Αρχική > νέες τεχνολογίες > Στους κόσμους των νέων τεχνολογιών

Στους κόσμους των νέων τεχνολογιών

 

clip_image002

Γύζης Νικόλαος, Ο χορός των μουσών

Οι νέες τεχνολογίες καταλαμβάνουν, προϊόντος του χρόνου, όλο και μεγαλύτερο κομμάτι από τη ζωή μας. Και μόνο ότι υπάρχει μια γενικευμένη βεβαιότητα ότι συνδέονται με την … έλευση του μέλλοντος, τους προσδίδει μια εκ των πραγμάτων αναγκαιότητα και χρησιμότητα ιδιαίτερα για τους νέους και για τις νέες. Ωστόσο, δεν μπορούμε να “θεοποιήσουμε” το ρόλο τους και να συμπεριφερόμαστε σαν να είναι το μόνο δημιουργικό πεδίο του ανθρώπου. 

Επιμέλεια: Νίκου Τσούλια

To Διαδίκτυο στα «ανισινααμπεμόγουιν»

Οι ψηφιακές τεχνολογίες σώζουν τις γλώσσες που χάνονται

TA NEA  19 Φεβρουαρίου 2012

Από το Facebook μέχρι το YouTube και τις εφαρμογές του iPhone, οι ψηφιακές τεχνολογίες έχουν το δυναμικό να σώσουν τις γλώσσες που απειλούνται με εξαφάνιση, ανακοίνωσαν γλωσσολόγοι σε μεγάλο συνέδριο που πραγματοποιείται στο Βανκούβερ, στο οποίο παρουσιάστηκαν μάλιστα τα λεξικά οκτώ σπάνιων γλωσσών.
«Μετατρέπουμε το ψηφιακό χάσμα σε ψηφιακή εταιρεία» είπε ο Ντέιβιντ Χάρισον, συνεργάτης του National Geographic, το οποίο χρηματοδότησε τη σύνταξη των λεξικών σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Ζωντανών Γλωσσών.

Η χρήση των κοινωνικών μέσων, των SMS, ή ακόμα και του YouTube, επιτρέπει σε ιθαγενείς που μιλούν σπάνιες διαλέκτους να «επεκτείνουν την παρουσία τους, και αυτό είναι η θετική πλευρά της παγκοσμιοποίησης» πρόσθεσε.
Από τις 7.000 σύγχρονες γλώσσες σε όλο τον πλανήτη, περίπου οι μισές απειλούνται με εξαφάνιση τα επόμενα 100 χρόνια, κυρίως λόγω «των πολιτιστικών αλλαγών, της εθνικής ντροπής και της κυβερνητικής καταστολής» ανέφερε ο Χάρισον, όπως αναφέρει ο απεσταλμένος του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων.
Από την πλευρά της, η γλωσσολόγος Μάργκαρετ Νούρι επισήμανε ότι οι απειλούμενες γλώσσες έχουν το δυναμικό να ανοίξουν παράθυρο στην παραδοσιακή γνώση.
Η Νούρι ανέφερε το παράδειγμα της γλώσσας «ανισινααμπεμόγουιν» των ιθαγενών της Αμερικής, την οποία χρησιμοποιούν σήμερα μόλις 5.000 άτομα στη Βόρειο Αμερική, λόγω και των παλαιότερων επίσημων πολιτικών για την εκρίζωσή της.

Όμως τα «ανισινααμπεμόγουιν» φαίνεται ότι γλίτωσαν την εξαφάνιση χάρη σε ακτιβιστές της γλωσσολογίας που δημιούργησαν μια ειδική σελίδα στο Facebook, μια σειρά online μαθημάτων και ένα δικτυακό τόπο με λεξικά, παραδοσιακά τραγούδια και μεταφρασμένα σύγχρονα κείμενα.
Στο συνέδριο που πραγματοποιεί η Αμερικανική Ένωση για την Επιστημονική Πρόοδο, ο οργανισμός που εκδίδει το περιοδικό Science, ο Ντέιβιντ Χάρισον παρουσίασε τα νέα λεξικά οκτώ γλωσσών που απειλούνται με εξαφάνιση:

  • Ματακούρ Πανάου, μια γλώσσα της Ωκεανίας την οποία χρησιμοποιούν σήμερα μόλις 600 άνθρωποι στην Παπούα Νέα Γουινέα.
  • Τσαμακόκο, μια γλώσσα που μιλούν περίπου 1.200 άτομα στη βόρεια Παραγουάη
  • Τούβαν, γλώσσα των νομάδων στη Σιβηρία και τη Μογγολία
  • Κελτικά
  • Ρέμο, Σόρα και Χο, τρεις γλώσσες της Ινδίας

Σχολείο

Νέα τεχνολογία «θα διαβάζει το ανθρώπινο γονιδίωμα σε 15 λεπτά»

ΤΑ ΝΕΑ 19 Φεβρουαρίου 2012

Βρετανική εταιρεία παρουσίασε ένα νέο σύστημα για τον προσδιορισμό της αλληλουχίας του DNA το οποίο, όπως υποστηρίζει, θα μπορεί να διαβάζει ένα ολόκληρο ανθρώπινο γονιδίωμα σε διάστημα 15 λεπτών.
Την τελευταία δεκαετία, οι τεχνολογίες προσδιορισμού της γενετικής αλληλουχίας έχουν βελτιωθεί εντυπωσιακά: το διεθνές Πρόγραμμα Ανθρώπινου Γονιδιώματος χρειάστηκε δέκα χρόνια και αρκετά δισεκατομμύρια δολάρια για να παράξει την πρώτη πλήρη ανθρώπινη αλληλουχία, κάτι που μπορεί σήμερα να γίνει σε λίγες εβδομάδες και με κόστος μερικών χιλιάδων δολαρίων.
Το μηχάνημα που παρουσίασε η Oxford Nanopore Technologies, με έδρα την Οξφόρδη της Βρετανίας, αξιοποιεί πρακτικά την ιδέα της «αλληλούχισης νανοπόρου», μιας ιδέας που είχε πρωτοδιατυπωθεί στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Στην τεχνική αυτή, το μόριο του DNA αναγκάζεται να περάσουν από έναν μικροσκοπικό πόρο, ή «νανοπόρο», και οι βάσεις από τις οποίες αποτελείται (A, T, C, G) αναγνωρίζονται μία-μία από τις διαφορές που παρουσιάζουν στην ηλεκτρική τους αγωγιμότητα.

Το δεύτερο εξάμηνο του 2012, η Oxford σχεδιάζει να λανσάρει το πρώτο της σύστημα «GridION», το οποίο θα περιλαμβάνει 2.000 νανοπόρους, οι οποίες θα διαβάζουν την αλληλουχία του DNA με ρυθμό μερικών εκατοντάδων χιλιάδων βάσεων ανά δευτερόλεπτο.
Το 2013 θα ακολουθήσει ένα σύστημα των 8.000 νανοπόρων. Είκοσι τέτοια μηχανήματα σε παράλληλη λειτουργία θα μπορούν να διαβάσουν τις τρεις δισεκατομμύρια βάσεις του ανθρώπινου γονιδιώματος σε 15 περίπου λεπτά, με κόστος λίγων χιλιάδων δολαρίων.
Επιπλέον, το νέο sequencer αφήνει άθικτα τα μόρια DNA που εξετάζει, αντί να τα καταστρέφει όπως οι σημερινές τεχνολογίες, και επιπλέον μπορεί να διαβάζει μεγαλύτερα μόρια, μήκος 100.000 βάσεων.
Σύμφωνα με την εταιρεία, η τεχνολογία στη σημερινή της μορφή διαβάζει λανθασμένα το 4% των βάσεων και επομένως η αλληλούχιση του DNA με επαρκή ακρίβεια απαιτεί πολλαπλά περάσματα, όπως συμβαίνει και με τα σημερινά sequencer. To ποσοστό λαθών, όμως, θα μπορούσε να πέσει στο 0,1 με 1 τοις εκατό μέχρι τα τέλη του έτους, σύμφωνα τουλάχιστον με την Oxford.

Όπως αναφέρει το Nature.com
, την περασμένη εβδομάδα η Oxford παρουσίασε στην επιστημονική κοινότητα την πρώτη αλληλουχία που προσδιορίστηκε με το νέο σύστημα, ολόκληρο το γονιδίωμα ενός ιού που ονομάζεται φάγος Phi X. Πολλοί ερευνητές περιμένουν τώρα να διαπιστώσουν αν τα αποτελέσματα θα είναι εξίσου εντυπωσιακά και στην περίπτωση του μεγαλύτερου και πιο περίπλοκου ανθρώπινου γονιδιώματος.
Το μέλλον θα δείξει αν η Oxford Nanopore Technologies θα καταφέρει να γίνει μεγάλος παίκτης στη βιομηχανία sequencing, που απολαμβάνει πλέον ταχύτατη ανάπτυξη: τον περασμένο μήνα, ο γίγαντας της φαρμακοβιομηχανίας Roche υπέβαλε πρόταση για την εξαγορά της αμερικανικής Illumina, η οποία είναι σήμερα ο μεγαλύτερος κατασκευαστής sequencer.

Τον ίδιο μήνα, η νεοσύστατη Ion Torrent Systems, με έδρα στο Κονέκτικατ, ανακοίνωσε ότι ετοιμάζεται να λανσάρει ένα μηχάνημα που διαβάζει ολόκληρο το ανθρώπινο γονιδίωμα σε μία μέρα και με κόστος μικρότερο από 1.000 δολάρια.
Χάρη στις εξελίξεις αυτές, η εποχή των προσωπικών γονιδιωμάτων και της εξατομικευμένης ιατρικής δείχνει να έρχεται πιο κοντά…

Σχολείο

Αν το Facebook ήταν χώρα, θα ήταν η τρίτη μεγαλύτερη στον κόσμο

Το Facebook έχει 845 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες, εκ των οποίων οι μισοί «συνδέονται» τουλάχιστον μια φορά την ημέρα. Αν ήταν χώρα, θα ήταν η τρίτη σε μέγεθος στον κόσμο, μετά την Κίνα και την Ινδία.

Τουλάχιστον οι μισοί χρήστες (55%) του διαδικτύου στον κόσμο χρησιμοποιούν το Facebook. Ένα λεπτό στα επτά που περνά ο χρήστης στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ παγκοσμίως, το αφιερώνει στο Facebook (τελευταία ενημέρωση στοιχείων ComScore).

– Οι ΗΠΑ έχουν το μεγαλύτερο αριθμό χρηστών του Facebook (152,5 εκατομμύρια), ακολουθεί η Ινδία (43,5 εκατομμύρια), η Ινδονησία (43,06 εκατομμύρια), η Βραζιλία (37,9 εκατομμύρια) και το Μεξικό (35 εκατομμύρια), σύμφωνα με τα στοιχεία του socialbakers.com.

To Facebook είναι πρώτο μεταξύ των ιστότοπων κοινωνικής δικτύωσης σχεδόν σε όλες τις χώρες, με σπάνιες εξαιρέσεις τη Ρωσία όπου προηγούνται το Odnoklassniki και το VKontakte, και την Κίνα, όπου το Facebook απαγορεύεται, με τον αμερικανικό ιστότοπο να επικαλείται «βασικές νομικές και νομοθετικές δυσκολίες». Τον Οκτώβριο έχασε επίσης την πρωτιά στην Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα, το Βιετνάμ και την Πολωνία, σύμφωνα με το ComScore.

– Τρεις από τους τέσσερις ιδρυτές του Facebook είναι εκατομμυριούχοι, αρχίζοντας από τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο Μαρκ Ζούκερμπεργκ (17,5 δισεκατομμύρια δολάρια σύμφωνα με τον κατάλογο του περιοδικού Forbes του 2011). Ο νεότερός του κατά οκτώ ημέρες Ντάστιν Μόσκοβιτς έχει περιουσία 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ο Εντουάρντο Σαβερίν έχει 2 δισεκατομμύρια δολάρια. Ο Σον Πάρκερ, ιδρυτής του Napster και ένας από τους πρώτους μέντορες του Ζούκερμπεργκ, έχει περιουσία 2,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων λόγω των μετοχών του στο Facebook.

– Τουλάχιστον 250 εκατομμύρια φωτογραφίες μπαίνουν στον ιστοχώρο καθημερινά.

– Περισσότεροι από 425 εκατομμύρια χρήστες ασύρματων δικτύων επικοινωνίας συνδέθηκαν στο Facebook από φορητές συσκευές το Δεκέμβριο.

– Οι χρήστες του Facebook έχουν κατά μέσο όρο 130 «φίλους» των οποίων μπορούν να παρακολουθούν τα νέα στην ιστοσελίδα. Το Facebook δηλώνει ότι φιλοξενεί τουλάχιστον 100 δισεκατομμύρια σχέσεις φιλίας.

– Η πιο δημοφιλής σελίδα της ιστοσελίδας είναι αυτή της ίδιας της επιχείρησης Facebook που επικοινωνεί με τους χρήστες της, η οποία παρακολουθείται από 60,2 εκατομμύρια οπαδούς. Μετά ακολουθεί η σελίδα ενός ιστότοπου πόκερ με 56,6 εκατομμύρια οπαδούς, αυτή του ράπερ Εμινεμ (52 εκατομμύρια οπαδούς), η σελίδα του YouTube (51,3 εκατομμύρια) και αυτή της τραγουδίστριας Ριάνα (50,3 εκατομμύρια).

– Το Facebook είχε 3.200 εργαζόμενους στις 31 Δεκεμβρίου και προγραμματίζει την πρόσληψη «χιλιάδων» άλλων φέτος.

– Η ιστοσελίδα είναι προσβάσιμη σε 70 γλώσσες και έχει γραφεία και κέντρα δεδομένων σε τουλάχιστον 20 χώρες.

http://www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ, 5.2.12

Σχολείο

Θα αποθηκεύουμε στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές τα όνειρα που είδαμε χθες

image2[7]

Θα αποθηκεύουμε στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές τα όνειρα που είδαμε χθες

ΤΑ ΝΕΑ Σάββατο 12 Νοεμβρίου 2011

Στο κοντινό μέλλον θα μπορούμε να χρησιμοποιούμε ηλεκτρονικούς υπολογιστές ώστε να αποθηκεύουμε τα όνειρά μας και να μπορούμε να τα βλέπουμε την επομένη μέρα που θα ξυπνάμε.

Τουλάχιστον αυτό υποστηρίζουν ψυχίατροι στο Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ στο Μόναχο της Γερμανίας, οι οποίοι πιστεύουν πως κατάφεραν να κοιτάξουν μέσα στον εγκέφαλο ανθρώπων που ονειρεύονται.

Αυτό το πέτυχαν συνδυάζοντας τις δυνατότητες των μαγνητικών τομογράφων και της υπέρυθρης φασματοφωτομετρίας. Καθοριστική όμως ήταν η συμβολή ανθρώπων που βλέπουν συνειδητά όνειρα και στους οποίους οι ειδικοί βάσισαν την έρευνά τους.

Οι άνθρωποι που βλέπουν συνειδητά όνειρα (lucid dreams) γνωρίζουν ότι ονειρεύονται και για τον λόγο αυτό μπορούν να πρωταγωνιστήσουν στα όνειρά τους και να διαμορφώσουν κατά βούληση το περιεχόμενό τους.

Οι «συνειδητοί ονειροπόλοι» λοιπόν που μετείχαν στο πείραμα, συμφώνησαν με τους επιστήμονες να κουνούν τα χέρια τους σαν να επρόκειτο να χαιρετήσουν κάποιον. Αυτό θα το έκαναν την ώρα που κοιμούνταν καθώς θα είχαν συναίσθηση του ότι ονειρεύονταν. Στη διάρκεια δηλαδή του ονείρου τους θα κουνούσαν κάποιο χέρι για να το δουν οι ειδικοί που τους παρακολουθούσαν.

Οι ονειροπόλοι τήρησαν την υπόσχεσή τους, κούνησαν εικονικά – έστω – τα χέρια τους και οι ειδικοί με τα μηχανήματά τους κατέγραψαν τη δραστηριότητα των εγκεφάλων τους.

Αντιλήφθηκαν ότι η εγκεφαλική δραστηριότητα αυτών των ανθρώπων που κοιμούνταν και κουνούσαν (εικονικά) τα χέρια τους ήταν αντίστοιχη με την εγκεφαλική δραστηριότητα ξύπνιων ανθρώπων που κουνούσαν τα χέρια τους για τον ίδιο σκοπό, π.χ. να χαιρετήσουν κάποιον γνωστό τους.

 

Σχολείο

Παγιδευμένοι στο Δίκτυο μαθητές και καθηγητές

image2Πληθαίνουν τα περιστατικά ψηφιακών παρενοχλήσεων σε YouTube ή facebook

ΤΑ ΝΕΑ 03 Νοεμβρίου 2011

Αντιμέτωποι με φαινόμενα «ηλεκτρονικής διαπόμπευσης» βρίσκονται όλο και πιο συχνά το τελευταίο διάστημα μαθητές και εκπαιδευτικοί από όλες τις βαθμίδες της Εκπαίδευσης.

Η πλέον διαδεδομένη μορφή «διαπόμπευσης» είναι το ανέβασμα στο YouTube δυσφημιστικών βίντεο που έχουν τραβηχτεί με κινητό τηλέφωνο την ώρα του μαθήματος ή εκτός των αιθουσών διδασκαλίας, καθώς και η ανάρτηση ανάρμοστων σχολίων στο facebook από μαθητές για άλλους μαθητές.

Ηδη, τρεις στους δέκα εκπαιδευτικούς (32%) δηλώνουν ότι έχουν αντιμετωπίσει στο σχολείο κάποιο ζήτημα ψηφιακής παρενόχλησης, ψηφιακού εκφοβισμού ή ακόμα και συκοφαντικής δυσφήμησης. Πρόκειται για περιστατικά που εκδηλώνονται κυρίως κατά την επικοινωνία μαθητών με άλλους μαθητές μέσω κινητού τηλεφώνου, facebook ή άλλης διαδραστικής πλατφόρμας.

Τα στοιχεία αυτά ανέδειξε πρόσφατη κλειστή έρευνα (μέσω ερωτηματολογίου) της Δράσης Ενημέρωσης Saferinternet. gr του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου. Η έρευνα διενεργήθηκε το διάστημα από 10/5/2011 έως 25/9/2011 και έλαβαν μέρος συνολικά 2.319 εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων Εκπαίδευσης, από όλη την Ελλάδα.

Ειδικότερα, από τα στοιχεία της έρευνας (σχετικά με συμπεριφορές ανάρμοστης χρήσης του Διαδικτύου ή του κινητού τηλεφώνου από τους ανηλίκους) προέκυψαν ακόμα και απειλές κατά των εκπαιδευτικών.

Από το σύνολο των εκπαιδευτικών που απάντησαν στο ερωτηματολόγιο, 16% ανησυχεί πάρα πολύ, 14% πολύ και 27% αρκετά, σχετικά με τη διαδικτυακή δημοσίευση από μαθητές δυσφημιστικών σχολίων που τους αφορούν ή βλάπτουν την προσωπική τους ζωή και θίγουν την επαγγελματική τους φήμη (π.χ. γελοιοποίηση στο YouTube, ανάρτηση ανάρμοστων σχολίων στο facebook).

Στο ερώτημα, "γιατί όλο και περισσότερα παιδιά κάτω των 13 ετών δημιουργούν προφίλ στο facebook, δίνοντας ψευδή στοιχεία για την ηλικία τους και παραβιάζοντας τους όρους του ιστοχώρου;", 82% των εκπαιδευτικών ανέφερε ως κύριο λόγο «επειδή οι φίλοι τους έχουν προφίλ»! Από το 72% των εκπαιδευτικών αναφέρθηκε πως «οι γονείς δεν γνωρίζουν – δεν ελέγχουν τι κάνει το παιδί τους στο Διαδίκτυο», 52% είπε ότι είναι «ελλιπής ο έλεγχος από το ίδιο το facebook» και 42% απάντησε ότι «οι γονείς δεν διαβάζουν τους όρους χρήσης πριν επιτρέψουν στα παιδιά τους να επισκεφθούν κάποιο ιστοχώρο». Επίσης, από τις απαντήσεις των εκπαιδευτικών προέκυψε ότι 3 στους 10 μαθητές δεν σέβονται την απαγόρευση της χρήσης του κινητού τηλεφώνου μέσα στις σχολικές τάξεις.

Σχολείο

The New York Times November 6, 2011

How Technology Can Improve Online Learning—and Learning in General
 

How Technology Can Improve Online Learning 1

David Plunkert for The Chronicle

By Robert W. Mendenhall

As president of a nonprofit, online university I am often asked about the quality of online learning. The answer is that the quality of education is largely independent of the mode of delivery. Other variables are far more important. There is high-quality online learning, and there is high-quality classroom learning, just as there is low-quality learning in both settings.

Several recent studies support this observation: A report from the American Enterprise Institute called "Diplomas and Dropouts" documented the wide disparity in graduation rates across 1,300 traditional colleges and universities, even between those with similar admissions criteria and students. The Washington Monthly‘s 2010 College Guide listed 50 "dropout factories"—all bricks-and-mortar institutions with graduation rates from 5 percent to 20 percent. A 2010 meta-analysis and review of online-learning studies, published by the U.S. Department of Education, concluded that online learning was as good as or slightly more effective than traditional face-to-face instruction.


Online Learning: The Chronicle‘s 2011 Special Report


Since most online education is simply classroom instruction delivered through the Internet, it isn’t surprising that the learning outcomes are roughly the same. Most colleges, including online institutions, have yet to find ways to use technology to really transform education. Most online courses are still taught in a virtual "classroom" by a professor or instructor, have a defined schedule for covering the curriculum, and are conducted over a set number of weeks. Rather than debating whether classroom education is better than online education, we should be looking for ways to use technology to improve the overall quality of higher education.

How should we measure quality? While retention and graduation rates are important metrics, placing too much emphasis on these factors may well backfire. Not long ago, in a meeting with their governor, the public-college presidents of one state told the governor that if he wanted higher graduation rates, they would simply raise admissions standards. Other colleges that face pressure to raise graduation rates may leave admissions standards in place but make the curriculum less rigorous. If the focus is on default rates for federal aid, colleges will simply not admit those who are less likely to repay loans (in many cases the very people financial aid was designed to help). Quality does not lend itself to government regulation because there is no simple metric.

Recent criticism of graduation rates in some online-learning programs fails to take into account the student population of these online institutions. Comparing graduation rates in online learning programs that serve primarily older, working adults to the rates at a college that enrolls 18- to 22-year-olds is not valid. In late September, Complete College America, a nonprofit group pushing for higher graduation rates, put out a comprehensive report showing that only 27 percent of full-time students age 25 or older at entry graduated with a bachelor’s degree in six years. For older part-time students the number dropped to 10.6 percent (substantially lower percentages than for younger students, minority students, or low-income students). In other words, our traditional institutions typically aren’t serving this population of older students any better than fully online institutions.

The same argument can be made for higher default rates on student loans for this population of students, whether in face-to-face or online programs: Those who don’t graduate are less likely to pay back their loans.

Another quality issue raised for online-learning institutions is how they know when their students are "attending class," and how they measure the amount of time students spend studying. The same questions can be asked on campuses—especially for general-education classes with 100-plus students, where attendance is never taken (nor should it be, I believe). The most important aspect of this issue is the actual relevance of time in class: Can students gain the knowledge they need to be successful through other means? We will make great strides in quality when we define and measure learning outcomes independent of time.

Accreditation is sometimes used as a measure of quality. Even though accrediting organizations are beginning to shift their approach, too often they measure quality by looking at inputs—the degrees held by faculty members, faculty-student ratios, library resources, and even the curriculum itself (but rarely mastering that curriculum). The U.S. News & World Report rankings also measure inputs, among them exclusivity (the smaller the percentage of students admitted and the higher their SAT scores, the better); reputation among peers; and expenditures per student (the higher the spending and the lower faculty-student ratios, the better—which actually encourages less productivity and more limited access).

Our world-class research institutions are generally measured on the quality of their research and faculty, but most other colleges and universities, including online universities, are evaluated on the quality of teaching and learning. Accurate assessment of quality requires multiple measures—all of them measures of outputs rather than inputs.

At my institution, Western Governors University, quality begins by defining—in collaboration with industry councils—what graduates should know and be able to do. We call these skills competencies. Each of our 50 degree programs has a set of competencies. We then develop assessment tools (tests, performance tasks, projects, papers, etc.) to measure these competencies, and students must demonstrate they have mastered all of the competencies to graduate. The grading of competencies is separate from the teaching (Western Governors employs a team of graders) to avoid any conflict of interest, and exams are proctored. The competencies are then checked in several ways. Where possible, we utilize third-party assessments to measure learning. This includes licensure exams for teachers and nurses, information-technology certification exams for IT students, the Society for Human Resource Management exam for graduates in that field, and so on.

We then conduct annual third-party studies of both graduates and employers. We ask whether our graduates have all the competencies required for their jobs, how they compare with graduates of other universities, and how they rank as employees. We ask graduates and employers how satisfied they are and whether they would recommend Western Governors to others. Of course we measure retention and graduation rates; we actually report monthly on students who are on track for on-time graduation.

We also conduct a student satisfaction survey twice a year, and participate in the National Survey of Student Engagement annually, allowing us to make comparisons with other institutions. The combination of all these measures of quality allows us to evaluate how we are doing and where we can improve. The results are published in an annual report, available on our Web site.

The real question of quality in online learning is the question of quality in higher education. Quality is not just how many people graduate, but what those graduates know. Quality is also related to how long it takes, and how much it costs, to deliver that learning. The United States is falling behind the world in the percentage of adults with college degrees. By that measure of quality, all of higher education needs to improve. One of the keys to that improvement will be more effective use of technology. Technology has fundamentally changed the productivity of every industry in America except education. In nearly all of higher education, it is an add-on cost. We know that learners come to higher education knowing different things and that students each learn at different rates. By using the technology to teach—to deliver the content of a course—we are able to free students to study what they need to learn, and to do so at their own pace.

Learning becomes the constant and time becomes the variable, rather than holding time constant and letting the learning vary. In an online environment that truly takes advantage of technology, the faculty role may change from delivering content to mentoring students. By using technology to measure learning, we can actually determine what students know and can do, rather than how long they spend in class. Technology allows us to fundamentally change the model to individualize learning, and in so doing improve learning and reduce costs. At Western Governors, for example, the average time to graduation with a bachelor’s degree is 30 months, and the university is self-sustaining on tuition of $5,800 a year for nearly all of our programs.

All education, whether delivered face-to-face or online, should be judged on the same basis: educational results. That is, is it high quality, effective, and affordable? All institutions, online and traditional, need to do a better job of measuring and improving quality. Our nation needs greater productivity and higher quality from all our institutions of higher education.

Robert W. Mendenhall is president of Western Governors University.

 

clip_image002[1]

Paris   by Peter Turnley

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: