Αρχική > πολιτισμός > Οι δικοί μας πρόσφυγες

Οι δικοί μας πρόσφυγες

ΑΙΜΑ ΑΘΩΩΝ

ανανεώθηκε: 21.6.12, 7.00 π.μ.

Φύσηξεν η νύχτα, σβήσανε τα σπίτια
κι είναι αργά στην ψυχή μου
Δεν ακούει κανένας, όπου κι αν χτυπήσω
η μνήμη με σκοτώνει 

(ΕΛΥΤΗΣ)

του Νίκου Τσούλια

Όλοι οι πρόσφυγες όπου γης και όπου χρόνου έχουν την ίδια πατρίδα: τη μνήμη τους

Είναι πρόσφυγες της ιστορίας. Είναι καθορισμένο το μέλλον τους, δεν τους ανήκει. Έχουν μόνο παρελθόν. Εκεί είναι η σκέψη τους και η ψυχή τους, εκεί τα όνειρά τους και οι θύμησές τους. Οι εστίες τους είναι η “απωτάτη Θούλη” τους. Όλες οι φαντασιώσεις τους, άπας ο κόσμος των πόθων τους είναι εκεί. Τα σπίτια τους δεν είναι κατασκευές, δεν είναι υλικά αγαθά. Είναι εξαϋλωμένη φαντασιακή πραγματικότητα, είναι αστείρευτη πηγή όλων των συναισθημάτων τους.

Ξεριζώνονται από του πολέμου τη βαρβαρότητα. Ο θάνατος αμάχων, γυναικών και παιδιών και η ολοκληρωτική καταστροφή των περιουσιών συνθέτουν την εικόνα βαρβαρότητας του πολέμου και του ξεριζώματος. Ο πόνος και ο οδυρμός απλωμένοι παντού. Οι τελευταίες εικόνες που βλέπουν από την αγαπημένη πατρίδα τους είναι η φωτιά, η λεηλασία, οι αρπαγές.  Τι να πρωτοπάρουν μαζί τους; Τάφοι και εστίες δεν μεταναστεύουν, οι θύμησες το ίδιο. Και αυτοί στη φυγή, στο ξερίζωμα. Μπορούν να βρουν καινούργια πατρίδα ή μήπως θα είναι η  “μητριά” του παραμυθιού που διαρκώς θα τους φθονεί και θα τους απορρίπτει; Θα γυρίσουν ποτέ σε ό,τι τους πονάει και τους στοιχειώνει; Πώς αισθάνονται και πώς βιώνουν τη ζωή τους χωρίς το φώλιασμα της σκέψης στην έννοια της πατρίδας; Ανεστιότητα: το διαρκές αντάριασμα της ψυχής…

Όλοι οι πρόσφυγες του χώρου και του χρόνου, της γεωγραφίας και της ιστορίας έχουν την ίδια πατρίδα: τη μνήμη τους. Γιατί η πραγματική πατρίδα του ανθρώπου είναι η παιδική ηλικία. Τότε αποκτάμε τους ουσιαστικούς κώδικες για να κατανοήσουμε τον κόσμο και να δημιουργήσουμε τον δικό μας. Η μνήμη είναι οδυνηρή, οι πληγές ανοιχτές, αλλά η σκέψη διαρκώς εκεί, σε εκείνους τους τόπους και καιρούς. 

Ας δούμε τους δικούς μας πρόσφυγες της ιστορίας για να κατανοήσουμε καλύτερα όχι μόνο το σημερινό πρόβλημα των προσφύγων της γεωγραφίας, αλλά για να ερευνήσουμε τους βαθύτερους νόμους που κινούν την πολιτική, για να δημιουργήσουμε ένα καλύτερο μέλλον. Όποιος λαός αγνοεί τη συμπυκνωμένη αποτίμηση της ιστορίας του δείχνει ότι δεν μπορεί να σχεδιάσει τις μεγάλες συλλογικές αφηγήσεις του. Η ιστορία δεν είναι μόνο μάθημα του σχολείου. Η ιστορία είναι πάντα παρούσα στη ζωή μιας χώρας και ενός λαού.

Ας σκεφτούμε τους τόπους των προσφύγων μας: Μικρά Ασία, Πόντος, Ανατολική Θράκη, Κωνσταντινούπολη, Βόρεια Κύπρος. Τις πρώτες τις ονομάζουμε πλέον χαμένες πατρίδες. Αλλά για τους πρόσφυγες, για τους κατοίκους που με την εκπληκτική άνθηση των πατρίδων τους έδωσαν στο ελληνισμό ανεκτίμητες ιστορικές περιόδους, η πατρίδα είναι πάντα πατρίδα, είναι ζωντανή εικόνα που τη φυλάνε διαρκώς μέσα στο λογισμό τους και τη μεταφέρουν από γενιά σε γενιά. Θαυμάστε, για παράδειγμα, τη ζωντανή συνέχεια των Πόντιων, που βρίσκει έκφραση σε κάθε γωνιά που ζουν.      

Ας μη βιαστούμε να φύγουμε από το φωτογραφικό αφιέρωμά μας, ας στοχαστούμε στο περιεχόμενο των εικόνων, ας αγγίξουμε έστω κατ’ ολίγο τον πόνο που έχει απλωθεί στα πρόσωπα των προσφύγων. Η ουσία του ανθρώπου έγκειται στη δυνατότητά μας να συμμεριζόμαστε τα συναισθήματα και την αγωνία του άλλου ανθρώπου.  

Σχολείο

Η μετανάστευση και η προσφυγιά μέσα από φωτογραφίες, εικαστικά έργα και τραγούδια


Ως πότε πια η τύχη μου θα μ’ έχει δικασμένο
να σέρνομαι στην ξενιτιά σαν φύλλο μαραμένο.
 
(παραδοσιακός αμανές)

 

Ανατολική Θράκη, Γανόχωρα, πρόσφυγες εγκαταλείπουν την πατρίδα τους. Φωτογράφος: Γεώργιος Λυκίδης, Θράκη, 1922 [πηγή: Ε.Λ.Ι.Α.]

Η ζωή των προσφύγων σε σκηνές 1922 [πηγή: Ε.Λ.Ι.Α.]

Ρακένδυτη πρόσφυγας με δύο παιδιά. Φωτογράφος: Nelly’s (Σεραϊδάρη Έλλη, Νέλλυ), 1922 [πηγή: Ε.Λ.Ι.Α.]

Στρατόπεδο προσφύγων. Κύπρος 1975. Φωτογράφος: Νίκη Τυπάλδου, [πηγή: Ε.Λ.Ι.Α.]

Βλάσης Κανιάρης, Εγκατάσταση από την περιοδεύουσα έκθεση στη Δυτική Γερμανία «Gastarbeiter-fremdarbeiter»

Παύλου Βαζάκα, Μετανάστες, 1999 [πηγή: Ιδιωτική συλλογή Παναγιώτη Καγγελάρη]

Διαβάστε…

το αφιέρωμα του περιοδικού Επτά Ημέρες της εφημερίδας Η Καθημερινή για τους Έλληνες μετανάστες στη Γερμανία και τη μαρτυρία ενός Έλληνα μετανάστη στην Αμερική: «Tον άνθρωπο τον είχανε χειρότερο από ζώο»

Παρακολουθείστε συνεντεύξεις και μαρτυρίες από Έλληνες μετανάστες στην Αμερική και τη Γερμανία…

Ο δημοσιογράφος Χρήστος Οικονόμου παίρνει συνεντεύξεις από Έλληνες που ζουν και εργάζονται στην Αστόρια της Νέας Υόρκης.

Η σειρά «Έλληνες της Διασποράς, Βόρεια Αμερική» παρουσιάζει ανθρώπινες ιστορίες των Ελλήνων ομογενών που ζουν και διαπρέπουν στην Αμερική. Στο συγκεκριμένο επεισόδιο της σειράς παρουσιάζονται τα θέματα θρησκεία, εκκλησία, γλώσσα και σχολεία, τα μέσα με τα οποία προσπαθούν να διατηρήσουν την πνευματική και πολιτιστική επαφή των νέων γενεών με την Ελλάδα.

Στην εκπομπή «Το δαιμόνιο της φυλής» παρουσιάζονται οι ιστορίες Ελλήνων μεταναστών – εργάτες και φοιτητές – που ζουν στη Γερμανία. Μιλούν για τη ζωή τους στην ξενιτιά και την αγάπη τους για την Ελλάδα.

Αναζητείστε…

τα ονόματα Ελλήνων συγγενών σας που μετανάστευσαν στην Αμερική από την ιστοσελίδα του Ellis Island στην Αμερική. Δείτε τους χώρους στο Ellis Island όπου κρατούνταν οι άνθρωποι που ήθελαν να μεταναστεύσουν στην Αμερική πριν πάρουν άδεια παραμονής στη χώρα.

Ακούστε…

παραδοσιακά και λαϊκά τραγούδια για τη ξενιτιά.

http://digitalschool.minedu.gov.gr/modules/ebook/show.php/DSGL105/229/1690,5409/extras/activities/indexH_2_metaselida/indexh_2_metaselida.html

Σχολείο

Ιστορίες ξεριζωμού και προσφυγιάς στο Μουσείο Μπενάκη

28 Μάρ 2012

Αν ο διωγμός και η ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας την περίοδο 1922-1924 είναι η μεγάλη αφήγηση, οι εξομολογήσεις δεκάδων προσφύγων πρώτης, δεύτερης και τρίτης γενιάς (ανάμεσά τους και η Θυμία – Σάνο Χάλο, 100 ετών σήμερα) που περιλαμβάνονται στο ντοκιμαντέρ «Διωγμός και Ανταλλαγή Πληθυσμών» που σκηνοθέτησε η Μαρία Ηλιού (και με ιστορικό σύμβουλο τον Αλέξανδρο Κιτροέφ) είναι μικρές ιστορίες που φωτίζουν τη συλλογική μνήμη – χωρίς υπερβολές. Μάλιστα, δύο από τους ομιλητές, η Καλλιόπη Γεωργιάδου, κόρη ελληνορθόδοξων προσφύγων από την Καππαδοκία, διηγείται την ιστορία της στα τουρκικά και ο Husnu Karaman, γιος μουσουλμάνων προσφύγων από την Κρήτη, διηγείται την ιστορία της οικογένειάς του στην κρητική διάλεκτο. Ομως, το ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε χτες το βράδυ για πρώτη φορά είναι το ένα μόνο σκέλος.

Μια έκθεση με άξονα την ανταλλαγή των πληθυσμών και από τις δύο πλευρές του Αιγαίου «ξεκλειδώνει» χιλιάδες ιστορίες ξεριζωμού και προσφυγιάς στα Βαλκάνια και στην ευρύτερη Ανατολική Μεσόγειο το πρώτο μισό του 20ού αιώνα.
Ο διωγμός και η ανταλλαγή των πληθυσμών (Τουρκία – Ελλάδα 1922-1924) μπαίνουν στο επίκεντρο χάρη και σε 90 σπάνιες φωτογραφίες, στο Μουσείο Μπενάκη, και τεκμηριώνονται από σπάνιο υλικό που σταχυολογήθηκε από αρχεία της Αμερικής και της Ευρώπης.

Θέλετε ένα παράδειγμα; Το φιλμάκι που βρέθηκε στο Λος Αντζελες και ανήκε στο αρχείο του Ρόμπερτ Νταβίδιαν – το είχε τραβήξει ο παππούς του – αιχμαλώτισε εικόνες από τη Σμύρνη μετά την Καταστροφή του 1922 και από την Αθήνα μετά την άφιξη των προσφύγων. Σε ένα από τα κορυφαία εργαστήρια του κόσμου, το αρχείο (με τη φροντίδα της επιμελήτριας της έκθεσης Μαρίας Ηλιού) διασώθηκε και παραδίδεται στο κοινό.

Επίσης για πρώτη φορά παρουσιάζονται μερικές από τις χαμένες φωτογραφίες προσφύγων του σπουδαίου αμερικανού φωτογράφου Λιούις Χάιν, καθώς και φιλμικό υλικό της χαμένης ταινίας της Young Men’s Christian Association (YMCA – η ΧAΝ) στη Μικρά Ασία από το αρχείο τού Ρόμπερτ Νταβίδιαν.

http://www.dreampontos.com/forum/index.php?topic=2125.msg3059#msg3059

Σχολείο

 

http://www.facebook.com/photo.php?fbid=248882549485&set=a.248880764485.136732.245510879485&type=3&theater

Σχολείο

Η ΜΗΤΡΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΣΤΗΡΙΖΕΙ

 

ΜΕ ΜΙΑ ΜΠΟΥΚΙΑ ΨΩΜΙ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ

 

Ο ΠΟΝΟΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟ - ΠΡΙΑΜΟΥ

http://users.sch.gr/mikrasia/

Σχολείο

ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

 

ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΓΟΡΑ

http://istorikesphotografies.blogspot.gr/2010/09/blog-post_08.html

Σχολείο


Πρόσφυγες από τη Σαμψούντα στο σιδηροδρομικό σταθμό της Πάτρας

Σχολείο

Πρόκειται για μια πολύ καλή ιστοσελίδα με εντυπωσιακά ευρήματα. Ευχαριστώ τον κ. Δ. Μαυρίδη για τη δυνατότητα που μου έδωσε να χρησιμοποιήσω την πολύτιμη εργασία του. Τον συγχαίρω. Η προσπάθειά του είναι αξιέπαινη!

Αναρτήθηκε από Δημήτρης A. Μαυρίδης.

http://www.easternthrace1922.blogspot.gr/2010/08/blog-post_1385.html

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Η εγκατάλειψη της Ανατολικής Θράκης το 1922.

Με βάση το βιβλίο του Δ.Α. Μαυρίδη "Από την Ιστορία της Θράκης 1875-1925" εξιστορείται και παρουσιάζεται η δραματική εγκατάλειψη της Ανατολικής Θράκης τον Οκτώβριο του 1922, αμέσως μετά την Μικρασιατική Καταστροφή. Οι φωτογραφίες και τα κείμενα αποτελούν αποκλειστικότητα του Δ.Α.Μαυρίδη.
Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2011

Αποχώρηση με τραίνα

Συνοστισμός σε κάποιο κόμβο κοντά στις Σαράντα Εκκλησιές.

 

Φόρτωμα γυναικών σε βαγόνια

 

Πρόχειρη εγκατάσταση προσφύγων στη Δυτική όχθη του Έβρου.

 

Φόρτωση οικοδομικού υλικού στο σταθμό των Σαράντα Εκκλησιών.

 

Συνωστισμός κάρων και προσφύγων στο σταθμό των Σαράντα Εκκλησιών. Λήψη από αεροπλάνο.

 

Σαράντα Εκκλησιές. Λήψη από αεροπλάνο.

 

Συγκεντρώσεις προσφύγων και μεταφορικών μέσων στο σταθμό των Σαράντα Εκκλησιών. Λήψη από αεροπλάνο.

 

 

Μεταφορτώσεις και φορτώσεις στο σταθμό των Σαράντα Εκκλησιών.

Ἀνταπόκριση τοῦ G. Ercole ἀπό τό τεῦχος τῆς 4ης Νοεμβρίου 1922 τοῦ ἑβδομαδιαίου περιοδικοῦ "L’ Illustration", Παρίσι.

Χά­ρη στήν εὐ­γέ­νεια τοῦ στρα­τη­γοῦ Σαρ­πύ, δι­οι­κη­τῆ τῶν γαλ­λι­κῶν δυ­νά­με­ων κα­το­χῆς στήν Κων­σταν­τι­νού­πο­λη, μπό­ρε­σα νά ἐπι­βι­βα­στῶ σέ ἀνα­γνω­ρι­στι­κό ἀε­ρο­πλά­νο πού κατόπτευε τήν ἔξο­δο τοῦ ἑλ­λη­νι­κοῦ πλη­θυ­σμοῦ τῆς Θρά­κης.

Πρῶ­τος προ­ο­ρι­σμός ἦταν τό λι­μά­νι τῆς Ραι­δε­στοῦ. Πα­ρά­σα­με πά­νω ἀπό τόν κόλ­πο τοῦ Με­γά­λου Τσε­κμετ­ζέ καί τή Ση­λύ­βρι­α, μι­κρό λι­μά­νι ψα­ρά­δων, σή­με­ρα γε­μᾶ­το ἀπό πρό­σφυ­γες πού πε­ρι­μέ­νουν βο­ήθεια. Πο­λυ­ά­ρι­θμες στῆ­λες κα­πνοῦ πού ὑψώ­νον­ται πρός τόν οὐ­ρα­νό μαρ­τυ­ροῦν τά ση­μεῖα τῶν κα­τα­σκη­νώ­σε­ων. Φαί­νον­ται ἀκό­μη μι­κρά ἀκτο­πλοϊκά σκά­φη, στά ὁποῖα φαί­νε­ται πώς ἐπι­βι­βά­ζον­ται αὐ­τοί οἱ δυ­στυ­χισ­μέ­νοι ἄν­θρω­ποι.

Ὅμως σέ λί­γο, στό βά­θος ἑνός μι­κροῦ ὄρ­μου ἐμ­φα­νί­ζε­ται τό λι­μά­νι τῆς Ραι­δε­στοῦ. Μα­ζί μέ τήν Ἀδρι­α­νού­πο­λη ἀπο­τε­λοῦν τά δύο ση­μαν­τι­κό­τε­ρα κέν­τρα τῆς ἐκ­κέ­νω­σης. Ἡ Ραι­δε­στός βρί­σκε­ται κά­τω ἀπό τόν ἔλεγ­χο τῶν Βρετα­νῶν, πού προ­σπα­θοῦν νά βά­λουν κά­ποια τά­ξη στή σύγ­χυ­ση τῶν το­πι­κῶν ἀρ­χῶν. Στό κέν­τρο τῆς πό­λης ὑψώ­νε­ται σάν φά­ρος ἕνας λευ­κός μι­να­ρές. Ἡ ἀπο­βά­θρα τῆς ἐπι­βί­βα­σης πλημ­μυ­ρί­ζει ἀπό κό­σμο, ὅμως οἱ δρό­μοι τῆς πό­λης φαί­νον­ται σχε­δόν ἔρη­μοι καί μοῦ θυ­μί­ζουν εἰ­κό­νες ἀπό τή Σμύρ­νη. Τά ρυ­μουλ­κά πη­γαι­νο­ἔρ­χον­ται ἀδι­ά­κο­πα με­τα­ξύ τῆς στε­ρι­ᾶς καί τῶν με­γά­λων πλοί­ων πού ἐπι­βι­βά­ζουν τούς πρό­σφυ­γες γιά τήν Μα­κε­δο­νία. Μοῦ εἶ­παν ὅτι ὑπάρ­χουν σή­με­ρα 150.000 καί ὅτι ὁ ἀρι­θμός τους με­γα­λώ­νει μέ­ρα μέ τή μέ­ρα, γι­α­τί αὐ­τοί πού ἔρ­χον­ται εἶ­ναι πε­ρισ­σό­τε­ροι ἀπ’ αὐ­τούς πού φεύ­γουν.

Ἀφή­νου­με τή Ραι­δε­στό μέ κα­τεύ­θυν­ση πρός τόν Βορ­ρᾶ, ἐκεῖ πού βρί­σκε­ται ἡ Ἀδρι­α­νού­πο­λη. Κά­τω μας δι­α­κρί­νου­με ἔρη­μες πε­δι­ά­δες μέ δι­ά­σπαρ­τες ἀγροι­κί­ες. Δέν ὑπάρ­χουν δρό­μοι, μό­νο στε­νά ἐπι­κίν­δυ­να μο­νο­πά­τι­α, ὅπου δέν δι­α­κρί­νε­ται κα­μία κί­νη­ση, μό­νο με­ρι­κά κο­πά­δια ἀπό πρό­βα­τα χω­ρίς βο­σκούς. Ξα­φνι­κά στά ἀρι­στε­ρά μας δι­α­κρί­νου­με ἕνα πυ­κνό κα­πνό. Κα­τευ­θυ­νό­μα­στε πρός τά ἐκεῖ. Εἶναι μία με­γά­λη ἀγροι­κία πού καί­γε­ται. Ὁ ἰδι­ο­κτή­της της δέν ἤ­θε­λε νά τήν ἀφή­σει στούς Τούρ­κους. Δέν ἔχουν ἀπο­μεί­νει πα­ρά μαυ­ρι­σμέ­νοι τοί­χοι καί δο­κά­ρια πού φλέ­γον­ται ἀκό­μη.

Τό Μου­ρατ­λί εἶ­ναι ἕνα με­γά­λο χω­ριό πού μᾶς φαί­νε­ται σχε­δόν ἄδει­ο. Ὁ πλη­θυ­σμός ἔχει ἤ­δη φύ­γει. Πλη­σι­ά­ζου­με στό Λου­λέ Μπουρ­κάζ. Δέν κα­θυ­στε­ροῦ­με γιά νά ἐξε­τά­σου­με τήν πό­λη καί κα­τευ­θυ­νό­μα­στε πρός τίς Σα­ράν­τα Ἐκ­κλη­σι­ές, κύ­ριο σι­δη­ρο­δρο­μι­κό στα­θμό καί ση­μαν­τι­κό συ­γκοι­νω­νι­α­κό κέν­τρο τῆς Θρά­κης. Τό μέ­ρος εἶ­ναι πο­λύ ἐπι­κίν­δυ­νο καί ἀνα­γκα­ζό­μα­στε νά πά­ρου­με ὕ­ψος. Ἀνε­βαί­νου­με στά 2.000 μέ­τρα, ἀπ’ ὅπου μπο­ροῦ­με νά δι­α­κρί­νου­με ὅλες τίς λε­πτο­μέ­ρει­ες στό ἔδα­φος. Ψά­χνου­με μέ τά μά­τια στόν ὁρί­ζον­τα κα­πνούς ἀπό φλε­γό­με­να χω­ρι­ά. Δι­α­δό­σεις στήν Κων­σταν­τι­νού­πο­λη ἔκα­ναν λό­γο γιά κα­μιά πε­νην­τα­ρι­ά. Εὐ­τυ­χῶς βλέ­που­με μό­νο δύο ἤ τρία.

Στή με­γά­λη πλα­τεία τῶν Σα­ράν­τα Ἐκ­κλη­σιῶν δέν δι­α­κρί­νω κα­μιά κί­νη­ση. Περ­νᾶ­με πάνω ἀπό τόν θό­λο ἑνός με­γά­λου τζα­μι­οῦ καί πά­νω ἀπό στρα­τῶ­νες πού κα­τα­στρά­φη­καν κα­τά τή δι­άρ­κεια τῶν Βαλ­κα­νι­κῶν Πο­λέ­μων καί τώ­ρα εἶ­ναι ἐρεί­πια. Κα­θώς τό ἀε­ρο­πλά­νο μας χαμη­λώ­νει, ἔχου­με κα­θα­ρή εἰ­κό­να τοῦ σι­δη­ρο­δρο­μι­κοῦ στα­θμοῦ. Τά κα­νό­νι­α, οἱ κιλί­βαν­τες, τά αὐ­το­κί­νη­τα σχη­μα­τί­ζουν μιά ἀσύν­τα­κτη μά­ζα. Ἕνα τραῖ­νο μέ μῆ­κος πά­νω ἀπό 200 μέ­τρα ἀνα­χω­ρεῖ. Οἱ πρό­σφυ­γες τό ἔχουν κα­τα­λά­βει. Ἀν­θρώ­πι­να τσαμ­πιά κρέ­μον­ται στίς σκά­λες καί στήν στέ­γη. Μιά μπλέ κη­λί­δα τρα­βά­ει τήν προ­σο­χή μας: Εἶ­ναι Γάλ­λοι στρα­τιῶ­τες ἀπό κά­ποια μο­νά­δα πού ἔχει το­πο­θε­τη­θεῖ ἐδῶ γιά νά προ­λά­βει τίς λε­η­λα­σί­ες, πο­λύ πι­θα­νές μέ­σα στό χάος.

Ἀπο­μα­κρυ­νό­μα­στε καί ἀνα­κα­λύ­πτου­με στήν ἐξο­χή ἕναν κα­ταυ­λι­σμό χι­λί­ων πε­ρί­που προ­σφύ­γων μέ τά κάρα τους πού τά σέρνουν μαῦ­ρα βό­δι­α, τά ἄλο­γα καί τά κο­πά­δια τους. Τό μό­νο τους κα­τα­φύ­γιο εἶ­ναι κά­τι ἄθλι­ες σκι­σμέ­νες σκη­νές, γύ­ρω ἀπό τίς ὁποῖ­ες συ­νω­θοῦν­ται οἱ γυ­ναῖ­κες τους καί τά παι­διά τους. Ὁ θόρυ­βος τῆς μη­χα­νῆς μας σκορ­πᾶ τόν φό­βο στούς χω­ρι­κούς, πολ­λοί ἀπό τούς ὁποί­ους βλέπουν γιά πρώ­τη φο­ρά ἀε­ρο­πλά­νο.

Ἦρ­θε ὅμως ἡ ὥ­ρα τῆς ἐπι­στρο­φῆς, ἀφοῦ ἔχου­με ἤ­δη τρεῖς ὧ­ρες στόν ἀέ­ρα πα­ρα­τη­ρῶν­τας τή Θρά­κη. Ἀνε­βαί­νου­με στά 3.000 μέ­τρα καί περ­νοῦ­με πά­νω ἀπό τό ἔρη­μο Κα­βα­κλί. Μιά μα­κριά σει­ρά ἀπό κάρα πη­γαί­νει πρός τό Μπου­νάρ Χι­σάρ ἀπό ἕνα δρό­μο πού φαί­νε­ται ὁμα­λός. Στά ἀρι­στε­ρά μας βλέ­που­με τή Μαύ­ρη Θά­λασ­σα καί στά δε­ξιά μας τή θά­λασ­σα τοῦ Μαρ­μα­ρᾶ. Βρι­σκό­μα­στε στό πιό στε­νό ση­μεῖο τῆς Θρά­κης. Μπρο­στά μας ὑψώ­νε­ται τό πε­ρί­γραμ­μα τῆς Τσα­τάλτ­ζας. Τε­λι­κά προ­σγει­ω­νό­μα­στε στό ἀε­ρο­πο­ρι­κό κέν­τρο τοῦ Ἁγί­ου Στε­φά­νου, λίγα χι­λι­ό­με­τρα ἀπό τήν Κων­σταν­τι­νού­πο­λη, ἀπ’ ὅπου εἴχα­με ἀνα­χω­ρή­σες με­ρι­κές ὧ­ρες πρίν.

Η εγκατάλειψη της Ανατολικής Θράκης το 1922.

Με βάση το βιβλίο του Δ.Α.Μαυρίδη "Από την Ιστορία της Θράκης 1875-1925" εξιστορείται και παρουσιάζεται η δραματική εγκατάλειψη της Ανατολικής Θράκης τον Οκτώβριο του 1922, αμέσως μετά την Μικρασιατική Καταστροφή.Οι φωτογραφίες και τα κείμενα αποτελούν αποκλειστικότητα του Δ.Α.Μαυρίδη.Αν θέλετε να κάνετε χρήση φωτογραφιών ή κειμένων πρέπει να ζητήσετε άδεια.

Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2011

Αποχώρηση με κάρα.

Σε μία στάση της πορείας.

Στάση κάρου για ανάπαυση.

Προσθήκη λεζάντας

 

Όλα τα υπάρχονται να χωρέσουν στο κάρο. Αδριανούπολη 2.10.1922.

 

Χάρτης της Ανατολικής Θράκης με τις πορείες των προσφύγων και τα μέσα αναχώρησης.

 

Ἡ γέφυρα στόν ποταμό Τούνζα πού ἑνώνει τήν Ἀδριανούπολη μέ τό Κάραγατς. Ἡ γέφυρα εἶχε ὀνομασθεῖ σέ "Γέφυρα Διαμάντη" κατά τή διάρκεια τῆς Ἑλληνικῆς Διοίκησης πρός τιμήν τοῦ λοχαγοῦ Διαμάντη, ὁ ὁποῖος ἔπεσε ἐκεῖ μαχόμενος τόν Ἰούνιο τοῦ 1920. Στό βάθος δεξιά διακρίνεται τό τέμενος Σελιμιέ. Φαίνονται καθαρά στή γέφυρα τά κάρα πού ἔρχονται πρός τό Κάραγατς καί τή δυτική ὄχθη τοῦ Ἕβρου καί αὐτά πού γυρίζουν πίσω ἄδεια. (Ἀρχές Ὀκτωβρίου 1922)

 

Τά φορτωμένα κάρα περνοῦν μέσα ἀπό τήν Ἀδριανούπολη.
(Ἀρχές Ὀκτωβρίου 1922)

 

Σχεδία μεταφέρει κάρο στή δυτική ὄχθη τοῦ Ἕβρου.

 


Μεταφορά κοπαδιών στη δυτική όχθη του Έβρου.

 


Συγκέντρωση κοπαδιών .

 


Τα φορτωμένα κάρα περιμένουν τη ζεύξη του Έβρου. Η εικόνα της Παναγίας της Ρευματοκρατόρισσας συγκράτησε μεταφερόμενη προς την Αδριανούπολη τα φουσκωμένα νερά του ποταμού.

 

Ἀγρότες στήν περιφέρεια τῆς Ραιδεστοῦ φορτώνουν τά ὑπάρχοντά τους στά κάρα.(Ἀρχές Ὀκτωβρίου 1922)

 

Καραβάνι κάρων

 

Ανεξήγητα εύθυμος φρουρός κάρων

 

Πορεία κάρων κατά την εκκένωση της περιοχής της Καλλικράτειας στίς αρχές του 1923.

 

Καραβάνι κάρων περνά των Έβρο στην Αδριανούπολη.

 

Τούρκος καραγωγέας στην Καλλίπολη.

Μικρασιατική Καταστροφή.

Μονάδες του Γ΄ Σώματος Στρατού αποβιβάζονται στην προβλήτα της Ραιδεστού τις πρώτες μέρες του Σεπτεμβρίου 1922.

 

Αποβίβαση μονάδων του Γ΄ Σώματος Στρατού στη Ραιδεστό, πρώτες μέρες του Σεπτεμβρίου 1922.

 

Μία ακόμη φωτογραφία από την αποβίβαση του Γ΄Σώματος Στρατού στη Ραιδεστό.

 

Συνωστισμός στρατού και προσφύγων της Βιθυνίας στην παραλία της Ραιδεστού.

 

Ἀποβίβαση τμημάτων τοῦ Γ´ Σώματος Στρατοῦ στή Ραιδεστό στίς 5.9.1922. μετά τήν ἧττα τοῦ Α´ καί τοῦ Β´ Σώματος Στρα­τοῦ στή Φρυγία στίς μάχες τοῦ Ἀφιόν, τοῦ Χαμούρκιοϊ καί τοῦ Ἀλῆ Βεράν, τό Γ´ Σῶμα Στρατοῦ ὑποχρεώθηκε νά συμπτυχθεῖ καί, χωρίς νά δώσει σοβαρές μάχες, νά μεταφερθεῖ μέ πλοῖα ἀπό τήν Ἀρτάκη στή Ραιδεστό, διασώζοντας δύο ἀπό τίς τρεῖς μεραρχίες του μέ τό ὑλικό τους, ἀλλά μέ χαμηλό ἠθικό.

Μαζί μέ τό Γ´ Σῶμα Στρατοῦ πού ἀριθμοῦσε 60000 ἄντρες, ἀπο­βι­βάστηκαν στή Ραιδεστό καί 80000 ἀλλόφρονες, ταλαιπωρημένοι πρό­σφυγες τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. δέν φαντάζονταν ὅτι σέ σαράντα μέρες θά ἀναγκάζονταν νά πάρουν πάλι τό δρόμο τῆς φυγής. Στίς 2 Σεπτεμ­βρίου ἐπικράτησε ἀναρχία στή Ραιδεστό μέ ὁμάδες στρατιωτῶν νά πυρο­βολοῦν ἀπαιτῶντας τήν ἀπόλυσή τους. Τέτοια φαινόμενα καί τό χαμηλό ἠθικό ὅλων, ἐμπόδισαν τήν ἔγκαιρη ἀντίδραση καί ἀνασυγ­κρότηση, πού ἴσως ἔσωζε τήν Ἀνατολική Θράκη ἀπό τήν ἐκκένωσή της από τον ελληνικό πληθυσμό.

 

Το Τρίτο Σώμα Στρατού στην παραλία της Ραιδεστού (Τέλη Σεπτεμβρίου 1922 ).

Τή διάσπαση τοῦ μετώπου τῆς Μικρᾶς Ἀσίας στίς 14 Αὐγούστου 1922 καί τίς ἧττες τοῦ Α´ καί τοῦ Β´ Σώματος τῆς Στρατιᾶς τῆς Μικρᾶς Ἀσίας στίς μάχες τοῦ Ἀφιόν, τοῦ Χαμούρκιοϊ καί τοῦ Ἁλῆ Βεράν, ἀκολούθησε ἡ διάλυση τοῦ Ἑλλη­νικοῦ Στρατοῦ καί ἡ ἄτακτη ἐκκένωση τῆς Μικρᾶς Ἀσίας μέ τή φυγή, τή σφαγή καί τήν αἰχμαλωσία τῶν χριστιανικῶν πληθυσμῶν.

Οἱ ἴδιοι οἱ Ἕλληνες εὐθύνον­ται γιά τή διάλυση καί τήν καταστροφή τοῦ Ἑλ­λη­νικοῦ Στρατοῦ. Πρῶτα, μέ τά τεράστια σφάλματα τῆς πολιτικῆς καί τῆς στρα­τιω­τικῆς τους ἡγεσίας καί κατόπιν μέ τήν ἐκ­δήλωση στό μέτωπο καί στίς κρισι­μότερες στιγμές τοῦ ἀγώνα, ὅλων τῶν ἀρνητικῶν χαρακτηριστικῶν τοῦ ἑλλη­νικοῦ χαρα­κτήρα.

Ἀπό τούς ἐνθουσιασμούς, τήν ἐπιθε­τι­κή ὁρμή καί τήν αὐτοπεποίθηση τῆς νικη­φόρας στρατιᾶς τοῦ 1919–1921, βρισκό­μαστε στήν κατάπτωση τῆς διαγωγῆς καί τοῦ φρονήματος τῶν πολεμιστῶν, πού ἐγ­καταλείπουν τόν Αὔγουστο τοῦ 1922 τόν ἀγῶνα. Ὅσοι γενναῖοι κρατοῦν μέ ὑψηλό φρόνημα τίς θέσεις τους, γνωρίζουν τό μάταιο τοῦ ἀγώνα τους καί τέλος αὐτο­κτονοῦν ἤ αἰχμαλωτίζονται˙ ὅπως αὐτοί οἱ ὁποῖοι κράτησαν τό πεδίο τῆς μάχης τοῦ Ἀλῆ Βεράν. Αὐτά καί πολλά ἄλλα κάνουν ἀδύνατη τή συγ­κρά­τηση τῆς κατάστασης ἀπό ὅσους προσπά­θησαν. Οἱ νικηφόρες μάχες τῶν ὑπο­χω­ρούντων συν­τεταγμένων τμημάτων δείχνουν τό πόσο ἄδικες εἶναι ἡ ἧττα καί ἡ καταστροφή.

Ὁ Ἑλληνισμός ἔδωσε τόν Αὔγουστο τοῦ 1922 κρίσιμες μάχες στήν Φρυγία, μάχες πού ἔκριναν τήν πορεία του γιά τούς ἐρχόμενους αἰῶνες. Οἱ ἀγῶνες αὐτοί ἔγιναν στήν πραγματικότητα χωρίς στρα­τιωτική ἡγεσία. Ἀλλά τό ἴδιο ἀνύπαρκτη ἦταν καί ἡ πολιτική ἡγεσία ὅλου τοῦ Ἑλλη­νισμοῦ κατά τίς κρίσιμες ἐκεῖνες ὧρες. Τά διαχρο­νικά ἀρνητικά χαρακτη­ριστικά τῶν Ἑλλήνων, ἡ τάση πρός τή διχόνοια, ὁ ἀτομισμός πού μεταλάσσεται σέ ἀλαζονία καί ἐγωπάθεια, ἡ ἀσυμφω­νία, ἡ ἔλλειψη συστηματικῆς προσέγγισης, ἡ ἔλλειψη ψυχραιμίας καί ὑπομονῆς, εἶχαν δημιουργήσει μία κατάσταση μέγιστης κρίσης, ὥστε νά εἶναι ἀδύνατος ὁποιοσδή­ποτε πολιτικός χειρισμός, ἀλλά καί ὁποια­δήποτε στρατηγική κίνηση. Τά ὑπολείμ­ματα τῆς Στρατιᾶς τῆς Μικρᾶς Ἀσίας κατευθύνονται πρός τήν Ἀθήνα, ἀντί νά πλεύσουν ἀμέσως πρός τή Θράκη καί τήν Κωνσταντινούπολη καί οἱ στρατιῶτες φροντίζουν νά καταφύγουν στά χωριά τους καί τά σπίτια τους μέ τή βοήθεια τῆς κυβέρνησης, πού τρέμει τό ἐνδεχόμενο στρατιωτικοῦ κινήματος.

Ἡ ἀποσύνθεση τοῦ ἑλληνικοῦ στρα­τοῦ καί ἡ ἀπώλεια τοῦ πολεμικοῦ ὑλικοῦ του ὁδήγησαν στό ἀσύλληπτο μέγεθος τῆς Μι­κρασιατικῆς Καταστροφῆς καί τήν ἐγκα­τάλειψη τῆς Ἀνατολικῆς Θράκης, ἀφοῦ ἡ Ἑλλάδα βρέθηκε ξαφνικά χωρίς ἀξιό­μαχο στρατό, χωρίς συμμάχους καί ἀπομο­νώ­θη­κε ὁλοκληρωτικά. Ἡ Μικρά Ἀσία, ἡ Κων­σταντινούπολη, ὁ Πόντος καί ἡ Ἀνα­τολική Θράκη, χάθηκαν γιά τόν Ἑλληνισμό.
Ὡστόσο, παρ’ ὅλο πού ἡ ἧττα τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ δέν ἦταν συντριπτική καί ὑπῆρχαν περιθώρια γρήγορης ἀνα­σύν­ταξης καί ἀνασυγ­κρότησής του, —ὅπως φαίνεται νά ἀποδείχθηκε τό 1923—, τό ἠθικό του, ὁ πανικός τῶν πληθυσμῶν καί τό ἠθικό τῆς ἡγεσίας τοῦ στρατοῦ, φαινό­ταν τότε νά ἀποκλείουν κάτι τέτοιο.

Ἡ Μεγάλη Βρετανία, πού βασιζόταν στήν ἀσπίδα τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ γιά τήν κάλυψη τῶν Στενῶν, τῆς Κωνσταντινούπολης καί τῆς οὐδέτερης ζώ­νης πού κατεῖχε στή Μικρά Ἀσία, φάνηκε ἀμέσως μετά τήν ἐκκένωση τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ἀπό τούς Ἕλληνες, νά ἐπιδιώκει σαφῶς, στήν ἀρχή, τήν ἀνασυγ­κρότηση τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ. Δέν ἤθελαν νά συρθοῦν σέ πολεμική σύγκρουση μέ τήν Τουρκία, ἐνῶ προτιμοῦσαν τήν παρουσία τῶν Ἑλλήνων στή Θράκη, ἀπό τήν περι­κύκλωση τῶν κατεχομένων ἐδαφῶν καί τῶν Στενῶν ἀπό τούς Τούρκους. Ἀντίθετα οἱ Γάλλοι, σέ ἀνοικτή ρήξη πρός τούς Ἄγγλους, εἶχαν ἐκχωρήσει τήν Ἀνατολική Θράκη στούς Τούρκους, ἀκόμη καί πολύ πρίν τόν Αὔγουστο τοῦ 1922.

Στίς ἀρχές τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1922 καί ἐνῶ οἱ Τοῦρκοι συγ­κέντρωναν τόν νικηφόρο στρατό τους στήν ἀπέναντι πλευρά τῶν κατεχόμενων ἀπό τήν Ἀντάντ ζωνῶν τῆς Νικομήδειας καί τῶν Στενῶν, ἐκδηλώθηκε κρίση στίς ἀγγλογαλλικές σχέσεις. Ἡ Γαλλία διαχώρισε τή θέση της καί ὑποστήριξε τήν ἀπαίτηση τῶν Τούρ­κων γιά προσάρτηση στήν Τουρκία τῆς Ἀνατολικῆς Θράκης καί τῶν Στενῶν, πού οἱ Τοῦρκοι θά οὐδετεροποιοῦσαν.

Με βάση το βιβλίο του Δ.Α.Μαυρίδη "Από την Ιστορία της Θράκης 1875-1925" εξιστορείται και παρουσιάζεται η δραματική εγκατάλειψη της Ανατολικής Θράκης τον Οκτώβριο του 1922, αμέσως μετά την Μικρασιατική Καταστροφή.Οι φωτογραφίες και τα κείμενα αποτελούν αποκλειστικότητα του Δ.Α.Μαυρίδη.Αν θέλετε να κάνετε χρήση φωτογραφιών ή κειμένων πρέπει να ζητήσετε άδεια.

Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2011

Πρόσφυγες.

Άδειοι οι μαχαλάδες των Ρωμηών στην Αδριανούπολη.

Νέος προσφυγικός οικισμός κάπου στην Χαλκιδική.

Κτίσιμο σπιτιών στην Ορεστειάδα.

¨Αποψη της Ξάνθης με τους νέους προσφυγικούς συνοικισμούς στο βάθος (1932).

 

Καβάλα 1930.


Κομοτηνή  1931.

 

Ο αρμοστής της Κοινωνίας των Εθνών για τους πρόσφυγες Νάνσεν στην παραλία της Ραιδεστού (Οκτώβριος 1922 ).

 

Οι πρόσφυγες του Ιερού Όρους συγκεντρωμένοι στην ακτή της Περίστασης
αναμένουν την άφιξη των πλοίων.

 

Απελευθέρωση της Ανατολικής Θράκης.

H σημαία που δώρησε η κοινότητα των Σαράντα Εκκλησιών στον στρατηγό Κωνσταντίνο Μαζαράκη-Αινιάνα (Εθνικό και Ιστορικό Μουσείο, Αθήνα)

 

Τελετή ορκωμοσίας  των νεοσυλλέκτων κληρωτών στην πλατεία των Σαράντα Εκκλησιών. Τέλη Αυγούστου 1920.

 

Τελετή κατά την είσοδο της Μαραρχίας Ξάνθης στις Σαράντα Εκκλησίες στις 14 Ιουλίου 1920.

 

Ο στρατηγός Αλέξανδρος Μαζαράκης-Αινιάν εν μέσω της Μαντολινάτας του Παρθεναγωγείου "Τα Θεοδωρίδεια" στη Ραιδεστό τον Ιουλίο του 1920.

 

Μοίρα του Αγγλικού Στόλου και ελληνικά πλοία ετοιμάζονται να αποβιβάσουν τη Μεραρχία Σμύρνης στην ακτή της Ραιδεστού την 7η Ιουλίου 1920.

 

Η υποδοχή τους ελληνικού στρατούς στις Σαράντα Εκκλησιές τον Ιούλιο του 1920. Είναι η Μεραρχία Ξάνθης με διοικητή τον στρατηγό Κωνσταντίνο Μαζαράκη-Αινιάνα.

 

Τον Ιούλιο του 1920 η διάσκεψη Ειρήνης στις Βερσαλλίες έδωσε εντολή στην ελληνική κυβέρνηση να καταλάβει στρατιωτικά την Ανατολή Θράκη. Στη φωτογραφία ο στρατηγός Κωνσταντίνος Μαζαράκη-Αινιάν, διοικητής της Μεραρχίας Ξάνθης παραλαμβάνει τη σημαία από μέλη της κοινότητας των Σαράντα Εκκλησιών.

 
Αποχώρηση με πλοία.

Λιμάνι της Ραιδεστού.

 


Από την εκκένωση της περιοχής της Τσατάλτζας στις αρχές του 1924.


Οι πρόσφυγες της περιφέρειας της Ραιδεστού περιμένουν τα πλοία κατασκηνωμένοι στην αποβάθρα της Ραιδεστού ( Αρχές Οκτωβρίου 1922 ).

 


Πρόχειρες κατασκηνώσεις προσφύγων στην Ψαραγορά της Ραιδεστού.

Ένα μέρος προσφύγων αποχώρησε από το λιμάνι της Ραιδεστού. Ομάδες πληθυσμού αναχώρησαν με πλοία από τη Σηλύβρια, την Περίσταση, το Μυριόφυτο, τη Μήδεια και αλλού.

Αναρτήθηκε από Δημήτρης A. Μαυρίδης.

http://www.easternthrace1922.blogspot.gr/2010/08/blog-post_1385.html

 

Σχολείο

O προσφυγικός εποικισμός


Oι ραγδαίοι ρυθμοί αύξησης των προσφύγων και η απεγνωσμένη προσπάθεια πρόχειρης εγκατάστασής τους, παρέλυσαν τους ρυθμούς της κοινωνικής ζωής στα μεγάλα αστικά κέντρα, μετά το φθινόπωρο του 1922. Στους πρόσφυγες από τη Mικρασία, προστέθηκαν και εκείνοι από την ανατολική Θράκη οξύνοντας ακόμα περισσότερο τα προβλήματα στέγασης και περίθαλψης. H ανάγκη αναδιοργάνωσης της χώρας ήταν άμεση, αλλά η υποδομή και οι εγχώριοι πόροι για παραγωγικές εργασίες απουσίαζαν. H Δίκη των Έξι συνέβαλε στη μερική μόνο εκτόνωση της κοινωνικής αναταραχής.

H απουσία υλικοτεχνικής υποδομής και οι οικονομικές δυσχέρειες οδήγησαν στην απόφαση της ίδρυσης αρχικά του Tαμείου Περιθάλψεως Προσφύγων και στη συνέχεια της Eπιτροπής Aποκαταστάσεως Προσφύγων (E.A.Π. Σεπτέμβριος 1923). H τελευταία ήταν τυπικά αυτόνομος υπερεθνικός οργανισμός, που λειτουργούσε κάτω από την άμεση εποπτεία της Kοινωνίας των Eθνών σε συμφωνία με την ελληνική κυβέρνηση, με σκοπό τη διαχείριση του δανείου που είχε συναφθεί για την κάλυψη των σχετικών αναγκών.


Tο ελληνικό κράτος, οι τοπικοί φορείς και διάφοροι διεθνείς οργανισμοί κινητοποιήθηκαν για τη στέγαση των προσφύγων με τρόπο πρωτοφανή για τα ελληνικά δεδομένα. Aυτή ωστόσο η έντονη θεσμική δραστηριοποίηση δεν στερούνταν κοινωνικών επιπτώσεων. Στην περίπτωση της πρωτεύουσας, η ένταξη γης στον ιστό της πόλης χωρίς προηγούμενη υποδομή και κοινόχρηστους χώρους, κληροδότησε δυσεπίλυτα προβλήματα. Eίναι ενδεικτικό ότι το διάστημα 1920-28, ο πληθυσμός της ευρύτερης περιοχής της πρωτεύουσας διπλασιάστηκε, εμφανίζοντας μέσο ετήσιο ρυθμό αύξησης 7,4%, μοναδικό στα χρονικά της πόλης. Mε την υπογραφή της συνθήκης ειρήνης, και τη σταδιακή αποστράτευση, τα εσωτερικά προβλήματα της χώρας ήλθαν στο προσκήνιο της επικαιρότητας.

http://www.fhw.gr/chronos/14/gr/1923_1940/society/facts/02.html#

Σχολείο

http://thalassa-karadeniz.mylivepage.com/image/2844_%CE%95%CE%9A%CE%98%CE%95%CE%A3%CE%97_-_ENGRAVED_MEMORIES

Entrance to the Bosphorus from… Λήψη εικόνας

Entrance to the Bosphorus from the Black Sea viewed from the Giant_s mountain.jpg

Veüe de Gallipoli 1700.jpg Λήψη εικόνας

Veüe de Gallipoli 1700.jpg

Tabzon 1820.jpg Λήψη εικόνας

Tabzon 1820.jpg

1853.jpg Λήψη εικόνας

1853.jpg

The castle of smyrna 1840.jpg Λήψη εικόνας

The castle of smyrna 1840.jpg

The Black Sea entering in to t… Λήψη εικόνας

The Black Sea entering in to the Thracian Bosphorus.jpg

Smyrne.jpg Λήψη εικόνας

Smyrne.jpg

Smyrne. Vue du côté de la mer…. Λήψη εικόνας

Smyrne. Vue du côté de la mer.jpg

Smyrne. Sadirvan camii.jpg Λήψη εικόνας

Smyrne. Sadirvan camii.jpg

Sinope engraving by Rouargue. … Λήψη εικόνας

Sinope engraving by Rouargue. 1855.jpg

Prousa.jpg Λήψη εικόνας

Prousa.jpg

Greek Church of St Theodore, P… Λήψη εικόνας

Greek Church of St Theodore, Pergamus.jpg

Amasia.jpg Λήψη εικόνας

Amasia.jpg

Adrianoupolh.jpg Λήψη εικόνας

Adrianoupolh.jpg

1884 Smyrne.jpg Λήψη εικόνας

1884 Smyrne.jpg

1884 Sinope.jpg Λήψη εικόνας

1884 Sinope.jpg

1837 Saint Sophia.jpg Λήψη εικόνας

1837 Saint Sophia.jpg

ΕΙΚΟΝΕΣ – ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ – ΠΡΟΣΦΥΓΙΑ

Αρχειακό φωτογραφικό υλικό σχετιζόμενο με τη γενοκτονία που συντελέστηκε στην περιοχή του πάλαι ποτέ ιστορικού Ευξείνου Πόντου και την Μικρά Ασία.

Thalassa Karadeniz

Προβολή φακέλων

genocide-s-moments.jpg Λήψη εικόνας

genocide-s-moments.jpg

ΠΡΟΣΦΥΓΙΑ ΦΩΚΑΙΑ.jpg Λήψη εικόνας

ΠΡΟΣΦΥΓΙΑ ΦΩΚΑΙΑ.jpg

ΦΩΚΑΙΑ.jpg Λήψη εικόνας

ΦΩΚΑΙΑ.jpg

ΣΤΑ ΑΜΕΛΕ ΤΑΜΠΟΥΡΟΥ.jpg Λήψη εικόνας

ΣΤΑ ΑΜΕΛΕ ΤΑΜΠΟΥΡΟΥ.jpg

ΣΤΑ ΑΜΕΛΕ ΤΑΜΠΟΥΡΟΥ2.jpg Λήψη εικόνας

ΣΤΑ ΑΜΕΛΕ ΤΑΜΠΟΥΡΟΥ2.jpg

ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ-22.jpg Λήψη εικόνας

ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ-22.jpg

ΜΑΚΡΟΝΗΣΙ-22.jpg Λήψη εικόνας

ΜΑΚΡΟΝΗΣΙ-22.jpg

ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ.jpg Λήψη εικόνας

ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ.jpg

KEMAL.jpg Λήψη εικόνας

KEMAL.jpg

GENOKTONIA (10).jpg Λήψη εικόνας

GENOKTONIA (10).jpg

GENOKTONIA (9).jpg Λήψη εικόνας

GENOKTONIA (9).jpg

GENOKTONIA (8).jpg Λήψη εικόνας

GENOKTONIA (8).jpg

GENOKTONIA (7).jpg Λήψη εικόνας

GENOKTONIA (7).jpg

GENOKTONIA (6).jpg Λήψη εικόνας

GENOKTONIA (6).jpg

GENOKTONIA (5).jpg Λήψη εικόνας

GENOKTONIA (5).jpg

GENOKTONIA (4).jpg Λήψη εικόνας

GENOKTONIA (4).jpg

GENOKTONIA (3).jpg Λήψη εικόνας

GENOKTONIA (3).jpg

GENOKTONIA (2).jpg Λήψη εικόνας

GENOKTONIA (2).jpg

GENOKTONIA (1).jpg Λήψη εικόνας

GENOKTONIA (1).jpg

GENOKTONIA.jpg Λήψη εικόνας

GENOKTONIA.jpg

ΚΕΡΑΣΟΥΝΤΑ ΚΑΡΤ ΠΟΣΤΑΛ ΕΠΟΧΗΣ Λήψη εικόνας

ΚΕΡΑΣΟΥΝΤΑ ΚΑΡΤ ΠΟΣΤΑΛ ΕΠΟΧΗΣ

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ Λήψη εικόνας

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΘΑΝΑΤΟΥ Λήψη εικόνας

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΘΑΝΑΤΟΥ

ΛΩΖΑΝΗ Λήψη εικόνας

ΛΩΖΑΝΗ

ΠΗΓΗ http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=13…

ΙΝΟΝΟΥ Λήψη εικόνας

ΙΝΟΝΟΥ

Σχολείο

Φωτογραφίες

Γενοκτονία: Πρόσφυγες από τον Πόντο, σε μια στάση του ξεριζωμού τους

Ο ελληνικός στρατός αποβιβάζεται στη Σμύρνη

Βεβήλωση και καταστροφή της εκκλησίας του Σαλιχλί από τις κεμαλικές δυνάμεις

Η Κερασούντα του Πόντου

Η σφαγή των Αρμενίων και των Ελλήνων στην Τραπεζούντα (28.2.1919)

Η γενοκτονία του ποντιακού λαού

Η επιστροφή των Ποντίων στην ιστορία

Ο ξεριζωμός των προσφύγων

Επιβίβαση προσφύγων στα καράβια από Αμερικανούς ναύτες

Πρόσφυγες από τη Σαμψούντα στο σιδηροδρομικό σταθμό της Πάτρας

http://www.pontos.gr/default.aspx?catid=286

Σχολείο

ΚΥΠΡΟΣ 1974 – ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ

[Κύρια Ιστοσελίδα]

[Εισβολή]

[Αγνοούμενοι]

[Πρόσφυγες]

[Εκκλησίες/ Μοναστήρια]

[Χωριά/ Πόλεις]

[Φρούρια/ Αρχαία Μνημεία]

[Πολιτιστική Καταστροφή]

[Συνδέσεις με σχετικές Ιστοσελίδες]

-ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ-

.

Πρώτα βήματα στην ζωή σαν πρόσφυγες. Μικρά παιδιά παίζουν στους προσφυγικούς καταυλισμούς που στήθηκαν προσωρινά για να ανακουφίσουν μεγάλο μέρος των προσφύγων που ανέρχονται σε 200,000 και αποτελούν το 1/3 του συνολικού πληθησμού της Κύπρου. Από το 1974 και μέχρι σήμερα δεν έχει επιτραπεί η επιστροφή κανενός πρόσφυγα στην πατρώα γη παρά την Διεθνή κατακραυγή εναντίων της Τουρκίας.τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών και τις καταδικαστικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Ο ξεριζωμός από την πατρώα γη εκτός από το τρομακτικό υλικό κόστος, επέφερε και μεγάλο ψυχολογικό πλήγμα στις αθώες ψυχές των μικρών παιδιών. Στην φωτογραφία δύο Ελληνόπουλα της Κύπρου στιβαγμένα πάνω σε σακιά τροφίμων, προμηθειών, και τενεκέδων λαδιού! Ο φόβος και ο πόνος είναι ζωγραφισμένος στα μάτια τους, αφού δεν ξέρουν γιατί βρίσκονται σε αυτή την τραγική κατάσταση.

Πατήστε την φωτογραφία για να δείτε την μεγένθυνση.

Πρόσφυγες στην ίδια μας την πατρίδα. Σύμφωνα με συγκριτικά μεγέθη πληθυσμού σε περίπτωση παρόμιας καταστροφής η Αμερική θά έχανε το 40% του εδάφους της, θα είχε 120,000,000 πρόσφυγες, 1,000,000 αγνοούμενους, και 3,600,000 σκοτωμένους. Μπορείτε να φανταστείτε τις τρομερές συνέπειες τώρα; Για περισσότερες πληροφορίες Πατήστε ΕΔΩ.

Τα παιδιά συνεχίζουν να παίζουν χωρίς να αναλογίζονται τις επιπτώσεις της εισβολής. Σιγά σιγά θα μετατραπούν σε ένα πικρό βίωμα για την συνεχιζόμενη αδικία εναντίων της Κύπρου. Στη φωτογραφία τα παιδιά ετοιμάζουν το Χριστουγενιάτικο δέντρο για τα Χριστούγεννα του 1974 με ένα ξερό κλαδί και ένα κάλυκα βλήμματος πυροβόλου όπλου. Για περισσότερες πληροφορίες για το Κυπριακό πρόβλημα Πατήστε ΕΔΩ.

Πατήστε την φωτογραφία για να δείτε την μεγένθυνση.

Διεξαγωγή μαθημάτων μέσα σε αντίσκηνα. Με την κατάληψη του 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας από τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις και την απώλεια πέραν των 100 σχολείων Δημοτικής και Μέσης Εκπαίδευσης, οι Έλληνες μαθητές αναγκάζονταν σε πολλές περιπτώσεις να παρακολουθούν τα μαθήματα της Σχολικής περιόδου 1974-1975 και ακόμη 1975-1976 μέσα σε αντίσκηνα που είχαν στηθεί ειδικά μέσα στους προσωρινούς προσφυγικούς καταυλισμούς. Οι συνθήκες αντίξοες αφού δεν υπήρχε ούτε ο κατάλληλος φωτισμός, ούτε τα απαραίτητα διδασκαλικά μέσα, και φυσικά ούτε θέρμανση το χειμώνα.

Πατήστε την φωτογραφία για να δείτε την μεγένθυνση.

http://www.agrino.org/greeklibrary/projects/cyprus1974/refugees.htm

Σχολείο

1922

The start of the fire seen from Bella Vista. 13.Sep.1922. 05 00 PM

 

Buildings on fire and rescue boats. 14.Sep.1922. 06 00 PM

 

Buildings on fire at the quay. 13-14.Sep.1922

 

 

Buildings on fire at the quay. 14.Sep.1922. 09 00 AM

 

 

A wide view of the city on fire 14.Sep.1922. 06 00 AM

 

 

The city in flames and observers

 

The city on fire. 14.Sep.1922. 05 00 AM

 

Buildings on fire and people trying to escape. 13-14.Sep.1922

 

Buildings on fire and rescue boats. 14.Sep.1922

 

The city on fire. 14.Sep.1922

 

Buildings on fire at the quay. 14.Sep.1922. 06 00 PM

 

The city taken by the fire

 

Buildings on fire and people trying to enter boats

 

Buildings of the quay in flames

 

The quay on fire from a distance

 

The city on fire and a close battleship

 

A Hellenas being hanged in Smyrna

 

An Hellenic family killed by the Turks. Children and babies were equally treated

 

Christian families being deported

 

Christian men being deported to the interior of Asia Minor

 

 

Christians being deported to the desert

 

Christians being deported to the desert

 

 

Christians being deported

 

Christians forced by the Turks to march to the desert to die

 

 

Deportation of Christians

 

Elder and infants were massacred together

 

 

Hellenes from Pontos in a Turkish labour battalion. Few survived.

 

 

Hellenes of Asia Minor killed by the Turks

 

 

Hellenic families crying for their relatives

 

 

Hellenic refugees. A woman a small child who probably had a broken leg.

 

 

Hellenic refugees

 

 

Hellenic villagers from Kerasond Pontos massacred by the Turks

 

Part of the city of Afion Karahissar burned by the Kemalist forces

 

Persons of all ages were tortured and killed

 

 

Railroad pier in Smyrna where refugees embarked

 

 

Refugees from Smyrna

 

 

Remains of an Hellenic school in Pontos. Frontistirio Agios Georgios Argyroypolis.

 

 

Remains of an Hellenic school in Pontos. Frontistirio Palaias Argyroupolis.

 

 

Tents of Christians being deported

 

 

The Archbishop Chrysostomus. Tortured and killed by the Turks.

 

 

The church of Taxiarchis turned into a liquor storehouse

 

 

A boat full of refugees leaving Smyrna

 

 

The despair to escape makes a boat sink

 

 

The despair to escape makes a boat sink. Another view.

 

The same boat partially sunken

 

 

The ruins of the Aidinion Hospital

 

 

Turkish soldiers posing proudly with heads of their victims

Σχολείο

how as slideshow]

Δεκαετία 1950. Η σκάλα της Αρετσούς.

Γαλατάς σε συνοικία της Καλαμαριάς, το 1948.

Καλαμαριά, 1960. Κάρο της υπηρεσίας καθαριότητας του Δήμου Καλαμαριάς.

'Αποψη του κέντρου της Καλαμαριάς, το 1955, από την οδό Μητ. Χρυσάνθου.

Ο "Ατρόμητος", το πρώτο λεωφορείο της Καλαμαριάς, το 1927.

Η οδός Μεταμορφώσεως στις αρχές της δεκαετίας του 1950.

Μικροί πρόσφυγες που δουλεύουν ως λούστροι στην Καλαμαριά, το 1939.

Προσφυγες μπροστά σε θάλαμο τα πρώτα χρόνια μετά την άφιξη.

http://diasporic.org/mnimes/archives/kalamaria-1927-1960

Σχολείο

Πρόσφυγες
 

Άδειοι οι μαχαλάδες των Ρωμηών στην Αδριανούπολη.

Νέος προσφυγικός οικισμός κάπου στην Χαλκιδική.

Κτίσιμο σπιτιών στην Ορεστειάδα.

¨Αποψη της Ξάνθης με τους νέους προσφυγικούς συνοικισμούς στο βάθος (1932).

Καβάλα 1930.



Κομοτηνή  1931.

Ο αρμοστής της Κοινωνίας των Εθνών για τους πρόσφυγες Νάνσεν στην παραλία της Ραιδεστού (Οκτώβριος 1922 ).

Οι Οι πρόσφυγες του Ιερού Όρους συγκεντρωμένοι στην ακτή της Περίστασης
αναμένουν την άφιξη των πλοίων.

Σχολείο

Σμύρνη 1922: Συνωστισμός στην παραλία!

Mια μαρτυρία από το μαύρο Σεπτέμβρη του ’22

Στις 27 Αυγούστου 1922 ο τουρκικός στρατός μπαίνει στη Σμύρνη. Χιλιάδες Έλληνες συνωστίζονται στο λιμάνι προσπαθώντας να μπουν στα πλοία και να φύγουν για την Ελλάδα…”

Mαρία Ρεπούση, Ιστορία ΣΤ’ δημοτικού. Στα νεότερα και σύγχρονα χρόνια, Αθήνα, εκδ. ΟΕΔΒ, 2006, σελ. 100

dsc04557.jpg

(το άρθρο αυτό το αφιερώνουμε στους 452 συμπολίτες μας, που υπέγραψαν υπέρ του  αναθεωρητικού βιβλίου Ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού… και στους 7.000 που υπέγραψαν κατά.)

“Ο Κεμάλ γιόρτασε το θρίαμβό του με τη μεταβολή της Σμύρνης σε τέφρα και την τεράστια σφαγή του εκεί χριστιανικού πληθυσμού” έγραψε στα απομνημονεύματά του ο Ουϊνστον Τσώρτσιλ. Η σφαγή της Σμύρνης συγκλόνισε ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο. Ακόμα και στη Γαλλία -η φιλοτουρκική πολιτική της οποίας καθόριζε την πληροφόρηση που παρείχαν οι δημοσιογράφοι- διογκώθηκαν τα αντιτουρκικά συναισθήματα. Όμως, περισσότερο από τις ανταποκρίσεις και τις ψυχρές επισημάνσεις των διπλωματών, το τρομερό τοπίο εκείνων των ημερών αποκαλύπτεται μέσα από τις μαρτυρίες όσων το έζησαν. Μαρτυρίες συγκλονιστικές, που πιστοποιούν την ύπαρξη του Μικρασιατικού Ολοκαυτώματος. Για να κατανοήσουμε τι συνέβη τότε και να αναρωτηθούμε γιατί σήμερα η κ. Ρεπούση (όπως και αρκετοί άλλοι νεοέλληνες) εζήλωσε τη δόξα του ύστερου Γκαροντί, δημοσιεύουμε την αυθεντική Μαρτυρία της Ελένης Καραντώνη για τη σφαγή που έγινε από τα κεμαλικά στρατεύματα μετά το τέλος του ελληνοτουρκικού πολέμου. Η Μαρτυρία προέρχεται από το δίτομο Έξοδος του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών. Η Ελένη Καραντώνη ζούσε στο Μπουνάρμπασι, έντεκα χιλιόμετρα βορειανατολικά της Σμύρνης. Το Μπουνάρμπασι είχε χίλιους κατοίκους, από τους οποίους οι οκτακόσιοι ήταν Έλληνες:

          “… Άρχισε ο στρατός μας να φεύγει. Χτυπούσαν τις πόρτες μας και ζητούσαν ρούχα για να βγάλουν το χακί από πάνω τους. Πόσους δεν ντύσαμε! Οι μεγάλοι οι δικοί μας ξεκουμπιστήκαν και φύγανε κι αφήσαν τον κόσμο στο έλεος του Θεού. Έφταναν οι στρατιώτες ξυπόλητοι, γυμνοί, κουρελιασμένοι, πρησμένοι, νηστικοί.

Οι Τούρκοι κατεβαίναν και σφάζαν τους Έλληνες. Το ίδιο έκαναν και οι δικοί μας. Παντού φωτιά και μαχαίρι άκουες και έβλεπες. Από τους κατοίκους του Μπουνάρμπασι έμειναν καμιά δεκαριά οικογένειες…  Μερικοί κατάφεραν να φύγουν, σέρνοντας με την κοιλιά προς το Σικλάρι και από κει στη Σμύρνη. Τους άλλους όλους τους ατιμάσανε, τους σφάξανε, τους κρεμάσανε, τους κάψανε. Κι εκείνους που κατάφεραν από το Σικλάρι να φτάσουν στη Σμύρνη, όταν ήρθε ο Κεμάλ, τους έπιασε και τους έσφαξε.

          Εμείς βρισκόμασταν στη Σμύρνη. Πλημύρρα οι μαχαλάδες στο αίμα. Βάλανε φωτιά οι Τούρκοι, μια ώρα μακρυά. “Μη φοβάστε είναι μακρυά”, μας είπε ο νοικοκύρης του σπιτιού που μέναμε. Σ’ ένα τέταρτο η φωτιά είχε έρθει σε μας. Ρίχνανε βενζίνη και προχωρούσε. Βγήκαμε στο δρόμο. Φωτιά από τη μια, θάλασσα από την άλλη. Βρισκόμασταν στη μέση. Και οι Τσέτες (σ.τ.σ. οι άτακτοι Τούρκοι) βρίσκονταν στη μέση, και σφάζαν και σκοτώναν.

          Τη νύχτα οι Τσέτες έκαναν επίθεση ν’ αρπάξουν, να σφάξουν, ν’ ατιμάσουν. “Βοήθεια! Βοήθεια!” φώναζε ο κόσμος. Τα εγγλέζικα πλοία ήταν απέναντι. Έριχναν τους προβολείς. Σταματούσαν για λίγο. Τη νύχτα θέλαμε να πάμε προς νερού μας. Πήγαμε λίγο πιο έξω, φρίκη! Βρεθήκαμε σε μια χαβούζα (σ.τ.σ. μεγάλο ανοιχτό λάκο). Γύρω γύρω, στα χείλια της χαβούζας σπαρταρούσαν κορμιά, και μέσα η χαβούζα ήταν γεμάτη κεφάλια. Έπαιρναν όποιον έπιαναν, τον πήγαιναν στην άκρια της χαβούζας, έκοβαν το κεφάλι και το έριχναν μέσα στην χαβούζα και τα κορμιά τα άφηναν να σπαρταρούν γύρω γύρω. Ήταν φοβερό. Όσοι το είδαν τρελάθηκαν. Το τρελοκομείο γέμισε από τρελούς σαν ήρθαμε. Εκεί σ’ αυτό το μέρος χάσαμε και τον πατέρα μου. Τον αδελφό μου τον έσφαξαν στο χωριό.

          Έβγαλαν, μετά, ιταλικά και ελληνικά πλοία και μας πήραν. Πόσους; Ούτε ένα είκοσι τοις εκατό δεν επήραν. Τέτοια καταστροφή δεν είδαν τα μάτια μου!”

dsc04558.JPG

Και να σημειώσουμε στο τέλος, ότι τον χριστιανικό πληθυσμό  της Σμύρνης (ελληνικό και αρμενικό) συνειδητά εγκατέλειψαν στο έλεος του κεμαλικού στρατού οι ελληνικές αρχές κατοχής. “Για να μην δημιουργηθεί προσφυγικό πρόβλημα στην Ελλάδα“, όπως ζητούσε ο πρωθυπουργός Δημήτριος Γούναρης, και με χαρά ικανοποιούσε ο αρμοστής της Ελλάδας στην Ιωνία Αριστείδης Στεργιάδης…

dsc04560.JPG

(Μακρόνησος ‘22: Πρόσφυγες στην καραντίνα)

Δείτε στο σχετικό ποστ τη διαμαρτυρία της Ένωσης Σμυρναίων,

καθώς και τη  δική μας άποψη με τίτλο: Η εκδίκηση των ‘αυτοχθόνων’.

Για τη γενοκτονία στη Μικρά Ασία, δες.

Επίσης, δείτε: http://www.youtube.com/watch?v=tP3JdGln3tE

…. και μια Μαρτυρία

dsc04576.JPG

http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/07/08/smirni/

Σχολείο

http://www.santeos-best.com/image/3105_%CE%A6%CE%A9%CE%A4%CE%9F%CE%93%CE%A1%CE%91%CE%A6%CE%99%CE%95%CE%A3_%CE%91%CE%A0%CE%9F_%CE%A3%CE%9C%CE%A5%CE%A1%CE%9D%CE%97/25485_%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B1%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%B1_%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B5%CE%B3%CF%89%CE%BD.jpg

http://www.asda.gr/g14per/programs/perivallon/peristeri/peristeri4.htm

 

ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

users.sch.gr/nemfelonis/mikrpiges.ppt.ppt

  1. Κανένα σχόλιο ακόμα.
  1. No trackbacks yet.

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 68 other followers

%d bloggers like this: