Αρχική > πολιτική > Η πολιτική ζωή σε ένταση 9.6.12

Η πολιτική ζωή σε ένταση 9.6.12

clip_image002[5]
 

Έργο του Βίκτορ Μπαρτ, 1910

Η πολιτική ζωή σε διαρκή ένταση. Οι εκλογές επίκεινται, αλλά κανένας μας δεν ξέρει αν θα δώσουν λύση. Η δημοκρατία αναπνέει από τις εκλογές, αλλά δεν αναπνέει για τις εκλογές…

Επιμέλεια: Ν.Τ.

«Καρικατούρα του εαυτού της μια Ευρώπη χωρίς την Ελλάδα»

Ομπάμα: Αν η Ελλάδα φύγει από την ευρωζώνη,
τα προβλήματά της θα μεγαλώσουν

Ευρώπη δύο ταχυτήτων και σε όποιον αρέσει

«Πρέπει να χαλαρώσουν οι όροι του Μνημονίου»

Πιο κοντά στον Μηχανισμό Στήριξης μετά το «τριπλό» χτύπημα η Ισπανία

Τελευταία στιγμή «μάζεψε» το καρφί

Φασιστικές γροθιές σε ζωντανή σύνδεση

Αλυσιδωτά κρούσματα

Μέρκελ: «Η τήρηση του Μνημονίου αποτελεί προϋπόθεση για να μείνει η Ελλάδα στο ευρώ»

Σχολείο
Ξυλοδαρμός της Λιάνας Κανέλλη από τον Κασιδιάρη της Χρυσής Αυγής
 

ΤΑ ΝΕΑ 07 Ιουνίου 2012

Ο εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής Ηλίας Κασιδιάρης γρονθοκόπησε την υποψήφια βουλευτή του ΚΚΕ Λιάνα Κανέλλη, κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής εκπομπής. Δευτερόλεπτα πιο πριν είχε μπουγελώσει την υποψήφια βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ρένα Δούρου. Τη σύλληψή του διέταξε η εισαγγελέας Πρωτοδικών Αθηνών Ελένη Ράικου. Το περιστατικό «προσβάλλει το δημοκρατικό αίσθημα του λαού», σχολίασε η Προεδρία της Δημοκρατίας. <b>Δείτε το βίντεο</b>

Η πολιτική αντιπαράθεση στην τηλεοπτική εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη «Καλημέρα Ελλάδα» στον ANT1 διεξάγονταν σε υψηλούς τόνους. Σε κάποιο σημείο, ο Ηλίας Κασιδιάρης πέταξε ένα ποτήρι με νερό προς την κυρία Δούρου και την αποκάλεσε «νούμερο», όταν εκείνη του είπε ότι η Χρυσή Αυγή θα γυρίσει τη χώρα 500 χρόνια πίσω. 

Η Λιάνα Κανέλλη αντέδρασε καταδικάζοντας την ενέργεια του κ. Κασιδιάρη, ο οποίος σηκώθηκε από τη θέση του, στράφηκε προς το μέρος της, της όρμησε και την γρονθοκόπησε. Ο παρουσιαστής είχε σηκωθεί από την θέση του φωνάζοντας «Όχι, όχι, όχι».

Στη συνέχεια ο κ. Κασιδιάρης αποχώρησε από το στούντιο και η εκπομπή διακόπηκε προσωρινά. Ο υποψήφιος της Χρυσής Αυγής οδηγήθηκε σε ένα άλλο δωμάτιο, ωστόσο – όπως είπε ο Γιώργος Παπαδάκης – έσπασε την πόρτα και ετράπη σε φυγή.

Ακολούθως, μετά από την μετάδοση διαφημιστικών μηνυμάτων, η κυρία Κανέλλη εξέφρασε τη λύπη της και κάλεσε τους πολίτες να διορθώσουν την ψήφο που έδωσαν στη Χρυσή Αυγή, ενώ το επεισόδιο καταδίκασε η κ. Δούρου και ο Προκόπης Παυλόπουλος, ο οποίος βρισκόταν στο στούντιο.

Στην εκπομπή παρενέβησαν και εκπρόσωποι των κομμάτων καταδικάζοντας τη στάση του Ηλία Κασιδιάρη ως άνανδρη.

Δίωξη κατά του Κασιδιάρη

Από την Εισαγγελία Πρωτοδικών διευκρινίζεται ότι η εντολή για σύλληψη του εκπροσώπου Τύπου της Χρυσής Αυγής Ηλία Κασιδιάρη αφορά στην επίθεση σε βάρος της Λιάνας Κανέλη. Ο δράστης αναζητείται από την Ελληνική Αστυνομία στο πλαίσιο του αυτοφώρου.
Το αδίκημα που αφορά στο γρονθοκόπημα, σε βάρος της υποψήφιας βουλευτού του ΚΚΕ, προσδιορίζεται σε απόπειρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης και διώκεται αυτεπάγγελτα.

Αντίθετα, η αντίδραση του Ηλία Κασιδιάρη απέναντι στην υποψήφια βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ρένα Δούρου, στην οποία έριξε νερό, χαρακτηρίζεται ως απρόκλητη έμπρακτη εξύβριση, αδίκημα που διώκεται μετά από μήνυση. Ηδη η κυρία Δούρου έχει υποβάλει μήνυση κατά του Ηλία Κασιδιάρη.
Η Εισαγγελία διευκρινίζει, επίσης, ότι ο Ηλ. Κασιδιάρης δεν φέρει την ιδιότητα του βουλευτή, καθώς η Βουλή έχει διαλυθεί ενόψει εκλογών.

Εντονες οι αντιδράσεις του πολιτικού κόσμου

Προεδρία της Δημοκρατίας: Η βιαιοπραγία προσβάλλει το δημοκρατικό αίσθημα του λαού

«Η βιαιοπραγία του εκπροσώπου της Χρυσής Αυγής σε βάρος της κ. Λιάνας Κανέλλη και της κ. Ρένας Δούρου προσβάλλει το δημοκρατικό αίσθημα του ελληνικού λαού», αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Προεδρία της Δημοκρατίας.

«Η Πολιτεία δεν έχει ανοχή σε φαινόμενα που παραβιάζουν τους κανόνες μιας δημοκρατικής πολιτείας και θίγουν το συλλογικό αξιακό μας υπόβαθρο», προσθέτει.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, κατά την είσοδο των δημοσιογράφων στο γραφεία του, με αφορμή την επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου, σχολίασε με έμμεσο δηκτικό τρόπο το επεισόδιο, λέγοντας: «Εσείς οι γυναίκες να προσέχετε…».

Καταδικάζει η κυβέρνηση

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τσιόδρας έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Η κυβέρνηση καταδικάζει  με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την επίθεση του εκπροσώπου Τύπου της Χρυσής Αυγής Ηλία Κασιδιάρη κατά της Λιάνας Κανέλλη και της Ρένας Δούρου. Η επίθεση αυτή είναι επίθεση εναντίον κάθε δημοκρατικού πολίτη.
Αποτελεί κεκτημένο του πολιτικού μας πολιτισμού, η προεκλογική αντιπαράθεση να γίνεται σε κλίμα δημοκρατικού διαλόγου. Αλλοίμονο αν οι πολιτικές διαφορές λύνονταν με τη βία. Το ελάχιστο που περιμένει κάθε δημοκρατικός πολίτης, από το κόμμα του κ.Κασιδιάρη, τη Χρυσή Αυγή, είναι η απερίφραστη καταδίκη αυτής της ενέργειας. Τέλος, είναι γνωστό ότι η δικαιοσύνη έχει  επιληφθεί της υπόθεσης».

Δήλωση του Προέδρου της Βουλής
«Η βία δεν έχει θέση στη Δημοκρατία» δήλωσε ο πρόεδρος της Βουλής Βύρων Πολύδωρας, για την επίθεση του υποψήφιου της Χρυσής Αυγής Ηλία Κασιδιάρη, κατά των υποψηφίων του ΚΚΕ Λιάνας Κανέλλη και του ΣΥΡΙΖΑ Ρένας Δούρου προειδοποιώντας παράλληλα, ότι πρόκειται για «φασιστοειδή συμπεριφορά που πρέπει να εκλείψει οριστικά και τελεσίδικα».  
Όπως ειδικότερα ανέφερε ο πρόεδρος της Βουλής «η βάναυση συμπεριφορά του πρώην και υποψηφίου βουλευτή της Χρυσής Αυγής Ηλία Κασιδιάρη έναντι των δύο κυριών, επίσης πρώην και υποψηφίων βουλευτών, της Ρένας Δούρου (ΣΥΡΙΖΑ) και της Λιάνας Κανέλλη (ΚΚΕ), σήμερα το πρωί στο στούντιο του ΑΝΤ1 στην εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη, είναι επιεικώς απαράδεκτη και καταδικαστέα, προσβάλλει ευθέως τα κοινωνικά και κοινοβουλευτικά ήθη και θέσμια και εκθέτει διεθνώς τη χώρα».
Όπως εξάλλου δήλωσε ο κ. Πολύδωρας, « Η βία δεν έχει θέση στη Δημοκρατία. Δεν είναι τρόπος διαλόγου, ούτε μέσον πολιτικής συμπεριφοράς. Είναι το απόστημα μιας φασιστοειδούς λογικής που πρέπει να εκλείψει οριστικά και τελεσίδικα».
«Πρέπει ως Πολιτεία και ως Κοινωνία να αγρυπνούμε και να πράττουμε ανάλογα για τη διασφάλιση του πολιτικού μας πολιτισμού και της κοινωνικής ειρήνης», δήλωσε επίσης ο πρόεδρος της Βουλής.

Σαμαράς: «Φαινόμενα βαθιάς παρακμής»
:«Η βία και η πρόκληση είναι φαινόμενα βαθιάς παρακμής. Τα καταδικάζουμε. Πρέπει να τα απομονώσουμε. Και κυρίως δεν πρέπει να τα αφήσουμε να διαιρούν τον ελληνικό λαό, σε μια στιγμή που η Πατρίδα, μας έχει όλους ανάγκη, να είμαστε ενωμένοι απέναντι σε αυτή τη βαθιά κρίση που περνάμε», δήλωσε ο κ. Αντώνης Σαμαράς από τη Βέροια.

Μπακογιάννη: «Δεν αρκούν οι δηλώσεις καταδίκης»

Για «δραματική επιδείνωση της κρίσης δημοκρατίας» που αντιμετωπίζει η Ελλάδα «από τη στιγμή που ο πολιτικός διάλογος και τα επιχειρήματα υποκαθίστανται από τη βία», έκανε λόγο η επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας της ΝΔ Ντόρα Μπακογιάννη.

«Η χειροδικία του υποψήφιου νεοναζί βουλευτή κατά δύο υποψηφίων βουλευτών -η οποία, πέραν των άλλων, λόγω του φύλου τους, προδίδει και αποκρουστική ανανδρία- δείχνει ότι η Ελλάδα στην οποία γεννήθηκε η δημοκρατία κινδυνεύει σήμερα και από φασιστικά στοιχεία που εκμεταλλεύονται την κρίση, την οργή και το θυμό των πολιτών», υπογράμμισε η κ. Μπακογιάννη.

Σύμφωνα με την ίδια, οι δηλώσεις καταδίκης και αποτροπιασμού είναι αυτονόητες αντιδράσεις αλλά δεν αρκούν. «Είναι ευθύνη όλων μας να απομονώσουμε και να καταδικάσουμε κάθε φασιστικό, αλλά και γενικότερα κάθε αντιδημοκρατικό στοιχείο, το οποίο, σε αυτές τις δύσκολες στιγμές για τους Έλληνες, απειλεί την κοινωνία αλλά και την ίδια τη Δημοκρατία», τόνισε η κ. Μπακογιάννη.

Ανακοίνωση ΣΥΡΙΖΑ
Η σημερινή επίθεση του εκπροσώπου τύπου της Χρυσής Αυγής κατά της Ρένας Δούρου και της Λιάνας Κανέλλη έδειξε σε δημόσια θέα αυτό που ήταν ευρέως γνωστό. Το πραγματικό πρόσωπο αυτής της εγκληματικής οργάνωσης.  
Υπενθυμίζουμε ότι εκκρεμούν δίκες σε βάρος στελεχών της συγκεκριμένης οργάνωσης  οι οποίες αναβάλλονται συνεχώς, δίνοντάς τους ασυλία για να συνεχίζουν την εγκληματική τους δράση.     
Από την πλευρά μας, δηλώνουμε ότι δεν θα συμμετέχουμε σε καμία δημόσια συζήτηση που θα βρίσκεται εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής και θα θέσουμε και το θέμα στη διακομματική επιτροπή.

Καταδίκη από το ΠΑΣΟΚ

«Όποιοι εκκολάπτουν το αυγό του φιδιού, παίζουν με την Ελλάδα και τη δημοκρατία. Ο νεαρός αυτός «κύριος», εκπρόσωπος Τύπου της Χρυσής Αυγής απέδειξε σήμερα ότι είναι εκπρόσωπος μιας ομάδας νεοναζί που εκτός από ακροδεξιοί είναι άνανδροι
και τραμπούκοι.  Καλούμε τον πολιτικό, πνευματικό και δημοσιογραφικό κόσμο να καταδικάσει το περιστατικό. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στην κα Κανέλλη και στην κα Δούρου. Καλούμε τους πολίτες που ψήφισαν Χρυσή Αυγή να το ξανασκεφτούν σοβαρά. Δηλώνουμε ότι σε καμία περίπτωση εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ δεν πρόκεται να συμμετέχει σε συζήτηση με εκπρόσωπο της Χρυσής Αυγής» καταλήγει η ανακοίνωση-δήλωση της εκπροσώπου του ΠΑΣΟκ Φώφης Γεννηματά. 

Καταδίκη από τον Πάνο Καμμένο

«Είμαστε όλοι μας απέναντι σε αυτούς τους νεοναζιστές, οι οποίοι αποκαλύφθηκαν πλέον και στις τηλεοπτικές κάμερες. Όμως έχουν την ευθύνη κι εκείνοι που νομιμοποίησαν τους ναζιστές, εκείνοι που υπουργοποίησαν τους ναζιστές με τα τσεκούρια για να στηρίξουν τα μνημόνια και το 4ο Γερμανικό Ράιχ, τους συγκυβερνήτες Βενιζέλο και Σαμαρά. Η ελληνική κοινωνία στο σύνολό της αντιδρά και πρώτα απ’ όλα πρέπει να αντιδράσουν εκείνοι οι οποίοι  έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης για να μπουν στη Βουλή
οι μπράβοι ναζιστές που υπηρετούν μόνο την αποσταθεροποίηση της χώρας και οδηγούν τη χώρα σε εμφύλια σύρραξη .  
Εμείς οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ  θα υπερασπίσουμε τη δημοκρατία και θα υπερασπίσουμε και τους Έλληνες πολίτες που δέχονται μια επίθεση από τους τραπεζίτες , τα όργανά τους και τους υπουργούς τους».

Καταδικάζει η ΔΗΜΑΡ

«Μετά τις επιθέσεις στους μετανάστες, ήρθε η σειρά και των εκπροσώπων του ελληνικού λαού. Είναι ο δρόμος που ακολούθησαν τα τάγματα εφόδου του Χίτλερ», σχολιάζει η Δημοκρατική Αριστερά.

«Το φίδι βγήκε από το αυγό του. Η σημερινή επίθεση του εκπροσώπου της Χρυσής Αυγής Ηλία Κασιδιάρη εναντίον της Λιάνας Κανέλλη και της Ρένας Δούρου, δεν αποτελεί παρά την αποκάλυψη των πραγματικών προθέσεων αυτού του νεοναζιστικού μορφώματος», τονίζεται σε σχετική ανακοίνωση και συμπληρώνεται ότι η συμπαράσταση του κόμματος στους εκπροσώπους του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ είναι δεδομένη.

Η ΔΗΜΑΡ τονίζει ακόμη ότι «η αυτονόητη σύλληψη του Κασιδιάρη δεν αρκεί». Αναφέρει ότι «πρόκειται για οργανωμένο σχέδιο της Χρυσής Αυγής» και συμπληρώνει ότι «η Δημοκρατία δεν είναι και δεν πρέπει να μείνει ανυπεράσπιστη».

Ζητεί ακόμη την άμεση επέμβαση του εισαγγελέα για όλες τις υποθέσεις του κοινού ποινικού δικαίου που σχετίζονται με τη δράση των μελών της Χρυσής Αυγής και καλεί την πολιτεία να επανεξετάσει την παρουσία της Χρυσής Αυγής στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

«Ας αναλογιστούν όσοι ψήφισαν Χρυσή Αυγή ποιους έστειλαν στο κοινοβούλιο», συμπληρώνει η Δημοκρατική Αριστερά και γνωστοποιεί ότι οι εκπρόσωποί της δεν θα μετέχουν σε συζητήσεις που παίρνουν μέρος στελέχη της Χρυσής Αυγής.

«Το φίδι δεν εκκολάπτεται, το φίδι έχει πια βγει από το αβγό» δήλωσε ο Φώτης Κουβέλης, καταδικάζοντας απερίφραστα την επίθεση του Ηλία Κασιδιάρη κατά της Λιάνας Κανέλλη και της Ρένας Δούρου και τονίζοντας ότι η ίδια η κοινωνία οφείλει να απομονώσει αυτή την ιδεολογία, η οποία μετατρέπεται σε εγκληματική πράξη.
«Οφείλουν όλες οι πολιτικές δυνάμεις να σηκώσουν ένα τείχος απέναντι σε αυτούς που προσβάλουν τη Δημοκρατία και την κοινοβουλευτική λειτουργία αυτού του τόπου» τόνισε ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς.
Έθεσε, παράλληλα, θέμα κατά πόσον η συμπεριφορά της Χρυσής Αυγής και των εκπροσώπων της βρίσκεται μέσα στο πλαίσιο της παραδοχής και της ανοχής του κοινοβουλευτισμού και της Δημοκρατίας του τόπου.

Καταγγελία του ΚΚΕ

Το ΚΚΕ καταγγέλλει την τραμπούκικη επίθεση του εκπροσώπου της «Χρυσής Αυγής» ενάντια στη βουλευτή του ΚΚΕ Λιάνα Κανέλλη και γενικά τη συμπεριφορά του στο πάνελ της εκπομπής «Καλημέρα Ελλάδα», εναντίον και άλλων εκπροσώπων κομμάτων, όπως του ΣΥΡΙΖΑ.
«Τα ναζιστικά μορφώματα αντιμετωπίζονται από τον ίδιο το λαό, με την ισχυροποίηση και ριζοσπαστικοποίηση του εργατικού λαϊκού κινήματος. Μόνο ένα τέτοιο κίνημα ρήξης και ανατροπής μπορεί να εξουδετερώσει οριστικά τέτοιες οργανώσεις που είναι ένα μαστίγιο του ίδιου του συστήματος. Εξάλλου η «Χρυσή Αυγή» εδώ και πολλά χρόνια στηρίζει εργοδοτικούς μηχανισμούς κατά των εργαζομένων για το σπάσιμο απεργίας κ.λπ. Οι εργαζόμενοι, οι νέοι, οι συνταξιούχοι που ψήφισαν τη «Χρυσή Αυγή» πρέπει να την εγκαταλείψουν και να συμπαραταχτούν με την τάξη τους και το ΚΚΕ» αναφέρει η ανακοίνωση του ΚΚΕ.

Κάλεσμα σε εκείνους που ψήφισαν Χρυσή Αυγή να ξανασκεφθούν την ψήφο τους απηύθυνε η Αλέκα Παπαρήγα.

«Το σημερινό να μετατραπεί σε "έξω η Χρυσή Αυγή από τη Βουλή", ο λαός έχει ένα όπλο, πρέπει να το χρησιμοποιήσει, αυτά δεν λύνονται με τα "τους καλούμε, δεν τους καλούμε"» υπογράμμισε η κ.Παπαρήγα.
«Δεν χρεώνουμε σε αυτούς που ψήφισαν Χρυσή Αυγή τους προσανατολισμούς του κόμματος αυτού, απλώς πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι έχουν το όπλο της ψήφου και να το χρησιμοποιήσουν για να οδηγήσουν στο περιθώριο την Χρυσή Αυγή» είπε, προσθέτοντας ότι «πάνω από όλα, όμως, τέτοια ναζιστικά μορφώματα μπορεί να τα αντιμετωπίσει ένα βαθύτατα πολιτικοποιημένο και οργανωμένο εργατικό κίνημα, ιδιαίτερα σε περίοδο κρίσης που διαφέρει από οποιαδήποτε συνηθισμένη περίοδο ζήσαμε μέχρι σήμερα».

Τόνισε ότι ο λαός πρέπει να ξανασκεφθεί και για όλα εκείνα τα «κινήματα, "χωρίς όνομα"», αλλά και για τη στάση τού ΚΚΕ απέναντι σε αυτά.
«Είναι αλήθεια, ότι χρειάζεται κάποιος χρόνος για να ωριμάσουν στις συνειδήσεις οι θέσεις του ΚΚΕ, που δεν προτάσσει τα "εύκολα"» είπε η κ. Παπαρήγα, τονίζοντας ότι «πρέπει όμως ο λαός να σκεφθεί για τη στάση τού ΚΚΕ που όταν λέει "ναι", λέει "ναι", και όταν λέει "όχι", λέει "όχι"».
Η απάντηση στη Χρυσή Αυγή δεν μπορεί να είναι «οδόντας αντί οδόντος, ούτε κάποια πολιτική ρεβανσισμού. Την απάντηση πριν από όλα πρέπει να τη δώσει στις εκλογές ο ελληνικός λαός» τόνισε η κ.Παπαρήγα.
Ερωτηθείσα αν το σημερινό γεγονός ήταν μεμονωμένο ή εντάσσεται σε σχέδιο κατά του ΚΚΕ, η κ.Παπαρήγα είπε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει αν ήταν προσχεδιασμένο, προσθέτοντας ότι η Χρυσή Αυγή είναι από τη φύση της κατ’ εξοχήν αντικομμουνιστική οργάνωση, όχι κατά του ΚΚΕ, αλλά εκείνο που πραγματικά μισεί είναι η θέση του ΚΚΕ για την πρωτοπορία της εργατικής τάξης.
«Με ένα ισχυρό κίνημα οι "Κασιδιάρηδες" και οι άλλοι θα είναι ένα γραφικό περιθώριο» υπογράμμισε.

Δήλωση του Γιώργου Παπανδρέου

Ο πρώην Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Όσοι θεωρούν ή και καλλιεργούν τη λογική ότι, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, ότι η χρήση βίας ή και η ανοχή στη χρήση βίας είναι δικαιολογημένη για πολιτικούς λόγους, οδηγούν στην καταπάτηση βασικών δημοκρατικών αξιών, οδηγούν την πολιτική ζωή στον εκφασισμό της» αναφέρει ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου σε γραπτή δήλωση σχετικά με το περιστατικό στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1.
Ο κ. Παπανδρέου συνεχίζει:
«Η πρόκληση που έχουμε μπροστά μας, είναι να αντιμετωπίσουμε την κρίση με περηφάνια και με την ήρεμη δύναμη της δημοκρατίας. Της δημοκρατίας που αποτελεί το θεμέλιο αξιών που μας ενώνουν, αντί να μας χωρίζουν.
» Και είναι η ώρα να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, όσο και εάν έχουμε διαφορετικές προσεγγίσεις, ώστε να αναγεννηθεί η χώρα, να μπορέσει η χώρα να σταθεί επιτέλους στα δικά της πόδια, στις δικές της δυνάμεις.
» Η χρήση βίας ή η ανοχή σε πρακτικές βίας στην πολιτική ζωή του τόπου, διαιρεί τον λαό, καταργεί την ελεύθερη σκέψη, φοβίζει αντί να επιτρέπει την κριτική ακόμα και αιρετική άποψη, και τελικά, στερεί από τον Ελληνικό λαό τη δυνατότητα ουσιαστικής γνώσης και πραγματικών επιλογών.»

Στη συνέχεια της δήλωσής του ο κ. Παπανδρέου αναφέρει:
«Το διακύβευμα είναι η Δημοκρατία και η λειτουργία της, στην Ελλάδα, την Ευρώπη, παντού στον κόσμο.
» Όμως, την ίδια ώρα, που έχουμε ανάγκη από περισσότερη δημοκρατία, κάποιοι που δήθεν λειτουργούν στο όνομα του λαού, καλλιεργούν την άρνηση, το μίσος, τη βία.
» Έτσι, πλήττουν το δημόσιο συμφέρον, ενισχύουν τη δύναμη των ισχυρών και αδικούν ακόμη περισσότερο τους αδύναμους. Χωρίς τη δημοκρατία οδηγούμαστε στη βαρβαρότητα.
» Για αυτό, απέναντι σε αυτά τα φαινόμενα, σε αυτές τις πρακτικές, η απουσία και η παραίτηση δεν δικαιολογούνται, η καταγγελία και η καταδίκη δεν αρκούν. Η αντιμετώπιση της επιχείρησης εκφασισμού της πολιτικής και κοινωνικής ζωής, αφορά όλους μας, απαιτεί την ενεργό συμμετοχή όλων των δημοκρατών πολιτών στη διαμόρφωση της καθημερινής μας ζωής, στον αγώνα για την προάσπιση και εμβάθυνση της Δημοκρατίας.»

Kαταδίκη και από την Κύπρο

Η  Βουλή των Αντιπροσώπων καταδίκασε το απόγευμα, σε προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στην Ολομέλεια της Κυπριακής Βουλής, την επίθεση στελέχους τής Χρυσής Αυγής, Ηλία Κασσιαδιάρη κατά των υποψηφίων βουλευτών του ΚΚΕ Λιάνας Κανέλλη και του ΣΥΡΙΖΑ Ρένας Δούρου.  
Ο βουλευτής, Σοφοκλής Φυτής, ο οποίος προήδρευσε της συνεδρίασης της Ολομέλειας τόνισε ότι «το απεχθές και αποτροπιαστικό αυτό γεγονός αποτελεί μορφή και φαινόμενο απόπειρας εκφασισμού στην πολιτική ζωή της Ελλάδας».  
Ο κ. Φυτής, πρόσθεσε ότι η Βουλή των Αντιπροσώπων αποδοκιμάζει και καταδικάζει το συμβάν ως ευθεία απειλή κατά της δημοκρατικής ομαλότητας.

Καταδίκη από την ΕΣΗΕΑ

«Τελικά είχαμε δίκιο όταν λέγαμε ότι οι ναζί της Χρυσής Αυγής δεν είναι γραφικοί. Είναι επικίνδυνοι», δήλωσε ο πρόεδρος της Ενωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών Δημήτρης Τρίμης και εκτίμησε πως «δεν έχει νόημα πια να δίνει κανείς ελευθερίες και δημοσιότητα στους εχθρούς της ελευθερίας».

Εμπάργκο των ΜΜΕ ανακοίνωσε η Χρυσή Αυγή

Με «εμπάργκο», όπως αναφέρει, «σε όλα τα κανάλια και σε όλες τις εφημερίδες» αντέδρασε η Χρυσή Αυγή στον πολιτικό σάλο που προκάλεσε η βιαιοπραγία του Ηλία Κασιδιάρη κατά της Λιάνας Κανέλλη και της Ρένας Δούρου.

«Πριν τα ΜΜΕ μάς αποκλείσουν, τους αποκλείουμε εμείς», αναφέρεται σε ανακοίνωση που αναρτήθηκε στον διαδικτυακό τόπο της Χρυσής Αυγής, «για να φανεί ξεκάθαρα ο αποκλεισμός μας, για να φανεί ξεκάθαρα το βρώμικο παιχνίδι που παίζουν εις βάρος μας» όπως υποστηρίζουν.

Σε ό,τι αφορά το επεισόδιο στο τηλεοπτικό πλατό, η Χρυσή Αυγή παράσχει κάλυψη στον εκπρόσωπό της και επιτίθεται συλλήβδην στους δημοσιογράφους και στη Δικαιοσύνη που άσκησε δίωξη στον Ηλ. Κασιδιάρη, διατυπώνοντας τον ισχυρισμό ότι «πρώτη σηκώθηκε και χειροδίκησε η Λιάνα Κανέλλη κτυπώντας τον απρόκλητα στο πρόσωπο με ένα πακέτο εντύπων. Το δείχνει καθαρά το βίντεο. Αυτό όμως δεν το είδε κανένας, δεν το είδε ούτε η δικαιοσύνη, η οποία ξεκίνησε αυτόφωρη διαδικασία μόνο για τον εκπρόσωπο της Χρυσής Αυγής».

Υπέρ της πρότασης των κομμάτων για αποκλεισμό των εκπροσώπων της Χρυσής Αυγής, από κάθε προεκλογική συζήτηση τάσσεται η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ), μετά την βίαιη επίθεση του Ηλία Κασιδιάρη κατά της Λιάνας Κανέλλη και της Ρένας Δούρου. Το ΕΣΡ, από την πλευρά, του με γνωμοδότηση αναφέρει ότι δεν προβλέπεται από κανένα νόμο ο αποκλεισμός από τη συζήτηση οποιουδήποτε κόμματος που συμμετέχει στις εκλογές.

Η ανακοίνωση της ΠΟΕΣΥ αναφέρει:
«Το Διοικητικό Συμβούλιο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (Π.Ο.Ε.ΣΥ.) εκφράζοντας τα αισθήματα και τη βούληση όλων των Ενώσεων Συντακτών της Ομοσπονδίας (Ε.Σ.Η.Ε.Α., Ε.Σ.Η.Ε.Μ.-Θ., Ε.Σ.Η.Ε.Θ.Στ.Ε.-Ε., Ε.Σ.Η.Ε.Π.Η.Ν., Ε.Σ.Π.Η.Τ.), καταδικάζει με οργή τη βίαιη εγκληματική επίθεση του νεοναζιστή εκπροσώπου τύπου της «Χρυσής Αυγής», βουλευτή Ηλ. Κασιδιάρη, κατά της συναδέλφου δημοσιογράφου βουλευτού του ΚΚΕ, Λιάνας Κανέλλη, και της βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ Ρένας Δούρου, στη διάρκεια τηλεοπτικής εκπομπής του ΑΝΤ1.
»Η Π.Ο.Ε.ΣΥ. εκφράζει τον αποτροπιασμό της για την άνανδρη έκρηξη μίσους του Ηλ. Κασιδιάρη, με γρονθοκοπήματα και ρίψεις νερού, όπως και για τις προκλητικές φασιστικές δηλώσεις του, ότι νιώθει υπερήφανος για το σύνθημα που προπαγάνδιζε το κάψιμο της Βουλής.
»Οι απειλές του κατά των δημοσιογράφων και άλλων εργαζομένων του ΑΝΤ1 αποκαλύπτουν το πραγματικό πρόσωπο των νεοναζιστών της "Χρυσής Αυγής" και τον κίνδυνο που αποτελούν για τη Δημοκρατία και τη λειτουργία των θεσμών, ιδιαίτερα για την απρόσκοπτη άσκηση της δημοσιογραφίας.
»Η απειλή του, για δυναμική κινητοποίηση ομάδων κρούσης εκατό Χρυσαυγιτών κατά των εργαζομένων της Ενημέρωσης, δεν μας τρόμαξε, αλλά πρέπει να βάλει σε σκέψεις όλους τους Έλληνες και τους αρμόδιους για την τήρηση της δημοκρατικής ομαλότητας, ιδιαίτερα τώρα στην προεκλογική περίοδο. Προφανώς ο Ηλ. Κασιδιάρης εννοεί τη μηχανοκίνητη ομάδα τραμπούκων της «Χρυσής Αυγής», που προπηλάκισε συγκεντρωμένους απεργούς δημοσιογράφους κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσής τους έξω από το υπουργείο Εργασίας. Η ιστορία με τα τρίκυκλα του φασιστικού παρακράτους επαναλαμβάνεται τώρα με τα δίκυκλα των τραμπούκων της Χρυσής Αυγής με εκφοβιστικές μηχανοκίνητες πορείες.
»Θεωρούμε ότι ο Άρειος Πάγος θα πρέπει να είναι πιο προσεχτικός κατά την εξέταση των προϋποθέσεων των υποψηφίων για τις προσεχείς εκλογές, τόσο από δημοκρατικής όσο και από ποινικής πλευράς, για να μη μετατραπεί η νέα Βουλή σε εκκολαπτήριο αυγών του φιδιού.
»Ακόμη δε περισσότερο, όταν πρόκειται για οργάνωση που προπαγανδίζει το μίσος και λειτουργεί με τον τρόμο στο γείτονα, τον ξένο και το μετανάστη. Γι’ αυτό υιοθετούμε τις προτάσεις πολιτικών κομμάτων για αποκλεισμό των εκπροσώπων του φασιστικού νεοναζιστικού μίσους, από κάθε προεκλογική συζήτηση.
»Το Διοικητικό Συμβούλιο της Π.Ο.Ε.ΣΥ. θεωρεί ότι είναι επιτακτική η ανάγκη όλου του δημοσιογραφικού κόσμου να μην αφήσει το νοσηρό αυτό φαινόμενο να επεκταθεί».
Από την πλευρά του, το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης με γνωμοδότησή του τονίζει ότι «οι ραδιοφωνικοί και τηλεοπτικοί σταθμοί μπορούν να οργανώνουν συζητήσεις με επιμέρους ομάδες των πολιτικών κομμάτων ούτως ώστε να μη δημιουργούνται προβλήματα. Από καμία διάταξη του Συντάγματος και των νόμων δεν μπορεί να δικαιολογηθεί αποκλεισμός από τη συζήτηση οιουδήποτε κόμματος που συμμετέχει στις εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012».
Ο πρόεδρος του ΕΣΡ, Ιωάννης Λασκαρίδης, δήλωσε πως ο κάθε σταθμός πρέπει να λαμβάνει μέτρα που να υποστηρίζουν την νηφαλιότητα. «Αν υπάρχει εκτροπή, μπορεί να προβαίνει σε διαφημιστικό διάλειμμα» σημείωσε και πρόσθεσε πως η συγκεκριμένη εκπομπή θα εξεταστεί στο σύνολό της.

Σχολείο 

Γιώργος Κουβίδης, ΤΟ ΒΗΜΑ 5.6.12

«ή μυρί’ ‘Αχαιοίς άλγε’ έθηκε»

Στίχος της Ιλιάδας, ο οποίος εκτός των άλλων φανερώνει την απίστευτη ομορφιά και γεωμετρία της αρχαίας γλώσσας, οι Αχαιοί εγκλωβισμένοι σημειολογικά αλλά και συντακτικά  ανάμεσα σε μύριες συμφορές. Η Δημοτική απλώς προσεγγίζει την τελειότητα του αρχαίου κειμένου. Στίχος που όμως ταυτόχρονα φανερώνει και τη διαχρονική ροπή για αυτό εγκλωβισμό και αυτοκαταστροφή. Προσδιορίζοντας την έννοια του Ελληνισμού περισσότερο ως γεωγραφία στο χρόνο παρά στο χώρο, είμαστε ταυτόχρονα  αναγκασμένοι  να αποδεχτούμε και  την  ιστορικά τεκμηριωμένη  εγγενή προδιάθεση για  δημιουργία αδιεξόδων με ίδια μέσα.

Η  Χώρα είναι εμφανές ότι για μια ακόμη φορά βρίσκεται εγκλωβισμένη σε αδιέξοδα που η ίδια δημιούργησε. Περιχαρακωμένη για χρόνια σε ιδιότυπες κρατικίστικες αντιλήψεις απέφευγε επιμελώς να ενταχθεί ουσιαστικά σε αυτό που ονομάζουμε Δύση. Στην ουσία το ελληνικό οικονομικό σύστημα διέπεται από τη ίδια λογική των πρώην σοσιαλιστικών οικονομιών. Ένα μοντέλο έντονου κρατικού παρεμβατισμού με συγκεκαλυμμένο τον κυρίαρχο ρόλο του Κράτους δυνάστη, όπου όμως κάθε δυνατότητα άσκησης οικονομικής δραστηριότητας, παραμένει άμεσα εξαρτημένη από το εκάστοτε κομματικό κράτος. Μια Χώρα στην οποία για δεκαετίες το κομματικό κράτος διευθύνει, ευνοεί, ανταμείβει, τιμωρεί, δωροδοκεί, αντικαθιστώντας τις οικονομικές αρχές πάνω στην οποίες βασίζεται η λειτουργία μιας σύγχρονης ελεύθερης οικονομίας. Ένας παρασιτικός οργανισμός ο οποίος βάσιζε την επιβίωσή του αποκλειστικά στον υπέρμετρο δανεισμό.

Η Ελλάδα φυσικά δεν αποτελεί την μοναδική περίπτωση οικονομικής κρίσης στην Ευρώπη. Ένα μέρος του ελληνικού προβλήματος μπορεί να καταλογιστεί με ευκολία στην ανεπάρκεια των ευρωπαϊκών ελεγκτικών μηχανισμών ή στη έλλειψη πολιτικής ενοποίησης τη Ευρωζώνης. Εντούτοις, η ελληνική περίπτωση συνιστά εξαιρετικά ιδιαίτερη περίπτωση. Η αναξιόπιστη και μη επαρκής λειτουργία του Κράτους καθώς και οι υπερβολικοί περιορισμοί στον ανταγωνισμό και την επιχειρηματικότητα οδήγησαν την ελληνική οικονομία σε χαμηλή ανταγωνιστικότητα, υπερβολικό δημόσιο χρέος και υψηλό έλλειμμα εμπορικού ισοζυγίου. Εδώ και χρόνια καταναλώνουμε περισσότερο από ό,τι παράγουμε. Η όποια μεγέθυνση τελικά της ελληνικής οικονομίας, ιδιαίτερα μετά από την είσοδο στην Ευρωζώνη, βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στον εξωτερικό δανεισμό. Σαν φυσική συνέπεια από την στιγμή που οι αγορές σταμάτησαν να δανείζουν, η ύφεση ήταν αναπόφευκτη.

Θα ανάμενε κανείς ότι σε μια Χώρα με τόσο εμφανείς και συστημικές στρεβλώσεις, η συνειδητοποίηση του προβλήματος θα ήταν τουλάχιστον αυτονόητα εύκολη υπόθεση. Η Χώρα έχει απελπιστικά ανάγκη από ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις σε τομείς, όπως η δημόσια διοίκηση, το φορολογικό σύστημα, το σύστημα υγείας, το σύστημα απονομής δικαιοσύνης και βέβαια την εξασφάλιση των αρχών του υγιούς ανταγωνισμού. Διαπιστώνεται όμως για άλλη μια φορά η αδυναμία μας να αναλύσουμε και να προσδιορίσουμε το αυτονόητο. Χαρακτηριστικό που μας έχει συνοδεύσει ως επικίνδυνος σύμβουλος σε κρίσιμες περιόδους και μας έχει οδηγήσει σε μη αναπόφευκτες καταστροφές.

Αδιαφορούμε ολοφάνερα για τον τοίχο που ορθώνεται απέναντι μας και επιμένουμε να πατάμε το πόδι στο γκάζι. Μας είναι ευκολότερο να προσδιορίζουμε με τρόπο, που μας εξυπηρετεί συναισθηματικά, την πραγματικότητα που μας βολεύει. Με αυτό τον τρόπο καταλήξαμε στο να δαιμονοποιήσουμε το μνημόνιο, τις δομικές αλλαγές που έχει ανάγκη ο τόπος να αναγάγουμε την υπόσταση μας σε ρόλο ισχυρού διαπραγματευτή, αλλά και να θεωρήσουμε ότι είμαστε σε θέση να παραβλέπουμε τις περιστάσεις και τις αδιάφορες, από συναισθηματική φόρτιση, οικονομικές αρχές.

Οι επόμενες εβδομάδες θα είναι κρίσιμες. Η Ευρώπη είναι αναγκασμένη να ξανά-φανταστεί  και να ανασχεδιάσει το μέλλον της, δεν έχει περιθώρια για κάτι διαφορετικό. Η Ευρώπη όμως παρά τις αυταπάτες ορισμένων έχει την πολυτέλεια να φανταστεί το μέλλον με ή χωρίς την Ελλάδα. Είναι κυρίως στο χέρι μας να καθορίσουμε το μέλλον μας. Η αδυναμία να το πετύχουμε θα αποτελέσει στρατηγικό λάθος με απρόβλεπτες συνέπειες και ενδεχομένως μια καταστροφή αντίστοιχη άλλων του όχι και πολύ μακρινού παρελθόντος. 

Σχολείο

Άρης Ραβανός, ΤΟ ΒΗΜΑ 5.6.12

Η νέα μεταπολίτευση αλά Τσίπρα με παλαιά υλικά

Πρεσβεύει το νέο ο ΣΥΡΙΖΑ;  Είναι η νέα αλλαγή που έρχεται, όπως το 1981 το ΠαΣοΚ; Είναι ο Τσίπρας ο Ανδρέας Παπανδρέου (πολιτική ιεροσυλία λένε πολλοί) του 2012; Θα φέρει την άνοιξη στην Ελλάδα ο 38άρης Αλέξης;

Οι απαντήσεις διαφέρουν, αλλά όλοι θα συγκλίνουν και θα συμφωνήσουν πως ο Αλέξης Τσίπρας αποτελεί τον κεντρικό πρωταγωνιστή των εκλογών.

Το παιδί που γεννήθηκε στο λυκαυγές της μεταπολίτευσης και ανδρώθηκε πολιτικά εντός του δικομματικού συστήματος που διαφέντευε τη χώρα επί 38 χρόνια κομίζει το νέο έναντι στο παλαιό που φεύγει;

Η νεαρή ηλικία του Τσίπρα αποτελεί το ισχυρό όπλο του ΣΥΡΙΖΑ και πολλοί γοητεύονται από το νέο, που είναι όπως φαίνεται της μόδας. Είναι όμως έτσι; Αποτελεί πραγματικά ο ΣΥΡΙΖΑ το νέο στην πολιτική σκηνή;

Αν δει κανείς προσεκτικά τις συνιστώσες που το αποτελούν θα διαπιστώσει ότι οι βασικοί εκφραστές αυτών είναι κατεξοχήν πρόσωπα που ανδρώθηκαν πολιτικά στη μεταπολίτευση και αποτελούν την περίφημη γενιά του Πολυτεχνείου. Η πλειοψηφία αυτών των συνιστωσών πορεύεται με αρχές, αξίες και ιδανικά ξεπερασμένα από την ιστορία που έχουν την αφετηρία τους στον 19ο αιώνα.

Δίπλα σε αυτές θα αναγνωρίσει κανείς πρόσωπα που προέρχονται από διάφορες τάσεις του ΠαΣοΚ και στελέχη, κυρίως κρατικοδίαιτα και συνδικαλισταράδες, που γεύτηκαν τους χυμώδεις καρπούς της πασοκικής διακυβέρνησης με το αζημίωτο. Στελέχη και παράγοντες του ΠαΣοΚ ανά την επικράτεια που είδαν το φως το… αληθινό επί των ημερών Τσίπρα στηρίζουν άλλοι παρασκηνιακά και άλλοι δημόσια το ΣΥΡΙΖΑ. Πολλοί απ’ αυτούς αναμένουν να δουν το νέο πολιτικό Μεσσία και φαντάζονται τον Τσίπρα σε στυλ Ανδρέα…

Όλοι αυτοί, τμήμα του σάπιου συστήματος της μεταπολίτευσης, δίπλα σε στελέχη των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ, που παραμένουν ιδεολογικά αγκυλωμένοι σε άλλες εποχές. Αυτό είναι το δυναμικό σχήμα που φέρνει το νέο στον τόπο;

Για σκεφθείτε πόσοι από αυτούς που φέρονται ως πρωταγωνιστές της νέας εποχής που ευαγγελίζεται ο Αλέξης ήταν σε όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης στελέχη του πολιτικού συστήματος, επαγγελματίες πολιτικοί, βουλευτές και ευρωβουλευτές.

Δηλαδή, οι περισσότεροι εξ αυτών αποτέλεσαν μέρος του συστήματος εξουσίας. Πορεύτηκαν στη λεωφόρο της εξουσίας, έστω και στην άκρη, ως επαγγελματίες πολιτικοί.

Η ιδεολογική και πολιτική διαδρομή πολλών εξ αυτών είναι συνυφασμένη με τη μεταπολίτευση και όχι με το νέο που πολλοί πιστεύουν, παρά τη μόνιμη επωδό τους για το κακό σύστημα και τους εκπροσώπους του δικομματισμού. Οι ίδιοι ήταν μέρος του συστήματος και γεύτηκαν και αυτοί τους λωτούς της εξουσίας και δεν κλείσανε τα αυτιά τους στις σειρήνες.

Και μην ξεχνάμε, μετρώντας τα πρόσωπα που κυριαρχούν στις τάξεις τους _εάν τα διαβάσει κανείς είναι πάρα πολλά_ ότι η συντριπτική πλειοψηφία των στελεχών δεν συμμετείχαν απλά στο μετασχηματισμό της κοινωνίας στη διάρκεια της μεταπολίτευσης.

Αποτέλεσαν τον ιδεολογικό πυρήνα της μεταπολίτευσης και εδραίωσαν την ιδεολογία τους, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, στην καθημερινότητα των πολιτών. Αυτό έγινε σε σημείο που τα καθαρόαιμα αστικά κόμματα αντιμετώπιζαν με φόβο και ενοχή την Αριστερά και τις παραφυάδες της.

Μέχρι να φθάσουμε σε αυτό που ονομάζω αστική Βάρκιζα, δηλ. την παράδοση της αστικής τάξης στην Αριστερά, επί των ημερών της νέας Μεταπολίτευσης του Αλέξη, που όμως οικοδομείται με πολύ παλαιά υλικά, ακόμα και του 19ου αιώνα.

Σχολείο

Αντώνης Καρακούσης, ΤΟ ΒΗΜΑ 5.6.12 

Αν κερδίσει ο κ. Τσίπρας…

Όλες οι έρευνες προσέγγισης των διαθέσεων της κοινής γνώμης, αλλά και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα στην κοινωνία αυξάνουν τις πιθανότητες μιας εκλογικής νίκης του κ. Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ.

Πράγμα που σημαίνει ότι είναι πλέον πιθανό το ενδεχόμενο να περάσει η διακυβέρνηση της χώρας στην Αριστερά.

Και δη σε μια Αριστερά ριζοσπαστική και κομμουνιστικογενή, η οποία αμφισβητεί τις παρούσες δομές οικονομικής και κοινωνικής οργάνωσης της χώρας και ονειρεύεται άλλες, τις οποίες ωστόσο δεν έχει ακόμη προσδιορίσει με ακρίβεια.

Η αλήθεια είναι πως είναι και η ίδια αιφνιδιασμένη. Πριν από λίγους μήνες ούτε ο κ. Τσίπρας πίστευε ότι μπορεί να έχει την ευκαιρία ανάληψης της εξουσίας.

Ανεξαρτήτως όμως από το τι ανέμενε ο κ. Τσίπρας, τώρα αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο να κληθεί από τον ελληνικό λαό να αναλάβει την ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας.

Οι μέχρι τώρα αναφορές και δημόσιες τοποθετήσεις του φανερώνουν διάθεση άρνησης και μεγάλης αντίθεσης με τις ευρωπαϊκές οικονομικές αρχές.

Έχει δηλώσει με τρόπο ευθύ ότι θα αρνηθεί το μνημόνιο, ότι θα διεκδικήσει την επαναδιαπραγμάτευση των επαχθών όρων της δανειακής σύμβασης και ότι θα προχωρήσει στην κατάργηση των εφαρμοστικών νόμων του μνημονίου. Και οι ευρωπαϊκές αρχές από την πλευρά τους έχουν διαμηνύσει στον κ. Τσίπρα ότι δεν δέχονται καμία διαπραγμάτευση χωρίς εφαρμογή των συμφωνηθέντων.

Ο κ. Τσίπρας για την ώρα δείχνει να αγνοεί ή καλύτερα να μην λαμβάνει υπ’όψιν τις ευρωπαϊκές προειδοποιήσεις, κατηγορώντας μάλιστα όσους τις επικαλούνται ότι τρομοκρατούν τον ελληνικό λαό και θέλουν να νοθεύσουν την θέλησή του.

Ωστόσο η όλη του στάση κρύβει πραγματικούς κινδύνους. Όσο κι αν εκείνος αρνείται να μπει στη λογική ενός κακού σεναρίου, δεν σημαίνει ότι αυτό δεν μπορεί να υπάρξει.

Είναι λοιπόν πιθανό να κερδίσει τις εκλογές, να σχηματίσει κυβέρνηση και να πάει στις Βρυξέλλες να διαπραγματευθεί όπως λέει. Και εκεί μπορεί να βρει κάποια πεδία συνεννόησης, όπως και να βρεθεί αντιμέτωπος με το ευρωπαϊκό παγόβουνο.

Αν όντως πέσει στο παγόβουνο, οφείλει να αναγνωρίσει από τώρα ότι θα έχει πρόβλημα η χώρα. Έχει άραγε εναλλακτικό σχέδιο προκειμένου να αντιμετωπίσει μια ολοκληρωτική ευρωπαϊκη άρνηση;

Πράγμα που σημαίνει ότι στην περίπτωση αυτή δεν θα έχει στη διάθεσή του σημαντικά ποσά για την ομαλή λειτουργία της χώρας. Αν αντιμετωπίσει άρνηση καταβολής των δόσεων του νέου δανείου και διακοπή του προγράμματος ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών΄, τα πράγματα θα δυσκολέψουν δραματικά για την ελληνική οικονομία.

Θα τεθεί αναγκαστικά θέμα καταβολής μισθών και συντάξεων, το τραπεζικό σύστημα θα χάσει την όποια στήριξη απολαμβάνει έως τώρα από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και οι ελληνικές επιχειρήσεις θα ξεμείνουν εντελώς από πιστώσεις, οι συναλλαγές τους θα απαιτούν μετρητά, θα λείψουν πρώτες ύλες και η παραγωγή τους θα δυσκολέψει.

Το αυτό θα συμβεί με το εισαγωγικό εμπόριο, το οποίο δεν θα μπορεί να χρηματοδοτηθεί. Το σημερινό έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών που υπολογίζεται σε 16 δισ. ευρώ θα πρέπει να μηδενισθεί πάραυτα, καθώς δεν διαθέτουμε σημαντικά συναλλαγματικά διαθέσιμα, ούτε διαθέτουμε ισχυρή εξαγωγική οικονομία, ικανή να φέρνει συνάλλαγμα.

Γεγονός που σημαίνει ότι θα δυσκολέψει η κάλυψη βασικών αναγκών σε καύσιμα, πρώτες ύλες, μηχανήματα, χημικά και τρόφιμα, τα οποία συνθέτουν σχεδόν το 80% του ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών.

Με άλλα λόγια, ο κ. Τσίπρας οφείλει να λάβει σοβαρά υπ’ όψιν ότι με τις επιλογές του μπορεί να φέρει την ελληνική οικονομία στα πρόθυρα της πλήρους κατάρρευσης. Να σκάσει δηλαδή στα χέρια του.

Και επειδή αυτή η απειλή τον ξεπερνάει, αφορά τη χώρα, την υπόσταση και την εθνική ακεραιότητά της, δεν γίνεται να την αγνοήσει. Στο βαθμό που θέλει να ηγηθεί, είναι υποχρεωμένος να προετοιμάσει αξιόπιστα εναλλακτικά σχέδια, ώστε να περιορίσει τους εθνικούς κινδύνους.

Αν δεν τα προετοιμάσει και πάει στα κουτουρού, δεν θα είναι απλά επιπόλαιος, αλλά και ανάξιος της εμπιστοσύνης που θα του δώσει ο ελληνικός λαός. Και ας μην αυταπατάται, στην περίπτωση αυτή δεν θα τον ξεπλένουν ούτε δέκα ποτάμια..

Σχολείο

Γιάννης Ν. Μπασκόζος, ΤΟ ΒΗΜΑ 3.6.12

Ευρώ, η τελευταία ουτοπία της Ευρώπης

Ο γάλλος καθηγητής Οικονομικών και σύμβουλος γαλλικών κυβερνήσεων Ζαν Πιζανί-Φερί ακτινογραφεί τον μεγάλο ασθενή που είναι το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα, παρουσιάζει τα σενάρια εξόδου από την κρίση και αξιολογεί τις πιθανότητες επιτυχίας τους

Ευρώ, η τελευταία ουτοπία της Ευρώπης

Ενα από τα δεκάδες γλυπτά ύψους ενάμιση μέτρου που απεικόνιζαν το νέο νόμισμα και είχαν στηθεί τον Αύγουστο του 2000 σε διάφορα σημεία της «Πόλης του Ευρώ» Φραγκφούρτης. Δύο χρόνια αργότερα το ευρώ θα γινόταν το νόμισμα όλων των χωρών της ευρωζώνης

Η Ευρωπαϊκή Ενωση δημιούργησε το ευρώ και περίπου για μια δεκαετία, από το 1999 ως το 2008, το νόμισμα έμοιαζε χωρίς προβλήματα, σχεδόν «είχε γίνει βαρετό», όπως γράφει ο Ζαν Πιζανί-Φερί. Ο πληθωρισμός ήταν ανύπαρκτος και τα επιτόκια χαμηλά. Απαντες πίστευαν ότι η οικονομική ζωή θα συνεχιζόταν ως ευθεία γραμμή. Ομως οι υπόγειες εντάσεις συσσωρεύονταν, λέει ο γάλλος καθηγητής Οικονομικών στο βιβλίο του Η αφύπνιση των δαιμόνων, η κρίση του ευρώ και πώς να βγούμε από αυτήν (Εκδόσεις Πόλις), για να γίνουν δαίμονες που άρχισαν να σκορπούν εφιάλτες στην Ευρώπη.

Η ΕΕ, η Επιτροπή, το Eurogroup αλλά και το ΔΝΤ, ενώ θα έπρεπε να είχαν σημάνει συναγερμό, δεν είχαν καν μηχανισμούς για να αντιμετωπίσουν κάποια κρίση. Η ελληνική περίπτωση από μόνη της ήταν, κατά τον συγγραφέα, ήσσονος σημασίας, αλλά αποκάλυψε με ωμό τρόπο τον ανολοκλήρωτο χαρακτήρα της ευρωπαϊκής νομισματικής ενοποίησης και την έκταση των διαφωνιών για τον τρόπο με τον οποίον εκείνη έπρεπε να ολοκληρωθεί.

Ο Ζαν Πιζανί σε αυτή τη μελέτη του – παραγγέλθηκε ως εναρκτήρια ομιλία από το Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ στην ετήσια συνέλευσή του – παραθέτει αναλυτικά το πώς φθάσαμε στη σημερινή κρίση και ποια είναι τα βασικά ερωτήματα που τίθενται σήμερα για την ΕΕ, παραθέτοντας και κάποια συμπεράσματα και προτάσεις.

Κατά τον Πιζανί το ευρώ ήταν «η τελευταία ουτοπία μιας εποχής, του τέλους του 20ού αιώνα, η οποία διακήρυσσε ότι είχε θεραπευτεί από τις ουτοπίες». Η ουτοπία έγκειτο στο ότι πολλοί πίστευαν πως εύκολα, μέσω της νομισματικής ενοποίησης, θα οδηγούμασταν στις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης ή, τέλος πάντων, σε κάτι ανάλογο των ΗΠΑ. Ωστόσο οι διορθωτικοί μηχανισμοί στις ΗΠΑ λειτουργούν, ενώ στην Ευρώπη είναι ανίσχυροι. Οι τράπεζες αποτελούν ένα βαρίδι καθώς έμαθαν «να ζουν ως παγκόσμιες ή ευρωπαϊκές και να πεθαίνουν ως εθνικές». Κυρίως, οι Ευρωπαίοι δεν είχαν μηχανισμούς να αποτρέψουν μια κρίση επειδή δεν συμφωνούν από πριν για τα μέτρα που πρέπει να λάβουν.

Παράδειγμα η Ελλάδα

Ο Πιζανί μελετά την περίπτωση της εξόδου μιας χώρας από το ευρώ και φέρνει ως παράδειγμα την Ελλάδα. Για τον συγγραφέα, αυτό είναι πολύ δύσκολο για τέσσερις βασικούς λόγους. Ο πρώτος είναι νομικός: δεν προβλέπεται από την ευρωπαϊκή συνθήκη καμία διάταξη αποπομπής χώρας-μέλους από την ευρωζώνη. Ο δεύτερος λόγος είναι τεχνικός, όχι τόσο σημαντικός αλλά όχι και αμελητέος: η αποχώρηση θα απαιτούσε πολυετή προετοιμασία, προσαρμογή των πληροφορικών συστημάτων κ.τ.λ.

Ο τρίτος και πολύ βασικός λόγος είναι ο οικονομικός: την αξία του νέου νομίσματος θα την καθόριζαν οι αγορές, κάτι που θα το υποτιμούσε περισσότερο από όσο αναμένεται και θα βύθιζε για ένα μεγάλο διάστημα την οικονομία της χώρας. Τέλος, ο τέταρτος και σοβαρότερος λόγος είναι χρηματοοικονομικού χαρακτήρα: τα περιουσιακά στοιχεία και τα χρέη των νοικοκυριών, των επιχειρήσεων και του κράτους που αποτιμώνται σήμερα σε ευρώ θα έπρεπε να μετατραπούν στο νέο νόμισμα, οπότε κάποιοι λίγοι θα κέρδιζαν, αλλά οι πολλοί θα χρεοκοπούσαν αυτομάτως. «Θα ήταν σαν να μπαίνουν βιαίως σε κλήρο ο πλούτος και η καταστροφή» σχολιάζει ο Πιζανί. Ο συνδυασμός αυτών των λόγων θα οδηγούσε σε μια γενικευμένη χρεοκοπία του κράτους, των επιχειρήσεων και των τραπεζών.

Λιτότητα και αλληλεγγύη

Ο Ζαν Πιζανί-Φερί εξετάζει μια σειρά από λύσεις που θα μπορούσαν να βγάλουν την ΕΕ από την κρίση. Δυστυχώς όλες οι προτάσεις του είναι επισφαλείς – το παραδέχεται και ο ίδιος – καθώς απαιτούν πολλές προϋποθέσεις για την επιτυχία τους. Τα ερωτήματα που αντιμετωπίζουν οι Ευρωπαίοι συμπυκνώνονται, κατά τον συγγραφέα, σε τρία ζητήματα: ποιες είναι οι αρχές πάνω στις οποίες θα στηριχτούν για να επιλύσουν την κρίση χρέους, πώς θα διαμορφωθεί η πολιτική οργάνωση της ευρωζώνης και πώς θα γίνει η ανάκαμψη της Νότιας Ευρώπης.

Οι διαφαινόμενες λύσεις μπορεί να στηριχτούν στη λιτότητα, στην ενίσχυση των τραπεζών ή στην αλληλεγγύη ανάμεσα στα κράτη της ευρωζώνης. Η λιτότητα δεν συνιστάται, διότι μακροπρόθεσμα δεν αποδίδει. Το δυνάμωμα των τραπεζών θα έπρεπε να γίνει, όμως, με την οικειοθελή αποκόλληση των κρατών από αυτά – τίποτε όμως δεν δείχνει ότι τα ίδια τα κράτη το επιθυμούν. Τέλος, η λύση με τις καλύτερες προϋποθέσεις είναι η αλληλεγγύη των κρατών της ευρωζώνης.

Στο πλαίσιο αυτό η έκδοση ευρωομολόγων (σε διάφορες ζώνες, ανάλογα με το ύψος του χρέους κάθε χώρας) θα ήταν μια κάποια λύση. Ομως κάτι τέτοιο θα απαιτούσε έναν μηχανισμό που θα είχε στόχο να προλαμβάνει τα γεγονότα. Αυτό σημαίνει ότι η έκδοση τίτλων και το μελλοντικό ισοζύγιο των δημοσίων οικονομικών θα πρέπει να παραμείνουν οι μόνοι τομείς όπου θα μπορεί να παρεμβαίνει η ευρωζώνη, αμφισβητώντας τις αποφάσεις των κοινοβουλίων. Δηλαδή η έκδοση ευρωομολόγων δεν νοείται σε μόνιμη βάση χωρίς μια μορφή πολιτικής ένωσης, κάτι που προϋποθέτει ασφαλώς μια νέα συνθήκη μεταξύ των μελών της ευρωζώνης.

Τέλος, η αποκατάσταση της οικονομίας της Νότιας Ευρώπης χρειάζεται να γίνει με αναπροσαρμογή των σχεδίων ανάπτυξης. Η επιστροφή στο παρελθόν δεν έχει κανένα νόημα.

Τα κράτη της Βόρειας Ευρώπης πρέπει να βοηθήσουν τα κράτη της Νότιας να αναπροσαρμόσουν τις οικονομικές αναπτυξιακές πολιτικές τους. Ο Πιζανί πιστεύει ότι, αν δεν αποκατασταθεί η εσωτερική ισορροπία στην ευρωζώνη, χωρίς επενδύσεις και θέσεις εργασίας στη Νότια Ευρώπη, η νομισματική ένωση δεν θα επιβιώσει με τη σημερινή της μορφή.

Η λύση ένα νέο συμβόλαιο
O Ζαν Πιζανί-Φερί προτείνει μια προωθημένη οικονομική ενοποίηση που θα επιλύει τις αποκλίσεις, το τέλος της στρεβλής αλληλεπίδρασης ανάμεσα στις τράπεζες και στα κράτη, έτσι ώστε να επικρατήσει ένας τραπεζικός και χρηματοπιστωτικός φεντεραλισμός, καθώς και τη δημιουργία ενός νέου συμβολαίου, μιας πολιτικής ένωσης ανάμεσα στα ευρωπαϊκά κράτη, που θα στηρίζεται στις αρχές της αλληλεγγύης και της ευθύνης.

Φυσικά είναι αμφίβολο αν η Γερμανία θα θελήσει να προχωρήσει σε ένα τέτοιο φιλόδοξο σχέδιο. Από την άλλη, ούτε η Γαλλία είναι έτοιμη να το δεχτεί, αφού έχει ήδη απορρίψει το σχέδιο του Ευρωπαϊκού Συντάγματος. Μπορούν άραγε αυτές οι δύο χώρες να υπερβούν τις εθνικές προκαταλήψεις τους και να σκεφτούν ευρωπαϊκά; Είναι το κύριο ερώτημα που κατά τον συγγραφέα καλούνται να απαντήσουν.

 Σχολείο

ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΜΑΓΟΙ!

ΤΑ ΝΕΑ 02 Ιουνίου 2012

«Oταν κοιτάς από ψηλά μοιάζει η Γη με ζωγραφιά», λέει το γνωστό τραγούδι. Η Ελλάδα πώς μοιάζει; Σαν μια περίκλειστη περιοχή. Η χώρα με τα πιο διάτρητα σύνορα στην Ευρώπη είναι στεγανοποιημένη σε σχέση με αυτά που συμβαίνουν στον υπόλοιπο κόσμο. Παράδειγμα η προεκλογική ατζέντα: οι συζητήσεις, οι διαπληκτισμοί, οι υποσχέσεις και τα καταγγελλόμενα εκατέρωθεν στην ουσία είναι εκτός θέματος. Το πρόβλημα της χώρας απλώς χρησιμοποιείται σε ένα τυφλό παιχνίδι εξουσίας.

Π.χ. τις τελευταίες ημέρες στο επίκεντρο βρίσκεται ο διαγκωνισμός ποιος θα χειριστεί καλύτερα το θέμα του Μνημονίου. Αλλοι απειλούν να το καταγγείλουν και άλλοι υπόσχονται να το κάνουν πιο ήπιο. Και οι δύο πλευρές βάζουν το κεφάλι στην άμμο. Γιατί το μείζον πρόβλημα της χώρας δεν είναι φυσικά το Μνημόνιο και η τρόικα. Αυτά εμφανίστηκαν ως λύση – προφανώς κακή λύση, όπως εξελίχθηκαν.  Αλλά εφόσον δεν είναι αυτή η λύση, πρέπει να βρεθεί κάποια άλλη. Αυτό όμως δεν απασχολεί τους μονομάχους των ημερών. Προφανώς δεν βρίσκουν τη λύση επειδή δεν βλέπουν το πρόβλημα.

Το βλέπουν όμως όλοι οι άλλοι: η Ελλάδα είναι μια χώρα χωρίς παραγωγική βάση, με δομικά προβλήματα στην κοινωνία, στη διοίκηση και στην οικονομία. Επιπλέον έχει συσσωρευμένο χρέος και το αυξάνει κάθε χρόνο δημιουργώντας νέα ελλείμματα. Αυτά οδήγησαν στον αποκλεισμό της από τις αγορές χρήματος. Αρα ή θα αποφάσιζε να ζήσει με τα λίγα που παράγει, συρρικνώνοντας δραματικά την κατανάλωση, ή θα ζητούσε νέα δανεικά. Προτίμησε το δεύτερο.

Εδώ έγινε το μπέρδεμα. Τα δανεικά δεν δόθηκαν για να συνεχιστεί το ίδιο βιολί στην κοινωνία, στην παραγωγή και στο κράτος. Δόθηκαν για να αλλάξουν ριζικά τα πράγματα. Γι’ αυτό τέθηκαν και οι αλλαγές ως προϋποθέσεις του δανεισμού. Το Μνημόνιο δηλαδή προέκυψε σαν εργαλείο μιας μεταβατικής περιόδου.

Αποδείχθηκε κακό εργαλείο έτσι όπως διαμορφώθηκε και εφαρμόστηκε. Αλλά η  κατάργησή του σημαίνει κατάργηση των δύο βασικών αξόνων του: των δανείων και των μεταρρυθμίσεων. Κανείς δεν μπορεί να το κάνει αυτό και να κρατήσει παράλληλα ζωντανή τη χώρα. Εκτός κι αν είναι μάγος!

Σχολείο

Πάλι μεταβατική Βουλή

Γ. Δελαστικ ΕΘΝΟΣ 2.6.12

Κυβέρνηση θα αποκτήσει οπωσδήποτε η Ελλάδα μετά τις εκλογές της 17ης Ιουνίου. Είτε είναι πρώτο κόμμα η ΝΔ είτε είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, κυβέρνηση θα σχηματιστεί και μάλιστα με την πρώτη κιόλας εντολή που θα δώσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Αν κερδίσει η ΝΔ, θα κάνει κυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ, ίσως και με τη ΔΗΜΑΡ αν κριθεί απαραίτητο. Αν νικήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, θα κάνει κυβέρνηση με τη στήριξη τόσο της ΔΗΜΑΡ όσο και του ΠΑΣΟΚ, ενδεχομένως και με την ανοχή των Ανεξάρτητων Ελλήνων του Πάνου Καμμένου. Κυβερνητική λύση θα δώσει ουσιαστικά το ΠΑΣΟΚ, το οποίο, καθώς βρίσκεται στη φάση της αποσύνθεσής του, θα στηρίξει πρόθυμα τόσο τη ΝΔ όσο και τον ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να προχωρήσει στη μετάλλαξή του στις καλύτερες δυνατές συνθήκες, ως ελάσσων κυβερνητικός εταίρος.

Ισχυρή κυβέρνηση όμως αποκλείεται να υπάρξει. Το πρώτο κόμμα πιθανότατα δεν θα έχει ούτε καν το ένα τρίτο των ψήφων και παρ’ όλο που οποιαδήποτε κυβέρνηση θα στηρίζεται από δύο, τρία ή περισσότερα κόμματα, θα έχει τουλάχιστον τον μισό ελληνικό λαό απέναντί της και απολύτως εχθρικά διακείμενο.

Η ΝΔ θα σχηματίσει κυβέρνηση με «τσόντα» το ΠΑΣΟΚ αυτή τη φορά, έστω και αν τα δύο κόμματα μαζί συγκεντρώσουν 151 βουλευτές. Δεν υπάρχουν περιθώρια πειραματισμών για το σύστημα, το οποίο απειλείται με απώλεια του ελέγχου του πολιτικού σκηνικού. Οσο θνησιγενής και αν είναι μια τέτοια κυβέρνηση ισχνής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, θα προσπαθήσουν με νύχια και με δόντια να την κρατήσουν, ει δυνατόν ακόμη και για τέσσερα χρόνια! Αυτό βεβαίως είναι αδύνατον. Μια τέτοια κυβέρνηση θα καταρρεύσει πολύ σύντομα υπό το βάρος των θυελλωδών αντιδράσεων στην εξοντωτική πολιτική που θα ασκεί.

Αδύνατον να αντέξει επί πολύ όμως και μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Πρώτα πρώτα μια τέτοια κυβέρνηση θα είναι «κοινοβουλευτικός όμηρος» της ΔΗΜΑΡ και του ΠΑΣΟΚ, αφού είναι βέβαιο ότι το ΚΚΕ θα αρνείται να τη στηρίξει. Τόσο οι κατ’ όνομα «εταίροι» της που θα τη στηρίζουν στην Βουλή όσο και οι ορκισμένοι εχθροί της, η ΝΔ και το ΚΚΕ, θα εργάζονται για να την υπονομεύσουν, να την απαξιώσουν στα μάτια του λαού, να την ανατρέψουν και να λεηλατήσουν τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ.

Αγνωστο πόσο θα επιβιώσει μια κυβέρνηση με κορμό τη ΝΔ ή τον ΣΥΡΙΖΑ. Θα εξαρτηθεί από την ανελέητη μάχη στο εσωτερικό της χώρας μας, αλλά και από τις ευρωπαϊκές εξελίξεις που αναμένονται δραματικές. Το πιθανότερο είναι πως ο βίος και της νέας κυβέρνησης θα μετρηθεί σε μήνες και όχι σε χρόνια. Αυτό όμως σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι θα έχουμε να κάνουμε με μια κυβέρνηση ήσσονος σημασίας. Ισχύει το εντελώς αντίθετο. Η πορεία της χώρας για δεκαετίες θα κριθεί πιθανότατα στη διάρκεια των επόμενων μηνών, άρα στη διάρκεια της θητείας αυτής της κυβέρνησης.

Οι νέοι συσχετισμοί ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις της χώρας θα επηρεαστούν επίσης σοβαρότατα από τον τρόπο που θα ασκηθεί η διακυβέρνηση μετά τον Ιούνιο. Ακόμη και το κόμμα που θα διαδεχθεί το ΠΑΣΟΚ, θα διαμορφωθεί στους πρώτους μήνες αμέσως μετά τις εκλογές. Κόμματα θα συρρικνωθούν, άλλα θα εξαφανιστούν, κάποια θα απορροφηθούν και θα ενσωματωθούν σε μεγαλύτερα. Τίποτα δεν θα μείνει όπως είναι.

Δεν έχει ρεύμα η ΝΔ παρά την ουσιαστική διάλυση του ΠΑΣΟΚ. Δεν τη βοήθησαν η επιστροφή της Ντόρας και η στρατολόγηση των βουλευτών του ΛΑΟΣ. Η αργή άνοδος που εμφανίζει βασίζεται στον «κανιβαλισμό» των ψηφοφόρων του ΛΑΟΣ και του Μάνου – Τζήμερου, που θα αφανιστούν κοινοβουλευτικά, και στην προσέλκυση των ψηφοφόρων της Ντόρας.

Ο Σαμαράς προσδοκά και νέα λεηλασία του ΠΑΣΟΚ. Ευελπιστεί ότι στο τέλος θα πέσει γραμμή να μετακομίσει στη ΝΔ το αστικό κομμάτι του ΠΑΣΟΚ και πιθανότατα έτσι θα γίνει. Τούτη τη στιγμή (προσοχή, απέχουμε πολύ από τις κάλπες!) αυτή εμφανίζεται να είναι η ύστατη ρεαλιστική ελπίδα του να πάρει τις εκλογές.

Σχολείο

Παύλος Παπαδόπουλος , ΤΟ ΒΗΜΑ 3.6.12

Ο αριστερός ελληνικός εκβιασμός

Μια σειρά γεγονότα έρχονται να ενισχύσουν τις βεβαιότητες όσων πιστεύουν ότι οι επικεφαλής της ευρωζώνης δεν θα τολμήσουν να εξωθήσουν μια αριστερή Ελλάδα εκτός της ζώνης του ευρώ. Πρώτον, δεν υπάρχει σχέδιο ασφαλούς και ανώδυνης αποκοπής κράτους από την ευρωζώνη γιατί η ανώδυνη και ασφαλής αποκοπή κράτους από μια νομισματική ένωση δεν έχει ακόμη εφευρεθεί. Δεύτερον, το ελληνικό κράτος, οι τράπεζες και οι ιδιώτες χρωστούν στην υπόλοιπη ευρωζώνη πάνω από 360 δισ. ευρώ, τα οποία σε περίπτωση επιστροφής στη δραχμή δεν πρόκειται να επιστραφούν.

Για παράδειγμα, η ΕΚΤ διαθέτει ελληνικά ομόλογα 60 δισ. ευρώ τα οποία εξαιρέθηκαν από το PSI. Σε περίπτωση εξόδου τα ομόλογα θα μηδενιστούν, με αποτέλεσμα να πρέπει η κεντρική τράπεζα να ανακεφαλαιοποιηθεί την ώρα που το ευρώ θα καταρρέει. Τρίτον, η φυγή καταθέσεων από όλες τις χώρες του Νότου έχει προκαλέσει πραγματικό σοκ στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο αφού μόνο ως τα τέλη Μαρτίου 100 δισ. ευρώ εγκατέλειψαν την Ισπανία. Σε περίπτωση ελληνικής εξόδου η φυγή θα μετατραπεί σε ασυγκράτητο πανικό. Τέταρτον, οι Ισπανοί απορρίπτουν κάθε ιδέα να υπαχθούν σε πρόγραμμα αντίστοιχο του ελληνικού και προειδοποιούν ότι δεν θα δεχθούν η διάσωση των τραπεζών τους να θέσει τη Μαδρίτη υπό την εποπτεία απεχθών υπαλλήλων της τρόικας.

Και ενώ ισχύουν όλα αυτά, μια καθοριστική μερίδα Ελλήνων μοιάζει να έχει αποφασίσει να ολοκληρώσει αυτό που ξεκίνησε στις 6 Μαΐου επιφυλάσσοντας νέες δυσάρεστες εκπλήξεις στα πρώην μεγάλα κόμματα, τα οποία βρίσκονται σε σύγχυση αφού επιτίθενται στον ΣΥΡΙΖΑ την ίδια ώρα που αντιγράφουν τις προτάσεις και τα συνθήματά του με σταθερή καθυστέρηση δύο εβδομάδων. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ εκλεγεί πρώτο κόμμα και εφόσον κατορθώσει να σχηματίσει κυβέρνηση, τότε έχει δεσμευθεί ότι θα αντικαταστήσει το μνημόνιο με ένα εθνικό σχέδιο σταθεροποίησης διεκδικώντας παράλληλα μια τροποποιημένη δανειακή σύμβαση.

Ενας αριστερός ελληνικός εκβιασμός μπορεί να πετύχει, αλλά αυτό προϋποθέτει ότι η κατάσταση στην ευρωζώνη στα τέλη Ιουνίου δεν θα είναι χειρότερη από εκείνη που μας συμφέρει να είναι. Μπορεί, δηλαδή, η κρίση του ευρώ να ενταθεί τόσο πολύ ώστε η διατήρηση υψηλού επιπέδου ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες ή η μέριμνα για την καταβολή συντάξεων και μισθών στην Ελλάδα να είναι το τελευταίο που θα απασχολεί τον Ντράγκι και τη Μέρκελ. Μιλώντας στον ΣΕΒ την Πέμπτη ο αμερικανός οικονομολόγος Τζέφρι Σακς τόνισε ότι οι επόμενες εβδομάδες θα είναι καθοριστικές, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά για ολόκληρη την Ευρώπη και τον κόσμο. Αυτό σημαίνει ότι σε συνθήκες δραματικής κλιμάκωσης οι επικεφαλής της ευρωζώνης θα έχουν πολύ πιο επικίνδυνους εκβιασμούς να διαχειριστούν από τον αριστερό ελληνικό εκβιασμό, με αποτέλεσμα η θετική έκβαση του τελευταίου να συμβεί μόνο από θαύμα…

Σχολείο

Γιάννης Πρετεντέρης, ΤΟ ΒΗΜΑ 3.6.12

Υπάρχει (ακόμα) ΠαΣοΚ;

Το πέρασμα στην αντιπολίτευση, η χαμένη ευκαιρία και ο καταποντισμός

Την επομένη των εκλογών της 6ης Μαΐου ένα κορυφαίο στέλεχος του ΠαΣοΚ μου εκμυστηρευόταν:

– Πολύ φοβούμαι ότι το ΠαΣοΚ που ξέραμε έκλεισε χθες. Κι ότι το έκλεισε ο ελληνικός λαός!

Θυμήθηκα τώρα την παρατήρηση επειδή εν τω μεταξύ προέκυψε ότι η εκλογική διαδικασία έχει και δεύτερο ημίχρονο.

Και ότι ως εκ τούτου στις εκλογές της 17ης Ιουνίου οι ψηφοφόροι δεν καλούνται μόνο να απαντήσουν αν θα μείνουμε στην Ευρώπη ή αν θα αποκτήσουμε κυβέρνηση. Καλούνται επίσης να αποφανθούν αν θέλουν να υπάρχει ΠαΣοΚ.

Το ερώτημα δεν προκύπτει αυτονόητα, ούτε εκ των πραγμάτων. Σε ολόκληρη την Ευρώπη δεκάδες ιστορικά κόμματα έχουν υποστεί δεκάδες εκλογικές πανωλεθρίες αλλά ούτε «έκλεισαν» ούτε «αυτοδιαλύθηκαν», που λέει και η Αννα Διαμαντοπούλου.

Προσαρμόστηκαν ή ανασυντάχθηκαν, ή ανανεώθηκαν, ή κάτι έκαναν τέλος πάντων αναζητώντας μια απάντηση στις νέες συνθήκες.

Το βρετανικό Εργατικό Κόμμα, ας πούμε, έμεινε δεκαεπτά χρόνια (!) εκτός εξουσίας, έχασε τέσσερις-πέντε εκλογές, αλλά δεν κατέβασε ρολά. Και θα μπορούσα να πολλαπλασιάσω τα παραδείγματα από όλες τις πλευρές του πολιτικού φάσματος…

Το ερώτημα λοιπόν δεν τίθεται για το ΠαΣοΚ μόνο εκ του εκλογικού αποτελέσματος. Τίθεται επειδή στην ελληνική κοινωνία πλανάται το ερώτημα αν το συγκεκριμένο ΠαΣοΚ έχει ακόμα συγκεκριμένους λόγους ύπαρξης.

Αλλά για ποιο ΠαΣοΚ μιλάμε; Και τι είναι ακριβώς το ΠαΣοΚ για το οποίο μιλάμε;

Η τελευταία φορά που το ΠαΣοΚ υπηρέτησε ένα εθνικό σχέδιο ήταν επί Κ. Σημίτη και εκσυγχρονισμού. Μετά τη λήξη της σημιτικής οκταετίας (ίσως και λίγο πριν…) το ΠαΣοΚ δεν αποτελούσε πλέον παρά έναν καθεστωτικό μηχανισμό εξουσίας που απλώς λειτουργούσε με όρους πολιτικής παράταξης.

Το πέρασμα στην αντιπολίτευση δεν λειτούργησε καν ως ευκαιρία αυτογνωσίας ή ανασυγκρότησης. Το μοναδικό πολιτικό αίτημα που διατύπωσε το ΠαΣοΚ κατά την πενταετία 2004-2009 ήταν η επιστροφή του στην εξουσία με την ψυχεδελική δικαιολογία «να γίνει Πρωθυπουργός άλλος ένας Παπανδρέου!». Λες κι ο «Παπανδρέου» αποτελεί ιδιαίτερο πολιτικό είδος…

Τα αποτελέσματα αυτού του κακόγουστου sequel είναι γνωστά και καταστρεπτικά. Δεν θα τα επαναλάβω. Το βέβαιο είναι ότι το ΠαΣοΚ πρώτα έπεσε από την κυβέρνηση κι ύστερα καταποντίστηκε στην κάλπη. Η κοινωνία του γύρισε με αποστροφή την πλάτη.

Αλλά σε ποιο ΠαΣοΚ;

* Το «εκσυγχρονιστικό και μεταρρυθμιστικό ΠαΣοΚ» αποσύρθηκε μετά την εποχή Σημίτη – άλλωστε δεν νομίζω ότι η πρωθυπουργία ενός ακόμη Παπανδρέου ήταν ποτέ μέσα στα ενδιαφέροντά του…

* Το «βαθύ ΠαΣοΚ» των συντεχνιών και των κρατικοδίαιτων συνδικάτων μετακόμισε συν γυναιξί στον ΣΥΡΙΖΑ όπου ακούν τη γνώριμη στα αφτιά τους ρητορική ότι «λεφτά υπάρχουν!» και ότι δεν πρέπει να αλλάξει τίποτα στην Ελλάδα.

* Το «παπανδρεϊκό ΠαΣοΚ» εξανεμίστηκε από το πολιτικό προσκήνιο μαζί με τους «κηπουρούς» που το αποτελούσαν.

* Το «ΠαΣοΚ του Ακη» μετακόμισε από τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου στον Κορυδαλλό.

Τι έμεινε λοιπόν από την ιδιότυπη ομοσπονδία του γνωστού ΠαΣοΚ για να το προτιμήσουν οι ψηφοφόροι; Σχεδόν τίποτα. Στη μορφή που είχε, το ΠαΣοΚ τελείωσε.

Ακόμη και το εμβληματικό «Η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες» κατάντησε πλέον σύνθημα της Χρυσής Αυγής.

Αυτό δεν σημαίνει βεβαίως πως δεν μπορεί να υπάρξει ένα άλλο ΠαΣοΚ. Ενα ΠαΣοΚ που δεν θα είναι ΣΥΡΙΖΑ, ούτε ΝΔ, και το οποίο απαλλαγμένο από τα βαρίδια και τις αμαρτίες του παρελθόντος θα μπορέσει να ξαναμπεί στο πολιτικό παιχνίδι με νέο πρόσωπο και ανανεωμένες αξιώσεις.

Ενα κόμμα στέρεων αρχών και συγκροτημένων πεποιθήσεων. Οχι ένα μαγαζί tutti frutti. Μια παράταξη η οποία θα υπηρετεί ένα σαφές εθνικό σχέδιο. Κι όχι μια καθεστωτική νοοτροπία εξουσίας.

Ερώτηση κρίσεως. Ποιοι όμως θα φτιάξουν και ποιοι θα αποτελέσουν αυτό το «άλλο ΠαΣοΚ»; Πού θα βρούμε άραγε τέτοια πολιτικά κελεπούρια;

Μπορεί να το κάνει ο Β. Βενιζέλος μετά τα λάθη του τελευταίου δωδεκάμηνου και την εκλογική συντριβή; Μπορεί να τον συνδράμει μια απαξιωμένη ηγετική ομάδα που κυριολεκτικά αποδεκατίστηκε στις κάλπες; Μπορεί να το στηρίξει ένας φθαρμένος και γερασμένος πολιτικός μηχανισμός;

Ελα ντε! Ομολογώ ότι στις εύλογες αυτές απορίες δεν διαθέτω καμία απάντηση. Στην πολιτική άλλωστε οι απαντήσεις προκύπτουν εκ του αποτελέσματος και δεν θέλω να αδικήσω κανέναν.

Θυμάμαι μόνο το γνωμικό που διάβασα κάποτε σε ένα παλιό γουέστερν. Οταν, λέει, το «μαγαζί» δεν πηγαίνει καλά αλλάζεις τα κορίτσια, όχι τα κρεβάτια.

 Σχολείο

Παπαρήγα: «Ανθρακες ο θησαυρός» το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ
 

ΤΑ ΝΕΑ 1 Ιουνίου 2012

«Ανθρακες ο θησαυρός» παρατήρησε η Αλέκα Παπαρήγα, σχολιάζοντας το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, που παρουσίασε σήμερα ο Αλέξης Τσίπρας.

Παρατήρησε μάλιστα πολλά κοινά στοιχεία «με τις κυβερνητικές εξαγγελίες του Κώστα Σημίτη και του Γιώργου Παπανδρέου πριν από την κρίση και μάλιστα της περιόδου που η Ελλάδα προετοιμαζόταν να μπει στο ευρώ».

Η γ.γ. της ΚΕ του ΚΚΕ υποστήριξε μεταξύ άλλων πως μεγάλο μέρος των βιομηχάνων πανηγυρίζει, έχοντας ακούσει την ομιλία Τσίπρα, γιατί το πρόγραμμα που παρουσίασε είναι πολύ κατώτερο από αυτό της προηγούμενης προεκλογικής περιόδου, το οποίο -όπως είπε- περιελάμβανε μεγάλα ριζοσπαστικά συνθήματα.

«Φραστικά πιστεύαμε ότι θα ήταν πολύ ριζοσπαστικό, μας προκάλεσε μεγάλη έκπληξη», πρόσθεσε και κατηγόρησε το ΣΥΡΙΖΑ πως -όπως και η ΝΔ- τάζει ψίχουλα στην ακραία φτώχεια. Σημείωσε πάντως ότι «ίσως του ΣΥΡΙΖΑ ζυγίζουν λίγο παραπάνω».

Παράλληλα, η γ.γ. της ΚΕ του ΚΚΕ υπογράμμισε ότι οι εξαγγελίες περί επανακρατικοποιήσεων «είναι μόνο για γέλια».

Εξάλλου, υποστήριξε ότι επιβεβαιώνεται πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει συνεργασία, επισημαίνοντας πως πρόκειται για μια «απατηλή πρόταση που αποβλέπει μόνο στο να χρησιμοποιήσει τη σημαία της συνεργασίας».

Τέλος η κ. Παπαρήγα ανέφερε ότι το πρόγραμμα του ΚΚΕ είναι «πρόγραμμα λαϊκής συσπείρωσης και πάλης εναντίον όποιας κυβέρνησης προκύψει».

Σχολείο

Ο λαϊκισμός η μεγάλη απειλή για τη χώρα

 

Θ. Λυρτσόγιαννης ΕΘΝΟΣ 1.6.12

Ενας είναι ο εχθρός, ο λαϊκισμός. Ο λαϊκισμός, που δεκαετίες τώρα έτρωγε τα σωθικά της χώρας, που δημιουργούσε πλαστούς παραδείσους και καταναλωτική ευφορία με δανεικά, αυτός ο λαϊκισμός που ελπίζαμε θα εξαφανιζόταν, είναι εδώ. Είναι εδώ κυρίαρχος και παντοδύναμος. Τον βλέπουμε κάθε μέρα στις προεκλογικές δηλώσεις των πολιτικών. Τον βλέπουμε στα προγράμματα των κομμάτων. Παρά τις διαφορετικές μορφές, την αλλιώτικη φρασεολογία, δυστυχώς έχει κυριαρχήσει στο σύνολο των πολιτικών κομμάτων, σε όλο το πολιτικό φάσμα.

Οι υποσχέσεις, τα ΘΑ σε όλη τους τη μεγαλοπρέπεια και χωρίς διάκριση. Την ώρα που η χώρα αντιμετωπίζει το φάσμα της χρεοκοπίας, που θα οδηγήσει τους πολίτες στην εξαθλίωση, θα περιμέναμε ένα σχέδιο σταθεροποίησης αρχικά της οικονομίας, εξασφάλισης της παραμονής στο ευρώ και κατόπιν σταδιακή αποκατάσταση των αδικιών και του βιοτικού επιπέδου των πολιτών. Αντ’ αυτού ακούσαμε υποσχέσεις που δυστυχώς δεν αντέχει η οικονομία να υλοποιήσει και το τελικό αποτέλεσμα θα είναι η χειροτέρευση και η απογοήτευση των πολιτών.

Αν η επιλογή μας είναι να κλείνουμε τα μάτια και να μη βλέπουμε την πραγματικότητα, να αρνούμαστε να σκεφτούμε και προπαντός να πράξουμε με κριτήριο τον ρεαλισμό και τις πραγματικές δυνατότητες της χώρας, να ξαναθυμηθούμε το «Τσοβόλα, δώσ’ τα όλα», το οποίο είδαμε πού τελικά μας οδήγησε, τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

Αλλά αν θέλουμε να σωθούμε, τότε σε αντιδιαστολή με τους πολιτικούς που λειτουργούν πάλι ως Μαυρογυαλούροι, ας λειτουργήσουμε εμείς οι πολίτες με πρόσθετο αίσθημα ευθύνης, κάνοντας επιλογές που αποκλείουν τον λαϊκισμό και την πλειοδοσία υποσχέσεων.

Σχολείο

Εχουμε άραγε μάθει κάτι;

 

Του Μιχάλη Μητσού, ΤΑ ΝΕΑ 31.5.12

Τον Απρίλιο του 1993, ο Μπιλ Κλίντον και ο νομπελίστας ειρήνης Ελί Βιζέλ εγκαινίασαν το Μνημείο του Ολοκαυτώματος στην Ουάσιγκτον. Ο Βιζέλ άρχισε την ομιλία του με ένα ερώτημα: «Τι έχουμε μάθει;». Και, απευθυνόμενος στον αμερικανό Πρόεδρο, συνέχισε: «Κύριε Πρόεδρε, δεν μπορώ να μη σας πω κάτι. Το περασμένο φθινόπωρο βρέθηκα στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Υστερα από αυτά που είδα, δεν μπορώ να κοιμηθώ τις νύχτες. Πρέπει να κάνουμε κάτι για να σταματήσουμε την αιματοχυσία σε αυτή τη χώρα». Ο Κλίντον παρέκαμψε την παρατήρηση αυτή και διάβασε το κείμενο που είχε προετοιμάσει. Τον επόμενο χρόνο, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπόρεσαν να εμποδίσουν τη γενοκτονία στη Ρουάντα. Και χρειάστηκε να περάσει ακόμη ένας χρόνος για να αναλάβει επιτέλους δράση το ΝΑΤΟ στη Βοσνία και να σταματήσει τα σερβικά πυρά.

Δεκαεννέα χρόνια αργότερα, τον περασμένο Απρίλιο ο Βιζέλ επισκέφθηκε εκ νέου το Μνημείο, αυτή τη φορά με τον Πρόεδρο Ομπάμα. Μίλησε και πάλι πρώτος και έθεσε ξανά το ίδιο ερώτημα: «Τι έχουμε μάθει;». Και αν μάθαμε κάτι, «πώς είναι δυνατόν να βρίσκεται ακόμη ο Ασαντ στην εξουσία;». Αυτή τη φορά, γράφει ο Φίλιπ Γκούρεβιτς στον Νιου Γιόρκερ, ο συνομιλητής του δεν απέφυγε την πρόκληση. «Είμαι ο πρώτος Πρόεδρος που δήλωσε ότι η αποτροπή μαζικών ακροτήτων και γενοκτονιών αποτελεί θεμελιώδες ζήτημα εθνικής ασφάλειας και θεμελιώδη ηθική ευθύνη των Ηνωμένων Πολιτειών», τόνισε ο Ομπάμα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Αμερική έλαβε μέρος στην εκστρατεία για την ανατροπή του Καντάφι. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι αμερικανικές Ειδικές Δυνάμεις βρίσκονται στην Ουγκάντα και καταδιώκουν τον πολέμαρχο Τζόζεφ Κόνι.

Σύμφωνοι, αλλά το ερώτημα ήταν άλλο: πώς είναι δυνατόν να βρίσκεται ακόμη ο Ασαντ στην εξουσία; Πώς είναι δυνατόν, θα προσθέταμε εμείς σήμερα, να σφάζουν οι πολιτοφυλακές του Ασαντ δεκάδες παιδιά, εκατοντάδες, χιλιάδες αμάχους και η διεθνής κοινότητα να περιορίζεται σε φραστικές καταδίκες, κυρώσεις και απελάσεις; Από τον περασμένο Αύγουστο, ο Ομπάμα δεν έχει σταματήσει να λέει ότι ο Ασαντ πρέπει να παραιτηθεί, για το καλό του συριακού λαού. Στην εκδήλωση που έγινε στο Μνημείο, όμως, παραδέχθηκε ότι «δεν μπορούμε να ελέγχουμε κάθε γεγονός».

Για τα γεράκια του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, αλλά και για πολλούς υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η λύση είναι μία: η στρατιωτική επέμβαση. Ωστόσο η Ρωσία και η Κίνα έχουν αποκλείσει αυτό το ενδεχόμενο και ο Ομπάμα έχει δηλώσει ρητά ότι μια επέμβαση θα μπορούσε να γίνει μόνο υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών. Εχουν εκφραστεί επίσης φόβοι για τις επιπτώσεις που θα είχε ένας πόλεμος τόσο στις περιφερειακές ισορροπίες όσο και στο μέτωπο της τρομοκρατίας. Last, but not least, λεφτά ΔΕΝ υπάρχουν.

Οι σφαγές λοιπόν θα συνεχιστούν. Και η μόνη ελπίδα είναι να υπάρξει μια συμφωνία των μεγάλων δυνάμεων, που θα δείχνει την έξοδο προσωπικά στον Ασαντ. Αλλά ο Πούτιν είναι σκληρό καρύδι, θέλει ανταλλάγματα χοντρά.

clip_image002

Φραντς Μαρκ, "Τα μεγάλα γαλάζια άλογα", 1911

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: