Αρχική > βιβλία > Σχολικών βιβλίων αφηγήσεις: Αλφαβητάριο 1971 β

Σχολικών βιβλίων αφηγήσεις: Αλφαβητάριο 1971 β

Αλφαβητάριο Α΄ Δημοτικού 1971

Των Ι. Γιαννέλη, Γ. Σακκά.

clip_image001Επιμέλεια: Νίκου Τσούλια

“Το Αναγνωστικό των Αναγνωστικών”

Το μακροβιότερο βιβλίο του Δημοτικού. Αγαπήθηκε ίσως όσο κανένα βιβλίο του σχολείου. Δύο δεκαετίες λαμπρύνονται από την παρουσία ενός όμορφου, απλού και αισθητικά άψογου βιβλίου. 

Η ζωντανή γλώσσα που μιλάνε τα παιδιά στο σπίτι τους, στη γειτονιά τους, στα παιχνίδια τους είναι παρούσα, μπαίνει μέσα στο σχολείο. 

Οι ήρωες του βιβλίου απλοί, φιλικοί. Κρυφοκουβεντιάζαμε μαζί τους και καμιά φορά, αν “κομπιάζαμε”, κοιτούσαμε την εικόνα να μας βοηθήσει, να θυμηθούμε απέξω τη λέξη. “Τι πειράζει;”, λέγαμε από μέσα μας…

clip_image002Ξύπνα, ξύπνησε, παιδί.
Κικιρίκου, οἱ πετεινοί.
Φύγε, νύκτα σκοτεινή,
τὸ πουλάκι κελαδεῖ.
Ξύπνα, ἐφάνηκε ἡ αὐγή.
Πάει πιὰ ἡ νύκτα αὐτὴ.
Ἦρθε ἡ χαρὰ στὴ γῆ.

 

clip_image002[4]Ὅλα εἶναι χιονισμένα,
Εἶναι σκεπασμένα μὲ χιόνι.
Εἶναι λευκά, κατάλευκα.
Τὰ παιδιὰ χαίρονται.
῾Ετοιμάζονται νὰ παίξουν.
Νὰ παίξουν μὲ τὸ χιόνι.

Η νεραντζούλα

clip_image002Νά καὶ τὸ περιβόλι.
Εἶναι τοῦ κύρ-Λάμπρου.
Ἡ Ἄννα μπαίνει μέσα.
Βλέπει τὶς λεμονιές.

Βλέπει τὶς νεραντζιές.
Ἡ Ἄννα τραγουδεῖ:
«Νεραντζούλα φουντωμένη,
μὲ νεράντζια φορτωμένη».

 

Ὁ ἔλεγχος

clip_image002[6]Ἡ Ἄννα κοιτάζει.
Κοιτάζει τὸν ἔλεγχο.
Βλέπει τὸν βαθμό της
καὶ λέγει:

– Ἐπῆρα «ἄριστα».
Θὰ χαρῆ ἡ γιαγιά.
Θὰ χαροῦν οἱ γονεῖς.
Θὰ χαροῦν ὅλοι,
ὅταν ἰδοῦν τὸν ἔλεγχο.

 

Ἄλφα-Βῆτα

clip_image002[8]

Ἄλφα, βῆτα, γάμα, δέλτα.
Ὅλα τὰ βιβλία φέρτα
καὶ μολύβι καὶ χαρτὶ,
γιὰ νὰ γράφω κάθε τὶ.
Γιὰ νὰ γράφω γραμματάκια,
τοῦ Θεοῦ τὰ πραγματάκια.

 

Πρωινὴ προσευχὴ

clip_image002[11]Κάθε πρωὶ ἡ Ἄννα προσεύχεται.
Σταυρώνει τὰ χέρια καὶ λέγει:
«Μόλις πρωὶ ξυπνήσω,
᾽Εσένα θὰ ὑμνήσω,
Θεέ μου καὶ πατέρα,
καὶ Σὲ παρακαλῶ,
πάλι νὰ μὲ φωτίσης
καὶ νὰ μὲ βοηθήσης
καὶ τούτη τὴν ἡμέρα,
νὰ εἶμαι παιδὶ καλό».

 

Ἦλθε ἡ Ἄνοιξι

Ἦλθε ἡ Ἄνοιξι!
Ὅλα εἶναι χαρούμενα τώρα.
clip_image002[13]Ὁ οὐρανὸς εἶναι γαλανός.
Δὲν ἔχει πιὰ σύννεφα.
Τὰ χιόνια ἔχουν λυώσει.
Οἱ βοσκοὶ ἔφυγαν.
Ἔφυγαν μὲ τ’ ἀρνιά των
κι ἐπῆγαν στὰ ψηλὰ βουνά.
Τὰ δένδρα ἔβγαλαν ἄνθη,
ἔβγαλαν πράσινα φύλλα.

Τὰ παιδιὰ ἔχουν χαρὰ τώρα.
Ἔφυγε πιὰ ὁ Χειμῶνας.
Πάει ἡ παγωνιὰ καὶ τὸ κρύο.
Ἡ Ἄννα χαρούμενη τραγουδεῖ:
«῏Ηλθε ἡ Ἄνοιξις, παιδιὰ,
καὶ μᾶς ἔφερε κλαδιά,
πεταλοῦδες καὶ πουλάκια
καὶ ὡραῖα λουλουδάκια».

 

Στὴ σημαία

clip_image002[15]Τῆς Πατρίδος μου ἡ σημαία
ἔχει χρῶμα γαλανὸ
καὶ στὴ μέση χαραγμένο
ἕναν κάτασπρο σταυρό.
Κυματίζει μὲ καμάρι
δὲ φοβᾶται τὸν ἐχθρό.
Σὰν τὴ θάλασσα εἶν’ γαλάζια
καὶ λευκὴ σὰν τὸν ἀφρό.

Τὰ καταστήματα

clip_image002[17]

clip_image002[19]

clip_image002[21]

Ἡ ἐκκλησία

clip_image002[23]Νά καὶ ἡ ἐκκλησία,
ποὺ λέγεται «Ἅγιος ᾽Ιωάννης».
῞Εχει μεγάλη καμπάνα,
ποὺ ἀκούεται παντοῦ.
Τὰ παιδιὰ κάνουν τὸ σταυρό των,
ὅταν περνοῦν ἀπὸ τὴν ἐκκλησία.
Κοιτάζουν μήπως ἰδοῦν τὸν παπᾶ,
γιὰ νὰ τοῦ φιλήσουν τὸ χέρι.
῞Ολα τὰ παιδιὰ τοῦ σχολείου
γνωρίζουν τὸν παπα – Ἠλία.
Καὶ ὁ παπα – Ἠλίας γνωρίζει
ὅλα τὰ παιδιὰ τοῦ σχολείου.
Τὰ παιδιά, ὅταν τὸν βλέπουν,
τρέχουν ἀμέσως κοντά του.
καὶ τοῦ φιλοῦν τὸ χέρι.
Ὁ παπα – Ἠλίας χαμογελᾶ.
Ὕστερα τὰ εὐλογεῖ.
Τοὺς δίνει τὴν εὐχή του καὶ λέγει:
-Ἔχετε τὴν εὐχὴ τοῦ Χριστοῦ.
Ἔχετε τὴν εὐχή μου…

Πασχαλιὰ

clip_image002[25]Ἦλθε πάλι ἡ Πασχαλιὰ
μὲ ἀγάπη, μὲ φιλιά,
μὲ αὐγὸ καὶ μὲ ἀρνί.
Χαίρετε, Χριστιανοί.
Τί φορέματα καλά,
τί γλυκίσματα πολλά,
τί τραγούδι καὶ φωνή.
Χαίρετε Χριστιανοί.

Πρωτομαγιὰ

clip_image002[27]Ἦλθε ἡ Πρωτομαγιά, παιδιά,
στοὺς κάμπους σκορπισθῆτε,
μέσ’ τὴ δροσούλα καὶ εὐωδιὰ
πετάξετε, χαρῆτε.
Λουλούδια φέρτε δροσερά,
κάνετε ὄμορφο στεφάνι
καὶ τραγουδῆστε μὲ χαρά:
«Ὁ Μάης, νά τος, φθάνει!»

 

Στὴν ἀκροθαλασσιὰ

clip_image002[29]Ἔφθασαν στὴν ἀκροθαλασσιά.
Ἐκατέβηκαν ἀπὸ τὸ αὐτοκίνητο
καὶ ἐκοίταζαν γύρω.
Ἡ θάλασσα ἦταν τόσο ἥσυχη,
ποὺ ἔμοιαζε σὰν λάδι.
Βαρκοῦλες ἔπλεαν μακριὰ
καὶ οἱ ψαράδες ἐτραγουδοῦσαν.
Τὰ παιδιὰ ἄρχισαν τὸ παιγνίδι.

Τὰ δῶρα τοῦ ἥλιου

clip_image002[31]– Ἥλιε, ἀπὸ ποῦ ἔρχεσαι;
– Ἀπὸ τὴν Ἀνατολή.
– Τί καλὰ μᾶς ἔφερες;
– Φέρνω μῆλα στὶς μηλιές,
ρόδα στὶς τριανταφυλλιές,
φέρνω ἀηδόνια, χελιδόνια
καὶ τὰ κρύα λυώνω χιόνια.
– Καὶ σὲ μὲ τί ἔφερες;
– Δυὸ δροσᾶτα μαγουλάκια
καὶ δυὸ κόκκινα χειλάκια.

Οἱ ἐξετάσεις

clip_image002[33]Ἐπέρασε ἕνας χρόνος.
Τὴν Κυριακὴ εἶναι οἱ ἐξετάσεις.
Ὅλα τὰ παιδιὰ ἑτοιμάζονται.
Ἄλλα θὰ εἰποῦν ποιήματα,
καὶ ἄλλα θὰ τραγουδήσουν.
Πολλὰ παιδιὰ ἑτοιμάζουν ἔργα.
Θὰ τὰ βάλουν στὴν ἔκθεσί των.
Ὁ Μίμης ἑτοίμασε ἕνα καράβι.
Ἡ Ἄννα ἐζωγράφησε κάτι.
Ἐζωγράφησε τὸ κτῆμα τοῦ θείου.
Ὅταν ἦλθε ἡ Κυριακή,
ἔγινε ἡ μεγάλη ἑορτὴ
καὶ ὅλοι ἦσαν χαρούμενοι.
Τὰ παιδιὰ θὰ προβιβάζονταν,
θὰ ἐπήγαιναν στὴν παραπάνω τάξι
καὶ γι’ αὐτὸ τὰ ἐκαμάρωναν ὅλοι.

 

clip_image002[35]

Συνεχίζεται…

Κατηγορίες:βιβλία Ετικέτες: ,
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: