Αρχική > εκπαίδευση > Έρευνα και Νέο Λύκειο

Έρευνα και Νέο Λύκειο

 

Του Νίκου Τσούλια

ΤΟ ΑΡΘΡΟ, 17.4.11

«Χρειάζεται αναθροφή, χρειάζεται πολιτισμός,

για ν’ αποχτήση όραση και το μυαλό».

Γ. Ψυχάρης, Το Ταξίδι μου

clip_image001

Εθισμένες κοινωνικές δομές να αποκρούουν ό,τι τις εισάγουν στα μηνύματα των καιρών, θεσμοί που οχυρώνονται στο υπάρχον για να μπορούν να διαμορφώνουν με παραδοσιακό τρόπο τις λειτουργίες τους, νοοτροπίες φοβικών συνδρόμων που επιζητούν την έκφρασή τους σε νοοτροπίες οιονεί «λουδιτών» ή χωρών αυτό-ολοκλήρωσης τύπου Β. Κορέας. Εικόνα ανορθολογισμού που δεν μπορεί να απαγκιστρωθεί από στερεότυπα που έχουν εκπνεύσει, πολιτικά «οράματα» μαοϊκής απόχρωσης αγκαλιά με παλαιοδεξιά γκροτέσκο σκηνικά της δεκαετίας του ’60 που δεν μπορούν να ερμηνεύσουν την πραγματικότητα πολλώ μάλλον να την επηρεάσουν και να την μετασχηματίσουν.

Πώς να προσεγγιστεί το Νέο Λύκειο; Ας δούμε μόνο ένα, κατ’ αρχήν, χαρακτηριστικό του, την καλλιέργεια κουλτούρας έρευνας και τη διδασκαλία της σχετικής μεθοδολογίας στους μαθητές. Μπορεί το εκπαιδευτικό μας σύστημα να λειτουργεί αυτιστικά έξω από το διεθνές εκπαιδευτικό συγκείμενο; Αν αναλογιστούμε το πώς και που θα ζήσουν οι νέοι μας ως πολίτες τις επόμενες δεκαετίες, η απάντηση είναι προφανής. Και δεν είναι μόνο οι επιταγές του Ο.Ο.Σ.Α ή της κακών «Συνθηκών» του Μάαστριχτ ή των Βρυξελών ή της Λισαβόνας που μπορούν να ερμηνεύουν τις πολιτικές μας επιλογές.

Η αναθεώρηση της έννοιας της γενικής παιδείας και η ανάπτυξη της ερευνητικής μεθόδου είναι βασικές επιλογές για την U.N.E.S.C.O., την Διεθνή Οργάνωση των Εκπαιδευτικών (E.I., Education International), την αντίστοιχη Ευρωπαϊκή (E.T.U.C.E.), αναδεικνύονται καθολικά στα επιστημονικά εκπαιδευτικά, διεθνή και μη, προκύπτουν από τη συγκυρία των εποχών όπου οι πληροφορίες κατατείνουν να αποικίσουν τη γνώση, χωρίς ο νέος να έχει τις μορφωτικές δυνατότητες να αξιολογεί την έγκυρη γνώση, να σκέπτεται κριτικά, να αποκτά ευρύτερες δεξιότητες…

Και από που προκύπτουν οι κύριες αντιρρήσεις; Γιατί θα αναπτυχθούν, ισχυρίζονται οι αμύντορες του ανορθολογισμού, νέου τύπου (και περισσότερα) φροντιστήρια ακόμα και εταιρείες που θα δίνουν έτοιμες τις εργασίες στους μαθητές. Μήπως έχουν ενημερωθεί οι εν λόγω επαΐοντες ότι ήδη υπάρχει μάθημα έρευνας και τεχνολογίας στην Α΄ Λυκείου 2 ωρών, στο οποίο βαθμολογείται η ερευνητική εργασία των μαθητών / τριών με το 50% της συνολικής ετήσιας βαθμολογίας του μαθήματος; Και επειδή διδάσκω το συγκεκριμένο μάθημα αξιοποιώντας γνώσεις από την διδακτορική μου διατριβή, μπορώ βάσιμα να ισχυριστώ ότι τα αποτελέσματα των εργασιών των μισών μαθητών ήδη προδιαγράφονται άριστα σε σημείο αξιοθαύμαστο.

Αλλά τι θέλουμε; Να έχουμε τους μαθητές καθηλωμένους επί 12 χρόνια στα θρανία, δέκτες έτοιμων γνώσεων και να τους βομβαρδίζουμε εμείς οι εκπαιδευτικοί στομώνοντας την αυτενέργειά τους και την πρωτοβουλία τους; Αλλά, πέραν τούτων, είναι δυνατόν με το πρόσχημα των φροντιστηρίων να μην μπορούν να εισαχθούν καινοτομίες στην εκπαίδευση επειδή η φροντιστηριακή φρενίτιδα θα αγκαλιάσει και αυτές;

Η φροντιστηριακή νοοτροπία στη χώρα μας προκύπτει από μια εκδοχή υπο-κουλτούρας, της συνεχούς βοήθειας σε κάθε στάδιο μάθησης, σε κάθε διαδικασία εξετάσεων και αξιολόγησης, δεν ευθύνονται οι μαθητές, άλλοι τους ωθούν εκεί. Υποψήφιοι για κάθε είδους διαγωνισμό, καθηγητές, δικαστικοί, υποψήφιοι σε δημόσιες υπηρεσίες, φοιτητές καθ’ όλη τη διάρκεια των σπουδών τους προσφεύγουν σε φροντιστήρια, ακυρώνοντας τη δύναμη και τη γοητεία του προσωπικού διαβάσματος. Στις μεταπτυχιακές σπουδές και στην εκπόνηση των διδακτορικών διατριβών έχουν αναπτυχθεί εταιρείες που σου δίνουν σχεδόν έτοιμη την εργασία αντί αδρής αμοιβής.

Ευθύνεται η έννοια και η ανάγκη της «διατριβής» ή των μεταπτυχιακών για αυτή την εκδηλούμενη συναλλαγή και την παρακμιακή εικόνα και πρέπει να καταργήσουμε τα διδακτορικά εξ αυτού του γεγονότος; Ή μήπως ευθύνεται η πλημμελής εποπτεία και καθοδήγηση εκ μέρους των καθηγητών και μια εκφυλιστική αντίληψη εκείνων των φοιτητών που δεν κατανοούν ότι ο επίπλαστος τίτλος δεν σημαίνει τίποτα στην αγορά εργασίας;

Θα εθίσουμε λοιπόν τους μαθητές στο να ερευνούν ή όχι; Θα τους μάθουμε να κάνουν έρευνα, να γεύονται την παραγωγή της νέας γνώσης και να θέσουν τα θεμέλια για μια δημιουργική ακαδημαϊκή εξέλιξη; Αυτά είναι τα πραγματικά διλήμματα. Θα επανέλθουμε…

Κατηγορίες:εκπαίδευση Ετικέτες: , ,
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: