Αρχική > πολιτική > Πώς οι Γερμανοί εξαγοράστηκαν από τον Χίτλερ

Πώς οι Γερμανοί εξαγοράστηκαν από τον Χίτλερ

imageΟ βρετανός ιστορικός Ιαν Κέρσοου υποστηρίζει πως η εδραίωση του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος στην εξουσία στηρίχτηκε στα χρήματα των Εβραίων και των κατακτημένων χωρών. Και ο γερμανικός λαός το γνώριζε…

Ν. ΜΠΑΣΤΕΑ, ΤΑ ΝΕΑ 22.10.11

Είναι εύκολο για μια χώρα να έρθει αντιμέτωπη με το επονείδιστο παρελθόν της; Σίγουρα όχι. Ωστόσο, μια από τις χώρες που πρωτοστατεί προς αυτή την κατεύθυνση, σύμφωνα με έναν από τους πιο έγκυρους ιστορικούς του Γ’ Ράιχ, είναι… η Γερμανία. Ο σερ Ιαν Κέρσοου, που θεωρείται διεθνώς ο πλέον ειδικός για τη ναζιστική περίοδο και τον Αδόλφο Χίτλερ – έχει γράψει μάλιστα την πιο γνωστή βιογραφία του – είπε στο Λογοτεχνικό Φεστιβάλ του Τσέλτεναμ πως η χώρα οδεύει προς μια σημαντική αλλαγή του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβάνεται όλη την περίοδο του Γ’ Ράιχ. Η νέα αυτή προσέγγιση τονίζει τη συλλογική ευθύνη του γερμανικού λαού για όσα συνέβησαν τις δεκαετίες του 1930 και του 1940.

«Η εμπλοκή του λαού στα εγκλήματα του ναζισμού σε κάθε επίπεδο της κοινωνίας είναι αυτό στο οποίο δίνεται μεγάλη έμφαση στις πρόσφατες ιστορικές μελέτες», δήλωσε ο Κέρσοου στην εφημερίδα «Times». «Εκεί που κάποτε θεωρείτο ότι το καθεστώς και ο γερμανικός λαός βρίσκονταν σε αντίθεση, τώρα ιστορικά τους κοιτούν ως κάτι ενιαίο. Δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην ευρύτερη συναίνεση που στήριξε το ναζιστικό καθεστώς».

Νέες ιστορικές έρευνες δείχνουν ότι ο Χίτλερ ποδηγετούσε τις μάζες όχι μόνο μέσω της πολιτικής κατήχησης και του μηχανισμού του τρόμου που είχε εγκαταστήσει αλλά και μέσω του οικονομικού ελέγχου, «των στομαχιών τους», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά. Το κράτος πρόνοιας, χρηματοδοτούμενο από τη λεηλασία των περιουσιών των Εβραίων και των κατακτημένων ευρωπαϊκών λαών, έδωσε στους περισσότερους Γερμανούς υψηλό βιοτικό επίπεδο σχεδόν μέχρι τους τελευταίους μήνες του πολέμου, αντίθετα με όσα συνέβαιναν κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου όταν ο κόσμος λιμοκτονούσε. «Οι Γερμανοί εξαγοράστηκαν», παρατηρεί ο σερ Ιαν.

Αυτή η νέα προσέγγιση ενοχοποιεί τους Γερμανούς πολύ περισσότερο από ό,τι όλες οι άλλες ιστορικές προσεγγίσεις μέχρι σήμερα, οι οποίες θεωρούσαν τον πόλεμο εν μέρει «έγκλημα εις βάρος του γερμανικού λαού από τους ηγέτες του», σύμφωνα με τη διάσημη φράση του Τόμας Μαν. Ενας άλλος ιστορικός, ο Φρέντερικ Τέιλορ, συγγραφέας του βιβλίου «Εξορκίζοντας τον Χίτλερ» που μελετά τις εξελίξεις στη Γερμανία μετά τον πόλεμο, μιλώντας στο ίδιο φεστιβάλ τόνισε ότι τη δεκαετία του ’50 πολλοί Γερμανοί βρίσκονταν σε άρνηση ή ακόμα ήταν προσηλωμένοι στις ναζιστικές ιδέες. «Η εξάλειψη του ναζισμού ήταν πολύ, πολύ αργή διαδικασία», είπε ο Τέιλορ. Εγινε εφικτή μόνο με την οικονομική ευμάρεια που συνοδεύτηκε από «το ροκ εν ρολ, την ομάδα των Μπάαντερ-Μάινχοφ και όλα τα άλλα που έφεραν τα πάνω κάτω στη Γερμανία» τις δεκαετίες του ’60 και του ’70.

Τώρα η νέα γενιά ρίχνει μια πιο φρέσκια ματιά στην Ιστορία της χώρας, σύμφωνα με τον Ιαν Κέρσοου. «Αυτή η γενιά είναι τα εγγόνια εκείνων που πήραν μέρος στον πόλεμο. Στέκονται πολύ πιο κριτικά απέναντι στους προγόνους τους και έχουν μεγαλύτερη αποστασιοποίηση. Είναι πολύ εντυπωσιακό. Φθάσαμε στο σημείο όπου όλα αυτά είναι απλώς Ιστορία όπως η Γαλλική Επανάσταση; Οχι, καθώς είναι ακόμα νωπά. Ταυτόχρονα όμως τα αντιμετωπίζουν με τρόπους που εμείς, οι προηγούμενοι δεν το έχουμε κάνει». Ο Κέρσοου, ένας από τους πιο σεβάσμιους ιστορικούς της Γηραιάς Ηπείρου, δεν αποφεύγει τη σύγκριση και με τους λοιπούς Ευρωπαίους. «Αυτό που με εντυπωσιάζει περισσότερο είναι όταν συγκρίνω όσα γίνονται στη Γερμανία με όσα συμβαίνουν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και την Ιαπωνία. Στην Ιαπωνία δεν έχει υπάρξει προσπάθεια να συζητηθούν τα πολλά εγκλήματα του ιαπωνικού στρατού στη δεκαετία του ’40».

Η «Πτώση», η γερμανική ταινία για τις τελευταίες ημέρες του Χίτλερ η οποία είχε προταθεί για Οσκαρ, αποτελεί μικρό μέρος αυτής της διαδικασίας και ο Κέρσοου, που τιμήθηκε το 1994 με το παράσημο του Ομοσπονδιακού Σταυρού από τη γερμανική κυβέρνηση για τις υπηρεσίες του στην Ιστορία – άλλη μια ένδειξη του πόσο σοβαρά παίρνει το Βερολίνο την ανάγνωση της Ιστορίας – είχε συμβάλει στο φιλμ. Οι παραγωγοί είχαν ζητήσει τη γνώμη του για την αρχική κόπια και μάλιστα του έκλεισαν σινεμά στο Μάντσεστερ για να τη δει.

Οταν τελείωσε, ο Κέρσοου τους τηλεφώνησε και τους είπε: «Είναι μια πολύ ωραία ταινία, αλλά δεν είναι Ιστορία». Οι παραγωγοί έκαναν τις απαραίτητες προσθήκες και η ταινία εκτός από τη διεθνή απήχηση σημείωσε μεγάλη επιτυχία και στους γερμανικούς κινηματογράφους. Οι Γερμανοί θέλησαν να δουν τις τελευταίες ημέρες του Χίτλερ στο μπούνκερ όχι ως μυθοπλασία αλλά ως μέρος της Ιστορίας. Της δικής τους Ιστορίας την οποία φαίνεται ότι σιγά σιγά αντέχουν να δουν με άλλο μάτι, ακόμα και αν αυτό δεν είναι τόσο κολακευτικό. Οπως καταλήγει ο Κέρσοου: «Αν αντέχουν οι Γερμανοί να ξαναγράψουν την Ιστορία τους για ένα τόσο οδυνηρό και πρόσφατο παρελθόν, ίσως ήρθε η ώρα να το τολμήσουν και άλλοι λαοί…».

Η μαύρη σελίδα στην ιστορία της «οικογένειας BMW»

Η αυτοκρατορία των Κουάντ χτίστηκε με εβραϊκές περιουσίες

Η οικογένεια Κουάντ, μια από τις πλουσιότερες στη Γερμανία, εμπόδιζε επί χρόνια την έρευνα για το παρελθόν της. Μέχρις ότου ένα ντοκιμαντέρ αποκάλυψε τη σκοτεινή πηγή του πλούτου της – το Γ’ Ράιχ αποτέλεσε το στήριγμα για τη δημιουργία της αυτοκρατορίας των ιδιοκτητών της BMW.

Ο συνολικός πλούτος των Κουάντ υπολογίζεται ότι ξεπερνά τα 23 δισ. ευρώ. Η ηθική χρεοκοπία της Γερμανίας μεταξύ 1933 και 1945 δεν τους οδήγησε σε οικονομική κατάρρευση. Το αντίθετο, μάλιστα. Οπως αποκαλύπτει η οικογενειακή βιογραφία που παρουσιάστηκε την Δευτέρα στο Μόναχο από τον Γιοακίμ Σόλτισεκ, στα 12 χρόνια του Ναζισμού είχαν την απόλυτη υποστήριξη του καθεστώτος γεγονός που βοήθησε τους Κουάντ να φτιάξουν ολόκληρη αυτοκρατορία. Η κυκλοφορία της βιογραφίας αυτής είναι άλλο ένα δείγμα ότι οι Γερμανοί προσπαθούν να αντιμετωπίσουν κατάματα το παρελθόν τους.

Ο Γκίντερ και ο Χέρμπερτ Κουάντ, Ναζί πατέρας και γιος, συμμετείχαν με πάθος στην πολεμική προσπάθεια του Χίτλερ και τη λεηλασία των εβραϊκών περιουσιακών στοιχείων. Η Deutsche Bank, για παράδειγμα, πήρε με συνοπτικές διαδικασίες υπό τον έλεγχό της την τράπεζα του Βερολίνου Mendelssohn. Ο Σόλτισεκ, καθηγητής Νεότερης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Βόννης, πιστεύει ότι ο Ναζισμός των Κουάντ ήταν «οπορτουνιστικός». Ο Γκούντερ ήδη πλούσιος, έλαβε σοβαρά υπόψη του την αυθαιρεσία της δικτατορίας και «συνειδητά αποφάσισε να επωφεληθεί από αυτό». Κάπως έτσι, οι μεγάλες γερμανικές επιχειρήσεις στάθηκαν στο πλευρό του Χίτλερ. «Οι Κουάντ έγιναν μέρος του καθεστώτος», γεγονός που τους επέτρεψε να αρπάξουν το εργοστάσιο του εβραίου Χένρι Πελς το 1937 ενώ επαγρυπνούσαν για κάθε ευκαιρία. Το εργοστάσιο μπαταριών AFA (τώρα Varta) στο Αννόβερο επωφελήθηκε από όσους βρίσκονταν σε στρατόπεδο εργασίας ενώ εκεί κατασκευάστηκαν και εξαρτήματα για τον στόλο των υποβρυχίων V-2. Ο Γκίντερ Κουάντ παρασημοφορήθηκε και χαρακτηρίσθηκε «wehrwirtschaftsfuhrer» (ηγέτης της αμυντικής βιομηχανίας).

Μετά τον πόλεμο, ο Γκίντερ ισχυρίσθηκε ότι ήταν «ορκισμένος εχθρός» του Γιόζεφ Γκέμπελς. Φίλοι δεν ήταν βέβαια, αφού ο υπουργός Προπαγάνδας παντρεύτηκε την πρώην σύζυγό του Μάγδα το 1931. Πήρε τον γιο του Χάραλντ για να τον μεγαλώσει μαζί με τα έξι παιδιά του, ευτυχώς όμως ήταν αιχμάλωτος των Βρετανών όταν ο Γιόζεφ και η Μάγδα Γκέμπελς δηλητηρίασαν τα υπόλοιπα παιδιά για να μη δουν την κατάρρευση του Γ’ Ράιχ.

Η άνοδος και η πτώση του Γ’ Ράιχ στο μικροσκόπιο

Ο 68χρονος Ιαν Κέρσοου θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους ιστορικούς και έχει υπάρξει σύμβουλος σε πολλά ντοκιμαντέρ του BBC μεταξύ των οποίων «Οι Ναζί: Μια προειδοποίηση από την Ιστορία» και «Ο πόλεμος του αιώνα». Μαθητής του περίφημου ιστορικού Μάρτιν Μπρόζατ, είχε ξεκινήσει από τα μέσα της δεκαετίας του ’70 την έρευνα για το πώς ο μέσος Γερμανός αντιμετώπιζε τον Χίτλερ.

Αυτό ήταν και το θέμα του πρώτου βιβλίου του «Ο μύθος του Χίτλερ: Εικόνες και πραγματικότητα στο Γ’ Ράιχ», το 1980, μια προσπάθεια να διερευνηθεί το φαινόμενο της ανόδου των Εθνικοσοσιαλιστών στη Γερμανία. Σε αυτό το βιβλίο όπως και στα επόμενα ο Κέρσοου εξέτασε τον μύθο και τη λατρεία που χτίσθηκε γύρω από το όνομα του Χίτλερ, με τη μεσολάβηση του Γιόζεφ Γκέμπελς και την επίδρασή του στη γερμανική κοινωνία.

Κατηγορίες:πολιτική Ετικέτες: ,
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: