Αρχική > επιστήμη > Σημαντικά επιστημονικά κείμενα

Σημαντικά επιστημονικά κείμενα

Βαγγέλης Πρατικάκης, ΤΟ ΒΗΜΑ 10.5.12

«Πραγματική» η κβαντική κυματοσυνάρτηση;

Αμφιλεγόμενο θεώρημα υποστηρίζει ότι υπάρχει ως αντικειμενική οντότητα

«Πραγματική» η κβαντική κυματοσυνάρτηση;

Απεικόνιση μιας κυματοσυνάρτησης. Είναι άραγε μαθηματικό εργαλείο ή πραγματικότητα;

Λονδίνο

Η κυματοσυνάρτηση, το μαθηματικό εργαλείο που περιγράφει τις πιθανές κβαντικές καταστάσεις στις οποίες μπορεί να βρεθεί ένα σωματίδιο, δεν είναι ένα απλό στατιστικό εργαλείο, όπως πιστεύεται σήμερα ευρέως, αλλά υπάρχει ως αντικειμενική οντότητα, υποστηρίζουν τρεις βρετανοί θεωρητικοί φυσικοί.

Το παράξενο θεώρημά τους, που δημοσιεύεται στο «Nature Physics», «πιστεύεται από κάποιους φυσικούς ότι είναι ένα από τα σπουδαιότερα στο χώρο της κβαντικής φυσικής εδώ και δεκαετίες» σχολιάζει ο δικτυακός τόπος του Nature. Άλλοι, ανεξάρτητοι ειδικοί εκφράζουν πάντως επιφυλάξεις.

Άγνοια εναντίον πραγματικότητας

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της κβαντομηχανικής είναι ότι δεν μπορεί να προβλέψει την τελική κατάσταση στην οποία θα βρεθεί ένα κβαντικό σύστημα, αλλά μόνο την πιθανότητα να καταλήξει σε μια πιθανή κατάσταση ή σε άλλη.
Και η ιδιαιτερότητα αυτή οδήγησε εξαρχής σε μια διαφωνία για το κατά πόσο οι κβαντικές καταστάσεις των σωματιδίων αποτελούν μέρος της πραγματικότητας ή αν αντίθετα είναι απλώς μαθηματικές περιγραφές, τις οποίες αναγκαζόμαστε να χρησιμοποιήσουμε, επειδή απλά δεν ξέρουμε πώς το κβαντικό σύστημα επιλέγει να καταλήξει σε μια κατάσταση και όχι σε άλλη.

Ο μεγάλος αυστριακός φυσικός Έρβιν Σρέντιγκερ, ο οποίος πρότεινε το διάσημο νοητικό πείραμα στο οποίο μια κβαντομηχανική γάτα μπορεί να είναι ταυτόχρονα ζωντανή και νεκρή, πίστευε αρχικά ότι αυτές οι δύο καταστάσεις, ή οποιαδήποτε άλλη κβαντική κατάσταση, είναι μέρος της πραγματικότητας. Με άλλα λόγια, η γάτα του Σρέντινγκερ μπορεί πραγματικά να είναι και ζωντανή και νεκρή.

Με την άποψη αυτή διαφώνησε μεταξύ άλλων ο Άλμπερτ Άινσταϊν, ο οποίος πίστευε ότι η γάτα του Σρέντινγκερ είναι είτε ζωντανή είτε νεκρή, αλλά δεν μπορούμε να γνωρίζουμε την απάντηση επειδή απλά δεν κατανοούμε την πραγματικότητα σε όλο της το βάθος. Για τον Άινσταϊν, λοιπόν, οι κβαντικές καταστάσεις και η κυματοσυνάρτηση είναι απλώς στατιστικά εργαλεία.

Στη νέα μελέτη, όμως, οι ερευνητές δείχνουν ότι, αν μια θεωρία μεταχειρίζεται την κυματοσυνάρτηση ως απλή πληροφορία, και όχι μέρος της πραγματικότητας, τότε η θεωρία αυτή αποτυγχάνει να αναπαράγει τις προβλέψεις της κβαντομηχανικής.
«Δείχνουμε εδώ ότι οποιοδήποτε μοντέλο στο οποίο μια κβαντική κατάσταση αντιστοιχεί σε απλές πληροφορίες για μια υποκείμενη φυσική κατάσταση ενός συστήματος, και στο οποίο τα συστήματα που ετοιμάζονται ανεξάρτητα έχουν ανεξάρτητες φυσικές καταστάσεις, πρέπει να οδηγούν σε προβλέψεις που έρχονται σε αντίθεση με τις προβλέψεις της κβαντικής θεωρίας» γράφουν οι ερευνητές.

Το παράδειγμα των ζαριών

Προσπαθώντας να εξηγήσει με πιο απλά λόγια αυτή την προσέγγιση, ο Τέρι Ρούντολφ του Imperial College στο Λονδίνο, μέρος της ερευνητικής ομάδας, δίνει το παράδειγμα ενός ζαριού που θα μπορούσε κάποιος να «πειράξει» ώστε να δίνει ως αποτέλεσμα μόνο τους αριθμούς 2,4 ή 6. ‘Ενα άλλο ζάρι θα μπορούσε επίσης να είναι πειραγμένο ώστε να δίνει μόνο τους αριθμούς 2,4 ή 5.

Και τα δύο ζάρια, τα οποία αντιστοιχούν σε διαφορετικά κβαντικά μοντέλα, θα μπορούσαν να δώσουν ανεξάρτητα τον αριθμό 2, ο οποίος μπορεί να θεωρηθεί μια πραγματικότητα. Σε αυτή την περίπτωση λοιπόν, δύο διαφορετικά μοντέλα δίνουν τα ίδια αποτελέσματα ακολουθώντας διαφορετικό δρόμο.
Αυτό όμως δεν μπορεί να ισχύει στην κβαντομηχανική, αφού, σύμφωνα με το νέο θεώρημα, δεν είναι δυνατόν η ίδια πραγματικότητα να κρύβεται πίσω από διαφορετικές κβαντικές καταστάσεις.

Άλλοι, όμως, δεν συμφωνούν καν με την παραδοχή των ερευνητών ότι τα κβαντικά συστήματα έχουν μια αντικειμενική υπόσταση. Ο Κρίστοφερ Φουκς, φυσικός του Perimeter Institute στον Καναδά, συντάσσεται με τον Άινσταϊν στην άποψη ότι η κυματοσυνάρτηση αντανακλά την άγνοιά μας για την πραγματικότητα. Σχολιάζοντας τη δημοσίευση, ο Φουκς λέει ότι το θεώρημα δεν αποκλείει την πιθανότητα η κυματοσυνάρτηση να ανακλά την άγνοια για τα αποτελέσματα μετρήσεων που έχουν ήδη γίνει, και όχι την ίδια τη φυσική πραγματικότητα.

Μια άλλη, αν και λιγότερο πιθανή, εξήγηση, είναι ότι αν μια θεωρία μεταχειρίζεται την κυματοσυνάρτηση ως απλή πληροφορία και αποτυγχάνει να αναπαράγει τις προβλέψεις της κβαντομηχανικής, όπως λένε οι ερευνητές, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ολόκληρη η κβαντομηχανική είναι λανθασμένη, και όχι στο γεγονός ότι η κυματοσυνάρτηση είναι αληθινή.

Σχολείο

Υπέρ της αθεΐας, κατά της πίστης η αναλυτική σκέψη

Η αναλυτική σκέψη υποσκάπτει την πίστη και προάγει την αθεΐα, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Πολλοί πιστοί είναι σίγουροι ότι η πίστη τους είναι στέρεη σαν βράχος, όμως ίσως να υπερεκτιμούν τη σταθερότητα των πεποιθήσεών τους. Η αναλυτική σκέψη μπορεί να μειώσει τη θρησκευτική και μεταφυσική πίστη ακόμα και σε αφοσιωμένους πιστούς, σύμφωνα με μία νέα έρευνα Καναδών ψυχολόγων, η οποία επιβεβαιώνει ότι ο λογικός τρόπος σκέψης έχει τη δυνατότητα να υποσκάψει τη θρησκευτικότητα και να προάγει τον σκεπτικισμό και την αθεΐα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή κοινωνικής ψυχολογίας ‘Αρα Νορενζαγιάν του Τμήματος Ψυχολογίας του πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας στο Βανκούβερ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό «Science», σύμφωνα με το ίδιο και με το «New Scientist» ανέφεραν ότι πολλοί παράγοντες επηρεάζουν την πνευματικότητα του καθενός και η τάση για περισσότερη ή λιγότερη αναλυτική σκέψη είναι ένας από αυτούς.

Οι ψυχολόγοι έκαναν διάφορα τεστ και πειράματα με 650 εθελοντές, συσχετίζοντας τον βαθμό αναλυτικής σκέψης του καθενός με την ένταση των θρησκευτικών και άλλων μεταφυσικών πεποιθήσεών του (π.χ. πίστη σε αγγέλους), διαπιστώνοντας ότι αυτά τα δύο πράγματα είναι γενικά αντιστρόφως ανάλογα. Όσο περισσότερο οι εθελοντές ανέπτυσσαν αναλυτικούς συλλογισμούς και έκαναν λογικές σκέψεις, τόσο έτεινε να μειώνεται η θρησκευτική πίστη τους και, αντίθετα, αυξανόταν ο αθεϊσμός ή έστω ο αγνωστικισμός και ο σκεπτικισμός τους σχετικά με τα θρησκευτικά ζητήματα.

Η έρευνα δείχνει ότι οι θρησκευτικές πεποιθήσεις σχετίζονται όχι τόσο με το πιο αργό και αναλυτικό σύστημα λειτουργίας του νου, όσο με το διαισθητικό- συναισθηματικό που είναι πιο γρήγορο και αυτόματο. Όταν ενεργοποιείται περισσότερο το αναλυτικό σύστημα, τότε «σκεπάζει» το διαισθητικό και αντίστροφα. Αυτό εξηγεί γιατί οι περισσότεροι (αν και όχι όλοι) επιστήμονες, που καλλιεργούν την αναλυτική σκέψη, τείνουν να είναι άθεοι ή αγνωστικιστές.

Με πιο απλά λόγια, όσοι άνθρωποι τείνουν να λειτουργούν ενστικτωδώς, είναι πιο πιθανό να πιστεύουν στον Θεό, σε σχέση με όσους σκέφτονται πιο πολύ και είναι λιγότερο ενστικτώδεις και αυτό γιατί η πίστη είναι περισσότερο συναίσθημα παρά σκέψη. Μελλοντικές έρευνες από τους ίδιους ψυχολόγους θα μελετήσουν κατά πόσον είναι πρόσκαιρη ή διαρκής η επίδραση της αναλυτικής σκέψης στη θρησκευτική πίστη και αν αυτή η επίδραση ισχύει σε όλους τους πολιτισμούς της Γης και όχι μόνο στη Δύση.

Οι πιο πρόσφατες έρευνες της κοινής γνώμης αποκαλύπτουν ότι η μεγάλη πλειονότητα της ανθρωπότητας πιστεύει στον Θεό, αν και οι αγνωστικιστές και οι άθεοι είναι αρκετές εκατοντάδες εκατομμύρια. Το ποσοστό των πιστών και των άθεων μεταβάλλεται διαχρονικά υπό την επίδραση διαφόρων ψυχολογικών και πολιτισμικών παραγόντων.

Οι ερευνητές ξεκαθάρισαν πάντως ότι δεν αρκεί η αναλυτική σκέψη για να μετατρέψει έναν πιστό σε άπιστο. ‘Αλλοι ισχυροί υποσυνείδητοι παράγοντες, όπως ο φόβος του θανάτου και η επιθυμία για διαιώνιση της ζωής, παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανατροφοδότηση της πίστης στη θρησκεία και σε άλλες πνευματικές παραδόσεις. Οι ερευνητές επίσης φρόντισαν να διευκρινίσουν ότι η μελέτη τους δεν έχει να κάνει με την ίδια την αξία της θρησκείας, αλλά με τους γνωσιακούς-νοητικούς μηχανισμούς που την υποσκάπτουν ή την ενισχύουν.

Ο διάσημος νομπελίστας ψυχολόγος Ντάνιελ Κάνεμαν, του πανεπιστημίου Πρίνστον, δήλωσε ότι «αυτό ουσιαστικά που δείχνει η νέα έρευνα, είναι πως όταν κανείς σκέφτεται με πιο κριτικό τρόπο, απορρίπτει πεποιθήσεις που αλλιώς θα τις υιοθετούσε. Δείχνει ότι υπάρχουν ορισμένες θρησκευτικές πεποιθήσεις που οι άνθρωποι πιστεύουν και τις οποίες δεν θα υιοθετούσαν, αν σκέφτονταν πιο κριτικά».

Πηγή: ΑΜΠΕ, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 27.4.12

Σχολείο

Θοδωρής Λαΐνας, ΤΟ ΒΗΜΑ 18.5.12

http://www.tovima.gr/science/technology-planet/article/?aid=458336&h1=true

To «Γράφημα της Γνώσης» σχεδιάζει η Google

Το «Knowledge Graph» είναι μια μηχανή αναζήτησης με υψηλό IQ

To «Γράφημα της Γνώσης» σχεδιάζει η Google

Δείτε ένα βίντεο για το Γράφημα της Γνώσης

Λονδίνο

Θετικά προχωράει σύμφωνα με τα στελέχη της Google η ανάπτυξη μιας νέας τεχνολογίας που θα κάνει τη δημοφιλή της μηχανή αναζήτησης να λειτουργεί πιο έξυπνα και τελικά πιο αποτελεσματικά για τον χρήστη. Το «Knowledge Graph» θα προσφέρει στον χρήστη μια ποικιλία απαντήσεων μέσα στις οποίες θα βρίσκεται σίγουρα και αυτή που αναζητά.

Το νέο σύστημα

Οι μηχανές αναζήτησης βασίζονται στην αντιστοίχιση λέξεων-κλειδιών με τα ερωτήματα τα οποία δέχονται. Σε πολλές περιπτώσεις όμως η συγκεκριμένη μέθοδος δεν ανταποκρίνεται στο αίτημα ενός χρήστη αφού η μηχανή είτε δεν αντιλαμβάνεται τι ακριβώς έχει ζητήσει ο χρήστης είτε «μπερδεύεται» επειδή κάποια από τις λέξεις κλειδιά έχει πολλές και εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους «ταυτότητες».

Ετσι, παραδείγματος χάριν, μια μηχανή αναζήτησης όταν «δει» ένα αίτημα αναζήτησης για το «Ταζ Μαχάλ» πιθανότατα θα παρουσιάσει απαντήσεις που να αφορούν το διάσημο μνημείο ενώ το αίτημα να αφορά τον βραβευμένο με Γκράμι μουσικό ή το καζίνο στο Ατλάντικ Σίτι που έχουν το ίδιο όνομα.

Το «Γράφημα Γνώσης» σχεδιάζεται έτσι ώστε να ψαρεύει απαντήσεις μέσα από ένα ωκεανό περίπου 3,5 δισεκατομμυρίων δεδομένων και πληροφοριών που το σύστημα προσπαθεί να συσχετίσει με το αίτημα αναζήτησης.

Στόχος του συστήματος δεν είναι να βρει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αριθμό απαντήσεων αλλά μια ποικιλία απαντήσεων που πιθανώς να συνδέονται με το αίτημα. Ετσι όταν το σύστημα εντοπίσει όλες τις πιθανές απαντήσεις δεν προβάλλει μόνο εκείνες που θεωρεί ότι είναι πιο κοντά στο αίτημα που δέχτηκε αλλά και τις υπόλοιπες. Στο παράδειγμά μας η μηχανή θα προβάλλει απαντήσεις και για το μνημείο και για τον καλλιτέχνη και το καζίνο.

Εξυπνη προβολή

Μάλιστα οι σχεδιαστές αποφάσισαν να προβάλλουν με δύο τρόπους τις απαντήσεις. Στην οθόνη θα προβάλλονται με τον κλασικό τρόπο όλες οι πιθανές απαντήσεις αλλά δεξιά θα υπάρχει και ένα «παράθυρο» όπου θα προβάλλονται και εκεί.. Οι σχεδιαστές πιστεύουν ότι ο συγκεκριμένος τρόπος προβολής των απαντήσεων και ειδικά το «παράθυρο» θα διευκολύνει όσους κάνουν χρήση της μηχανής αναζήτησης με κινητά τηλέφωνα ή άλλες ηλεκτρονικές συσκευές με μικρές οθόνες.

Εκτός από την υψηλή ικανότητα συσχετισμού δεδομένων τα στελέχη της Google θέλουν το Γράφημα της Γνώσης να έχει υψηλή νοημοσύνη ώστε να μπορεί να κατανοεί εξειδικευμένες και πολύπλοκες ερωτήσεις όπως π.χ «Ποιες είναι οι δέκα πιο βαθιές λίμνες στην Αφρική;».

«Πραγματοποιούμε ένα σημαντικό βήμα στην προσπάθεια ανάπτυξης μιας προηγμένης μηχανής αναζήτησης η οποία θα ανταποκρίνεται στη συλλογική νοημοσύνη του διαδικτύου και θα διαθέτει ένα επίπεδο ανθρώπινης λογικής» αναφέρει ο Αμίτ Σινγκχάλ, αντιπρόεδρος του τμήματος μηχανικών της Google.

Σχολείο

Guardian: Οι αρχαίοι κατείχαν τη νανοτεχνολογία

Τεχνίτες του παρελθόντος έλεγχαν την ύλη σε μικροσκοπικές κλίμακες.

Ο αρχαίος κόσμος είναι γνωστός για τα επιβλητικά επιτεύγματα υψηλής τεχνολογίας, με τον δικό μας Παρθενώνα, τις Πυραμίδες της Αιγύπτου και το Μάτσου Πίτσου στο Περού, να αποτελούν μερικά από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα. Ωστόσο, οι τεχνίτες της αρχαιότητας έχουν δώσει εξαιρετικά τεχνολογικά δείγματα όχι μόνο στη μεγάλη αλλά και στη μικρή κλίμακα. Αυτή που σήμερα αποκαλούμε νανοτεχνολογία.

Ο χειρισμός υλικού σε ατομική ή μοριακή κλίμακα για τη δημιουργία νέων λειτουργιών και ιδιοτήτων μοιάζει εντελώς σύγχρονη. Ωστόσο, τεχνίτες του παρελθόντος είχαν καταφέρει να ελέγχουν την ύλη σε μικροσκοπικές κλίμακες. Αυτό τουλάχιστον αναφέρει άρθρο του «Γκάρντιαν», που μιλάει για μια σειρά διάσημων αρχαίων αντικειμένων, τα οποία κατασκευάστηκαν από τεχνίτες που γνώριζαν τη χρήση νανοσύνθετων υλικών.

Η Κούπα του Λυκούργου, που βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο, είναι ένα περίτεχνο, εξαιρετικής τεχνικής, γυάλινο αντικείμενο του 4ου αι. μ.Χ. Είναι το μοναδικό δείγμα ενός πολύ ειδικού τύπου γυαλιού, γνωστό ως διχροϊκό, που αλλάζει χρώματα όταν το κρατά κανείς κοντά σε φως. Η αδιαφανής πράσινη επιφάνειά του μετατρέπεται σε ένα λαμπερό ημιδιαφανές κόκκινο όταν το διαπερνά το φως. Το γυαλί του περιέχει μικροσκοπικές ποσότητες κολλοειδούς χρυσού και ασημιού, που δίνει αυτές τις ασυνήθιστες οπτικές ιδιότητες.

Τα χαλύβδινα ξίφη της Δαμασκού κατασκευασμένα μεταξύ 300 και 1700 μ.Χ. είναι γνωστά για την εντυπωσιακή τους αντοχή και τις εξαιρετικά κοφτερές αιχμές τους. Οι ατσάλινες λεπίδες τους περιέχουν ειδικές δομές σε νανοκλίμακα, που ενισχύουν τις ιδιότητες του υλικού από το οποίο έχουν κατασκευαστεί.

Μια αντιδιαβρωτική γαλάζια χρωστική ουσία, γνωστή ως βαφή Μπλε Μάγια (Maya Blue), που πρωτοεμφανίστηκε το 800 μ.Χ., ανακαλύφθηκε στην προ-Κολομβιανή πόλη των Μάγια, την Τσίτσεν Ίτζα. Το σύνθετο υλικό της περιέχει πηλό με μικροσκοπικούς πόρους, όπου το λουλακί χρώμα συνδυάζεται χημικά με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργεί μια σταθερή χρωστική ουσία.

Θα μπορούσαμε λοιπόν να πούμε ότι οι τεχνίτες αυτών των υλικών ήταν νανοτεχνολόγοι; Στο άρθρο αναφέρεται η γνώμη δύο ειδικών, του Ίαν Φριστόουν από το Ινστιτούτο Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου του Λονδίνου UCL, που μελέτησε την Κούπα του Λυκούργου και του Πίτερ Πόφλερ, από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Δρέσδης, ο οποίος ασχολήθηκε με την έρευνα των δαμασκηνών σπαθιών.

Και οι δύο πιστεύουν ότι δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο. «Ήταν άτομα υψηλής εξειδίκευσης, αλλά σίγουρα δεν ήταν νανοτεχνολόγοι. Δεν γνώριζαν ότι δούλευαν σε νανοκλίμακα» δηλώνει ο Ίαν Φριστόουν. Από την πλευρά του ο Πίτερ Πόφλερ θεωρεί ότι ανέπτυξαν υλικά με τη δοκιμή, χωρίς να γνωρίζουν τις διαδικασίες που συμβαίνουν μέσα στα στερεά.

Στη σύγχρονη έρευνα χρησιμοποιήθηκε υψηλή μικροσκοπική ανάλυση για την ανακάλυψη της νανοδομής αυτών των αντικειμένων, αλλά τα συμπεράσματα δεν αποδεικνύουν τον τρόπο με τον οποίο κατασκευάστηκαν. «Πώς διέλυαν αυτά τα μέταλλα στο γυαλί; Με ποιο τρόπο έπαιρναν μια τόσο ομογενοποιημένη κατανομή νανοσωματιδίων; Μπορούμε μόνο να υποθέσουμε, καθώς στην πραγματικότητα δεν ξέρουμε πώς τα κατάφεραν», δηλώνει ο Φρίστοουν για τους κατασκευαστές γυαλιών της ρωμαϊκής εποχής, που έφτιαξαν την περίφημη Κούπα.

Ένα μειονέκτημα όμως της χρήσης υψηλής μικροσκοπικής ανάλυσης είναι ότι μέρος των πολύτιμων αντικειμένων θα πρέπει να καταστραφεί. Όταν πρόκειται για άφθονο υλικό, όπως η ανθεκτική βαφή Μπλε Μάγια, η απόσπαση ενός μικρού τμήματος για ανάλυση δεν είναι τόσο σημαντική. Όταν όμως η έρευνα αφορά σπάνια ευρήματα, τότε τα πράγματα δυσκολεύουν. «Σε καμία περίπτωση δεν είναι αποδεκτή η απόσπαση δείγματος από την Κούπα του Λυκούργου. Είναι τόσο μοναδικό, τόσο πολύτιμο εύρημα. Ευτυχώς για εμάς, μερικά κομμάτια γυαλιού που βρέθηκαν στη μεταλλική βάση του πριν από δεκαετίες έχουν διασωθεί», δηλώνει ο Φρίστοουν.

Στην περίπτωση του χαλύβδινου ξίφους, οι επιμελητές του Ιστορικού Μουσείου της Βέρνης, που το δώρισαν στην έρευνα, στάθμισαν τα πιθανά οφέλη από την απώλεια ενός σπαθιού από τη συλλογή. Είναι θυσίες που, σύμφωνα με το άρθρο, αξίζουν τον κόπο, καθώς κάποιες από τις μελέτες δίνουν νέες κατευθύνσεις στην έρευνα της νανοτεχνολογίας.

Για παράδειγμα, η κατανόηση του μηχανισμού μικροσκοπικής κλίμακας που κρύβεται πίσω από τη βαφή των Μάγια, προσφέρει νέα στοιχεία στους επιστήμονες που ερευνούν σταθερές υβριδικές νανοδομημένες χρωστικές ουσίες. Οι έρευνες που γίνονται από το Γαλλικό Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών έχουν οδηγήσει στην ανακάλυψη μιας ποικιλίας υλικών με μικροσκοπικούς πόρους που βοηθούν στη σταθεροποίηση οργανικών βαφών. Επίσης, ερευνητές του Πανεπιστημίου του Τορίνο μελετούν τη μέθοδο παρασκευής της βαφής των Μάγια ως προς τις δυνατότητες παραγωγής ανθεκτικών χρωμάτων.

Με τον ίδιο τρόπο, η κατανόηση των ιδιοτήτων της Κούπας του Λυκούργου μπορεί να βοηθήσει στην παρασκευή ειδικών ταινιών που περιέχουν νανοσωματίδια χρυσού, οι οποίες αντανακλούν τις υπέρυθρες ακτίνες και ταυτόχρονα μεταδίδουν το φως. Οι ταινίες αυτές θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε παράθυρα κτιρίων σε ζεστές χώρες για να αντανακλούν τη θερμότητα, επιτρέποντας την είσοδο του φωτός, μειώνοντας με αυτόν τον τρόπο τη χρήση των κλιματιστικών.

Η γνώση αυτή είναι αποτέλεσμα εκατοντάδων χρόνων δοκιμών και πειραματισμών, με τους τεχνίτες να την περνούν από γενιά σε γενιά. Οι νανοτεχνολόγοι μπορούν να στηριχθούν πάνω στην αρχαία σοφία και μέσα από τη σύγχρονη κατανόηση της συμπεριφοράς των ατόμων και των μορίων να φτιάξουν συναρπαστικά νέα προϊόντα και συσκευές.

Πηγή: ΑΜΠΕ, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 28.4.12

Σχολείο

How rational is America?

The home of conspiracy theories, creationism and climate scepticism is also a scientific powerhouse. Neil Denny is on a road trip to explore this contradiction

An artist works on an exhibit at The Creation Museum

The Creation Museum in Petersburg, Kentucky, one of the stops on the Little Atoms Road Trip. Photograph: Jeff Haynes/AFP/Getty Images

This is the first of a short series of columns, so I’ll begin with a brief introduction. I’m the producer and presenter of a radio show and podcast called Little Atoms. It’s a talk show mainly concerned with popular science and rationalism, encompassing the "Sceptic" movement. We’re interested in how science and culture, and often science and religion, rub up against each other.

I’m not a scientist by training, my interest in science and scepticism coming quite late in life. As a child in the 1970s I was obsessed by the space race, and I was a fan of the science fiction of the era, such as Star Wars and Close Encounters and Silent Running. I read a lot of post-apocalyptic science fiction. I’d therefore have claimed that I was interested in science, but what I would have really meant was weird phenomena: Bigfoot, UFOs, and the Bermuda Triangle.

I presumed all of these things to be, if not true exactly, then at least plausible and worthy of study by researchers. I certainly wouldn’t have been able to tell you the difference between palaeontologists searching for ancient bones, and the search for the Loch Ness Monster.

Then one day I accidentally bought Carl Sagan’s masterpiece The Demon Haunted World, presuming from the title that it was another book about unexplained phenomena. And it was, just not in the way I was expecting. Sagan calmly explains in the book that there are natural physical phenomena that are provable, and others that are not, and that there exists in the scientific method a mechanism for telling this stuff apart. This was a revelation to me.

At the risk of looking foolish, let me reiterate that I was in my mid-twenties when this happened. From then on I obsessively devoured all of the popular science I could get my hands on. Through reading Sagan I also discovered the work of James Randi and the idea of organised scepticism.

I’ve been an atheist as long as I can remember, and have been an observer of the UK sceptical movement for the best part of a decade. Having been introduced to that movement via the American version, I’m interested in the contrasts between sceptical and atheist campaigns in the UK and the US.

There is a familiar cliché in the UK media of an overtly religious, backward-looking, anti-intellectual and anti-science America, an America under sustained attack from the forces of irrationality.

It’s true that professing atheism in America is still considered to be a brave and transgressive act. American sceptics, atheists, scientists and science educators are engaged in numerous battles. Creationists continue to push for the teaching of "intelligent design" alongside evolution in science classes. Campaigners fight to protect the right to legal and safe abortion, for the use of stem cells in medical research, and against the growing anti-vaccination movement.

At the same time conspiracy theories about a wide range of events from 9/11 to the moon landings remain widespread, and climate change denial continues to be a significant political force. Yet it remains a fact that America was founded on explicitly Enlightenment principles, is a bona fide secular state, will remain for the foreseeable future the number one country for science research in the world and contains a significant proportion of the world’s top-rated universities. This contradiction has always interested me.

So on 12 May I’m travelling to America and embarking on a month-long, 6,000 mile road trip, with the aim of making a series of podcasts that present a wide-ranging overview of science and scepticism from an American perspective. I’ll be interviewing scientists working on groundbreaking, cutting-edge science, educators combatting the encroachment of anti-science and irrationality into politics and the classroom, and writers attempting to popularise amazing ideas and concepts to the wider public.

I’m flying in to San Francisco and passing through Los Angeles, Tucson, Phoenix, Santa Fe, Roswell, Oklahoma City, St Louis, Chicago, Cincinnati, Pittsburgh, Washington DC, Durham, Asheville, Philadelphia, New York and Ithaca en route to Boston. I’m going to be visiting the Seti Institute, the BEYOND Center for Fundamental Concepts in Science, the Los Alamos National Laboratory and the American Museum of Natural History. I’ll also be paying a visit to Kentucky’s Creation Museum.

I’ll be spending a weekend at the annual conference of the Orange County Freethought Alliance, and attending the 5th World Science Festival in New York. And I’ll be recording lots of interviews with scientists, a very short selection of which includes Leonard Susskind, Eugenie Scott, Sarah Hrdy, Kip Thorne, David Gross, Lucianne Walkowicz, Ann Druyan (Sagan’s widow), George Church, Priya Natarayan, Paul Offit, Sara Seager and Steven Pinker.

I’ll be posting a weekly dispatch on this blog while I’m travelling, and I’ll be returning home with enough material for around 40 podcast episodes, which will be published once a week in a new RSS feed. The first episode will go online on Friday 18 May.

You can find the feed here or search for Little Atoms Road Trip on iTunes, and also follow my progress on Twitter @littleatoms.

My trip has been made possible by a 2012 travelling fellowship from the Winston Churchill Memorial Trust. Each year the trust gives out around 110 travelling grants for worthwhile projects. The application process for 2012 opened this month. You should think of an idea and apply.


Neil Denny is the producer and presenter of the Little Atoms radio show and podcast, which is broadcast every Friday evening at 7pm BST on Resonance 104.4fm

Σχολείο

http://www.guardian.co.uk/science/gallery/2012/may/19/galaxies-asteroid-moon-space-pictures

A field of galaxies, asteroid mining, Earthrise on the moon, and a rubber chicken called Camilla – in pictures

In our pick of the most fabulous space imagery from last month, we feature galaxies as numerous as the grains of sand on a beach, hi-tech tycoons’ dream of mining asteroids, a recreation of Earthrise over the moon as seen by Apollo 8 … and a rubber chicken

A month in space: A massive star-forming region located about 160,000 light years away.

The Tarantula Nebula in a composite image that combines data from three telescopes: Chandra (blue), Hubble (green), and Spitzer (red). The nebula is one of the largest star-forming regions in our cosmic backyard Photograph: Chandra X-ray Observatory

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: