Αρχική > πολιτική > Η Αθήνα καίγεται

Η Αθήνα καίγεται

 

image

Του Νίκου Τσούλια

Μικρή χώρα έχουμε. Λίγοι είμαστε και οι κάτοικοί της. Με τα σύγχρονα τεχνολογικά μέσα που υπάρχουν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι λίγο – πολύ όλοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας. Γιατί τα λέω αυτά; Για έναν απλό λόγο. Είναι δυνατόν κάθε φορά που υπάρχει πολιτική ένταση να καίγεται η Αθήνα; Είναι δυνατόν να μην μπορούν να περιφρουρηθούν και να αστυνομευτούν οι ειρηνικότατες διαδηλώσεις των πολιτών και των εργαζομένων; Είναι δυνατόν να παρατηρούμε κάθε φορά την καταστροφή της Αθήνας σαν να πρόκειται για ένα «βαρύ» φυσικό φαινόμενο (π.χ. σεισμός) που υπερβαίνει τις ανθρώπινες δυνάμεις μας;

clip_image001Υπάρχει σοβαρό πρόβλημα. Ας δούμε κάποιο ανάλογο, που μπορούμε πλέον να το σταθμίσουμε ως ένα βαθμό. Υπήρξε η οργάνωση της «17ης Νοέμβρη». Έδρασε για δεκαετίες στη χώρα μας. Έβλαψε τη χώρα μας. Και όλοι αναρωτιόμασταν. Για ποιους πρόκειται; Είναι επαναστατική ομάδα, όπως θεωρεί η ίδια με σκοπό να ανατρέψει το σύστημα; Είναι προβοκατόρικη οργάνωση; Εξαρθρώθηκε και όμως δεν είμαστε σίγουροι για την τελική και οριστική εξήγηση της όλης παρουσίας της.

Την τελευταία δεκαετία το σκηνικό άλλαξε. Είναι οι κουκουλοφόροι που έχουν πάρει τη σκυτάλη της ωμής βίας. Νιώθεις την έννοια της απειλής για τη ζωή σου, όταν συμμετέχεις στις πορείες. Αισθάνεσαι ότι κάτι δεν πάει καλά. Γεύεσαι μια ανασφάλεια και έναν διάχυτο φόβο να απλώνεται στους ανθρώπους. Όταν συνομιλείς με τους ομοιοπαθείς σου σε αυτές τις καταστάσεις, νιώθεις τη διάχυτη και έντονη ανησυχία στη σκέψη τους. Νιώθεις μια σκιά στο φωτεινό στερέωμα που τόσο απλόχερα παρέχει η δημοκρατία.

Τι συμβαίνει; Ποιοι είναι αυτοί που τόσο εύκολα ερημώνουν τον κοινωνικό και εμπορικό ιστό του κέντρου της Αθήνας; Είναι ομάδες με αντι – εξουσιαστικό προσανατολισμό που μπορούν να διαμορφώνουν τόσο εύκολα το σκηνικό της βίας και της απειλής; Υπάρχουν δυνάμεις ανωμαλίας, όπως υπήρχαν και δρούσαν προδικτατορικά; Είναι ένας παρακρατικός μηχανισμός που μπορεί να φτάνει κάθε φορά στα άκρα και να δημιουργεί μια εικόνα για ακόμα χειρότερες σκηνές; Είναι ομάδες που πλιατσικολογούν τα ξένα καταστήματα; Είναι νησίδες παρακρατικής εξουσίας που συνδέονται με άλλες ομάδες με στόχο να πλήξουν τους διάφορους κοινωνικούς χώρους που διεκδικούν τα κοινωνικά δικαιώματά τους; Δεν είναι δικές μου όλοι αυτοί οι συλλογισμοί. Έχουν διατυπωθεί και διατυπώνονται δημόσια. Είναι ερωτήματα που απασχολούν όλους μας.

Και επειδή συμμετείχα και συμμετέχω στις διαδηλώσεις – σε μερικές περιπτώσεις και με θεσμική ευθύνη κατά την περίοδο των μεγάλων κινητοποιήσεων των εκπαιδευτικών –, μπορώ να ισχυριστώ ότι υπάρχει μια καθόλου αμελητέα αντιδημοκρατική σκιά σε όλη αυτή τη εικόνα της καταστροφής, μια σκιά που μπορεί να μεγαλώνει όσο δεν αντιμετωπίζεται. Και οφείλω να πω ότι είχα κάθε φορά άγχος για την ομαλή έκβαση των πορειών των εκπαιδευτικών και αισθανόμουνα σχεδόν ήσυχος όταν υπήρχαν μέσα στις δικές μας δυνάμεις και δυνάμεις του Κομμουνιστικού Κόμματος και ειδικότερα από την Ομοσπονδία των Γονέων των Μαθητών, την ΑΣΓΜΕ. Σε αυτές τις δυνάμεις δεν είχαν το θάρρος να εισχωρήσουν οι κάθε λογής επιδρομείς.

Το μέλλον των κοινωνιών μας δεν μορφοποιείται μόνο από το οικονομικό και κοινωνικό τοπίο της χώρας ούτε μόνο από τον πολιτικό χάρτη ούτε μόνο από τη θέση της χώρας μας σε ό,τι ονομάζουμε διεθνή καταμερισμό εργασίας. Το μέλλον μιας κοινωνίας συναρτάται και από τη συνοχή και από την αλληλεγγύη που διατρέχει τους κόλπους της. Συναρτάται από την αίσθηση ελευθερίας και ασφάλειας που σου παρέχει. Συναρτάται από το περιβάλλον της προοπτικής που μόνο η δημοκρατία σου εξασφαλίζει.

Δεν γεννηθήκαμε στην Αθήνα. Δεν μεγαλώσαμε στην Αθήνα. Όμως αγαπήσαμε και αγαπάμε την Αθήνα. Η Αθήνα δεν είναι απλά και μόνο η πρωτεύουσα της χώρας μας. Δεν αποτελεί κάτι αρνητικό, όπως το προσδιορίζει μια συνηθισμένη και αρνητικού περιεχομένου φράση περί «του κράτους των Αθηνών». Η Αθήνα είναι κάτι περισσότερο από πρωτεύουσα. Το νιώθεις όταν βρίσκεσαι σε όποιο μέρος το πλανήτη μας και λες το όνομά της. Καμιά πρωτεύουσα δεν ταυτίζεται τόσο πολύ με τη ίδια τη χώρα της όσο η Αθήνα με την Ελλάδα. Η Αθήνα είναι οι εκατομμύρια πολίτες της που αγωνίζονται για να δημιουργήσουν μια καλύτερη ζωή, γι’ αυτούς και κυρίως για τα παιδιά τους. Η Αθήνα είναι το ιστορικό φορτίο που κουβαλάει το παγκόσμια γνωστό όνομά της και που συμβολίζει με έναν απίθανα συμβολικό τρόπο την ακτινοβολία του ελληνικού πνεύματος και πολιτισμού, όπου γης και όπου χρόνου. Δεν μπορεί να καίγεται η Αθήνα κάθε φορά και η πολιτεία να είναι παρατηρητής, να μην μπορεί να επιλύσει το πρόβλημα των νέων επιδρομέων της πόλης και να μην “φωτίζει”  ό,τι αμαυρώνει την πόλη και την ψυχή μας.

 

clip_image002

 

Εικόνες βαρβαρότητας και βανδαλισμού

Οι φωτογραφίες έχουν ληφθεί από τις εφημερίδες:
ΤΑ ΝΕΑ, ΕΘΝΟΣ, ΤΟ ΒΗΜΑ και THE GUARDIAN 

image

image

image

image

 

image

 

image

 

image

 

image

image

image

 

image

 

image

image

 

image

image

image

 

image

image

image

image

image

image

image

image

 

image

image

Κατηγορίες:πολιτική Ετικέτες: , ,
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: