Αρχική > βιβλία > Η δυναμική των σχολικών βιβλιοθηκών

Η δυναμική των σχολικών βιβλιοθηκών

clip_image002Του Νίκου Τσούλια

Όταν επιχειρείται μια μεταρρυθμιστική προσπάθεια στο εκπαιδευτικό σύστημα και οι σχολικές βιβλιοθήκες και η πολιτική για το βιβλίο γενικότερα δεν βρίσκονται στο επίκεντρο της όλης προσπάθειας, τότε σίγουρα το εγχείρημα προδικάζεται ως ατελέσφορο. Μπορεί να υπάρξει εκπαιδευτικός εκσυγχρονισμός
– σε περιόδους έκρηξης της γνώσης -όταν το βιβλίο και η βιβλιοθήκη δεν γίνονται σύμβολα των μορφωτικών μετασχηματισμών;

   
Το όλο εγχείρημα των «Σχολικών Βιβλιοθηκών» πρέπει να συνδεθεί με τους βασικούς στόχους του σχολείου αλλά και με την ενίσχυση των μορφωτικών τάσεων της κοινωνίας. Στις κύριες επιδιώξεις πρέπει να είναι:

α) Η αναμόρφωση της σχολικής ζωής προσβλέποντας σε μια αυταξία αυτής μέσα από τη διαρκή πολιτισμική μετεξέλιξη των εκπαιδευτικών θεσμών.

β) Η αλλαγή στάσεων και συμπεριφορών ως προς το βιβλίο αφού η σημερινή κρατούσα άποψη το θεωρεί ως μια σχολική (και μάλλον εξεταστική) υπόθεση και η διαμόρφωση μια φιλαναγνωσιακής και βιβλιοφιλικής κουλτούρας.

γ) Η καλλιέργεια της διαρκούς μάθησης, της αναζητητικής συμπεριφοράς του ανθρώπου.

δ) Η τροφοδότηση της ερευνητικής ματιάς και διάθεσης των παιδιών και των νέων.

ε) Η συγκρότηση ενός ευνοϊκού σκηνικού για την επαναφορά και την άνθηση του θεσμού του πολλαπλού βιβλίου. Πρέπει να αποβλέπουμε ουσιαστικά στην «αποκάλυψη» του βαθύτερου πυρήνα της γνώσης, της γνώσης που οδηγεί στην ετερογνωσία και στην αυτογνωσία, στην πλήρη κατανόηση του Kόσμου και όχι στην κατεύθυνση μιας στείρας και πρόχειρης πληροφόρησης. Εδώ συνάπτονται και η ανάδειξη της αισθητικής απόλαυσης της ανάγνωσης, της στοχαστικής κατάδυσης στο εσωτερικό του εαυτού μας, της τόνωσης του όμορφου και διαρκούς διαλόγου που κάνει ο κάθε άνθρωπος με τον εαυτό του.

Ο τρόπος και τα χαρακτηριστικά της συγκρότησης θα παίξουν σημαντικό ρόλο στην πορεία αυτής της προσπάθειας. Θεωρώ, λοιπόν, ότι η όλη προσπάθεια των βιβλιοθηκών θα πρέπει:

1) Να λάβει υπόψη κυρίως τις ανάγκες και τους σχεδιασμούς κάθε σχολείου με τις όποιες ιδιαιτερότητές του. Απαιτείται καλή ενημέρωση και εδώ πρέπει να υπάρξει συγκεκριμένο σχέδιο.

2) Να στηριχθεί στην ανάπτυξη μικρορευμάτων και πρωτοβουλιών ομάδων φιλαναγνωσίας και να μην εισαχθεί ως ένας θεσμός που προκύπτει «έξωθεν», γιατί η πρώτη εικόνα θα πρέπει να είναι απόρροια μιας βιβλιοφιλικής διάθεσης.

3) Να συγκροτηθούν και να λειτουργούν οι βιβλιοθήκες με συστηματικό και επιστημονικό τρόπο, με την υποστήριξη των νέων τεχνολογιών και με την ευθύνη επιμορφωμένων εκπαιδευτικών και κυρίως των βιβλιοθηκονόμων και των βιβλιοθηκάριων.

4) Να έχουν ευρεία θεματολογία, να ενισχύουν τη σχολική μάθηση, να στηρίζουν τις επιμορφωτικές ανάγκες των εκπαιδευτικών και μια συνολική μορφωτική κινητικότητα.

5) Να συνδεθούν με πολιτισμικές πρωτοβουλίες και να δώσουν στο σχολείο χαρακτηριστικά μορφωτικού κέντρου της τοπικής κοινωνίας.

Πρέπει να διαμορφώσουμε πυρήνες μαθητών και εκπαιδευτικών που θα προωθήσουν συγκεκριμένα τη βιβλιοφιλία και θα λειτουργήσουν ως ένα μορφωτικό θρόισμα στη σχολική μικροκοινωνία. Η πρώτη ομάδα των εκπαιδευτικών, που έχουν ήδη επιμορφωθεί, μπορούν να αναλάβουν προοπτικά πιο κεντρικό ρόλο. Ταυτόχρονα αυτός ο πυρήνας θα σηκώσει το βάρος της διάχυσης της θεώρησης των βιβλιοθηκών στους άλλους εκπαιδευτικούς. Παράλληλα, στην επιμόρφωση που απευθύνεται σε όλους τους καθηγητές, θα πρέπει να υπάρξουν και ειδικές αναφορές για τις αντιλήψεις λειτουργίας των βιβλιοθηκών. Στρατηγικός μας στόχος είναι η επιμελής καλλιέργεια της δια – βίου φιλομάθειας, της πολιτιστικής ανανέωσης του «παράλληλου» σχολείου, της πνευματικής επικοινωνίας των ανθρώπων.

Το είδωλο των σχολικών βιβλιοθηκών με την κατάλληλη παιδευτική καλλιέργεια μπορεί να αποτελέσει την παράσταση / σύμβολο της νοηματοδότησης της ζωής του ανθρώπου. Γιατί στην εικόνα του βιβλίου καθρεφτίζονται οι αναζητήσεις, οι ανησυχίες μας, τα όνειρά μας. Ισχυρή πεποίθησή μου είναι πως ο σύγχρονος πολίτης θα ήταν αρκετά διαφορετικός και θα αναδείκνυε μια εξευγενισμένη συμπεριφορά, αν διάβαζε, έστω και λίγο, κάθε μέρα. Παραδίδουμε την πνευματική μας επικοινωνία και την αγωγή της ψυχής μας στην ανούσια τηλεθέαση του τεχνολογικού κοσμοειδώλου.

Και τελικά τι μας μένει κάθε φορά από αυτή την τηλεοπτική αποχαύνωση; Απλώς καταναλώνουμε τον χρόνο μας και μαζί του την ύπαρξή μας. Ιδιαίτερα ο σημερινός άνθρωπος, αν δεν συμμετέχει στο μεγάλο ρεύμα της ανθρώπινης ιστορίας με τρόπο συνειδητό και ενεργό κοινωνώντας στη μεγάλη περιπέτεια των σκέψεων, των ιδεών και των αξιών μας, κενώνει την ίδια του τη ζωή. Και ποιος ξέρει, ίσως καθυστερημένα, αναρωτηθεί με τους στίχους του ποιητή:

«Λυπούμαι γιατί άφησα να περάσει ένα πλατύ ποτάμι
μέσα από τα δάχτυλά μου
χωρίς να πιω ούτε μια στάλα»

clip_image002

  1. Έλενα Τ.
    16/10/2011 στο 4:55 ΜΜ

    Ο ποιητής έγραψε «Λυπούμαι», αλλά εμείς πρέπει πραγματικά να «Λυπούμαστε», γιατί δεν επέζησαν ούτε οι σχολικές βιβλιοθήκες σ΄ αυτή τη λαίλαπα που μας παρασέρνει, παραμένουν κλειστές λόγω έλλειψης προσωπικού…
    Έλενα Τ.

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: