Αρχική > πολιτική > 11η Σεπτεμβρίου 2001

11η Σεπτεμβρίου 2001

11η Σεπτεμβρίου 2001: Τα 102 λεπτά που άλλαξαν τα πάντα

www.kathimerini.gr
με πληροφορίες
από ΑΠΕ-ΜΠΕ, 7.9.11

Δέκα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από το μεγαλύτερο τρομοκρατικό χτύπημα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

 11 Σεπτεμβρίου 2001, 08:46 – 10:28 μέσα σε λιγότερες από δύο ώρες οι πύργοι του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου μεταβάλλονται σε ένα σωρό σκόνης και ατσαλιού, το Πεντάγωνο δέχτηκε ένα ισχυρό πλήγμα και περισσότεροι από 3.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους.

Δεκαεννιά αεροπειρατές, μέλη της αλ Κάιντα, κατέλαβαν τέσσερα αεροπλάνα για να επιτεθούν στα οικονομικά, στρατιωτικά και πολιτικά σύμβολα των Ηνωμένων Πολιτειών.

Δύο αεροπλάνα είχαν στόχο το World Trade Center, ένα τρίτο το Πεντάγωνο. Το τέταρτο θα έπεφτε στον Λευκό Οίκο ή στο Κογκρέσο, σύμφωνα με την επιτροπή έρευνας για την 11η Σεπτεμβρίου, αλλά μετά την επέμβαση των επιβατών το αεροσκάφος κατέπεσε σε έναν αγρό στην Πενσιλβάνια.

– 08.46: ένα Boeing της American Airlines που έχουν καταλάβει αεροπειρατές αμέσως μετά την απογείωσή του από την Βοστόνη πέφτει με ταχύτητα 790 χιλιομέτρων την ώρα πάνω στο βόρειο πύργο του World Trade Center (WTC). Οι πάνω όροφοι (από τον 93ο ως τον 99ο) διαλύονται και τυλίγονται στις φλόγες.

– 9.03: ένα δεύτερο Boeing, το οποίο επίσης είχε απογειωθεί από την Βοστόνη πέφτει με ταχύτητα 950 χιλιομέτρων στο νότιο πύργο του WTC ανάμεσα στο 77ο και τον 85ο όροφο.

– 9.05: ο πρόεδρος Τζορτζ Μπους μόλις έχει αρχίσει να διαβάζει ένα παραμύθι στα παιδιά ενός δημοτικού σχολείου. «Ένα δεύτερο αεροπλάνο έπεσε στον δεύτερο πυργο. Δεχόμαστε επίθεση», του ψιθυρίζουν. Ο πρόεδρος συνεχίζει να διαβάζει. Θα χρειαστούν αρκετά λεπτά για να εγκαταλείψει την τάξη.

– 9.30: ο Τζ. Μπους ανακοινώνει στους μαθητές ότι πρέπει να φύγει γιατί συνέβη μια «εθνική τραγωδία».

– 9.35: ο αντιπρόεδρος Ντικ Τσέινι φυγαδεύεται από τον Λευκό Οίκο σε ασφαλές καταφύγιο.

– 9.37: Boeing της American Airlines, που έχουν καταλάβει οι αεροπειρατές μετά την απογείωσή του από το αεροδρόμιο Ντάλες της Ουάσινγκτον συντρίβεται στο Πεντάγωνο.

– 9.42: οι αρχές της Πολιτικής Αεροπορίας κλείνουν τον εναέριο χώρο της ΗΠΑ και ακυρώνουν όλες τις πτήσεις.

– 9.59: ο νότιος πύργος του WTC, που έχει πληγεί πριν 56 λεπτά καταρρέει τυλιγμένος στις φλόγες και μετατρέπεται σε μια μάζα σκόνης και ατσαλιού. Η βιαιότητα είναι τέτοια που δεν βρέθηκε ίχνος DNA εκατοντάδων θυμάτων.

– 10.03: Boeing της εταιρίας United Airlines που έχει απογειωθεί από το Νιούαρκ του Νιου Τζέρσι συντρίβεται σε έναν αγρό. Ορισμένοι επιβάτες που είχαν ενημερωθεί μέσω κινητών τηλεφώνων για το τι έγινε στη Νέα Υόρκη αντιστάθηκαν στους αεροπειρατές.

– 10.28: καταρρέει ο βόρειος πύργος του WTC, 1 ώρα και 42 λεπτά μετά το τρομοκρατικό χτύπημα.

– 11.15: κλείνει η Wall Street.

– 13.04: Ο πρόεδρος Μπους μεταφέρεται στην στρατιωτική βάση Μπαρκσντέιλ και κηρύσσει τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις σε κατάσταση μέγιστου συναγερμού. «Σήμερα το πρωί η ελευθερία δέχτηκε επίθεση», επισημαίνει σε μήνυμά του προς τον αμερικανικό λαό.

– 13.27: ο δήμαρχος Αντονι Ουίλιαμς κηρύσσει την πρωτεύουσα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Το κέντρο της πόλης είναι έρημο και κάθε δραστηριότητα έχει σταματήσει.

– 15.35: η οργάνωση αλ Κάιντα του Οσάμα μπιν Λάντεν θεωρείται ύποπτη ότι εμπλέκεται στις επιθέσεις, δηλώνει Αμερικανος αξιωματούχος.

-18.54: Ο πρόεδρος Μπους επιστρέφει στον Λευκό Οίκο.

– 20.30: Ο Τζορτζ Μπους απευθύνεται στους Αμερικανούς και καταγγέλλει τις «σκόπιμες και πολύνεκρες τρομοκρατικές πράξεις». Υπόσχεται ότι οι υπεύθυνοι θα βρεθούν και τονίζει πως η Ουάσινγκτον δεν θα αντιμετωπίσει διαφορετικά τους τρομοκράτες από εκείνους που τους βοήθησαν.

Οι θεωρίες συνωμοσίας ανθούν, δέκα χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου

www.kathimerini.gr,
με πληροφορίες από BBC, 29.8.11 

Παρά τη δημοσίευση μεγάλου αριθμού επίσημων ερευνών και των πορισμάτων τους για τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, οι θεωρίες συνωμοσίας συνεχίζουν να συγκινούν και να μεταδίδονται από στόμα σε στόμα.

1. Αποτυχία αναχαίτισης των κατειλημμένων αεροσκαφών.

Γιατί η ισχυρότερη πολεμική αεροπορία στον κόσμο δεν αναχαίτισε τα τέσσερα αεροσκάφη;

Οι θεωρίες συνωμοσίας θέλουν τον τότε αντιπρόεδρο Ντικ Τσέινι να διατάζει την αεροπορία να μην καταρρίψει τα αεροσκάφη. Η επίσημη έρευνα, όμως, ότι οι αεροπειρατές είχαν απενεργοποιήσει τα συστήματα αυτόματου εντοπισμού, ενώ την ίδια ημέρα, η αεροπορία πραγματοποιούσε μεγάλη, περίπλοκη άσκηση.

2. Κατάρρευση Δίδυμων Πύργων.

Γιατί κατέρρευσαν τόσο γρήγορα οι Πύργοι;

Οι θεωρίες συνωμοσίας υποστηρίζουν ότι οι Δίδυμοι Πύργοι γκρεμίστηκαν ως αποτέλεσμα ελεγχόμενης έκρηξης. Η επίσημη έρευνα, όμως, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα αεροσκάφη κατέστρεψαν τις κολώνες στήριξης των κτισμάτων. Τα 40.000 λίτρα καυσίμων, που διέθεταν τα αεροσκάφη, οδήγησαν τη θερμοκρασία πάνω από τους 1.000 βαθμούς Κελσίου, οδηγώντας σε τήξη των μετάλλων αντιστήριξης.

3. Επίθεση στο Πεντάγωνο.

Πως μπορεί ένας ερασιτέχνης πιλότος να οδηγήσει μεγάλο τζετ σε περίπλοκο ελιγμό και πάνω στο Πεντάγωνο, 68 λεπτά μετά τα χτυπήματα στους Δίδυμους Πύργους;

Οι θεωρίες συνωμοσίας θέλουν το Πεντάγωνο να πλήττεται από πύραυλο Κρουζ, και όχι από Boeing 757. Αλλοι θεωρούν ότι το αεροσκάφος βρισκόταν υπό τον έλεγχο όχι του μπιν Λάντεν, αλλά του ίδιου του Πενταγώνου.

Η επίσημη έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αεροσκάφος είναι αυτό που προσέκρουσε στο Πεντάγωνο, ενώ αυτό επιβεβαιώθηκε μετά τον εντοπισμό των μαύτρων κουτιών του μοιραίου αεροπλάνου.

4. Το τέταρτο αεροπλάνο – πτήση United 93.

Οι ρέκτες θεωριών συνωμοσίας αναρωτιούνται γιατί δεν είναι εμφανή τα συντρίμμια στον αγρό του Σάνκσβιλ της Πενσυλβάνια. Η επίσημη έρευνα επιβεβαιώνει, όμως, τη συντριβή αεροσκάφους στο σημείο, όπως δείχνει και το μαύρο κουτί που βρέθηκε εκεί.

5. Κατάρρευση κτιρίου World Trade Center 7.

Η θεωρία συνωμοσίας αναρωτιέται πως είναι δυνατόν να καταρρεύσει ουρανοξύστης, ο οποίος δεν χτυπήθηκε από αεροσκάφος, ενώ υποστηρίζει ότι η πτώση του οφείλεται (και αυτή) σε ελεγχόμενη έκρηξη. Επίσημη έρευνα, διάρκειας τριών ετών, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το κτίσμα κατέρρευσε εξαιτίας της ανεξέλεγκτης πυρκαγιάς σε αυτό, ενώ σε αυτό συνέβαλε και η διακοπή της παροχής νερού στο αυτόματο σύστημα πυρόσβεσης.

Σχολείο

ΤΟ ΒΗΜΑ 11.9.11

Timothy Garton Ash, Παράκαµψη και όχι λεωφόρος της Ιστορίας η 11η Σεπτεµβρίου

Εν µέσω µιας πληθώρας θεωριών συνωµοσίας σχετικά µε την 11η Σεπτεµβρίου, δεν έχω δει ακόµη καµία που να θέλει τον Οσάµα µπιν Λάντεν να είναι πράκτορας των Κινέζων. Και όµως αντικειµενικά, σύντροφοι – όπως συνήθιζαν να λένε οι κοµµουνιστές –, κάποιος θα µπορούσε να υποστηρίξει ότι η Κίνα ήταν αυτή που επωφελήθηκε περισσότερο από τη δεκαετή αντίδραση της Αµερικής στις ισλαµιστικές µαχαιριές στην καρδιά της.

Ας το θέσουµε έτσι: όταν γραφτούν τα επετειακά άρθρα για την 11η Σεπτεµβρίου 2031, οι πολιτικοί σχολιαστές θα θεωρήσουν τον 30ετή πόλεµο εναντίον της ισλαµικής τροµοκρατίας, µέγεθος συγκρίσιµο µε τον Ψυχρό Πόλεµο, ως το πλέον καθοριστικό χαρακτηριστικό της παγκόσµιας πολιτικής µετά το 2001; Νοµίζω πως όχι. Το πιθανότερο είναι ότι θα θεωρήσουν πως αυτή η µακρόχρονη περίοδος ορίζεται από την ιστορική µετατόπιση από τη ∆ύση στην Ανατολή, µε µια ισχυρότερη Κίνα και µια λιγότερο ισχυρή Αµερική, µια ισχυρότερη Ινδία και µια πιο αδύναµη Ευρωπαϊκή Ενωση.
Οπως επισηµαίνει ο ιστορικός Ιαν Μόρις στο βιβλίο του «Γιατί η ∆ύση κυβερνά – προς το παρόν», αυτή η γεωπολιτική στροφή θα συµβεί στο ευρύτερο πλαίσιο ενός πρωτοφανούς ρυθµού τεχνολογικής ανάπτυξης, αλλά και µιας άνευ προηγουµένου συγκέντρωσης παγκόσµιων προκλήσεων.

Φυσικά, αυτή είναι µόνο µια ιστορικά εµπεριστατωµένη εικασία. Αν όµως τα πράγµατα εξελιχθούν προς αυτή την κατεύθυνση (ή σε µια άλλη κατεύθυνση που να µη σχετίζεται µε το Ισλάµ), η δεκαετία µετά την 11η Σεπτεµβρίου στην αµερικανική εξωτερική πολιτική θα µοιάζει περισσότερο µε παράκαµψη παρά µε τον κύριο ρου της Ιστορίας. Επιπροσθέτως, αν η Αραβική Ανοιξη εκπληρώσει τις υποσχέσεις της, οι τροµοκρατικές επιθέσεις στη Νέα Υόρκη, στη Μαδρίτη και στο Λονδίνο θα µοιάζουν περισσότερο από ποτέ µε χτυπήµατα του παρελθόντος. Ακόµη και αν η Αραβική Ανοιξη εξασθενήσει σε έναν ισλαµιστικό «χειµώνα» και η γειτονική Ευρώπη ως αποτέλεσµα αντιµετωπίσει πολλαπλές απειλές, αυτό και πάλι δεν σηµαίνει ότι η µάχη µε έναν ανελεύθερο και βίαιο ισλαµισµό θα είναι το στοιχείο που θα καθορίσει τις επόµενες δεκαετίες.

Οι επιθέσεις έγιναν και οι ΗΠΑ δεν µπορούσαν παρά να απαντήσουν. ∆έκα χρόνια µετά µπορούµε να πούµε ότι η απειλή από την Αλ Κάιντα έχει µειωθεί σηµαντικά. Αυτό αποτελεί επίτευγµα – όµως µε ποιο κόστος.
Η Αµερική έδωσε δύο σηµαντικούς πολέµους, έναν λόγω αναγκαιότητας, στο Αφγανιστάν, και έναν από επιλογή, στο Ιράκ.

Μια µεγάλη έρευνα για το κόστος του πολέµου από το Πανεπιστήµιο Μπράουν δείχνει ότι σε αυτά τα δέκα χρόνια περισσότεροι από 2,2 εκατοµµύρια Αµερικανοί πήγαν στον πόλεµο και περισσότεροι από 1 εκατοµµύριο επέστρεψαν ως βετεράνοι. Εκτιµά ότι τα µακροπρόθεσµα οικονοµικά κόστη ως αποτέλεσµα των πολέµων στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στο Πακιστάν και σε άλλα θέατρα αντιτροµοκρατικής δράσης ανέρχονται συνολικά µεταξύ 3,2 και 4 τρισ. δολαρίων. Σύµφωνα µε τις αναµενόµενες µελλοντικές ενέργειες, αυτό το ποσό αναµένεται να αυξηθεί σε 4,4 τρισ. δολάρια.

Πάνω απ’ όλα όµως, το πραγµατικό κόστος είναι αυτό που οι οικονοµολόγοι αποκαλούν κόστος ευκαιριών. Αν θέλει κανείς να κατανοήσει µια χώρα, πρέπει να ρωτήσει ποιοι είναι οι ήρωές της. Σε αυτή τη δεκαετία οι ΗΠΑ είχαν δύο τύπους ηρώων. Ο ένας είναι εκείνος του νεωτεριστή-επιχειρηµατία, όπως ο Στιβ Τζοµπς και ο Μπιλ Γκέιτς. Ο άλλος είναι εκείνος του πολεµιστή: πεζοναύτες, στρατιώτες των ειδικών δυνάµεων, πυροσβέστες, ο κάθε πατριώτης µε στολή.

Οταν ακούει κανείς µεµονωµένες ιστορίες γενναιότητας Αµερικανών µε στολή, είναι απίστευτες, παρέχουν έµπνευση και δηµιουργούν αισθήµατα ταπεινότητας. Αυτό πρέπει να ειπωθεί ξεκάθαρα σε αυτή την επέτειο. Ωστόσο αναρωτιέµαι τι είδους δουλειές θα βρουν – αν βρουν – αυτοί οι γενναίοι άνδρες και γυναίκες όταν επιστρέψουν. Τι είδους σπίτια, ζωές, σχολεία για τα παιδιά τους. Οι δηµοσκοπήσεις δείχνουν ότι το ίδιο αναρωτιούνται και πολλοί ακόµη Αµερικανοί. Οι προτεραιότητές τους τώρα βρίσκονται στην πατρίδα.

Αυτό που είπε ο πρόεδρος Μπαράκ Οµπάµα στο Κογκρέσο για τη δηµιουργία θέσεων εργασίας, την παροχή 450 δισ. δολαρίων για την τόνωση της αγοράς εργασίας, είναι πιο σηµαντικό και από τον πιο ευφραδή λόγο που µπορεί να εκφωνήσει στις 11 Σεπτεµβρίου στον Εθνικό Καθεδρικό Ναό της Ουάσιγκτον. Τιµή και δόξα σε εκείνους που πολέµησαν, όµως οι ήρωες τους οποίους χρειάζεται η Αµερική είναι εκείνοι που µπορούν να δηµιουργήσουν θέσεις εργασίας.

O κ. Τίμοθι Γκάρτον Ας είναι καθηγητής Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Σχολείο

ΤΟ ΒΗΜΑ, 7/9/2011

ΗΠΑ: Συναγερμός για την 11η Σεπτεμβρίου

Προετοιμασίες στη Νέα Υόρκη και διαβεβαιώσεις ότι δεν υπάρχει απειλή

ΗΠΑ: Συναγερμός για την 11η Σεπτεμβρίου

Μνημείο στο χώρο του Κέντρου Διεθνούς Εμπορίου

Εντατικές προετοιμασίες στον τομέα της ασφάλειας πραγματοποιούν οι Αρχές στις ΗΠΑ με τον στρατό να αυξάνει τα επίπεδα ασφάλειας και την αστυνομία της Νέας Υόρκης να κατεβάζει χιλιάδες αστυνομικούς.

Ωστόσο, όλες οι πλευρές διαβεβαιώνουν ότι δεν υπάρχει κάποια απειλή και ότι τα μέτρα είναι επιβεβλημένα και συνετά.
Το Πεντάγωνο ανέβασε την Τετάρτη το επίπεδο του συναγερμού στις αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις, οι περισσότερες από τις οποίες βρίσκονται μέσα στο έδαφος της χώρας, ενόψει της δέκατης επετείου των επιθέσεων την Κυριακή.

«Αυτό δεν γίνεται σε ανταπόκριση σε κάποια ιδιαίτερη απειλή, αλλά είναι ένα συνετό και προληπτικό μέτρο», διευκρίνισε ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου Τζορτζ Λιτλ. Πάντως, όπως είπε, στην κατοικία στο Πακιστάν όπου εντοπίστηκε και εξοντώθηκε ο Οσάμα μπιν Λάντεν, βρέθηκε υλικό το οποίο ανέφερε την επέτειο των επιθέσεων.
Το Πεντάγωνο διευκρίνισε ότι η αύξηση του επιπέδου του συναγερμού θα ισχύει έως και την Κυριακή.

Ταυτόχρονα, ο Μπαράκ Ομπάμα είχε σύσκεψη με επιτελείς του τομέα της ασφάλειας για τα μέτρα την ημέρα της επετείου, ανέφερε ο Λευκός Οίκος.
«Η Αλ Κάιντα και άλλοι έχουν εκφράσει ενδιαφέρον για τις επετείους στο παρελθόν, άρα πρέπει να παραμένουν πάντα σε επαγρύπνηση», υπογράμμισε ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Τζέι Κάρνεϊ.

«Θα παραμείνουμε σε επαγρύπνηση, τόσο στη διάρκεια της επετείου αλλά και στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα», πρόσθεσε.
Διευκρίνισε δε ότι ο Λευκός Οίκος δεν γνωρίζει να υπάρχουν «συγκεκριμένες απειλές στις οποίες πρέπει να απαντήσουμε».

Καμία σαφή απειλή δεν έχει ούτε η Αστυνομία της Νέας Υόρκης, όπως ανακοίνωσε, διαβεβαιώνοντας πάντως ότι θα έχει ισχυρή –ενισχυμένη μάλιστα– παρουσία εκείνη την ημέρα με χιλιάδες αστυνομικούς στο έδαφος και το μετρό αλλά και εκατοντάδες κάμερες ασφάλειας.

 
Σχολείο

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 11.9.11

Οι αλλαγές μετά την 11η Σεπτεμβρίου

Δέκα χρόνια μετά την τρομοκρατική επίθεση που συγκλόνισε τον πλανήτη, η τρομοκρατία δέχεται ισχυρά πλήγματα, αλλά συγχρόνως αλλάζει δομή, οργάνωση και μέσα, προσαρμοζόμενη στους νέους καιρούς.

Η πτώση των αεροπλάνων πάνω στους Δίδυμους Πύργους είναι το μόνο κοσμοϊστορικό γεγονός που ο πλανήτης παρακολούθησε σε απευθείας τηλεοπτική μετάδοση.

Η πτώση των αεροπλάνων πάνω στους Δίδυμους Πύργους είναι το μόνο κοσμοϊστορικό γεγονός που ο πλανήτης παρακολούθησε σε απευθείας τηλεοπτική μετάδοση.Λίγοι πιστεύουν ότι ο κόσμος που μας κληροδότησε ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας είναι πιο ασφαλής. Αλλά όλο και περισσότεροι συναισθάνονται με ντροπή τα όσα ΗΠΑ και Ευρώπη έκαναν στο όνομά μας για να αποτρέψουν μια νέα 11η Σεπτεμβρίου.

Το κόστος φαντάζει υπερβολικό και δεν αντιστοιχεί στα αποτελέσματα. Ο πόλεμος σε Ιράκ, Αφγανιστάν και Πακιστάν έχει στοιχίσει τη ζωή σε 225.000 ανθρώπους (στην πλειονότητά τους αμάχους). Περισσότεροι από 6.000 αμερικανοί στρατιώτες και 1.200 από σύμμαχες χώρες έχασαν τη ζωή τους, μαζί και 200 δημοσιογράφοι, ενώ είναι 400.000 οι τραυματίες, 5,5 εκατ. οι πρόσφυγες και 2 εκατ. οι εκτοπισμένοι. Η εικόνα των ΗΠΑ έχει αμαυρωθεί ανεξίτηλα: δεν σβήνονται από το βιβλίο της Ιστορίας οι παράνομες φυλακίσεις, οι απαγωγές, τα βασανιστήρια, η κατάφωρη παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και της διεθνούς νομιμότητας.

Δέκα χρόνια μετά, οι ξεσηκωμένοι νέοι του αραβικού κόσμου ανέτρεψαν τον Μπεν Αλι και τον Μουμπάρακ, δύο από τους πιστούς συμμάχους του Μπους στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. Και ΗΠΑ και Ευρώπη, ανακαλύπτουν έκπληκτες ότι ο Αμπντελχακίμ Μπελχάτζ, ένας από τους ανθρώπους που η CIA και η βρετανική Μ16 απήγαγαν και ανέκριναν ως τρομοκράτη πριν τον παραδώσουν στον Καντάφι στο πλαίσιο της άλλοτε αγαστής συνεργασίας τους, είναι σήμερα στρατιωτικός διοικητής της μετακανταφικής Τρίπολης. Αυτής που οικοδομείται χάρη στη νέου τύπου αλλά ίδιας ουσίας δυτική στρατιωτική επέμβαση.

ΗΠΑ και Ευρώπη με την εμμονή τους στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, την ασφάλεια, την επέλαση του ισλαμισμού ή τα γεωπολιτικά παιχνίδια του Ιράν, έχασαν από το οπτικό τους πεδίο το πόσο διόλου ανεπαισθήτως άλλαζε ο κόσμος. Οσο οι δυτικές δυνάμεις πολεμούσαν με υπαρκτούς και φανταστικούς εχθρούς αφήνοντας πίσω τους κατεστραμμένες τις χώρες που κατέλαβαν για να «απελευθερώσουν», η Κίνα παρήγε, αποταμίευε και αναδυόταν ισχυρότερη παρά ποτέ, ενώ άλλες αναπτυσσόμενες χώρες διαμόρφωναν νέα δυναμικά περιφερειακά μπλοκ.

Αν η δεκαετία εγκαινιάστηκε με μια μεγαλειώδη επίδειξη δύναμης ΗΠΑ και Ευρώπης, η επέτειος της 11ης Σεπτεμβρίου τις βρίσκει με άλυτες τις συρράξεις που προκάλεσαν, αποδυναμωμένες, καταχρεωμένες, βυθισμένες στη μεγαλύτερη οικονομική κρίση μετά τη Μεγάλη Υφεση και με απώλεια μέρους της επιρροής τους.

Σχολείο

Απολογισμός μιας δεκαετίας

Από τον ΘΑΝΑΣΗ ΓΙΑΛΚΕΤΣΗ

Δέκα χρόνια μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον των Δίδυμων Πύργων στη Νέα Υόρκη και εναντίον του Πενταγώνου στην Ουάσιγκτον, η 11η Σεπτεμβρίου 2001 δεν είναι πλέον απλώς μια ιστορική ημερομηνία.

Αποτελεί ένα από εκείνα τα χρονικά ορόσημα που σηματοδοτούν μιαν αλλαγή του κόσμου, την έναρξη μιας νέας φάσης της διεθνούς πολιτικής. Η πτώση των Δίδυμων Πύργων άλλαξε την πορεία του κόσμου επειδή, πρώτη φορά, το πλήγμα δόθηκε στην ηγεμονική υπερδύναμη. Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, μιας τραγωδία που πλήττει την καρδιά της «αυτοκρατορίας» έχει επιπτώσεις που εκδηλώνονται ώς τις πιο μακρινές γωνιές του πλανήτη.

Η απάντηση του Μπους και των αμερικανών νεοσυντηρητικών στο τρομοκρατικό πλήγμα της 11ης Σεπτεμβρίου ήταν ο «πόλεμος εναντίον της τρομοκρατίας» και η σταυροφορία για την «εξαγωγή της δημοκρατίας». Οι εκστρατείες στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ ήταν μόνον οι πρώτοι σταθμοί στην πορεία λύτρωσης της ανθρωπότητας από τον «άξονα του κακού». Υποτίθεται ότι χάρη στη θριαμβευτική επίδειξη στρατιωτικής ισχύος θα προκαλούνταν έναν ντόμινο ανατροπών και οι τύραννοι θα υποχωρούσαν ο ένας μετά τον άλλον μπροστά στην προέλαση της δύναμης του «καλού..

Δέκα χρόνια μετά τι απομένει από αυτό το μεσσιανικό σχέδιο; Ενας πρώτος απολογισμός της δεκαετίας οφείλει να δίνει απάντηση στο ερώτημα: Τι ήταν η Αμερική το 2001 και τι είναι σήμερα; Πριν από δέκα χρόνια η Αμερική ήταν η «μοναχική υπερδύναμη». Είχε νικήσει στον Ψυχρό Πόλεμο και ήταν ο αδιαμφισβήτητος πρωταγωνιστής στη διεθνή σκηνή. Ηταν η πρώτη οικονομία στον κόσμο, η μέγιστη στρατιωτική δύναμη και, κυρίως, η χώρα με τη μεγαλύτερη soft power (ήπια ισχύ).

Οπως είναι γνωστό, με αυτόν τον όρο εννοούμε την ικανότητα μιας χώρας να κερδίζει αυτό που θέλει από τα άλλα υποκείμενα της διεθνούς πολιτικής -να παίζει δηλαδή ηγεμονικό ρόλο- χωρίς να υποχρεώνεται να ασκεί βία. Σήμερα, η Αμερική παραμένει η πρώτη οικονομία στον κόσμο, μολονότι δοκιμάζεται σκληρά από την οικονομική κρίση και είναι βυθισμένη ώς το λαιμό στα χρέη (με κύριο πιστωτή της την Κίνα). Ωστόσο, οι περισσότεροι ειδικοί μελετητές συγκλίνουν στην πρόβλεψη ότι το κινεζικό οικονομικό προβάδισμα είναι ζήτημα χρόνου (γνωρίζουμε βέβαια ότι οι προβλέψεις των ειδικών δεν επαληθεύονται πάντοτε). Πόσο μπορεί όμως να συνεχίζει να κυριαρχεί μια χώρα της οποίας ο μεγαλύτερος δανειστής είναι και ο κύριος ανταγωνιστής της; Μια από τις αιτίες της αμερικανικής υπερχρέωσης είναι οι σταυροφορίες και οι μιλιταριστικοί τυχοδιωκτισμοί της περιόδου Μπους.

Η Αμερική υπέστη όμως σημαντικές απώλειες στον πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας όχι μόνον ως υλική αλλά και ως άυλη δύναμη, χάνοντας μεγάλο μέρος της ήπιας ισχύος της. Σε τι χρησιμεύει η υπερβολική στρατιωτική ισχύς αν όχι στο να νικάει κανείς στους πολέμους; Η Αμερική δεν κατόρθωσε ούτε να τους τερματίσει. Επιπλέον, ο πόλεμος εναντίον της τρομοκρατίας γέννησε το Γκουαντάναμο και το Αμπου Γκράιμπ. Γέννησε τις φυλακίσεις χωρίς δίκες, τα «νόμιμα» βασανιστήρια, την αναστολή των ελευθεριών και την κατάργηση του habeas corpus. Η κυβέρνηση Μπους σφετερίστηκε αλαζονικά το δικαίωμα να ορίζει το καλό και το κακό και να αποφασίζει μονομερώς την προσφυγή στη στρατιωτική βία. Μετέτρεψε έτσι το δικαίωμα στη νόμιμη άμυνα σε στρατηγική προληπτικού πολέμου, κλιμακώνοντας επικίνδυνα τη διεθνή βία και επιθετικότητα.

Ο Ομπάμα θέλησε να κλείσει τη μεγάλη παρένθεση που άνοιξε η 11η Σεπτεμβρίου του 2001 και να ανανεώσει το διεθνές κύρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Επέλεξε την επιστροφή στην πολυμερή συνεργασία στις διεθνείς σχέσεις, πρόχωρησε σε ένα θετικό άνοιγμα προς το Ισλάμ και διαφοροποίησε την πολιτική των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή.

Ωστόσο, παρά τη διακηρυγμένη αντίθεσή του στον πόλεμο στο Ιράκ δεν έχει κατορθώσει να απεμπλακεί από αυτόν. Στο Αφγανιστάν συνεχίζει την πολιτική του Μπους και ακόμα δεν βρήκε τη δύναμη να κλείσει το Γκουαντάναμο. Σε ορισμένους τομείς της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής η στροφή του Ομπάμα παραμένει περισσότερο ρητορική και συμβολική παρά πραγματική.

Γενικότερα, ο Ομπάμα επαναπρότεινε τις αρετές της soft power, εκείνες δηλαδή τις μορφές ηγεμονίας που δεν βασίζονται στην ωμή βία των όπλων. Αλλά ακόμα και αυτές οι μορφές ηγεμονίας χρειάζεται να στηρίζονται σε μιαν εύρωστη οικονομία. Η τωρινή οικονομική κρίση επιταχύνει, αντίθετα, τη μακρά διαδικασία παρακμής που μειώνει το ειδικό βάρος της Αμερικής στο σύγχρονο κόσμο.

Η οικονομική κρίση μοιάζει να γεννάει μιαν επανάληψη αυτού που έγινε το 2003, όταν ο πόλεμος στο Ιράκ διαίρεσε Ευρώπη και Αμερική, προκαλώντας το ρήγμα ανάμεσα στην «Αφροδίτη» και τον «Αρη» (σύμφωνα με τον Ρόμπερτ Κέιγκαν). Μόνο που τώρα οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί. Τότε η εξωτερική πολιτική διαιρούσε ενώ η οικονομική πολιτική ένωνε. Σήμερα, αντίθετα, υπάρχει μεγαλύτερη ενότητα στην εξωτερική πολιτική, ενώ υπάρχουν διαφορές στην οικονομική πολιτική για την αντιμετώπιση της κρίσης. Η Ουάσιγκτον ευνοεί μια πολιτική δημόσιων δαπανών και φορολογικών κινήτρων (περισσότερο κεϊνσιανή και «σοσιαλδημοκρατική»), ενώ το γαλλο-γερμανικό μέτωπο επιμένει στη δημοσιονομική αυστηρότητα (και στη νεοφιλελεύθερη ορθοδοξία).

Σήμερα η 11η Σεπτεμβρίου 2001 μοιάζει πολύ μακρινή όχι μόνον επειδή πέρασαν δέκα ολόκληρα χρόνια, αλλά και επειδή έχουν αλλάξει ριζικά οι προτεραιότητες και η ιεράρχηση των προβλημάτων. Η εξωτερική πολιτική και η διεθνής τρομοκρατία δεν είναι πλέον το πιο επίμαχο ζήτημα για τον αμερικανικό λαό. Η κρίση και η ανεργία, ο φόβος και η αγωνία για την παρακμή των ΗΠΑ είναι τα θέματα που κυριαρχούν στη δημόσια συζήτηση.

Σχολείο

The New York Times, 11.9.11

A Day That Stands Alone

James Estrin/The New York Times

A ceremony commemorating the tenth anniversary of the terrorist attack on the World Trade Center took place in New York on Sunday.

By JAMES BARRON

Just as Sept. 11 was unthinkable, Sunday was inevitable: the 10th anniversary of a day that stands alone. In history. In memory.

Ten years after the attacks of Sept. 11, 2001, a special report on the decade’s costs and consequences, measured in thousands of lives, trillions of dollars and countless challenges to the human spirit.

Damon Winter/The New York Times

President Obama and the first lady, Michelle Obama, walked past the north fountain at the World Trade Center complex on Sunday.

Three-thousand six-hundred fifty-two days have now passed. At 8:46 a.m. — the time when the first plane slammed into 1 World Trade Center — 87,648 hours will have gone by. Another 5,258,880 minutes. Another 315,532,800 seconds.

Once more, the families gathered at ground zero, where 2,749 died, and in Washington and in Pennsylvania to pay tribute to the 224 who died there.

Once more, there was an outpouring of grief. Once more, there was the sound of bells tolling sadly. Once more, there were speeches. Once more, the names were recited.

Mayor Michael R. Bloomberg said that the attacks had turned “a perfect blue-sky morning” into “the blackest of nights."

He added, “We can never unsee what happened here.”

President Obama read Psalm 46, which talks about God as “our refuge and strength, a very present help in trouble,” and Gov. Andrew M. Cuomo of New York read from President Franklin D. Roosevelt’s 1941 State of the Union address, the famous “four freedoms” speech — freedom of speech, freedom of religion, freedom from want and freedom from fear “anywhere in the world.”

The 10th anniversary dawned on a city and a nation that has changed immutably, with continuing wars in Afghanistan and Iraq and persistent security worries at home. And no longer is ground zero a scarred reminder of what was, but a symbol of resurgence, with the National September 11 Memorial about to open and a not-yet-finished skyscraper. It now stands 961 feet above the street where thousands fell.

This Sept. 11 began with the towers that will take their place of the ones that were destroyed a decade ago illuminated in red, white and blue stripes.

What was then the site of the World Trade Center is surrounded by construction fences, and evidence of what happened is everywhere: There are flags on the new Tower One, the “Freedom Tower.” The subway station nearby has exit sign that identify it as the “Rector Street 9/11 Memorial,” with the “11” written to look like the twin towers.

Ten years ago, it was just another morning — a Tuesday, a day when ordinary people did the most ordinary of things: Scrambling to work, hurriedly kissing their families goodbye, running for the train. And then there was the dark gash and the ball of fire high up in one of the buildings, and a few minutes later, a second gash, a second ball of fire and a plume of smoke visible for miles.

On Sunday, President and Mrs. Obama arrived and shook hands with former President George W. Bush and Mrs. Bush, with state and city officials and with relatives of those who died. Then the President and the former president and their wives walked to the 30-foot waterfalls that are part of the new memorial. In the moments they stood there, the 16 big pumps sent 52,000 gallons of water flowing over the edge.

One measure of how Sept. 11 changed everything was how little grumbling there was last week as motorists waited to crawl through police checkpoints. Sept. 11 redefined the bridges and tunnels beyond those checkpoints as something that generations of commuters had never imagined: potential targets.

Sept. 11 redefined so much more.

Sept. 11 put New York, a city that had not faced combat in more than 200 years, on the front lines in a global war on terrorism. Sept. 11 made slogans created by Madison Avenue like “If you see something, say something” as widespread as “Loose lips sink ships” once was.

Sept. 11 brought color-coded threat levels (though the Department of Homeland Security, itself a post-Sept. 11 creation, phased them out several months ago).

Still travelers worry: Is it safe to fly? Since Sept. 11, airline passengers have had to pull off their shoes and empty their pockets, and they felt embarrassed when they forgot they had a too-big bottle of shampoo or mouthwash in their carry-on.

And still there were episodes when terrorists on international flights tried to set off plastic explosives hidden in their shoes or sewn into their underwear.

Is it safe to open the mail? A week after the Sept. 11 attacks, letters containing anthrax killed 5 people and infected 17 others. It took the F.B.I. five years to conclude that an Army microbiologist had been responsible. In the confusion at first, people hoarded antibiotics, and officials briefly grounded crop-dusting airplanes.

But this anniversary played out against a different backdrop than the first anniversary, in 2002, or the fifth, in 2006. For the first time, Osama bin Laden was dead. “We’ve taken the fight to Al Qaeda like never before,” Mr. Obama declared Saturday in his weekly radio address.

James Estrin/The New York Times

Ground zero at daybreak on Sunday.

Ten years after the attacks of Sept. 11, 2001, a special report on the decade’s costs and consequences, measured in thousands of lives, trillions of dollars and countless challenges to the human spirit.

For the first time, too, there was tangible progress toward fulfilling the promise to rebuild — a promise made in the aftermath of the attacks but delayed by squabbling over architects, plans and finances. Buildings are rising between Church and West Streets in Lower Manhattan, and the National September 11 Memorial will open to the public on Monday. Relatives of those who died at the World Trade Center will get a first look on Sunday.

If they were to measure it, they would see that the memorial covers about half of the 16-acre World Trade Center site. They will see that the names of the dead have been inscribed on the walls of two reflecting pools that now fill the footprints of the old towers — pools that hold 550,000 gallons of water and are lined with 3,968 panels of granite, each weighing 420 pounds. A museum is to open nearby next year. For the memorial and the museum together, the plans called for some 8,151 tons of steel and 49,900 cubic yards of concrete.

This time, there will be other reminders. The U.S.S. New York, commissioned in 2009 and made with seven-and-a-half tons of steel from the twin towers, spent the weekend at anchor in the Hudson River. On Sunday morning it was to cruise to Lower Manhattan, stopping within sight of the new tower at the trade center site.

Other ceremonies and services were planned. The New York City Fire Museum will honor the 343 firefighters who died with the dedication of the bunker coat and helmet that a Fire Department chaplain, Mychal Judge, was wearing on Sept. 11 when he died. Marble Collegiate Church in Manhattan will have a “trialogue,” a three-way discussion with Shamsi Ali, the imam of the Islamic Cultural Center of New York; Rabbi Michael S. Friedman, the associate rabbi of Central Synagogue in Manhattan; and Michael B. Brown, the church’s senior minister.

At night, an interfaith ceremony on the south side of Pier 40, a park at the west end of Houston Street, will be led by the Rev. Alfonso Wyatt, the vice president of the Fund for the City of New York.

The ceremony at ground zero brought together the officials who were in office 10 years ago — Mr. Bush, Gov. George E. Pataki of New York, Gov. Donald T. DiFrancesco of New Jersey and Mayor Rudolph W. Giuliani — with their successors: Mr. Obama, Gov. Andrew M. Cuomo of New York, Gov. Chris Christie of New Jersey and Mr. Bloomberg.

As at past observances, there will be music. The cellist Yo-Yo Ma, who performed at the one-year anniversary ceremony, played the slow Sarabande movement from Bach’s Suite for Cello No. 1. James Taylor sang “You Can Close Your Eyes,” and Paul Simon sang “The Sound of Silence.”

The ceremony is to pause six times: twice to remember the planes that hit the towers, twice to remember when the towers collapsed, once for the attack on the Pentagon and once the plane that went down in a field in Pennsylvania. The first moment of silence was at 8:46 a.m., when American Airlines Flight 11 sliced into 1 World Trade Center — the north tower — 17 minutes before United Airlines Flight 175 hit the south tower.

And still what happened on that morning seems as impossible as it did in those first few minutes, when one friend called another and said something like, “Go turn on the television. A plane has crashed into the World Trade Center.”

Or when, in the seconds before the picture came on, an anchor was heard saying something like, “Wait. These are live pictures, not the tape? So that was a different plane, and it hit the other one?”

Like the day when John F. Kennedy was assassinated in 1963, or the day when the space shuttle Challenger exploded in 1986 or the day when Pearl Harbor was attacked in 1941, Sept. 11 was one of those days that divided things into “before” and “after.”

New Yorkers still talk about what a bright morning that was, after a thunder-and-lightning show in the sky the night before. They talk about how late-summer days are forever different. They talk about how the foreboding that has replaced the promise in the pink of the sunrise and so much joy in the deep blue of the midmorning sky.

And they talk about what the World Trade Center was, a city-within-the-city that dominated the skyline. Below 14th Street, it was a direction-finder as sure as the “N” on any compass. It had been bombed in 1993. The damage had been repaired, but the two buildings remained a target for Al Qaeda.

 

 

Σχολείο

9/11 10th anniversary: America remembers – live coverage

Guardian, 11.9.11

Services are being held at Ground Zero, the Flight 93 memorial and at the Pentagon, as America pays tribute to those who lost their lives. Almost 3,000 people died when al-Qaida terrorists hijacked four planes, changing the landscape of the 21st century

George W. Bush and President Barack Obama visit the 9/11 memorial

Former US President George W. Bush and President Barack Obama visit the 9/11 memorial Photograph: Mandel Ngan/AFP/Getty Images

Ed Pilkington

10.49am EST: Ed Pilkington, who is attending the memorial service inside Ground Zero, writes:

The reading of the names has been going on for more than an hour and a half now, and we’re still on the Hs. That’s a sobering reminder of the scale of what we’re remembering down here at Ground Zero.

The weather is closing in, with a cold wind and clouds hanging around the tops of the new skyscrapers that are rapidly going up at the site. That changes the tone a little, because this morning began so reminiscent of that day 10 years ago with a cloudless blue sky.

there ‘s still a large crowd here though, packed around the stage where the name reading is going on as I type. It’s not any ordinary crowd of bystanders come to watch the ceremony from a distance – this is a crowd inside the secure perimeter of Ground Zero and every one in it has lost a father, mother, daughter, son. That’s a sobering thought too.

I’m just stopping for the 10.28am minute’s silence for when the north tower collapsed.

Behind the stage, the fountains in the footprints of the Twin Towers have been turned on officially for the first time. I can hear the sound of the water falling down 30 feet to the pools below bouncing off 1 World Trade Center, the largest of the new skyscrapers that is now already 80 storeys up.

It may be 10 years, but this remains an unbearably moving ceremony. The children are the most heartbreaking. they are older now, but evidently kids still. "I love you Daddy," is the phrase repeated most often this morning, and when it comes from a 13-year-old that’s very hard to hear.

Karen McVeigh

10.29am EST: Karen McVeigh writes:

Carl Asaro was one of the first firefighters at the World Trade Centre on 9/11. When he died, he left behind 5 children, four boys and one girl.

Their mother wanted the boys to be Navy seals or marines but all four, in honour of their father, are now taking the test to become firefighters.

Matthew, 21, who was with his brother Philip Asaro at the Engine 54 memorial service today, said: "I want to keep on the legacy. This is my bigger family and it means a lot. We could have gone down there to ground zero we were invited but with all the camera crews and the politicians I didn’t want to. It would be more depressing too. I want to remember what he did not think about that day. I wish I could forget it. It happened it’s reality and you have to face reality."

Asked if he thought the firefighters should have been invited to the official ceremony at Ground Zero, he said: ‘I don’t know. Some of the guys don’t want to go down there."

Chris McGreal

10.08am EST: Chris McGreal writes:

At Shanksville, thousands of people marked moment of silence at 10.03, the time Flight 93 flew in to the ground in Pennsylvania after 40 passengers and crew lost their battle to seize control of the plane back from the hijackers.

In the minutes before, visitors from as far away as California and New York stood in silence as the name of each victim was read and a bell tolled. Some of the names were read by the daughters, cousins and other relatives of the dead.

Some said they came to Shanskville to honour people who had the courage to "fight back" and in doing so probably saved many other lives by preventing the plane from flying on to Washington DC and crashing in to the US Capitol.

Others came because 9/11 touched their lives in other ways.

Lorrain Farrell, a construction worker, drove down from northern Pennsylvania. That al-Qaeda attacks left their mark on her family when her 18 year-old son, Luke, signed up to fight in Iraq.

"It’s very humbling to be here. My son was in Iraq twice. We’ve had friends didn’t come home from Iraq. My son was a gunner on a Bradley. In May 2006 they lost six of the 20 in his platoon," she said. "This puts it in perspective, why our military’s there. You don’t have to agree with the was to agree that we couldn’t do nothing."

Farrell said she had wanted her brother to come for the ceremony because he previously worked on Air Force One, the president’s plane, and is now a policeman in Washington DC. But he was not able to make it because of the security alert in the city.

There are others in uniform. Soldiers, members of the navy and air force. Such is the esteem in which they are held that strangers walk up, shake their hands and say "thank you".

There’s also a contingent in airline uniforms. A captain with United, who knew the pilot of the plane that crashed at Shanksville and did not want to give his name, said: "My whole career, who vocation, whole identity changed. We were carefree before. Now we are more vigilant."

ceremony marking the 10th anniversary of the 9/11 attacks

His wife added: "After 9/11, whenever he flew I’d be up at night to check the internet for crashes. It changed everything."

10.00am EST: Barack Obama has left Ground Zero, and is now on his way to the Shanksville memorial in Pennsylvania, where United Airlines Flight 93 crashed to the ground after passengers tackled the hijackers.

Chris McGreal

Chris McGreal is at the memorial, and sends this post:

Hundreds of family members of those who died on Flight 93 when it crashed in to the ground in Shanksville, Pennsylvania as the passengers and crew attempted to seize control back from the hijackers have arrived at the 2,200 acre national park created as a memorial to the victims.

Among them is Gordon Felt, whose brother, Edward, was killed. He was full of praise for the vast memorial, which was officially opened on Saturday.

"I’m thrilled that the sacred ground is protected. Knowing that there is a place I can always visit my brother, knowing that it will always be there," he said.

The site is often spoken of as "hallowed ground" but the creation of the park and a $60 million memorial, which is far from complete, has been contentious.

The memorial is run by the National Park Service which also runs battlefields such as Gettysburg and Yorktown. Ken Nacke, whose brother, Louis, died in the crash said "it’s been an up and down journey to reach this point".

The first dispute was over its original crescent-shaped design chosen by a committee that included family members of the dead. Some critics saw that as Islamic symbolism and was therefore some kind of honour to the terrorists. The design was likened to putting a swastika at a US second world war graveyard.

The memorial’s organisers attribute the claims to" misinformation in the blog-o-sphere, and things are out of hand". "There was no intentional meaning of Islam in the design," they said.

Still, the name of the design was changed from the "Crescent of Embrace" to "Arc of Embrace" and made to look more like a circle. Then questions began to be asked by residents of the nearest town, Shanksville, home to fewer than 250 people, concerned at the scale of the 2,200 acre memorial. While they say they believe the dead should be properly honoured, some have questioned the wisdom of buy up such large amounts of farm land.

"The locals are surprised that I’m coming to the dedication," Ernie Stotler, 71, a retired psychologist who lives less than 1km from the memorial site, told the Washington Post. "I have four brothers and a sister who live within five miles of where we’re standing now, and they’re not coming. . . . They all think it’s overdone."

But I think this is fitting. If we are going to continue to survive as a great nation, we have to value people like." The owner of the land where the plane crashed, Tim Lambert, had argued against the destruction of the trees burned when the plane exploded. He said they should be kept as a reminder. Lambert eventually donated six acres around where the plane hit to the National Park service and sold the remaining land.

A chain link fence where people left notes, flags and flowers has served as a temporary memorial. On Saturday that was replaced by a marble wall with 40 slabs each engraved with the name of a victim, opened at a ceremony attended by former presidents George W Bush and Bill Clinton, and the vice president, Joe Biden.

The final memorial will include 40 metallic wind chimes anda visitors centre. But the memorial is still $10m short of its goal to complete the construction, something Clinton promised to put right on Saturday with a fund raising drive.

But today, visitors – some of them in their best clothes and high heels, are tramping through a muddy field to honour the victims of Flight 93.

9.55am EST: Earlier we heard the tribute from Richard Bosco’s 12-year-old daughter Abigail. The New York Times has this profile of Bosco – quite heartbreaking given Abigail’s moving tribute.

Here was Richard E Bosco’s typical morning: he would wake about 6.30 and hop in the shower. He would be joined by Abby, his two-year-old daughter, who had recently decided that showering with dad was a fun way to start her day. After shower time, she would stand on a stool beside him as he lathered up. With her toy razor blade, they shaved side by side, chatting away.

Mr Bosco taught his son, Richie, three-and-a-half, how to tackle. Then he brought him inside for a glass of strawberry milk.

Mr Bosco grew up in Suffern, New York, where he met his wife, Traci. They started dating when she was 17. "He just seemed genuine, like I could trust him right away," she recalled. "I just felt comfortable." They married in 1995, and Mrs Bosco describes him as a sweet, sweet dream of a husband: he lavished her with attention and compliments. He did not wait to be asked to do the dishes, take out the garbage or throw in a load of laundry. "We never fought," she said. "It was total teamwork."

Mr Bosco, 34, did not work at the World Trade Center. A financial specialist for Citibank, he was trying to cultivate new clients. On September 11 his first appointment of the day was at Cantor Fitzgerald.

Paul Harris

9.49am EST: Paul Harris gives this alternative view on how New York away from Ground Zero is bearing up:

In Central Park it really does feel almost just like any other day. The sun is shining warmly down, and hordes of joggers and bikers are pouring into the park for their morning exercise. There are a couple of police cars at Columbus Circle, next to the Time Warner Centre, whose truncated twin towers always remind me, a little eerily, of the old World Trade Centre.

The local Starbucks is giving away free coffee until 11am "in memory of 9/11", which seems a little bizarre (but I am not complaining). Apart from that, there is little obvious extra security or reminder of the events.

Central Park seems to be doing what it always does, which is provide a vital green space right in the heart of one of the most hectic urban environments in the world. You can walk through it and forget that you are in the centre of Manhattan. And today you can almost also forget that it is the 10th anniversary of 9/11.

"I am going to get on my bike and have a ride and then watch TV all afternoon," said Paskal Lamour, a French banker as he was about to start his usual three-hour bike ride around the park.

He planned to pay his respects to the new 9/11 memorial downtown later in the week by himself and away from the current crowds.

World Trade Center

9.42am EST: Matt Wells writes:

I’m standing in a street facing the World Trade Center site, just a few hundred metres from where families of the nearly 3,000 people who died on 9/11 are reading their names aloud.

It is the first time I have watched this ceremony, and it is incredibly powerful. The personal messages delivered by the readers as they reach the names of their own family members are particularly moving. Ten years on and the emotions are raw, memories fresh. "With a heavy heart, still," says one.

In front and behind me, thousands of New Yorkers and visitors stand quietly listening as the names are catalogued against a backdrop of a solo cello, the whistle of the breeze and the low mechanical hum that is the bass line to daily life in New York.

The rows about whether religion should play a part in this ceremony, the swirl of 9/11 conspiracy theories, the delays to the rebuilding of the World Trade Center site, even the military campaigns fought in the past 10 years, all feel very distant.

Matt sends this picture from the scene.

9.40am EST: The tributes continue. A woman in police uniform reads five names before paying a moving tribute to her father.

"And my father, firefighter Robert James Crawford, safety battalion one, who served our country with the United State air force and served our city as a New York City firefighter for 32 and a half years. He was a great husband, father, brother and friend. We love you, daddy, to infinity and back. We will never forget you, we will always love you. And as you always said, daddy, we got your back. God bless New York City, and God bless America."

Here is Crawford’s official page on the New York City fire department website.

Karen McVeigh

9.25am EST: Karen McVeigh writes:

"At the firefighters’ memorial park, across the road from the firehouse of Engine 54, Nardone addressed the families and firefighters gathered.

In an emotional speech, which was followed by the reading of the names of those who had died, he said it was a day for remembering "broken hearts and unspeakable horrors’, as he paid tribute to all 343 firefighters who died on duty 10 years ago, including 15 at Engine 54.
"We have vowed to never forget and we never will," he said.

Joe Nardone gives a speech at the memorial

He spoke of the 28 children of the firehouse who had grown up without fathers since 9/11 and of the mothers and grandparents who had raised them in grief. Lastly, he paid tribute to the "inspirational" firefighters who had, "with dignity and ceremony, carried their brothers’ remains off the ramp to the street" amid the rubble of the twin towers, and then "returned to work to carry out their duties".

9.20am EST: The tributes continue. A young girl, who looks to be around 10 years old, takes to the stage to read out names of the dead, ending with a tribute to her father – Richard Edward Bosco.

"And my father, Richard Edward Bosco, who will always hold a special place in my heart. I love and miss you daddy."

All the names of the deceased can be viewed in a dedicated section of the 9/11 memorial website.

9.13am EST: Former US president George Bush is speaking. He quotes from a letter written by Abraham Lincoln to a widow during the American civil war.

Dear madam, I have been shown in the files of our war department a statement of the general of Massachusetts that you are the mother of five sons who have died gloriously in the field of battle.

I feel how weak and fruitless must be any words of mine which should attempt to beguile you from the grief of a loss so overwhelming, but I cannot refrain from tendering to you the consolation that can be found in the thanks of a republic which they died to save.

I pray that our heavenly father may assuage the anguish of your bereavement, and leave you only the cherished memory of the loved and lost and the solemn pride that must be yours to have laid so costly a sacrifice upon the altar of freedom.

Yours very sincerely and respectfully,

Abraham Lincoln.

9.06am EST: The names of the dead are being read out in alphabetical order.

"Thank you for your courage, Todd M Beamer," says one of the readers, as she says the name of one of those involved in the fight to overpower the hijackers of Flight 93. She invokes the last words Beamer was heard to speak as passengers prepared to tackle the hijackers: "Let’s roll."

Friends and relatives gather at the 9/11 memorial in New York Friends and relatives gather at the 9/11 memorial in New York.

8.58am EST: At Ground Zero victims’ family members are taking to the front in pairs, each reading around five names each before paying a personal message to their own relatives.

Flags at half-mast in Washington on the 10th anniversary of the 9/11 terrorist attack Flags at half-mast in Washington. Photograph: Mark Wilson/Getty Images

8.56am EST: Chris McGreal writes:

People were lining up from the crack of dawn at the gates to the newly opened memorial at the site in Shanksville, Pennsylvania where Flight 93 crashed in to a field and woods.

The president isn’t expected here until midday but there is a memorial service beforehand and Americans are now pouring in in their thousands to a place that many say holds a special place in events of ten years ago.

Forty passengers and crew died on the United Airlines flight who attempted to seize control of the cockpit back from the hijackers as the plane was headed toward the US Capitol, the seat of congress.

By then, the passengers had called family and friends from seat back phones and heard about the two planes flown in to the twin towers and the third that destroyed part of the Pentagon. Huddled at the back of the plane, they realised they were facing almost certain death and voted to take on the hijackers. During the fight, the hijackers flew the plane in to the ground.

At the opening of the 2,200 acre memorial on Saturday, former president George W Bush said the passengers "launched the first counter-offensive of the war on terror". He called it "one of the most courageous acts in American history".

"One of the lessons of 9/11 is that evil is real. And so is courage," he said. "Americans are alive today because the passengers and crew of Flight 93 chose to act. What happened above this field ranks among the most courageous acts in American history. They set an example that inspires us all."

Bill Clinton and Joseph Biden, the vice president, were also at Saturday’s dedication and spoke of the passengers in similar terms.

"They saved God knows how many lives," said Clinton, who compared their willingness to die to the actions of Texans at the Alamo. "There has always been a special place in the common memory for a people who deliberately, knowingly, certainly laid down their lives for other people to live."

The service is being held next to the field where the plane hit the ground. The vast crater the aircraft carved as hit the ground and disintegrated in a fireball is now marked by a 17 tonne boulder in the middle of a field sowed with wildflowers on the edge of a forest.

8.48am EST: President Barack Obama draws the silence to a close with a reading, then Bloomberg is back with proceedings.

The mayor uses a quote from Shakespeare’s Macbeth – "Let us not measure our sorrow by their worth, for then it will have no end."

The families of the 2,983 victims are now reading the names of the deceased aloud.

8.46am EST: The bagpipes fade as New York’s mayor, Michael Bloomberg, takes the stage to call for a moment’s silence. It was at 8.46am that the first plane hit the World Trade Centre.

8.43am EST: Matt Wells writes from Ground Zero:

As the hour of the anniversary approaches, people have been filing through Lower Manhattan to get to the site of the World Trade Center.

Visitors wait in line at police checkpoints to have their bags searched, 9/11 families move through their own dedicated lines. Crowds push forward; silence falls as the choir begins to sing the Star Spangled Banner.

8.38am EST: The ceremony at Ground Zero is beginning – you can watch it live here. It begins with drumming, before a period of silence as a US flag is unfurled.

In the crowd some people have created banners bearing the pictures of those who died.

Story thumbnail

Κατηγορίες:πολιτική Ετικέτες:
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: