Αρχική > σχολείο > Ως προς το απολυτήριο του Λυκείου

Ως προς το απολυτήριο του Λυκείου

Του Νίκου Τσούλια

clip_image002Από πέρυσι το Υπουργείο Παιδείας απεφάσισε να υπάρχουν δύο όψεις στο Απολυτήριο του Λυκείου. Ουσιαστικά έδωσε τη δυνατότητα στους μαθητές και στις μαθήτριες που δεν επιθυμούν να δώσουν εισαγωγικές εξετάσεις για την τριτοβάθμια εκπαίδευση να αποκτούν το απολυτήριό τους με ενδοσχολικού τύπου εξετάσεις. Και αυτό με μια πρώτη ματιά φαίνεται ορθό. Για ποιο λόγο να εμπλέκονται αυτοί οι μαθητές /μαθήτριες σε εξετάσεις υψηλής ανταγωνιστικότητας και αυξημένων απαιτήσεων επί πεδίου που δεν τους αφορά;

Ωστόσο υπάρχουν προβλήματα, τα οποία θα τα βρούμε μπροστά μας, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ακόμα δεν πήραν κάποια μορφή έντασης κατά την προηγούμενη χρονιά.

Πρώτον, υπάρχει τυπικό / νομικό πρόβλημα ως προς την ισονομία των αποφοίτων του Λυκείου, οι μεν δίνουν άλλου επιπέδου εξετάσεις από τους δε και εντούτοις αποκτούν τον ίδιο τίτλο!

Δεύτερον, στην αγορά εργασίας και στις προσλήψεις στο Δημόσιο θα λαμβάνεται υπόψη προφανώς ο βαθμός του Λυκείου, ανεξάρτητα από το γεγονός της βαθμολογικής διαφοροποίησης των δύο τύπων απολυτηρίου. Είναι προφανές ότι οι εξεταζόμενοι με τις ενδοσχολικές εξετάσεις θα ευνοούνται στη βαθμολογική τους αξιολόγηση και επομένως θα έχουν ένα οιονεί θεσμικό προβάδισμα σε σχέση με τους εξεταζόμενους και σε εθνικού επιπέδου εξετάσεις. Δηλαδή, πέραν της άμεσης σχέσης των αποφοίτων του Λυκείου με το σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και την «στιγμιαία διαφορά» τους, η συνέχειά τους θα είναι κοινή αλλά με άνισους όρους.

Τρίτον, υπάρχει πρόβλημα για τους αποφοίτους του απολυτηρίου με μόνο ενδοσχολικές εξετάσεις στην περίπτωση που θελήσουν να σπουδάσουν σε χώρα του εξωτερικού. Οι περισσότερες χώρες της Ευρώπης – και πάντως οι χώρες που έχουν αξιόπιστα εκπαιδευτικά συστήματα – απαιτούν στο απολυτήριο του υποψηφίου να υπάρχουν και βαθμολογίες εθνικού επιπέδου, αλλιώς δεν το λαμβάνουν υπόψη. Το επιχείρημα ότι οι υποψήφιοι το γνωρίζουν αυτό – αν και δεν είναι τόσο αυτονόητο – δε σημαίνει ότι στην περίπτωση που θελήσουν αργότερα (και όχι μόλις τελειώσουν το Λύκειο) να σπουδάσουν στο εξωτερικό, θα έχουν χάσει οριστικά τη δυνατότητα για μια τέτοια προοπτική. Η πολιτεία πρέπει να μεριμνά για όλες τις ενδεχόμενες εκπαιδευτικές / μορφωτικές επιλογές των νέων σε οποιαδήποτε περίοδο της σταδιοδρομίας τους.

Τέταρτον, η θεσμική δημιουργία ενός ακόμα πιο εύκολου δρόμου απόκτησης του απολυτηρίου του Λυκείου θα τροφοδοτήσει το θεσμό αυτό με νέους που ενδεχομένως θα επέλεγαν την τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση, της οποίας η μη ορθολογική ανάπτυξη αποτελεί και την «αχίλλεια πτέρνα» του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Η τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση είναι το κυριότερο πεδίο επί του οποίου μπορούν να γίνουν παρεμβάσεις για εξορθολογισμό: α) της πλασματικής πανεπιστημιακής ζήτησης, β) του στρεβλού επαγγελματικού προσανατολισμού των νέων και γ) της απαξιωτικής σχέσης μας με τη χειρωνακτική εργασία.

Πέμπτον, το Λύκειο είναι ο τελευταίο θεσμός γενικής παιδείας για τους νέους και τις νέες. Η γενική παιδεία είναι κλειδί για την πρόοδο μιας κοινωνίας ειδικά στη σημερινή εποχή όπου αφενός μεν αναδύεται η ανάγκη της διαβίου μάθησης και αφετέρου η τεχνολογική επανάσταση δημιουργεί διαρκώς νέα μορφωτικά περιβάλλοντα. Οφείλει λοιπόν το απολυτήριο του Λυκείου να είναι ισχυρό, να είναι απαιτητικό, να έχει πραγματικό μορφωτικό περιεχόμενο. Ιδιαίτερα σήμερα που και λόγω του συστήματος βαθμολόγησης και αξιολόγησης των μαθητών / μαθητριών αλλά και λόγω του βαθμολογικού πληθωρισμού εκ μέρους των εκπαιδευτικών έχουμε αποφοίτους Λυκείου με μεγάλα ποσοστά λειτουργικού αναλφαβητισμού, οφείλουμε να ξαναδούμε αυτό το φαινόμενο. Έχουμε, δηλαδή, υπερεκπαίδευση με παράλληλο μεγάλο ποσοστό λειτουργικού αναλφαβητισμού!

Δεν προσφέρουμε απολύτως τίποτα στους αποφοίτους με το να δίνουμε σχετικά εύκολα τους τίτλους του Λυκείου. Η αγορά εργασίας απαιτεί πραγματικά προσόντα και αυτή η αναγκαιότητα αφορά πλέον και τους πτυχιούχους των πανεπιστημίων. Είναι δυνατόν να δημιουργούμε αυταπάτες ως προς τις προσδοκίες των μαθητών / μαθητριών μας που συγκρούονται με την πραγματικότητα;
Υπάρχει βέβαια και το μεγάλο εκπαιδευτικό και κοινωνικό πρόβλημα της εγκατάλειψης των σπουδών από πολύ μεγάλο ποσοστό φοιτητών / φοιτητριών. Αλλά δεν επιλύεται με το να δώσουμε μια εύκολη δυνατότητα αποφοίτησης από το Λύκειο. Απαιτούνται πιο σύνθετα και πιο ουσιαστικά μέτρα.

Ποια είναι η πρότασή μου; Το απολυτήριο του Λυκείου θα πρέπει: α) να έχει ουσιαστικό περιεχόμενο και να διασφαλίζει τους αποφοίτους του Λυκείου σε όποια επιλογή θελήσουν να κάνουν είτε τελειώνοντας το Λύκειο είτε αργότερα, β) να είναι ενιαίο ως προς όλες τις πτυχές του και γ) να συνδέεται εν μέρει με το σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, για τους λόγους που έχουν αναφερθεί.

Έχω τη γνώμη ότι η σχεδιαζόμενη αλλαγή δε θα έχει προοπτική και θα δημιουργήσει προβλήματα που θα φανούν πολύ σύντομα. Και τότε πάλι θα ασχολούμαστε με το σύστημα πρόσβασης, όπως κάνουμε κάθε τόσο, ξεχνώντας πως το κύριο πεδίο παρέμβασής μας δεν μπορεί να είναι διαρκώς το εξεταστικό αλλά το περιεχόμενο του σχολείου.

Κατηγορίες:σχολείο Ετικέτες: , ,
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: