Αρχική > πολιτισμός > Euro 2012: Ραψωδία ποδοσφαιρικής τελειότητας για την Ισπανία

Euro 2012: Ραψωδία ποδοσφαιρικής τελειότητας για την Ισπανία

Γιώτης Παναγιωτάς, ΤΟ ΒΗΜΑ 2.7.12

Οι «αδιάφθοροι» του παγκοσμίου ποδοσφαίρου και τα αξεπέραστα ρεκόρ που δημιουργούν

Euro 2012: Ραψωδία ποδοσφαιρικής τελειότητας για την Ισπανία

 

Ο τρίτος συνεχόμενος θρίαμβος των «Φούριας Ρόχας» προκαλεί ίλιγγο. Το ισπανικό ποδόσφαιρο ανέβηκε σε τόσο υψηλό επίπεδο που δεν μπορεί να συγκριθεί με τις υπόλοιπες σχολές του αθλήματος. Η ομάδα του κ. Βιθέντε ντελ Μπόσκε που διέλυσε την Ιταλία (4-0) στον τελικό του Euro 2012 σημείωσε μια σειρά από ρεκόρ που είναι αμφίβολο αν θα καταρριφθούν στο μέλλον, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι το ποδοσφαιρικό «άριστα» σε ομαδικό επίπεδο βρήκε κάτοχο!

Το ποδόσφαιρο δεν ανακαλύφθηκε ως όμορφη τέχνη. Πριν από 150 χρόνια στα βρετανικά λιβάδια άρχισε να διαμορφώνεται ένα άθλημα κυρίως για τις ελεύθερες ώρες του καλοκαιριού. Από την περασμένη Κυριακή όμως και την ανάδειξη της Ισπανίας ως πρωταθλήτριας Ευρώπης για δεύτερη συνεχόμενη φορά (είναι η μοναδική ομάδα που έχει καταφέρει να διατηρήσει τον τίτλο της, όπως επίσης είναι η μοναδική που το έχει καταφέρει έχοντας ενδιαμέσως στεφθεί και παγκόσμια πρωταθλήτρια) τα ποδοσφαιρικά στάνταρντ έχουν αποκτήσει κυανέρυθρο χρώμα.

Τα χρώματα της εθνικής Ισπανίας, της δυναστείας του ωραίου ποδοσφαίρου, μιας δυναστείας που ανανέωσε τη θητεία της με τα εξαιρετικής ομορφιάς γκολ του Νταβίντ Σίλβα, του Τζόρντι Αλμπα, του Φερνάντο Τόρες και του Χουάν Μάτα. Ο Τόρες μάλιστα, ο οποίος όπως και ο Μάτα, έκλεισε την αγωνιστική περίοδο με τον καλύτερο τρόπο αφού μετά το Τσάμπιονς Λιγκ με την Τσέλσι κατέκτησαν και το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα με την εθνική Ισπανίας, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του τουρνουά έχοντας πετύχει τρία γκολ. Τόσα πέτυχαν και οι Μάριο Μάτζουκιτς (Κροατία), Μάριο Γκόμεζ (Γερμανία), Κριστιάνο Ρονάλντο (Πορτογαλία), Μάριο Μπαλοτέλι (Ιταλία), Αλαν Ντζαγκόεφ (Ρωσία), ωστόσο είχε και μία ασίστ όπως και ο Γκόμεζ και επομένως το «χρυσό παπούτσι» πήγε στον επιθετικό της Τσέλσι επειδή είχε τον μικρότερο χρόνο συμμετοχής (189 λεπτά)!

Η εθνική Ισπανίας δεν είναι απλώς μια επιτυχημένη γενιά ποδοσφαιριστών, όπως έχει συμβεί στο παρελθόν και με άλλες ομάδες. Δεν είναι καν θέμα σύμπτωσης να έχει ποδοσφαιριστές όπως τον Τσάβι πολυτιμότερο του Euro 2008 και αυτόν του 2012 Αντρές Ινιέστα, ούτε απαρτίζεται αποκλειστικά από παίκτες της περίφημης ακαδημίας της Μπαρτσελόνα. Είναι κάτι πολύ περισσότερο: μια δυναστεία του ωραίου ποδοσφαίρου, όπως δεν δεν προϋπήρξε ποτέ στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Και αυτή η τελειότητα δεν αφορά μόνο στο επιθετικό κομμάτι, αλλά και στο αμυντικό, καθώς για δέκατο συνεχόμενο αγώνα νοκ άουτ σε μεγάλη διοργάνωση ο Ικερ Κασίγιας διατήρησε ανέπαφη την εστία του. Σε αντιδιαστολή, η Γερμανία που έφτασε ως τον τελικό του Euro 2008 και στους ημιτελικούς του Μουντιάλ 2010 και Euro 2012 δέχτηκε σε εννέα αγώνες στα ίδια τουρνουά 13 γκολ!

Δεν είναι τυχαίο ότι στην κορυφαία 23άδα ποδοσφαιριστών του τουρνουά βρίσκονται δέκα παίκτες της εθνικής Ισπανίας, οι Κασίγιας, Τζέραρντ Πικέ, Σέρχιο Ράμος, Αλμπα, Τσάβι, Ινιέστα, Σέρχιο Μπούσκετς, Τσάμπι Αλόνσο, Σεσκ Φάμπρεγας και Νταβίντ Σίλβα.

Σχολείο

 

Τώρα τρέχουν για το Μαρακανά

Οι Ισπανοί στο Μουντιάλ της Βραζιλίας θέλουν να αποδείξουν ότι είναι οι κορυφαίοι όλων των εποχών

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Γιώργος Νασμής, ΤΑ ΝΕΑ 3.7.12

Ανακάλυψε νέους δρόμους στην ποδοσφαιρική σκέψη, έφτασε στο άγνωστο κλειδώνοντας τον φόβο της άγνοιας στα ερμάρια των αποδυτηρίων. Δίδαξε ταπεινότητα, μετριοφροσύνη, ομαδικότητα, συναδελφικότητα. Η Εθνική Ισπανίας των τεσσάρων τελευταίων χρόνων είναι μία από τις σπουδαιότερες ομάδες όλων των εποχών. Τώρα, θέλει να γίνει η σπουδαιότερη.

Η Ισπανία δεν διστάζει να ανοίγει δρόμους, να εξελίσσεται ακόμα κι αν βρίσκεται στην κορυφή και να αναζητεί την τελειότητα.

Αν λέγαμε πριν από μία δεκαετία πως μια ομάδα θα κατακτήσει το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα χωρίς επιθετικό, θα μας περνούσαν για τρελούς.

Αυτή είναι η διαφορά των πρωτοπόρων από τους κοινούς θνητούς. Μπορούν να δουν μακριά, να εξελίξουν, να φτάσουν εκεί που οι άλλοι φοβούνται.

Ο γάλλος πρώην διεθνής Μπισέντε Λιζαραζού έσπευσε να χαρακτηρίσει το νέο αγωνιστικό σύστημα της Ισπανίας ως «αγάπη χωρίς σεξ» για να τονίσει πως είναι ανούσιο!

Ο Αρσεν Βενγκέρ θεώρησε πως η Ισπανία πρόδωσε τη φιλοσοφία της και δημιούργησε κάτι αρνητικό, γιατί με τη μεγάλη κατοχή της μπάλας φρόντιζε να αμύνεται και όχι να επιτίθεται.

Πολύ λίγοι μπόρεσαν να διακρίνουν αυτό που έβλεπε ο Ντελ Μπόσκε. Πως ο κύκλος του «τίκι τάκα» έκλεισε και έπρεπε είτε να εξελιχθεί είτε να δημιουργηθεί ένας νέος. Και ο συμπαθής μυστακοφόρος προτίμησε να κάνει το πρώτο.

Η συζήτηση για το αν οι Φούριας Ρόχας είναι η κορυφαία ομάδα όλων των εποχών άνοιξε και θα διατηρηθεί μέχρι το Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας. Η επιχειρηματολογία είναι πλούσια, όταν έχεις να συγκρίνεις ομάδες όπως η Ουγγαρία του Πούσκας, η Βραζιλία του Πελέ του 1970, η Γαλλία του Ζιντάν, η Ολλανδία του Κρόιφ.

Το βασικότερο επιχείρημα που καταθέτουν οι υποστηρικτές των Ισπανών είναι η συνέχεια, η συνέπεια και η σταθερότητα που επιδεικνύει η Ρόχα την τελευταία τετραετία.

Ακόμα και πριν κατακτήσει το τρίτο συνεχόμενο τρόπαιο σε μεγάλη διοργάνωση, η θέση της Ισπανίας στην ιστορία δεν μπορούσε να αμφισβητηθεί. Η επιτυχία όμως στο Κίεβο απέδειξε πως σ’ αυτή την ομάδα υπάρχει μέλλον και για να νικηθεί θα πρέπει οι αντίπαλοι να διώξουν τον φόβο και να πειραματιστούν με κάτι νέο.

Σε δύο χρόνια, στα βραζιλιάνικα γήπεδα, εκεί όπου η Ισπανία θέλει να δημιουργήσει ένα νέο Μαρακανάζο και να βάλει τέλος στη συζήτηση για το ποια είναι η κορυφαία όλων των εποχών, ο Φάμπρεγας θα είναι 27 ετών, ο Ινιέστα 30, ο Σίλβα 28, ο Μάτα 26, οι Μπουσκέτς, Αλμπα και Χάβι Μαρτίνεθ 25.

Εκεί θα είναι και ο ζωντανός μύθος Ικερ Κασίγιας και ο Τσάβι, στην τελευταία του παράσταση.

«Ο,τι κάνουμε είναι δύσκολο, αλλά το κάνουμε να φαίνεται εύκολο. Δεν είναι βόλτα στο πάρκο», εξηγεί ο Κασίγιας. «Ανεβάσαμε τον πήχη πολύ ψηλά», συμπληρώνει ο Τσάβι χωρίς να δείχνει ίχνος φόβου.

«Οι προσδοκίες είναι μεγάλες. Τώρα όλοι περιμένουν να θριαμβεύουμε όπου κι αν παίζουμε, αλλά είναι καλύτερα. Πριν ήταν πολύ χειρότερα τα πράγματα».

Είναι παίκτες που δεν φοβούνται την επιτυχία, όπως δεν φοβούνται το σκοτάδι του αγνώστου. Ποιος ξέρει; Ισως στη Βραζιλία οι Ισπανοί αποφασίσουν να παίξουν χωρίς αμυντικούς…

Κατηγορίες:πολιτισμός Ετικέτες: ,
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: