεσμευτεί η εν τοις πράγμασι αυριανή κυβερνητική πολιτική από έναν κείμενο προγραμματικής πολιτικής συμφωνίας που δεν μπορεί παρά να έχει γενικόλογο χαρακτήρα; Μπορεί κάθε φορά να ψηφίζει ή να απέχει από τις ψηφοφορίες σε νομοθετικά μέτρα που θα μειώνουν το εισόδημα των εργαζομένων; Θα είναι πολιτικά σωστό να οδηγήσει σε ενδεχόμενη αποτυχία το σημερινό κυβερνητικό σχήμα με την απειλή των πρόωρων εκλογών; Πώς θα αιτιολογήσει αυτή την κορυφαία επιλογή της στην περίπτωση που θα αποτύχει το όλο εγχείρημα; Ενοποιείται όλος ο πολιτικός της χώρος με αυτή την επιλογή και είναι αρκετή η σημερινή υπάρχουσα πλειοψηφική συμπεριφορά για όλες τις αυριανές κρίσιμες επιλογές;

Θεωρώ ότι η σημερινή κρίση θα μετασχηματίσει συνολικά και το πολιτικό μας σύστημα. Και δεν αναφέρομαι μόνο στους κομματικούς σχηματισμούς, στη δυναμική τους και στις μεταξύ τους σχέσεις και λειτουργίες. Εννοώ και την πολιτική κουλτούρα γενικότερα. Ίσως αύριο τίποτα να μη θυμίζει το χθες. Σε περιόδους κρίσης και γενικότερων πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών μετασχηματισμών αναδύεται πάντα μια καινούργια ιστορικότητα. Νέες λέξεις ή λέξεις με καινούργιο περιεχόμενο εμφανίζονται για να εκφράσουν τα οξυμένα προβλήματα, τις νέες αναζητήσεις, τις μετασχηματισμένες ιδέες, τις φρέσκιες ιδεολογίες και πολιτικές θεωρίες. Τα παραδοσιακά εργαλεία ανάλυσης και σχεδιασμού σε περιόδους έντονων μεταβολών σκουριάζουν πολύ γρήγορα… Και η ΔΗΜ.ΑΡ. φαίνεται να το γνωρίζει αυτό.

 

Διαβάστε επίσης:

Η Αριστερά και οι εκλογές (α)

 

clip_image002

Βολανάκης Κωνσταντίνος, Ιστιοφόρο σε τρικυμία

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: